Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

แบบจำลอง PFR

ผู้เสนอ
Octave Levenspiel
ปี
1962
ประเภท
Mathematical model for plug-flow reactor
กลุ่มวิธี
Reactor Engineering

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

แบบจำลอง PFR (Plug Flow Reactor) อธิบายพฤติกรรมของเครื่องปฏิกรณ์แบบท่อที่ซึ่งองค์ประกอบของของไหลเคลื่อนที่ผ่านไปเป็นปลั๊กที่แยกจากกันโดยไม่มีการผสมตามแนวแกน ของไหลที่ทางเข้ายังไม่ทำปฏิกิริยา เมื่อเคลื่อนที่ไปตามท่อ ปฏิกิริยาจะดำเนินไป แบบจำลองในอุดมคตินี้ ซึ่งถูกทำให้เป็นรูปธรรมโดย Octave Levenspiel ควบคู่ไปกับทฤษฎี CSTR เป็นขั้วตรงข้าม: ในขณะที่ CSTR มีการผสมอย่างสมบูรณ์ PFR จะไม่มีการผสมตามแนวแกน ในทางปฏิบัติ PFR ให้ผลการแปลงสูงกว่า CSTR สำหรับเวลาการกักเก็บเดียวกัน และมีการใช้งานอย่างแพร่หลายในอุตสาหกรรมเคมีและปิโตรเลียม

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

ลองนึกภาพท่อขนาดยาวที่เต็มไปด้วยของไหลที่กำลังทำปฏิกิริยาซึ่งไหลอย่างต่อเนื่อง ปลั๊กของไหลแต่ละอันจะรักษาสมบัติของมันไว้ขณะเคลื่อนที่ ทำปฏิกิริยาภายใต้สภาวะเฉพาะที่ สมบัติจะเปลี่ยนแปลงไปตามความยาวของท่อ (แนวแกน) เท่านั้น ไม่ใช่ตามแนวขวาง (แนวรัศมี) เนื่องจากมีการผสมตามแนวขวางน้อยมาก ลักษณะที่คล่องตัวนี้หมายความว่าสารตั้งต้นใหม่จะใช้เวลามากขึ้นที่การแปลงสูง ทำให้ได้การแปลงโดยรวมสูงกว่า CSTR การกระจายเวลาการกักเก็บจะแคบ (ของไหลทั้งหมดใช้เวลาเท่ากันโดยประมาณ)

ประวัติศาสตร์

Levenspiel ทำให้ทฤษฎี PFR เป็นรูปธรรมในช่วงต้นทศวรรษ 1960 ควบคู่ไปกับทฤษฎี CSTR ทั้งสองกลายเป็นเสาหลักของวิศวกรรมปฏิกิริยาเคมี ในช่วงทศวรรษ 1970-80 แบบจำลองการกระจาย (การแก้ไขการแพร่ตามแนวแกน) ได้ขยายขอบเขตการใช้งาน PFR ไปสู่ระบบจริง ปัจจุบัน พลศาสตร์ของไหลเชิงคำนวณหลายมิติสามารถปรับปรุงการคาดการณ์ PFR สำหรับรูปทรงที่ซับซ้อนได้

ควรใช้เมื่อใด

ใช้แบบจำลอง PFR สำหรับการออกแบบเครื่องปฏิกรณ์แบบท่อ, เครื่องปฏิกรณ์แบบท่อ, และเครื่องปฏิกรณ์แบบบรรจุเตียง มันให้ขอบเขตบนของการแปลงสำหรับเวลาการกักเก็บที่กำหนด ใช้เมื่อการผสมตามแนวแกนมีน้อย (ความเร็วการไหลสูง, เส้นผ่านศูนย์กลางท่อเพียงพอ) และเมื่อต้องการการแปลงหรือความจำเพาะสูง หลีกเลี่ยงในเครื่องปฏิกรณ์แบบหมุนเวียนหรือเมื่อการผสมตามแนวรัศมีมีความสำคัญ (เช่น การเร่งปฏิกิริยาต่างชนิดที่มีจุดร้อนเฉพาะที่)

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • สมมติว่าไม่มีการผสมตามแนวแกน; ท่อจริงมีการแพร่และการผสมแบบปั่นป่วน
  • ไม่ได้คำนึงถึงการไล่ระดับความเข้มข้นหรืออุณหภูมิในแนวรัศมี
  • ต้องหาปริพันธ์สมการเชิงอนุพันธ์; จลนศาสตร์ที่ซับซ้อนต้องการวิธีการเชิงตัวเลข
  • การกระจายเวลาการกักเก็บสม่ำเสมอ; การเบี่ยงเบนจากพฤติกรรมในอุดมคติต้องการแบบจำลองการกระจาย

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • การแปลงสูงกว่า CSTR ที่เวลาการกักเก็บเดียวกัน (ไม่มีผลเสียจากการไหลย้อนกลับ)
  • สมการเชิงอนุพันธ์ได้รับการศึกษาอย่างดี; มีผลเฉลยเชิงวิเคราะห์มากมาย
  • เกณฑ์มาตรฐานในอุดมคติสำหรับการเปรียบเทียบประสิทธิภาพของเครื่องปฏิกรณ์จริง
  • สามารถจำลองโปรไฟล์อุณหภูมิและความเข้มข้นได้อย่างชัดเจน (PFR ที่ไม่เป็นไอโซเทอร์มอล)

การประยุกต์ใช้

  • การออกแบบเครื่องปฏิกรณ์ cracking ด้วยตัวเร่งปฏิกิริยาในโรงกลั่นน้ำมัน
  • การจำลองเครื่องปฏิกรณ์เปลวไฟแบบท่อสำหรับการเผาไหม้
  • การคำนวณขนาดตัวแปลงตัวเร่งปฏิกิริยาในระบบไอเสียรถยนต์
  • การวิเคราะห์เครื่องปฏิกรณ์แลกเปลี่ยนความร้อนสำหรับการสังเคราะห์ที่ไวต่ออุณหภูมิ

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

ระบุความเข้มข้นที่ทางเข้า C_A0, อัตราการไหลเชิงปริมาตร v₀ และนิพจน์อัตราการเกิดปฏิกิริยา r_A

2

คำนวณเวลาการกักเก็บ τ = V / v₀; กำหนดพารามิเตอร์อัตราการเกิดปฏิกิริยาด้วยอุณหภูมิและการแปลง

สูตร
C_{A0}, v_0, k(T), \text{reactor length } L, \text{cross-section } A
3

สร้างสมการเชิงอนุพันธ์ dC_A/dz = -r_A / v₀ (การเปลี่ยนแปลงความเข้มข้นต่อหน่วยความยาว)

สูตร
\frac{dC_A}{dz} = -\frac{r_A}{v_0}
4

หาปริพันธ์สมการเชิงอนุพันธ์ตามความยาวของเครื่องปฏิกรณ์เพื่อหาองค์ประกอบที่ทางออก สำหรับจลนศาสตร์อย่างง่าย มีผลเฉลยแบบปิด

สูตร
X_A = 1 - \exp(-k \tau), \quad \text{or } \int_0^{X_A} \frac{dX_A}{-r_A} = \tau
5

คำนวณการแปลง, ความจำเพาะ, ผลผลิตต่อปริมาตร, และคาดการณ์ผลกระทบของอุณหภูมิหรือสภาวะทางเข้าต่อประสิทธิภาพ

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การสมมติพฤติกรรม PFR ในเครื่องปฏิกรณ์ที่มีการไหลเวียนหรือการบายพาสอย่างมีนัยสำคัญ
  • การละเลยการไล่ระดับอุณหภูมิในปฏิกิริยาคายความร้อน; การสมมติแบบไอโซเทอร์มอลทำให้เกิดข้อผิดพลาดอย่างมีนัยสำคัญ
  • การใช้ PFR กับของไหลที่มีความหนืดสูงซึ่งการผสมตามแนวรัศมีมีบทบาทสำคัญ

คำถามที่พบบ่อย

เมื่อใดควรใช้ PFR เทียบกับ CSTR?

ใช้ PFR เมื่อต้องการการแปลงสูงและการผสมไม่สำคัญ (รูปทรงท่อ) ใช้ CSTR เมื่อการผสมอย่างรวดเร็วมีความสำคัญ (คายความร้อน, หนืด, หลายเฟส) สำหรับกรณีส่วนใหญ่ PFR ให้การออกแบบที่ประหยัดที่สุด

การกระจายตามแนวแกนคืออะไรและมีความสำคัญอย่างไร?

ในเครื่องปฏิกรณ์จริง กระแสปั่นป่วนทำให้เกิดการผสมย้อนกลับตามทิศทางการไหล (การกระจายตามแนวแกน) สิ่งนี้ลดการแปลงเมื่อเทียบกับ PFR ในอุดมคติ แบบจำลองการกระจายจะคำนึงถึงสิ่งนี้โดยการเพิ่มเทอมการแพร่

ฉันจะจำลอง PFR ที่ไม่เป็นไอโซเทอร์มอลได้อย่างไร?

เพิ่มสมการสมดุลพลังงาน: dT/dz = (Q + ΔH_rxn) / (ρ c_p v₀) สิ่งนี้จะเชื่อมโยงการเปลี่ยนแปลงอุณหภูมิและการแปลง บ่อยครั้งต้องใช้วิธีการหาปริพันธ์เชิงตัวเลข

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Levenspiel, O. (1999). Chemical Reaction Engineering (3rd ed.). John Wiley & Sons.

    ISBN: 978-0-471-25424-9
    คัดลอกแล้ว
  2. Fogler, H. S. (2016). Elements of Chemical Reaction Engineering (5th ed.). Pearson.

    ISBN: 978-0-13-388928-8
    คัดลอกแล้ว
  3. Schmidt, L. D. (2005). The Engineering of Chemical Reactions (2nd ed.). Oxford University Press.

    ISBN: 978-0-195-10490-0
    คัดลอกแล้ว