İçeriğe atla
Arama sonuçlarına dön

Üçgenlenmiş Delphi Tekniği

Ortaya koyan
Norman Dalkey & Olaf Helmer (Delphi); triangulation principle from Norman Denzin
Yıl
Delphi: 1963; triangulation integration: 1970s–1990s
Tür
Expert-consensus data collection with multi-method validation
Aile
Data collection

Bu metin makine çevirisidir ve henüz incelenmedi. Asıl metni İngilizce oku

Yazı boyutu

Ne işe yarar?

Üçgenlenmiş Delphi Tekniği, klasik Delphi yönteminin yapılandırılmış uzman-mutabakat sürecini, bulguları çapraz doğrulamak ve uzman yargılarının güvenilirliğini artırmak için en az bir ek kaynaktan veya yöntemden (örneğin, sistematik literatür taraması, görüşmeler, anket verileri) gelen verileri entegre ederek kasıtlı üçgenleme ile birleştirir.

Uzman mutabakatına olan bağımlılığı azaltan doğrulama adımlarını gömülü tutarken, yinelemeli, anonim, çok turlu panel formatını korur.

Yöntemin mantığı

Klasik Delphi tekniği, bir uzman panelinden birden fazla tur boyunca bir mutabakata varmasını ister. Üçgenlenmiş varyant şu soruyu sorar: panelin mutabakatının sadece paylaşılan varsayımları veya grup düşüncesini değil, gerçekte gerçeği yansıttığı konusunda ne kadar emin olabiliriz? Görüşme bulguları, literatür sentezi veya paralel bir anket gibi bağımsız bir veri kaynağı getirerek, araştırmacılar uzman görüşünün başka yerlerden gelen kanıtlarla uyumlu olup olmadığını kontrol edebilirler. Uyuştukları yerlerde güven artar; ayrıldıkları yerlerde, anlaşmazlığın kendisi araştırılmaya değer bir bulgu haline gelir. Bunu, yerleşik bir gerçeklik kontrolüne sahip bir Delphi çalışması gibi düşünün.

Tarih

Delphi yöntemi, 1950'lerde RAND Corporation'da geliştirilmiş ve 1963'te Norman Dalkey ve Olaf Helmer tarafından resmen yayınlanmıştır. 1970'ler-1990'lar boyunca sağlık, eğitim ve politika araştırmalarında yaygın olarak benimsenmiştir. Üçgenleme, sistematik bir metodolojik strateji olarak 1970'te Norman Denzin tarafından sosyal bilime tanıtılmış ve el kitabının sonraki baskılarında detaylandırılmıştır. Delphi'nin üçgenleme ile açık kombinasyonu, 1990'ların sonlarından itibaren hemşirelik ve sağlık araştırmaları literatüründe, en etkili olarak Hasson, Keeney ve McKenna (2000) tarafından yayınlanan kılavuzlar aracılığıyla ortaya çıkmıştır.

Ne zaman kullanılır?

Uzman mutabakatının birincil hedef olduğu ancak panel geçerliliğine olan güvenin bir endişe kaynağı olduğu durumlarda Üçgenlenmiş Delphi Tekniğini kullanın - özellikle uzman havuzu disiplinlerarası önyargıları paylaşabiliyorsa, literatür tartışmalıysa veya araştırma yüksek riskli politika veya klinik kararları bilgilendirecekse. Hem uygulayıcı bilgeliğinin hem de ampirik kanıtların gerektiği sağlık, eğitim, politika ve teknoloji tahmini bağlamlarında özellikle uygundur. Tamamlayıcı veri kaynağının Delphi turlarıyla paralel olarak toplanamadığı (lojistik uyumsuzluk), uzman panelinin çok küçük olduğu (10'dan az) veya zaman ve bütçenin iki eşzamanlı veri toplama akışını yönetmeye izin vermediği durumlarda bundan kaçının. Doğrulama yetkisi olmadan yalnızca mutabakat oluşturma araştırma hedefi ise standart bir Delphi tercih edilir.

Sınırlar ve dikkat edilmesi gerekenler

  • Paralel olarak çalışan ikili veri toplama akışları nedeniyle standart Delphi'den önemli ölçüde daha fazla kaynak gerektirir.
  • İki metodolojik olarak farklı kaynaktan gelen bulguları entegre etmek, dikkatli yorumlayıcı yargı gerektirir ve araştırmacı öznelliğini getirebilir.
  • Panel yorgunluğu, çok turlu Delphi çalışmalarında bilinen bir sorundur; üçgenleme adımları eklemek, bırakma oranlarını artırabilir.
  • Mutabakat eşikleri ve tamamlayıcı kanıtlara verilen ağırlık araştırmacı tarafından tanımlanır, bu da metodolojik seçimlerin sonuçları önemli ölçüde şekillendirdiği anlamına gelir.

