Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

ดัชนีปริมาณน้ำฝนมาตรฐาน

ผู้เสนอ
Thomas McKee, Neil Doesken, and John Kleist
ปี
1993
ประเภท
Probabilistic drought indicator
กลุ่มวิธี
Drought and precipitation analysis

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

ดัชนีปริมาณน้ำฝนมาตรฐาน (SPI) เป็นดัชนีภูมิอากาศที่วัดปริมาณความผิดปกติของปริมาณน้ำฝนเมื่อเทียบกับค่าเฉลี่ยในอดีต โดยทำให้เป็นมาตรฐานเพื่อคำนึงถึงความแตกต่างของสภาพภูมิอากาศปริมาณน้ำฝนในแต่ละภูมิภาค SPI ซึ่งริเริ่มโดย McKee, Doesken และ Kleist ในปี 1993 ได้กลายเป็นเครื่องมือหลักในการตรวจจับและจำแนกลักษณะภัยแล้ง และได้รับการยอมรับจากหน่วยงานอุตุนิยมวิทยาทั่วโลกสำหรับการเฝ้าระวังภัยแล้งและการเตือนภัยล่วงหน้า

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

SPI วัดว่าปริมาณน้ำฝนสะสมในช่วงเวลาที่กำหนด (1, 3, 6, 12 หรือ 24 เดือน) อยู่ห่างจากค่าเฉลี่ยระยะยาวกี่เท่าของค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ค่า SPI ที่เป็นลบบ่งชี้ถึงการขาดแคลนน้ำฝน (สภาวะแห้งแล้ง) ค่าที่เป็นบวกบ่งชี้ถึงปริมาณน้ำฝนส่วนเกิน (สภาวะเปียกชื้น) การใช้ค่าที่เป็นมาตรฐานทำให้ SPI สามารถเปรียบเทียบโดยตรงระหว่างเขตภูมิอากาศที่แตกต่างกันซึ่งมีรูปแบบปริมาณน้ำฝนเฉลี่ยแตกต่างกันมาก SPI ที่ -1 หมายถึงภัยแล้งปานกลาง; -2 หมายถึงภัยแล้งรุนแรง ข้อดีของ SPI คือความเรียบง่าย: ต้องการเพียงข้อมูลปริมาณน้ำฝน ทำให้สามารถนำไปใช้ได้ทั่วโลก แม้ในที่ที่ไม่มีข้อมูลตัวแปรทางอุตุนิยมวิทยาอื่น ๆ

ประวัติศาสตร์

SPI ถูกนำเสนอในการประชุมครั้งที่แปดว่าด้วยภูมิอากาศประยุกต์ในปี 1993 โดยได้เข้ามาเติมเต็มช่องว่างที่สำคัญในการเฝ้าระวังภัยแล้ง โดยการจัดทำดัชนีที่เป็นมาตรฐานทางคณิตศาสตร์และสามารถเปรียบเทียบเชิงพื้นที่ได้ องค์การอุตุนิยมวิทยาโลก (WMO) ได้ยอมรับ SPI ในปี 2012 ในฐานะตัวบ่งชี้ภัยแล้งที่แนะนำ เอกสารของ WMO เรื่อง 'Standardized Precipitation Index User Guidebook' (2012) ได้กำหนดแนวปฏิบัติที่ดีที่สุด การพัฒนาล่าสุด ได้แก่ SPI ความละเอียดสูงแบบกริดจากปริมาณน้ำฝนดาวเทียม แนวทางแมชชีนเลิร์นนิงเพื่อปรับปรุงสมมติฐานการแจกแจง และกรอบการทำงาน SPI-SPEI แบบควบคู่สำหรับการประเมินภัยแล้งที่ครอบคลุม

ควรใช้เมื่อใด

ใช้ SPI เพื่อวัดปริมาณและติดตามสภาวะภัยแล้ง โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับการจัดการเกษตรกรรมและทรัพยากรน้ำ SPI เหมาะสำหรับการตรวจจับการเริ่มต้นและความรุนแรงของภัยแล้งในช่วงเวลาตั้งแต่รายเดือนถึงระหว่างปี รวม SPI กับดัชนีอื่น ๆ (SPEI, NDVI) เพื่อการจำแนกลักษณะภัยแล้งที่ครอบคลุม SPI มีประโยชน์น้อยในภูมิภาคเขตร้อนที่มีฝนตกหนักจากพายุฝนฟ้าคะนอง หรือในพื้นที่ที่มีหิมะสะสมซึ่งปริมาณน้ำฝนไม่มีผลทางอุทกวิทยาในทันที

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • อิงตามปริมาณน้ำฝนเท่านั้น; ไม่ได้คำนึงถึงอุณหภูมิ การคายระเหย หรือความชื้นในดิน ซึ่งส่งผลต่อปริมาณน้ำที่มีอยู่จริง
  • สมมติฐานการแจกแจงความน่าจะเป็น (แกมมา, Pearson III) อาจไม่เป็นจริงในทุกสถานที่หรือทุกช่วงเวลา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในภูมิภาคที่มีความผันผวนของปริมาณน้ำฝนสูง
  • ต้องการบันทึกข้อมูลระยะยาว (30+ ปี) เพื่อสร้างสถิติภูมิอากาศที่แข็งแกร่ง; ไม่น่าเชื่อถือในภูมิภาคที่มีข้อมูลจำกัดหรือสำหรับสถานีตรวจอากาศใหม่
  • ช่วงการสะสมสั้น ๆ (1–3 เดือน) อาจมีความผันผวนและอาจไม่สะท้อนสภาวะภัยแล้งทางอุทกวิทยาที่แท้จริง

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • ข้อมูลน้อยแต่มีประสิทธิภาพ: ต้องการเพียงข้อมูลปริมาณน้ำฝน ทำให้สามารถนำไปใช้ในภูมิภาคที่มีข้อมูลน้อย
  • เป็นมาตรฐานทั่วทั้งภูมิภาค ทำให้สามารถเปรียบเทียบความรุนแรงของภัยแล้งระหว่างเขตภูมิอากาศที่แตกต่างกันได้โดยตรง
  • ช่วงเวลาที่ยืดหยุ่น: สามารถคำนวณ SPI ได้ในช่วง 1, 3, 6 หรือ 12 เดือน เพื่อจับภัยแล้งที่มีระยะเวลาต่างกัน
  • ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางและใช้งานในทางปฏิบัติ ทำให้มั่นใจได้ถึงความเข้ากันได้กับเครือข่ายการเฝ้าระวังภัยแล้งและกรอบการตัดสินใจที่มีอยู่

การประยุกต์ใช้

  • การเฝ้าระวังภัยแล้งในทางปฏิบัติ: หน่วยงานอุตุนิยมวิทยาแห่งชาติใช้ SPI เพื่อออกคำเตือนภัยแล้ง กระตุ้นการจำกัดการใช้น้ำ และชี้นำการตอบสนองต่อเหตุฉุกเฉิน
  • การตัดสินใจทางการเกษตร: เกษตรกรและเขตชลประทานใช้ SPI เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการจัดสรรน้ำ กำหนดเวลาการเพาะปลูก และปรับการเลือกพืชผล
  • การจัดการอ่างเก็บน้ำพลังน้ำ: ผู้ควบคุมเขื่อนติดตาม SPI เพื่อคาดการณ์ปริมาณน้ำไหลเข้าและวางแผนตารางการผลิตตลอดฤดูกาลและปี
  • การประเมินผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ: แนวโน้ม SPI ใช้เพื่อคาดการณ์ความถี่และความรุนแรงของภัยแล้งในอนาคตภายใต้สถานการณ์สภาพภูมิอากาศที่แตกต่างกัน

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

รวบรวมข้อมูลปริมาณน้ำฝนรายเดือนระยะยาวจากสถานีตรวจอากาศ ข้อมูลดาวเทียม หรือผลิตภัณฑ์การวิเคราะห์ซ้ำ แนะนำให้ใช้ข้อมูลอย่างน้อย 30 ปีเพื่อสร้างสถิติภูมิอากาศที่แข็งแกร่ง

2

ข้อมูลปริมาณน้ำฝนได้รับการควบคุมคุณภาพเพื่อตรวจจับและลบค่าที่ผิดพลาด ค่าซ้ำซ้อน และข้อมูลที่ขาดหายไป ข้อมูลที่ขาดหายไปจะถูกเติมโดยการประมาณค่า หรือจะตัดเดือนออกหากข้อมูลที่ขาดเกินเกณฑ์ที่ยอมรับได้

3

สำหรับแต่ละช่วงการสะสม (1, 3, 6, 12, 24 เดือน) จะคำนวณผลรวมปริมาณน้ำฝนแบบเลื่อน (rolling sums) การแจกแจงความน่าจะเป็นของผลรวมเหล่านี้จะถูกปรับให้เหมาะสม (โดยทั่วไปใช้การแจกแจงแบบแกมมาหรือแบบ Pearson Type III)

4

คำนวณฟังก์ชันการแจกแจงสะสมสำหรับแต่ละช่วงการสะสม ผลรวมปริมาณน้ำฝนแบบเลื่อนจะถูกทำให้เป็นมาตรฐานโดยใช้การแจกแจงที่ปรับให้เหมาะสม เพื่อสร้างค่าผิดปกติที่เป็นมาตรฐาน (Z-scores)

5

ค่า SPI จะถูกจัดหมวดหมู่เป็นชั้นภัยแล้ง (ใกล้เคียงปกติ, น้อย, ปานกลาง, รุนแรง, รุนแรงมาก) และเปรียบเทียบกับเกณฑ์ในอดีต รูปแบบเชิงพื้นที่และเวลาของค่าผิดปกติ SPI เผยให้เห็นขอบเขตและระยะเวลาของภัยแล้ง

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การสับสน SPI กับการขาดแคลนน้ำที่แท้จริง; SPI เป็นดัชนีที่อิงตามความน่าจะเป็นและไม่ได้วัดผลกระทบทางอุทกวิทยาโดยตรง
  • การเลือกช่วงการสะสมที่ไม่เหมาะสมกับการใช้งาน (เช่น SPI 1 เดือนสำหรับภัยแล้งทางการเกษตร เมื่อ SPI 3 หรือ 6 เดือนมีความเกี่ยวข้องมากกว่า)
  • การพึ่งพา SPI มากเกินไปโดยไม่ได้รวมข้อมูลความชื้นในดิน ปริมาณน้ำท่า หรือน้ำบาดาล เพื่อทำความเข้าใจปริมาณน้ำที่มีอยู่จริง

คำถามที่พบบ่อย

ความแตกต่างระหว่าง SPI และ SPEI คืออะไร?

SPI ใช้เฉพาะปริมาณน้ำฝน ในขณะที่ SPEI (ดัชนีปริมาณน้ำฝน-การคายระเหยมาตรฐาน) ยังรวมถึงอุณหภูมิและการคายระเหยด้วย SPEI สามารถจับผลกระทบร่วมกันของการขาดแคลนน้ำฝนและความต้องการการระเหยที่เพิ่มขึ้นได้ดีกว่า ทำให้มีความเกี่ยวข้องทางกายภาพกับความชื้นในดินและภัยแล้งทางอุทกวิทยามากขึ้น อย่างไรก็ตาม SPEI ต้องการข้อมูลอุณหภูมิเพิ่มเติม

ค่า SPI ถูกตีความอย่างไร?

SPI ที่ 0 หมายถึงค่าเฉลี่ยระยะยาว ค่าที่เป็นบวก (สูงถึง +3 หรือมากกว่า) แสดงถึงสภาวะเปียกชื้น ค่าที่เป็นลบ (ต่ำถึง -3 หรือต่ำกว่า) แสดงถึงสภาวะแห้งแล้ง การจำแนกประเภทที่ใช้กันทั่วไป: SPI > 1.5 คือเปียกชื้นมาก; 1.5 ถึง 1.0 คือเปียกชื้นมาก; 1.0 ถึง 0.5 คือเปียกชื้นปานกลาง; -0.5 ถึง 0.5 คือใกล้เคียงปกติ; -0.5 ถึง -1.0 คือแห้งแล้งปานกลาง; -1.0 ถึง -1.5 คือภัยแล้งรุนแรง; -1.5 ถึง -2.0 คือภัยแล้งรุนแรงมาก; < -2.0 คือภัยแล้งรุนแรงมาก

เหตุใดจึงต้องใช้ค่า SPI หลายช่วงเวลา?

ช่วงเวลาที่แตกต่างกันจะจับภัยแล้งที่ส่งผลกระทบต่อภาคส่วนต่าง ๆ SPI 1 เดือน แสดงการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วและไวต่อเหตุการณ์ฝนตกในระยะสั้น SPI 3 และ 6 เดือน สะท้อนความชื้นในดินและภัยแล้งทางการเกษตร SPI 12 เดือน บ่งชี้ภัยแล้งทางอุทกวิทยาที่ส่งผลต่อปริมาณน้ำท่าและน้ำบาดาล การใช้ช่วงเวลาทั้งหมดร่วมกันจะให้ภาพที่สมบูรณ์ของภัยแล้งในทุกช่วงเวลาที่เกี่ยวข้อง

สามารถใช้ SPI สำหรับการพยากรณ์ปริมาณน้ำฝนได้หรือไม่?

ไม่ได้ SPI เป็นดัชนีที่มองย้อนกลับไป โดยอิงตามปริมาณน้ำฝนที่สังเกตได้ หากต้องการพยากรณ์ภัยแล้งในอนาคต ต้องพยากรณ์ปริมาณน้ำฝนก่อน (โดยใช้แบบจำลองสภาพอากาศหรือภูมิอากาศ) จากนั้นจึงคำนวณ SPI จากปริมาณน้ำฝนที่พยากรณ์ไว้ SPI เองไม่สามารถคาดการณ์ได้

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. McKee, T. B., Doesken, N. J., & Kleist, J. (1993). The relationship of drought frequency and duration to time scales. Proceedings of the Eighth Conference on Applied Climatology, 179-184.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  2. Lloyd-Hughes, B., & Saunders, M. A. (2002). A drought climatology for Europe. International Journal of Climatology, 22(13), 1571-1592.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว