Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

การตอบกลับความคิดเห็นของผู้ประเมิน: จดหมายแก้ไขและต้นฉบับที่แก้ไข

ผู้เสนอ
Journal editors and publishing community; formalized by Clydesdale et al. and ICMJE
ปี
2005
ประเภท
Guideline
กลุ่มวิธี
publication-process

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

จดหมายตอบกลับผู้ประเมิน (หรือ 'จดหมายแก้ไข') เป็นเอกสารอย่างเป็นทางการที่ผู้เขียนส่งพร้อมกับต้นฉบับที่แก้ไข โดยจะตอบกลับความคิดเห็นของผู้ประเมินแต่ละรายเป็นข้อๆ จดหมายตอบกลับแสดงให้บรรณาธิการและผู้ประเมินเห็นว่าคุณได้พิจารณาข้อเสนอแนะของพวกเขาอย่างรอบคอบ ได้อธิบายการเปลี่ยนแปลงที่ทำขึ้นตามคำแนะนำของพวกเขา และได้ให้เหตุผลสำหรับข้อโต้แย้งใดๆ การตอบกลับผู้ประเมินอย่างรอบคอบและให้เกียรติจะช่วยเพิ่มโอกาสในการได้รับการยอมรับอย่างมาก การตอบกลับที่ดูถูกหรือตั้งรับอาจนำไปสู่การปฏิเสธแม้ว่าวิทยาศาสตร์จะดีก็ตาม จดหมายตอบกลับไม่ใช่การโต้เถียง แต่เป็นการแสดงให้เห็นถึงการมีส่วนร่วม ความโปร่งใส และความซื่อสัตย์ทางวิทยาศาสตร์

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

ความคิดเห็นจากผู้ประเมินอาจรู้สึกรุนแรงหรือไม่ยุติธรรม สัญชาตญาณแรกของผู้เขียนมักจะตั้งรับ ('ผู้ประเมินพลาดประเด็น' 'คำวิจารณ์นั้นผิด') อย่างไรก็ตาม เป้าหมายของจดหมายตอบกลับไม่ใช่การเอาชนะผู้ประเมิน แต่เพื่อแสดงให้บรรณาธิการเห็นว่าคุณเป็นมืออาชีพที่รับฟังความคิดเห็นอย่างจริงจังและได้ปรับปรุงต้นฉบับให้ดีขึ้นแล้ว แม้ว่าความคิดเห็นของผู้ประเมินจะไม่ถูกต้องตามหลักวิชาการ แต่จดหมายตอบกลับก็เป็นโอกาสในการชี้แจงงานของคุณ ไม่ใช่เพื่อตำหนิผู้ประเมิน ผู้ประเมินเป็นอาสาสมัคร พวกเขาอาจทำผิดพลาดหรือเข้าใจผิด ซึ่งการตอบกลับของคุณสามารถแก้ไขได้ บรรณาธิการจะอ่านทั้งความคิดเห็นของผู้ประเมินและการตอบกลับของคุณ การตอบกลับอย่างมืออาชีพที่กล่าวถึงข้อกังวลอย่างโปร่งใสจะสร้างความมั่นใจให้กับบรรณาธิการในงานของคุณและเพิ่มโอกาสในการได้รับการยอมรับ นอกจากนี้ การจัดการกับข้อกังวลของผู้ประเมินมักจะทำให้ต้นฉบับแข็งแกร่งขึ้น แม้ว่าคุณจะเคยไม่เห็นด้วยกับข้อเสนอแนะในตอนแรกก็ตาม