Kaynak metnin koşulları, bağımsız bilimsel inceleme veya analiz motoru doğrulaması yerine geçmez.

Güçlü yönleri

  • Bağımsız kanıtlarla çapraz kontrol yaparak, mutabakatın gerçek uzman bilgisi yerine paylaşılan önyargıyı yansıtma riskini azaltır.
  • Savunulabilir politika veya klinik önerileri destekleyerek, daha güçlü güvenilirliğe ve aktarılabilirliğe sahip bulgular üretir.
  • Anonimlik, yinelemeli geri bildirim, kontrollü görüş alışverişi gibi klasik Delphi'nin tüm avantajlarını korurken, bir kanıt katmanı ekler.
  • Uzman görüşü ile tamamlayıcı veri arasındaki ayrışma, daha fazla araştırma için tartışmalı alanları ortaya çıkaran üretken bir bulgu haline gelir.
  • Esnektir: üçgenleme kaynağı nitel (görüşmeler, odak grupları) veya nicel (anket, ikincil veri analizi) olabilir.

Uygulama alanları

  • Uzman mutabakatının sistematik inceleme kanıtlarına karşı doğrulanması gereken klinik uygulama kılavuzları geliştirmek.
  • Öğretmen-uzman panellerini öğrenci sonuç verileriyle birleştirerek eğitim standartlarını veya müfredat önceliklerini belirlemek.
  • Uzman görüşünün patent veya yayın trend verilerine karşı kontrol edildiği teknoloji tahmini.
  • Epidemiyolojik sürveyans verileriyle uzman panel önceliklerini birleştiren sağlık ihtiyaç değerlendirmesi.
  • Paydaş mutabakatının topluluk anket bulgularına karşı doğrulandığı Politika Delphi çalışmaları.

Nasıl çalışır?

Nasıl çalışır?

1

Araştırmacı, uzman mutabakatı gerektiren olguyu tanımlar, amaçlı bir uzman paneli seçer (tipik olarak 10-30 katılımcı) ve üçgenleme çıpası olarak hizmet edecek en az bir tamamlayıcı veri kaynağı veya yöntemi belirler - örneğin, sistematik bir inceleme, uygulayıcılarla odak grupları veya mevcut büyük ölçekli bir anket. Üçgenleme planı, veri toplama başlamadan önce belirtilir.

2

Açık uçlu birinci tur anket, uzman paneline dağıtılır ve konu hakkında yapılandırılmamış yanıtlar davet edilir. Yanıtlar, sonraki turlar için yapılandırılmış bir madde listesi oluşturmak üzere tematik olarak analiz edilir. Aynı zamanda, bulguların belirli bir kontrol noktasında karşılaştırılabilmesi için seçilen üçgenleme kaynağından ek veri toplama başlar.

3

İkinci Delphi turundan önce veya sırasında, araştırmacı ortaya çıkan panel temalarını üçgenleme yönteminden elde edilen bulgularla karşılaştırır. Uzman görüşü ile bağımsız kanıtlar arasındaki yakınsama noktaları, sağlam bir şekilde desteklenen olarak not edilir; ayrışma noktaları, daha fazla panel müzakeresi veya ek kanıt toplama gerektiren alanlar olarak işaretlenir.

4

İkinci ve sonraki Delphi turları, panelistlere hem akran görüşleri hem de bağımsız kanıtlar ışığında derecelerini revize etmeleri davetiyle birlikte, toplu grup istatistikleri (medyanlar, çeyrekler arası aralıklar, yüzde mutabakat) sunar. Turlar, önceden tanımlanmış bir mutabakat eşiğine - tipik olarak kabul edilebilir bir yanıt bandı içinde %70-80 mutabakat - ulaşılana veya turlar arasında istikrar sağlanana kadar devam eder.

5

Nihai mutabakat maddeleri, üçgenleme kanıtlarıyla birlikte raporlanır ve uzman görüşünün bağımsız veriler tarafından nerede doğrulandığı, sorgulandığı veya rafine edildiği açıkça belgelenir. Bu entegre raporlama şeffaflığı artırır ve karar vericilere hem uzmanlardan türetilen öncelikleri hem de diğer kanıtlarla ne ölçüde doğrulandıklarını sunar.

Sık yapılan hatalar

  • Gerçek entegrasyon olmadan üçgenleme etiketi eklemek - eğer tamamlayıcı veriler sadece bir tartışma bölümünde eklenirse ve panelistlere sistematik olarak geri beslenmezse, çalışma tamamlayıcı kanıtlara sahip standart bir Delphi'dir, gerçek üçgenlenmiş bir tasarım değildir.
  • Uyumsuz bir üçgenleme kaynağı seçmek - normatif bir soru hakkındaki uzman görüşünü (ne yapılmalı) mevcut durumu tanımlayan anket verileriyle (ne yapılıyor) karşılaştırmak farklı bilgi iddialarını karıştırır; tamamlayıcı kaynak aynı soru türünü ele almalıdır.
  • Ayrışmayı göz ardı etmek - uzman görüşü ve tamamlayıcı veri uyuşmadığında, anlaşmazlığı çözmek ek analiz gerektirir, sadece mutabakatı raporlayıp çatışmayı dipnotla belirtmek değil.
  • Üçgenleme sürecini yetersiz raporlamak - incelemeciler ve okuyucular, tamamlayıcı kaynağın nasıl toplandığı, analiz edildiği ve turlar boyunca nasıl entegre edildiği hakkında tam metodolojik şeffaflığa ihtiyaç duyar.

Sık sorulan sorular

Bir Delphi çalışması için geçerli bir üçgenleme kaynağı ne sayılır?

Aynı araştırma sorusuna ilişkin bağımsız olarak toplanan herhangi bir veri, üçgenleme çıpası olarak hizmet edebilir: sistematik bir literatür taraması, uygulayıcılarla yarı yapılandırılmış görüşmeler, mevcut büyük ölçekli bir anket, idari kayıtlar veya gözlemsel veriler. Temel gereklilik, kaynağın Delphi panelinden metodolojik olarak bağımsız olması ve bulguların sonraki panel geri bildirimini bilgilendirebilmesi için turlardan önce veya turlarla birlikte toplanması veya sentezlenmesidir.

Üçgenlenmiş bir tasarımda kaç Delphi turu gereklidir?

Minimum iki turdur - ilki madde üretmek, ikincisi geri bildirimle derecelendirmek için. Çoğu üçgenlenmiş Delphi çalışması iki ila üç tur kullanır. Üçgenleme karşılaştırması tipik olarak ilk turdan sonra gerçekleşir ve ikinci turda entegre geri bildirim sağlanır. Bir mutabakat eşiğine (yaygın olarak tanımlanmış bir yanıt aralığı içinde %70-80 mutabakat) ulaşılana veya panel yanıtları turlar arasında stabilize olana kadar yineleme devam eder.

Hangi panel boyutu uygundur?

Klasik Delphi literatürü, 10-30 uzmanı çalışılabilir bir aralık olarak önermektedir; daha büyük paneller temsil gücünü artırır ancak koordinasyon yükünü artırır. Üçgenlenmiş tasarımlarda, birden fazla tur boyunca panel katılımını sürdürmek ve tamamlayıcı veri toplama, daha küçük, özenle seçilmiş panelleri (10-15 uzman) daha pratik hale getirir. Uzmanlık kapsamını sağlamak için amaçlı örnekleme, ham panel boyutundan daha önemlidir.

Uzman mutabakatı ile üçgenleme kaynağı arasındaki ayrışmayı nasıl raporlamalıyım?

Ayrışma, küçümsenmek yerine açıkça raporlanmalıdır. Anlaşmazlığın doğasını ve büyüklüğünü açıklayın, olası açıklamaları (disiplinlerarası çerçeveleme, ölçüm farklılıkları, kanıtların güncelliği) araştırın ve hem mutabakat pozisyonunu hem de çelişkili kanıtları sunun. Bu şeffaflık güvenilirliği artırır ve gelecekteki araştırmalar için gerçek bilgi boşluklarını belirler.

Üçgenlenmiş bir Delphi'de anonimlik hala korunuyor mu?

Evet. Katılımcılar arasındaki panelist anonimliği, Delphi yönteminin tanımlayıcı bir özelliğidir ve üçgenlenmiş tasarımlarda korunur. Araştırmacı, süreci yönetmek için bireysel yanıtları bilir, ancak panelistlere verilen geri bildirim, atfedilebilir görüşler değil, toplu istatistikler sunar. Üçgenleme kaynağı ayrıdır ve panel anonimliğini tehlikeye atmaz.

İlgili yöntemler

Kaynaklar

  1. Dalkey, N., & Helmer, O. (1963). An experimental application of the Delphi method to the use of experts. Management Science, 9(3), 458–467.

    DOI kaynağını aç
    Kopyalandı.
  2. Hasson, F., Keeney, S., & McKenna, H. (2000). Research guidelines for the Delphi survey technique. Journal of Advanced Nursing, 32(4), 1008–1015.

    DOI kaynağını aç
    Kopyalandı.