Yorumlayıcı Metafor Analizi — Nitel Metafor Araştırması
- Ortaya koyan
- Rudolf Schmitt (systematic procedure); grounded in Lakoff & Johnson's conceptual metaphor theory
- Yıl
- 1980 (conceptual foundations); 2000s (systematic qualitative procedure)
- Tür
- Qualitative interpretive analysis
- Aile
- Qualitative design / analysis
Bu metin makine çevirisidir ve henüz incelenmedi. Asıl metni İngilizce oku
Ne işe yarar?
Yorumlayıcı metafor analizi, katılımcıların dilinde yerleşik kavramsal metaforları sistematik olarak tanımlayan ve yorumlayan, böylece deneyimlerini nasıl anlamlandırdıklarını kavramaya yönelik nitel bir yöntemdir.
Lakoff ve Johnson'ın kavramsal metafor teorisine dayanan ve ampirik sosyal araştırmalar için Rudolf Schmitt tarafından uyarlanan bu yöntem, metaforları yalnızca stilistik süslemeler olarak değil, aynı zamanda altta yatan bilişsel ve kültürel çerçevelere açılan pencereler olarak ele almak için hermeneutik bir mercek uygular.
Yöntemin mantığı
Bir kanser hastası 'Bu hastalığa karşı savaşıyorum' dediğinde veya bir öğretmen 'eğitim bir yolculuktur' dediğinde, bu kişiler sadece şiirsel konuşmuyor olurlar. Düşünme, hissetme ve hareket etme biçimlerini şekillendiren bir kavramsal çerçeveyi — bir dizi varsayımı — ortaya koymaktadırlar. Yorumlayıcı metafor analizi, bu metaforik ifadeleri görüşmelerden veya metinlerden toplar, bunları altta yatan kavramsal metaforlara göre kümelendirir ve ardından bu metaforların konuşmacının dünya görüşü, değerleri ve deneyimi hakkında ne ortaya koyduğunu yorumlar. 'Yorumlayıcı' etiketi, araştırmacının yalnızca dilbilimsel biçimleri kataloglamak yerine, bağlam ve anlama dikkat ederek sürece hermeneutik bir yansıma ile aktif olarak katıldığını belirtir.
Tarih
Yorumlayıcı metafor analizinin kavramsal temelleri, soyut düşüncenin somut deneyimden gelen metaforik eşlemelerle sistematik olarak yapılandırıldığını gösteren Lakoff ve Johnson'ın dönüm noktası niteliğindeki 1980 tarihli Metaphors We Live By adlı kitabında yatmaktadır. Çerçeveleri, metaforun tamamen retorik veya dekoratif olduğu görüşüne meydan okudu. 1990'lar ve 2000'lerde nitel araştırmacılar bu içgörüyü ampirik olarak uygulamaya başladılar. Rudolf Schmitt (2005), sosyal bilim araştırmalarına uygun adım adım bir yaklaşım sağlayarak, sistematik metafor analizini nitel bir araştırma yöntemi olarak etkili bir prosedürel hesaplama yayınladı. Yorumlayıcı varyant, hermeneutik yansımayı entegre eder — araştırmacının yorumlayıcı rolünü ön plana çıkarır ve bağlam, çelişki ve ideolojiye dikkat eder — onu metafora yönelik daha saf betimsel veya hesaplamalı yaklaşımlardan ayırır.
Ne zaman kullanılır?
Araştırma sorunuz, insanların karmaşık, soyut veya duygusal yüklü bir deneyimi — hastalık, liderlik, öğrenme, çatışma veya kimlik gibi — nasıl kavramsallaştırdığı veya anlamlandırdığı ile ilgili olduğunda yorumlayıcı metafor analizini kullanın. Diğer yöntemlerin yüzeysel hesaplamalar ürettiği ve dilin kendisinin analiz edilmeye değer anlam taşıdığından şüphelendiğinizde özellikle değerlidir. Yöntem, kendiliğinden dil açısından zengin metin verileri gerektirir (görüşmeler, açık uçlu yanıtlar, medya metinleri, belgeler). Verilerin çoğunlukla sayısal olduğu, katılımcıların yalnızca kısa veya yüksek düzeyde yapılandırılmış yanıtlar ürettiği veya araştırma hedefinin sıklık sayımı veya hipotez testi olduğu durumlarda uygun değildir. Ayrıca, olgunun doğası gereği dilsel olmadığı veya katılımcıların anadili, sağlam çeviri protokolleri olmaksızın analiz dilinden önemli ölçüde farklı olduğu durumlarda tek yöntem olarak uygun değildir.
Sınırlar ve dikkat edilmesi gerekenler
- Kavramsal metaforları tanımlamak, Lakoff ve Johnson'ın çerçevesinde önemli bir teorik temel gerektirir; bunun yokluğunda analiz yüzeysel, edebi bir düzeyde kalma riski taşır.
- Çapraz dilsel veya çapraz kültürel çalışmalar metodolojik olarak zordur, çünkü metaforik eşlemeler diller ve kültürler arasında farklılık gösterir.
- Yöntem, bir popülasyonda bir metaforun sıklığını veya yaygınlığını belirleyemez — dağılımı değil, yapıyı ve anlamı ortaya çıkarır.
- Yorumlayıcı adım araştırmacı yargısını içerdiği için bulguların tekrarlanması zor olabilir, bu yargı tam olarak kurala bağlı değildir.
Kaynak metnin koşulları, bağımsız bilimsel inceleme veya analiz motoru doğrulaması yerine geçmez.
Güçlü yönleri
- Katılımcıların açıkça ifade edemeyebilecekleri derin bilişsel ve kültürel çerçevelere erişir, gündelik dilde gömülü örtük varsayımları ortaya çıkarır.
- Görüşmeler, belgeler, medya, anlatılar gibi çeşitli metin kaynaklarıyla uyumludur, bu da onu disiplinler ve araştırma bağlamları arasında esnek kılar.
- Yorumlayıcı mercek, yalnızca dilbilimsel kalıpları değil, bağlam, güç ve ideolojiyi de dikkate almayı sağlar.
- Özellikle katılımcıların metafor aracılığıyla dolaylı yoldan iletişim kurduğu, duygusal olarak yüklü veya damgalanmış konuları incelemek için güçlüdür.
- Metaforların somut ve akılda kalıcı olması nedeniyle politika ve uygulama kitleleri için erişilebilir ve ilgi çekici bulgular üretir.
Uygulama alanları
- Hastaların kronik hastalık, engellilik veya ruh sağlığını nasıl kavramsallaştırdığını analiz etmek (örneğin, depresyon ağır bir yük olarak, iyileşme bir yolculuk olarak).
- Kurumsal kültürü ve işyeri kimliğini anlamak için liderler ve çalışanlar tarafından kullanılan metaforları incelemek.
- Göç, yoksulluk veya iklim değişikliği gibi sosyal sorunları çerçeveleyen politika belgeleri ve siyasi konuşmaların kullandığı metaforları araştırmak.
- Öğretmenlerin ve öğrencilerin öğrenmeyi, bilgiyi ve eğitim ilişkilerini nasıl kavramsallaştırdığını keşfetmek.
- İdeolojik çerçeveleri ortaya çıkarmak için çatışma, risk veya halk sağlığı krizlerinin medya kapsamındaki metaforik dilini incelemek.
- Araştırmacıların kendi metodolojik uygulamalarını nasıl metaforlaştırdıklarını araştırmak — araştırma metodolojisi çalışmalarında yansıtıcı bir uygulama.
Nasıl çalışır?
Nasıl çalışır?
Araştırmacı, öncelikle kavramsal metafor teorisine teorik olarak duyarlı hale gelerek başlar — soyut alanların daha somut kaynak alanlar aracılığıyla sistematik olarak nasıl anlaşıldığını kavrar. Araştırmacı ayrıca olguya ilişkin ön varsayımlarını paranteze alır ve sahaya girmeden önce yansıtıcı günlük tutma yoluyla kendi metaforik ön-anlayışlarını belgeler.
Yeterince zengin, kendiliğinden dil içeren metinsel veriler toplanır. Derinlemesine görüşmeler, odak grupları, açık uçlu anket yanıtları, medya metinleri, politika belgeleri ve katılımcı tarafından üretilen anlatılar uygun kaynaklardır. Araştırmacı, katılımcıların deneyimlerini kendi kelimeleriyle tanımlamalarına olanak tanıyan, doğal olarak ortaya çıkan metaforik dilin oluşumunu en üst düzeye çıkaran, minimum düzeyde yönlendirici sorular kullanır.
Kavramsal bir alanı başka bir alanı tanımlamak için kullanıldığı kelimeler, ifadeler veya genişletilmiş pasajlar — sistematik olarak transkriptlerde işaretlenir. Bu, hem yeni metaforları hem de geleneksel, gündelik metaforik dili içerir. İfadeler daha sonra Lakoff ve Johnson'ın gösterimine uygun olarak HASTALIK SAVAŞTIR veya ÖĞRENME YOLCULUKTUR gibi bir eşleme ifadesi biçimini alan kavramsal metaforlara göre gruplandırılır.
Her kavramsal metafor kümesi, kendi söylemsel ve sosyal bağlamı içinde yorumlanır. Araştırmacı şu soruları sorar: Bu metafor deneyim hakkında neyi vurguluyor veya gizliyor? Hangi kültürel veya ideolojik varsayımları taşıyor? Eylemleri veya tepkileri nasıl doğal gösteriyor? Aynı veya farklı katılımcılar tarafından kullanılan rakip veya çelişkili metaforlar, tartışmalı anlamları ortaya çıkardıkları için özel dikkat gerektirir.
Yorumlanan metafor kümeleri, katılımcıların olguyu anladığı baskın ve marjinal kavramsal çerçevelerin tutarlı bir hesabına entegre edilir. Sentez, verilerdeki paylaşılan metaforik mantığı ve farklı metaforik çerçeveler arasındaki varyasyonu veya gerilimi ele alarak, katılımcıların derin düzeydeki anlam yaratmalarını aydınlatan bulgular üretir.
Sık yapılan hatalar
- Tüm mecazi dili eşit derecede metaforik olarak ele almak — kavramsal gücünü yitirmiş deyimler (örneğin, 'masanın ayağı') düşünceyi aktif olarak yapılandıran canlı kavramsal metaforlardan ayırt edilmelidir.
- Yorumlayıcı derinlik olmadan dilbilimsel tanımlamada durmak — altta yatan çerçeveler hakkında ne ortaya koyduklarını sormadan metafor ifadelerini kataloglamak, içgörü olmadan betimleme üretir.
- Marjinal veya aykırı metaforları ihmal etmek — atipik veya tartışmalı metaforlar genellikle en analitik olarak ilginç anlamı taşır ve gürültü olarak atılmamalıdır.
- Analistin tercih ettiği kavramsal metaforları verilere dayatmak yerine, eşleme kümelerinin katılımcıların kendi dilinden ortaya çıkmasına izin vermek.
- Metaforun sosyal ve güç boyutlarını göz ardı etmek — özellikle eleştirel veya politika bağlamlarında, bazı metaforlar kurumsal olarak baskındır, diğerleri ise bastırılır ve bu asimetri analitik olarak önemlidir.
Sık sorulan sorular
Yorumlayıcı metafor analizi standart söylem analizinden nasıl farklıdır?
Söylem analizi genel olarak dilin anlamı ve toplumsal gerçekliği nasıl inşa ettiğini inceler. Yorumlayıcı metafor analizi, yalnızca kavramsal eşlemelere — bir deneyim alanının başka bir alan aracılığıyla sistematik olarak nasıl anlaşıldığına — odaklanan daha özel bir araçtır. Lakoff ve Johnson'ın kavramsal metafor teorisini metaforik ifadeleri tanımlamak ve gruplandırmak için bir çerçeve olarak kullanırken, söylem analizi daha geniş bir dilbilimsel ve retorik araç yelpazesini kullanabilir. İkisi birleştirilebilir, metafor analizi daha geniş bir söylem çalışması içinde bir analitik iplikçik olarak hizmet eder.
Kaç katılımcı veya metne ihtiyacım var?
Sabit bir minimum yoktur, ancak ilke kavramsal doygunluktur: baskın metaforik çerçevelerin ve gerilimlerinin ortaya çıkma fırsatı bulması için yeterli veriye ihtiyacınız vardır. Görüşme tabanlı çalışmalarda 8-20 katılımcı yaygındır. Belge veya medya analizi için ilgili ölçüt, yalnızca tekrardan ziyade aralığı yakalamak için metin külliyatında yeterli çeşitliliktir. Örneklem boyutundan daha önemli olan, verilerdeki dilin zenginliği ve kendiliğindenliğidir.
Metaforik ifade ile kavramsal metafor arasındaki fark nedir?
Metaforik ifade, metindeki belirli bir kelime veya ifadedir (örneğin, 'işe boğuluyorum'). Kavramsal metafor, bu tür birden çok ifadeyi üreten altta yatan bilişsel eşlemedir (örneğin, ZORLUKLAR SEL GİBİDİR). Yorumlayıcı metafor analizi, birçok metaforik ifade toplayarak, bunları paylaşılan kaynak ve hedef alanlarına göre gruplandırarak ve ardından her kümenin altında yatan kavramsal metaforu adlandırıp yorumlayarak çalışır.
Bu analiz için yazılım kullanabilir miyim?
Nitel veri yönetimi yazılımları (NVivo, ATLAS.ti, MaxQDA), kodlanmış ifadeleri düzenleme ve geri çağırma konusunda yardımcı olabilir ve derlem dilbilimi araçları büyük metin koleksiyonlarında aday metaforik terimleri tanımlamaya yardımcı olabilir. Ancak, kavramsal alanları tanımlama, ifadeleri eşlemelere göre gruplandırma ve bu eşlemelerin bağlamda ne anlama geldiğini yorumlama entelektüel çalışması analist tarafından yapılmalıdır. Gerçek yorumlayıcı metafor analizini otomatik olarak gerçekleştiren bir yazılım yoktur.
Bu yöntem çevrilmiş görüşme verileri için uygun mu?
Dikkatle. Metaforlar dile ve kültüre özgüdür, bu nedenle doğrudan çeviri kavramsal eşlemeleri yok edebilir veya değiştirebilir. En iyi uygulama, metafor tanımlamasını orijinal dilde iki dilli kodlayıcılarla yapmaktır, kültüre özgü kaynak alanlarını not etmek ve çeviri seçimlerinin nasıl yönetildiği konusunda yazımda açık olmaktır. Çapraz dilsel metafor analizi, metodolojik gelişimin aktif bir alanıdır.
İlgili yöntemler
Kaynaklar
Lakoff, G., & Johnson, M. (1980). Metaphors We Live By. University of Chicago Press.
ISBN: 978-0226468013Kopyalandı.Schmitt, R. (2005). Systematic metaphor analysis as a method of qualitative research. The Qualitative Report, 10(2), 358–394.
Yayın kaynağını açKopyalandı.