ประวัติศาสตร์

จดหมายตอบกลับการแก้ไขอย่างเป็นทางการเป็นแนวปฏิบัติที่ค่อนข้างใหม่ในการตีพิมพ์ทางวิชาการ ก่อนทศวรรษที่ 1990 ผู้เขียนเพียงแค่ส่งต้นฉบับที่แก้ไขใหม่โดยไม่มีการตอบกลับโดยละเอียด เมื่อการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญมีความเป็นระบบมากขึ้นและภาระของผู้ประเมินเพิ่มขึ้น บรรณาธิการเริ่มกำหนดให้มีการตอบกลับที่มีโครงสร้างเพื่อช่วยให้พวกเขาติดตามการเปลี่ยนแปลงและยืนยันว่าข้อกังวลได้รับการจัดการแล้ว บทความของ Clydesdale et al. ในปี 2013 ใน British Journal of Ophthalmology ('How to Write a Response to Reviewers') ได้ทำให้แนวปฏิบัติที่ดีที่สุดเป็นทางการและได้รับการอ้างอิงอย่างกว้างขวาง ปัจจุบันวารสารส่วนใหญ่ (โดยเฉพาะวารสารที่ใช้ระบบการส่ง ScholarOne หรือ Editorial Manager) ขอหรือกำหนดให้มีจดหมายตอบกลับ คำแนะนำของ ICMJE เน้นย้ำถึงการมีส่วนร่วมอย่างโปร่งใสกับผู้ประเมินว่าเป็นส่วนหนึ่งของกระบวนการตีพิมพ์

ควรใช้เมื่อใด

เตรียมจดหมายตอบกลับผู้ประเมินทุกครั้งที่คุณได้รับความคิดเห็นของผู้ประเมินที่ต้องการการแก้ไข ('แก้ไขเล็กน้อย' หรือ 'แก้ไขสำคัญ') ส่งจดหมายตอบกลับเสมอ แม้แต่สำหรับการแก้ไขเล็กน้อยก็ตาม มันแสดงถึงความเป็นมืออาชีพและช่วยให้บรรณาธิการติดตามการเปลี่ยนแปลง สำหรับ 'การปฏิเสธโดยตรง' (การปฏิเสธโดยไม่มีการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญ) จะไม่มีความคิดเห็นของผู้ประเมินให้ตอบกลับ คุณอาจเขียนจดหมายตอบกลับสั้นๆ ถึงบรรณาธิการเพื่ออธิบายว่าเหตุใดต้นฉบับจึงควรได้รับการพิจารณาใหม่ (มักไม่ประสบความสำเร็จ ดังนั้นโดยทั่วไปจึงไม่แนะนำ) สำหรับ 'ยอมรับพร้อมแก้ไขเล็กน้อย' จดหมายตอบกลับสั้นๆ ที่รับทราบความคิดเห็นและยืนยันการเปลี่ยนแปลงก็เพียงพอแล้ว (อาจสั้นกว่าจดหมายตอบกลับฉบับเต็ม)

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ต้องใช้ความยืดหยุ่นทางอารมณ์: การตอบสนองอย่างมืออาชีพต่อคำวิจารณ์ที่รุนแรงหรือไม่ยุติธรรมนั้นต้องใช้ความอดทนทางอารมณ์ ผู้เขียนหลายคนประสบปัญหานี้
  • ใช้เวลานาน: การจัดการกับความคิดเห็นทั้งหมดอย่างละเอียดและการแก้ไขต้นฉบับต้องใช้เวลาหลายสัปดาห์ กำหนดเวลาที่จำกัดอาจบังคับให้ต้องตอบกลับอย่างเร่งรีบ
  • ไม่สามารถรับประกันการยอมรับได้: แม้แต่จดหมายตอบกลับที่สมบูรณ์แบบก็ไม่สามารถรับประกันการยอมรับได้ บรรณาธิการมีอำนาจตัดสินใจขั้นสุดท้ายและอาจเลือกที่จะปฏิเสธ
  • ความเสี่ยงของการแก้ไขมากเกินไป: บางครั้งผู้เขียนทำการเปลี่ยนแปลงมากเกินไปเพื่อตอบสนองต่อข้อเสนอแนะ ทำให้การมีส่วนร่วมเดิมเจือจางลง จำเป็นต้องมีการคัดเลือก

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • แสดงความเป็นมืออาชีพ: จดหมายตอบกลับที่เขียนอย่างดีแสดงให้บรรณาธิการเห็นว่าคุณเป็นนักวิจัยที่จริงจังซึ่งรับฟังความคิดเห็นอย่างสร้างสรรค์
  • เพิ่มโอกาสในการได้รับการยอมรับ: บรรณาธิการและผู้ประเมินส่วนใหญ่มองว่าจดหมายตอบกลับที่รอบคอบเป็นสัญญาณที่ดี มันมักจะช่วยตัดสินใจไปสู่การยอมรับ
  • ชี้แจงความเข้าใจผิด: หากผู้ประเมินเข้าใจผิดประเด็น จดหมายตอบกลับจะเปิดโอกาสให้ชี้แจงโดยไม่ต้องเขียนต้นฉบับใหม่
  • ทำให้ต้นฉบับแข็งแกร่งขึ้น: แม้ว่าคุณจะเคยไม่เห็นด้วยกับข้อเสนอแนะในตอนแรก การมีส่วนร่วมกับมันมักจะปรับปรุงความชัดเจนหรือความสมบูรณ์
  • สร้างความมั่นใจให้กับบรรณาธิการ: จดหมายตอบกลับอย่างมืออาชีพสร้างความไว้วางใจว่าคุณจะเป็นผู้เขียนที่ให้ความร่วมมือและเป็นมิตร บรรณาธิการให้ความสำคัญกับสิ่งนี้สำหรับการส่งงานในอนาคต

การประยุกต์ใช้

  • การแก้ไขการส่งครั้งแรกของคุณ: คาดการณ์ว่าคุณจะได้รับการร้องขอให้แก้ไข วางแผนที่จะใช้เวลาหลายสัปดาห์ในการจัดการกับข้อเสนอแนะของผู้ประเมินและเตรียมจดหมายตอบกลับที่ละเอียด
  • การตอบกลับการปฏิเสธโดยตรง: หายาก แต่หากคุณเชื่อว่าการปฏิเสธโดยตรงนั้นไม่ยุติธรรม คุณสามารถเขียนจดหมายตอบกลับสั้นๆ ถึงบรรณาธิการเพื่ออธิบายคุณค่าของต้นฉบับและขอให้พิจารณาใหม่ (แต่โอกาสสำเร็จ <5%)
  • การจัดการกับการแก้ไขที่สำคัญ: จัดระเบียบจดหมายตอบกลับของคุณตามผู้ประเมิน หากผู้ประเมินสองคนให้ความคิดเห็นที่คล้ายกัน ให้จัดการกับความคิดเห็นเหล่านั้นร่วมกัน (เช่น 'ผู้ประเมินหลายคนตั้งข้อสังเกตว่าวิธีการไม่ชัดเจน...') สิ่งนี้แสดงให้เห็นว่าคุณได้สังเคราะห์ข้อเสนอแนะแล้ว
  • การไม่เห็นด้วยกับผู้ประเมิน: หากคุณเชื่ออย่างแท้จริงว่าผู้ประเมินผิด (และมีหลักฐาน) ให้ อธิบายจุดยืนของคุณอย่างให้เกียรติพร้อมการอ้างอิง อย่างไรก็ตาม ให้พิจารณาว่าการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อยอาจจัดการกับข้อกังวลได้โดยไม่กระทบต่องานของคุณ

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

ในการเตรียมการตอบกลับการแก้ไข: (1) อ่านความคิดเห็นของผู้ประเมินทั้งหมดอย่างละเอียดและใช้เวลาในการตอบสนอง—อย่างน้อย 24 ชั่วโมงเพื่อจัดการกับปฏิกิริยาทางอารมณ์เบื้องต้น (2) สร้างรายการความคิดเห็นของผู้ประเมินทั้งหมด โดยจัดระเบียบตามผู้ประเมินและตามหัวข้อ (3) สำหรับแต่ละความคิดเห็น ให้ตัดสินใจ: (a) คุณเห็นด้วยหรือไม่? ถ้าใช่ จะทำการเปลี่ยนแปลงอะไร? (b) คุณไม่เห็นด้วยหรือไม่? ถ้าใช่ มีหลักฐานหรือเหตุผลใดสนับสนุนตำแหน่งของคุณ? (c) คุณสามารถชี้แจงประเด็นโดยไม่ต้องแก้ไขต้นฉบับได้หรือไม่? (4) ทำการเปลี่ยนแปลงในต้นฉบับก่อน เน้นการเปลี่ยนแปลง (ติดตามการเปลี่ยนแปลงใน Word หรือโปรแกรมที่คล้ายกัน) เพื่อให้ผู้ประเมินเห็นว่ามีการแก้ไขอะไรบ้าง (5) เตรียมจดหมายตอบกลับเป็นเอกสารที่มีโครงสร้าง รูปแบบ: ระบุความคิดเห็นของผู้ประเมินแต่ละรายการ (ยกมาหรือสรุปความ) เรียงลำดับ (เช่น 'ผู้ประเมิน 1, ความคิดเห็นที่ 1', 'ผู้ประเมิน 1, ความคิดเห็นที่ 2' เป็นต้น) สำหรับแต่ละความคิดเห็น ให้ระบุคำตอบในรูปแบบใดรูปแบบหนึ่งต่อไปนี้: 'เราเห็นด้วย เราได้ [เปลี่ยนแปลง/ชี้แจง/เพิ่มเติม X] ในต้นฉบับแล้ว (ดูหน้า X, บรรทัด Y–Z)' หรือ 'ขอขอบคุณสำหรับข้อเสนอนี้ เราได้ [ทำการเปลี่ยนแปลง] เพราะ [เหตุผล] ดูหน้า X' หรือ 'เราไม่เห็นด้วยกับความคิดเห็นนี้อย่างสุภาพ [อธิบายเหตุผลของคุณด้วยการอ้างอิงหรือข้อมูล] อย่างไรก็ตาม เราได้ [ทำการเปลี่ยนแปลง] เพื่อปรับปรุงความชัดเจน' (6) รักษาโทนที่เป็นมืออาชีพ เป็นกลาง และให้เกียรติ หลีกเลี่ยงการตั้งรับ การประชดประชัน หรือการดูถูก (7) ใช้ภาษาที่เป็นทางการและประโยคที่สมบูรณ์ (ไม่ใช่หัวข้อย่อย ซึ่งอาจดูห้วนๆ) (8) หากความคิดเห็นกล่าวถึงสิ่งที่อยู่ในต้นฉบับแล้ว ให้ระบุตำแหน่ง: 'ดังที่ระบุไว้ในหน้า 4 บรรทัด 10–15 เราได้รวบรวม...' (9) หากคุณทำการเปลี่ยนแปลงที่สำคัญเพื่อตอบสนองต่อความคิดเห็น ให้ อธิบายการเปลี่ยนแปลงและเหตุผลที่ทำให้ต้นฉบับแข็งแกร่งขึ้น (10) ในตอนท้ายของจดหมายตอบกลับ ให้ใส่ข้อความสรุปสั้นๆ: 'เราได้แก้ไขต้นฉบับอย่างรอบคอบเพื่อตอบสนองต่อความคิดเห็นของผู้ประเมินทั้งหมด เราเชื่อว่าฉบับแก้ไขได้รับการปรับปรุงอย่างมากและพร้อมสำหรับการตีพิมพ์' (11) แนบจดหมายตอบกลับและต้นฉบับที่ทำเครื่องหมายไว้กับการส่งคืนของคุณ

2

การตอบกลับผู้ประเมินที่มีคุณภาพเป็นไปตามเกณฑ์เหล่านี้: (1) ความสมบูรณ์: ความคิดเห็นของผู้ประเมินทุกรายการได้รับการตอบกลับ ไม่มีรายการใดถูกละเลยหรือดูถูก (2) ความเฉพาะเจาะจง: สำหรับการเปลี่ยนแปลงแต่ละครั้ง ให้ระบุหมายเลขหน้าและบรรทัดในต้นฉบับที่แก้ไข การอ้างอิงที่คลุมเครือ ('แก้ไขตลอดทั้งฉบับ' โดยไม่มีรายละเอียด) ไม่เป็นที่ยอมรับ (3) โทน: เป็นมืออาชีพ ให้เกียรติ เป็นกลาง ปราศจากการตั้งรับ การประชดประชัน หรือความเป็นศัตรู (4) ความโปร่งใส: จดหมายตอบกลับอธิบายเหตุผลเบื้องหลังการเปลี่ยนแปลงแต่ละครั้ง ไม่ใช่แค่ระบุว่ามีการเปลี่ยนแปลงอะไร (5) ความถูกต้อง: ข้อความในจดหมายตอบกลับสามารถตรวจสอบได้ในต้นฉบับที่แก้ไข การอ้างอิงหรือแหล่งอ้างอิงใดๆ ที่กล่าวถึงนั้นถูกต้อง (6) ความกระชับ: คำตอบสั้นและตรงประเด็น การอธิบายยืดยาวโดยไม่จำเป็นจะบั่นทอนความน่าเชื่อถือ (7) การจัดระเบียบ: ความคิดเห็นถูกจัดระเบียบอย่างมีเหตุผล (ตามผู้ประเมินหรือตามหัวข้อ) โครงสร้างทำให้บรรณาธิการตรวจสอบได้ง่ายว่าข้อกังวลทั้งหมดได้รับการจัดการแล้ว (8) การมีส่วนร่วม: จดหมายตอบกลับแสดงให้เห็นว่าคุณให้ความสำคัญกับความคิดเห็นและได้พิจารณาอย่างรอบคอบว่าจะจัดการกับมันอย่างไร แม้แต่ข้อโต้แย้งก็ถูกกล่าวถึงอย่างให้เกียรติพร้อมหลักฐาน

3

บรรณาธิการจะอ่านจดหมายตอบกลับของคุณพร้อมกับความคิดเห็นของผู้ประเมินและต้นฉบับที่แก้ไข บรรณาธิการจะตรวจสอบ: (1) ผู้เขียนได้จัดการกับความคิดเห็นทั้งหมดหรือไม่? (2) การเปลี่ยนแปลงมีความสำคัญและเหมาะสมหรือไม่? (3) จดหมายตอบกลับให้เกียรติและเป็นมืออาชีพหรือไม่? (4) ต้นฉบับที่แก้ไขสะท้อนถึงการเปลี่ยนแปลงที่อธิบายไว้ในจดหมายตอบกลับหรือไม่? หากใช่สำหรับทุกข้อ บรรณาธิการมีแนวโน้มที่จะแนะนำให้ยอมรับ (แม้ว่าอาจจะยังส่งให้ผู้ประเมินตรวจสอบการแก้ไขที่สำคัญ) หากจดหมายตอบกลับดูถูก ไม่สมบูรณ์ หรือโต้เถียงกับผู้ประเมินโดยไม่มีหลักฐาน บรรณาธิการอาจปฏิเสธหรือขอให้แก้ไขเพิ่มเติม การตรวจสอบรอบที่สองอาจเกิดขึ้น ผู้ประเมินจะตรวจสอบว่าข้อกังวลของพวกเขาได้รับการจัดการอย่างเพียงพอหรือไม่ จดหมายตอบกลับอย่างมืออาชีพและมีเนื้อหาสาระจะเพิ่มโอกาสที่ผู้ประเมินและบรรณาธิการจะรู้สึกว่าความคิดเห็นของพวกเขาได้รับการให้คุณค่าและนำไปปฏิบัติ ซึ่งจะเพิ่มโอกาสในการได้รับการยอมรับ

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • โทนที่ตั้งรับ: วลีเช่น 'ผู้ประเมินผิด' หรือ 'คำวิจารณ์นี้ไม่มีมูล' บ่งบอกถึงการตั้งรับและลดความมั่นใจของบรรณาธิการ แทนที่จะเป็น: 'เราเชื่อว่าผู้ประเมินอาจเข้าใจผิด เราได้ชี้แจงเรื่องนี้ในต้นฉบับแล้ว (หน้า X)'
  • การตอบกลับที่ไม่สมบูรณ์: การเพิกเฉยต่อความคิดเห็นของผู้ประเมินบางส่วนหรือการตอบกลับอย่างผิวเผิน ('ตามที่ผู้ประเมิน 1 กล่าว เราได้ทำการแก้ไขเล็กน้อย') โดยไม่ได้ระบุว่ามีการเปลี่ยนแปลงอะไร
  • การอ้างอิงที่คลุมเครือ: การกล่าวว่า 'เราได้ชี้แจงเรื่องนี้ตลอดทั้งต้นฉบับ' โดยไม่มีหมายเลขหน้า ผู้ประเมินไม่สามารถยืนยันข้อกล่าวอ้างได้
  • การบ่นมากเกินไป: การอธิบายอย่างยืดยาวว่าเหตุใดผู้ประเมินจึงผิด หรือข้อเสนอแนะที่ไม่สามารถปฏิบัติได้ที่คุณไม่สามารถดำเนินการได้ ('เราไม่สามารถรับผู้เข้าร่วมเพิ่มได้ตามที่ร้องขอ' หากการศึกษาเสร็จสมบูรณ์แล้ว) บั่นทอนความน่าเชื่อถือของคุณ
  • การเปลี่ยนแปลงต้นฉบับโดยไม่มีคำอธิบาย: หากมีการเปลี่ยนแปลงเพื่อตอบสนองต่อความคิดเห็น ให้ อธิบายในจดหมายตอบกลับ ผู้ประเมินจะตรวจสอบว่าการเปลี่ยนแปลงนั้นเหมาะสมหรือไม่ การเปลี่ยนแปลงที่ไม่มีคำอธิบายอาจก่อให้เกิดข้อกังวล
  • การโต้เถียงกับผู้ประเมิน: โทนมีความสำคัญ หากคุณไม่เห็นด้วยกับความคิดเห็น ให้ อธิบายอย่างให้เกียรติพร้อมเหตุผล (พร้อมหลักฐาน) และเสนอแนวทางเลือก อย่าสั่งสอนผู้ประเมินหรือบอกเป็นนัยว่าพวกเขาไม่รู้

คำถามที่พบบ่อย

ฉันควรใช้โทนแบบใดในการตอบกลับผู้ประเมิน?

เป็นมืออาชีพ ให้เกียรติ เป็นกลาง จินตนาการว่าจดหมายตอบกลับกำลังถูกอ่านโดยคณะกรรมการที่ประเมินความเป็นมืออาชีพของคุณ รักษามาตรฐานนั้น ใช้ภาษาที่เป็นทางการ ('เราขอขอบคุณสำหรับข้อเสนอแนะ' ไม่ใช่ 'ขอบคุณสำหรับบันทึก') รับทราบความพยายามของผู้ประเมิน ('เราขอขอบคุณผู้ประเมิน 2 สำหรับการประเมินอย่างละเอียด') อธิบายการเปลี่ยนแปลงโดยไม่ต้องให้เหตุผลหรือแก้ต่าง ('เราได้ชี้แจงเรื่องนี้ในวิธีการ' แทนที่จะเป็น 'เราได้ชี้แจงแล้ว ผู้ประเมิน 2 ต้องพลาดไป') แม้ว่าคุณจะไม่เห็นด้วย ให้ใช้กรอบเชิงบวก ('เราได้พิจารณาข้อเสนอนี้ อย่างไรก็ตาม [อธิบายว่าทำไมคุณจึงเลือกทางเลือกอื่น]')

ฉันควรจัดการกับความคิดเห็นของผู้ประเมินที่ฉันไม่เห็นด้วยหรือไม่?

ใช่ ควรจัดการกับความคิดเห็นทั้งหมด รวมถึงความคิดเห็นที่คุณไม่เห็นด้วย สำหรับข้อโต้แย้ง ให้ อธิบายเหตุผลของคุณด้วยหลักฐาน (การอ้างอิง การศึกษาที่ผ่านมา ตรรกะ) ตัวเลือกที่ 1: 'เราไม่เห็นด้วยอย่างสุภาพเพราะ [คำอธิบายพร้อมหลักฐาน] อย่างไรก็ตาม เราได้ [ทำการเปลี่ยนแปลงเพื่อปรับปรุงความชัดเจน] แม้ว่าจะไม่จำเป็นอย่างเคร่งครัด' ตัวเลือกที่ 2: 'เราเข้าใจข้อกังวลของผู้ประเมิน 1 อย่างไรก็ตาม [อธิบายว่าทำไมแนวทางของคุณจึงเหมาะสมตามวรรณกรรมหรือระเบียบวิธีวิจัย]' จงให้เกียรติเสมอ อย่าบอกเป็นนัยว่าผู้ประเมินผิดหรือโง่ จบลงด้วยกรอบเชิงบวก: 'เราเชื่อว่าแนวทางปัจจุบันเหมาะสม และเราได้ชี้แจงเรื่องนี้ในต้นฉบับแล้ว'

จดหมายตอบกลับควรยาวเท่าใด?

โดยทั่วไป 1–3 หน้าสำหรับการแก้ไขเล็กน้อย 3–5 หน้าสำหรับการแก้ไขที่สำคัญ ความยาวขึ้นอยู่กับจำนวนและความซับซ้อนของความคิดเห็น แต่ละความคิดเห็นสมควรได้รับการตอบกลับที่สมบูรณ์ (แต่กระชับ) หลีกเลี่ยงการอธิบายยืดยาวเกินไป บรรณาธิการชอบคำตอบที่ชัดเจนและตรงประเด็น หลักการทั่วไป: หากคำตอบสำหรับความคิดเห็นเดียวเกิน 3–4 ประโยค คุณอาจกำลังอธิบายมากเกินไป ตัดให้เหลือสาระสำคัญ

จะเกิดอะไรขึ้นหากผู้ประเมินขอสิ่งที่ฉันไม่สามารถทำได้ (เช่น รับผู้เข้าร่วมเพิ่ม ดำเนินการทดลองเพิ่มเติม)?

อธิบายอย่างชัดเจนและให้เกียรติว่าเหตุใดจึงไม่สามารถปฏิบัติตามคำขอได้ ('ขั้นตอนการรับสมัครได้สิ้นสุดลงแล้ว เราไม่สามารถรับผู้เข้าร่วมเพิ่มเติมได้') เสนอทางเลือกหากเป็นไปได้ ('อย่างไรก็ตาม เราได้ [ทำการวิเคราะห์ความไว / ปรึกษาข้อมูลที่ยังไม่ได้เผยแพร่ / อธิบายข้อจำกัดในส่วนอภิปราย]') บรรณาธิการเข้าใจว่าบางคำขอไม่สามารถปฏิบัติได้ การสื่อสารข้อจำกัดอย่างโปร่งใสจะสร้างความน่าเชื่อถือ อย่าเพิกเฉยต่อคำขอหรือส่งโดยไม่ได้จัดการกับมัน

ฉันควรอ้างอิงหมายเลขหน้าและบรรทัดสำหรับการเปลี่ยนแปลงทุกครั้งหรือไม่?

ใช่ สำหรับการเปลี่ยนแปลงทุกครั้งที่คุณได้ทำเพื่อตอบสนองต่อข้อเสนอแนะ รูปแบบ: 'ดูหน้า 3 บรรทัด 12–18' หรือ 'หน้า 4 ย่อหน้าที่ 2' สิ่งนี้ทำให้บรรณาธิการและผู้ประเมินสามารถตรวจสอบความถูกต้องของข้อกล่าวอ้างของคุณได้ง่าย หากไม่มีการอ้างอิงที่เฉพาะเจาะจง ผู้ประเมินอาจไม่เชื่อว่าคุณได้ทำการเปลี่ยนแปลงตามที่พวกเขาขอจริง

ฉันสามารถปฏิเสธที่จะทำการเปลี่ยนแปลงที่ผู้ประเมินร้องขอได้หรือไม่?

ตามหลักเทคนิคแล้วได้ แต่ให้ อธิบายเหตุผล หากการเปลี่ยนแปลงที่ร้องขอขัดแย้งกับผลการวิจัย ระเบียบวิธีวิจัย หรือการตีความของคุณ ให้ระบุให้ชัดเจนพร้อมหลักฐาน ตัวอย่าง: 'ผู้ประเมิน 1 แนะนำให้เราวิเคราะห์ข้อมูลด้วย [วิธีการ] อย่างไรก็ตาม [วิธีการ] ไม่เหมาะสมสำหรับ [เหตุผล เช่น ข้อมูลของเราละเมิดข้อสมมติฐานของการแจกแจงปกติ] เราได้ใช้ [วิธีการของคุณ] แทน ซึ่งเป็นมาตรฐานสำหรับ [บริบท]' บรรณาธิการจะพิจารณาเหตุผลของคุณเทียบกับข้อกังวลของผู้ประเมิน บรรณาธิการส่วนใหญ่จะเข้าข้างผู้เขียนหากเหตุผลนั้นสมเหตุสมผลและได้รับการสนับสนุนจากการอ้างอิง

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Clydesdale, G. J., Seymour, K. J., & Toy, M. S. (2013). How to write a response to reviewers. British Journal of Ophthalmology, 97(1), 1–2.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  2. Wager, E., & Wieland, B. (2011). Responsibilities of journal editors. Lancet, 337(9834), 1807–1809.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  3. International Committee of Medical Journal Editors (2023). Recommendations for the Conduct, Reporting, Editing, and Publication of Scholarly Work in Medical Journals.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว