Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

เทคนิคเดลฟาย — วิธีการฉันทามติของผู้เชี่ยวชาญแบบวนซ้ำ

ผู้เสนอ
Norman Dalkey and Olaf Helmer (RAND Corporation)
ปี
1950s–1963
ประเภท
Iterative expert consensus technique
กลุ่มวิธี
Data collection

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

เทคนิคเดลฟาย (Delphi technique) เป็นวิธีการรวบรวมข้อมูลแบบมีโครงสร้างหลายรอบที่รวบรวมและปรับปรุงความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญผ่านแบบสอบถามแบบวนซ้ำและการให้ข้อมูลป้อนกลับที่มีการควบคุม พัฒนาขึ้นที่ RAND Corporation ในทศวรรษที่ 1950 มีวัตถุประสงค์เพื่อนำคณะผู้เชี่ยวชาญที่กระจายตัวให้บรรลุฉันทามติที่เชื่อถือได้ในคำถามที่ซับซ้อน ไม่แน่นอน หรือมุ่งเน้นอนาคต — โดยปราศจากแรงกดดันให้คล้อยตามจากการอภิปรายกลุ่มแบบเผชิญหน้า

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

ลองนึกภาพการรวบรวมผู้เชี่ยวชาญสามสิบคนจากทวีปต่างๆ เพื่อตกลงเกี่ยวกับแนวปฏิบัติทางคลินิก แต่คุณไม่สามารถนำพวกเขามารวมกันในห้องเดียวกันได้ และคุณไม่ต้องการให้ผู้เชี่ยวชาญที่มีความเห็นดังที่สุดเป็นผู้ครอบงำ เทคนิคเดลฟายแก้ปัญหานี้โดยการส่งคำถามเป็นรอบๆ: ผู้เชี่ยวชาญตอบโดยไม่เปิดเผยตัวตน เห็นบทสรุปทางสถิติของคำตอบของผู้อื่น จากนั้นจึงปรับปรุงจุดยืนของตนเอง เนื่องจากข้อมูลป้อนกลับเป็นแบบไม่เปิดเผยตัวตนและรวบรวม — โดยทั่วไปคือค่ามัธยฐานหรือช่วงระหว่างควอร์ไทล์ — ผู้เชี่ยวชาญแต่ละคนสามารถเห็นว่าตนเองอยู่ในตำแหน่งใดเมื่อเทียบกับกลุ่ม และพิจารณาใหม่โดยปราศจากแรงกดดันทางสังคม รอบจะดำเนินต่อไปจนกว่าคำตอบจะคงที่ ทำให้เกิดการตัดสินใจในระดับกลุ่มของผู้เชี่ยวชาญที่สามารถอธิบายได้ แทนที่จะเป็นความคิดเห็นของบุคคลเพียงคนเดียว

ประวัติศาสตร์

วิธีการเดลฟายได้รับการพัฒนาโดย Norman Dalkey และ Olaf Helmer ที่ RAND Corporation ในช่วงต้นทศวรรษที่ 1950 ในฐานะเครื่องมือพยากรณ์ที่เป็นความลับ เผยแพร่สู่สาธารณะครั้งแรกในบทความ Management Science ปี 1963 ชื่อนี้อ้างอิงถึงเทพพยากรณ์แห่งเดลฟี สะท้อนถึงวัตถุประสงค์ดั้งเดิมในการผลิตการคาดการณ์ของผู้เชี่ยวชาญ หนังสือรวมเล่ม The Delphi Method: Techniques and Applications ที่แก้ไขโดย Harold Linstone และ Murray Turoff ในปี 1975 ได้จัดตั้งให้เป็นเครื่องมือวิจัยกระแสหลัก ตั้งแต่ทศวรรษที่ 1980 เป็นต้นมา เทคนิคนี้ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในสาขาวิทยาศาสตร์สุขภาพ การศึกษา และการวิจัยเชิงนโยบาย รูปแบบออนไลน์ปรากฏขึ้นในทศวรรษที่ 2000 และรูปแบบ Delphi แบบเรียลไทม์และ e-Delphi ปัจจุบันเป็นที่นิยมในการปฏิบัติ

ควรใช้เมื่อใด

ใช้เทคนิคเดลฟายเมื่อคุณต้องการการตัดสินใจของผู้เชี่ยวชาญที่มีโครงสร้างในหัวข้อที่ไม่มีข้อมูลเชิงประจักษ์ หรือเมื่อหลักฐานที่มีอยู่ไม่เพียงพอ เป็นที่ถกเถียง หรือมีความไม่แน่นอนสูง — ตัวอย่างเช่น การคาดการณ์แนวโน้มเทคโนโลยี การพัฒนากลุ่มมาตรฐานวิชาชีพ หรือการจัดลำดับความสำคัญของวาระการวิจัย เหมาะอย่างยิ่งเมื่อผู้เชี่ยวชาญกระจายตัวทางภูมิศาสตร์ เมื่อต้องการการไม่เปิดเผยตัวตนเพื่อป้องกันอคติจากอำนาจหรือการคิดแบบกลุ่ม และเมื่อสามารถดำเนินการแก้ไขหลายรอบได้ภายในกรอบเวลาของคุณ อย่าใช้เทคนิคเดลฟายเมื่อต้องการการตัดสินใจอย่างรวดเร็ว (สามรอบขึ้นไปใช้เวลาหลายสัปดาห์ถึงหลายเดือน) เมื่อหัวข้อต้องการข้อมูลจากผู้มีส่วนได้ส่วนเสียที่ไม่ใช่ผู้เชี่ยวชาญ แทนที่จะเป็นความรู้ของผู้เชี่ยวชาญ หรือเมื่อกลุ่มตัวอย่างผู้เชี่ยวชาญที่มีคุณสมบัติเหมาะสมมีขนาดเล็กเกินไป (น้อยกว่าเจ็ดคน) ที่จะให้การกระจายที่มีความหมาย

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ใช้เวลานาน: สองถึงสี่รอบพร้อมการสังเคราะห์ระหว่างแต่ละรอบ โดยทั่วไปจะใช้เวลาหกสัปดาห์ถึงหลายเดือน
  • การลดลงของจำนวนผู้ตอบสนองในแต่ละรอบสามารถทำให้กลุ่มตัวอย่างที่มีอยู่แล้วมีขนาดเล็ก กลายเป็นส่วนที่เหลือที่ไม่เป็นตัวแทน
  • ฉันทามติอาจสะท้อนถึงแรงกดดันในการยึดติดกับจุดเริ่มต้นหรือการบรรจบกัน แทนที่จะเป็นความเห็นพ้องของผู้เชี่ยวชาญที่แท้จริง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อการนำเสนอข้อมูลป้อนกลับมีอคติ
  • คุณภาพของผลการศึกษาขึ้นอยู่กับความเชี่ยวชาญและความเป็นตัวแทนของผู้ร่วมคณะเป็นอย่างมาก — คณะผู้เชี่ยวชาญที่เลือกไม่ดีจะให้ฉันทามติที่ทำให้เข้าใจผิด
  • วิธีการนี้รวบรวมความคิดเห็นของผู้เชี่ยวชาญ ไม่ใช่ข้อมูลเชิงประจักษ์; ฉันทามติไม่เท่ากับความถูกต้อง

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • การไม่เปิดเผยตัวตนช่วยลดแรงกดดันทางสังคมและอคติจากอำนาจ ทำให้สามารถปรับปรุงจุดยืนได้อย่างแท้จริงในแต่ละรอบ
  • ผู้เชี่ยวชาญที่กระจายตัวทางภูมิศาสตร์สามารถเข้าร่วมได้โดยไม่ต้องเดินทาง ซึ่งเป็นการขยายกลุ่มผู้มีความสามารถ
  • วงจรป้อนกลับที่มีการควบคุมสร้างการบรรจบกันที่วัดผลได้ — ฉันทามติสามารถวัดปริมาณได้ แทนที่จะสันนิษฐาน
  • รูปแบบที่ยืดหยุ่นรองรับการให้คะแนนเชิงปริมาณ การจัดอันดับ และเหตุผลเชิงคุณภาพภายในเครื่องมือเดียวกัน
  • การรายงานความขัดแย้งที่โปร่งใส: มุมมองของชนกลุ่มน้อยและเหตุผลของพวกเขาจะถูกเก็บรักษาไว้ควบคู่ไปกับผลการสรุปฉันทามติ

การประยุกต์ใช้

  • การพัฒนากลุ่มแนวปฏิบัติทางคลินิกและเกณฑ์การวินิจฉัยตามฉันทามติทางการแพทย์และพยาบาล
  • การจัดลำดับความสำคัญของวาระการวิจัยในสาขาที่หลักฐานเชิงประจักษ์มีน้อยหรือขัดแย้งกัน
  • การคาดการณ์การพัฒนาทางเทคโนโลยี แนวโน้มตลาด หรือผลกระทบเชิงนโยบายในช่วงระยะเวลา 5–20 ปี
  • การระบุและให้น้ำหนักเกณฑ์สำหรับกรอบการประเมิน มาตรฐานการรับรอง หรือการออกแบบหลักสูตร
  • การบรรลุข้อตกลงข้ามสาขาวิชาเกี่ยวกับคำศัพท์ ระบบการจำแนกประเภท หรือกรอบสมรรถนะ
  • Policy Delphi: การเปิดเผยและจัดโครงสร้างจุดยืนของผู้เชี่ยวชาญที่หลากหลายอย่างจงใจ เพื่อแจ้งการตัดสินใจของสาธารณะ แทนที่จะบังคับให้เกิดฉันทามติเดียว

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

มีการสุ่มตัวอย่างผู้เชี่ยวชาญตามวัตถุประสงค์ — โดยทั่วไปคือ 10–30 คน แม้ว่าจะมีการใช้คณะผู้เชี่ยวชาญถึง 100 คนในการศึกษาเชิงนโยบายขนาดใหญ่ — โดยคัดเลือกจากความรู้ที่ได้รับการพิสูจน์ในหัวข้อนั้นๆ การไม่เปิดเผยตัวตนระหว่างผู้ร่วมคณะจะถูกรักษาไว้ตลอดเวลา ผู้เชี่ยวชาญจะทราบเฉพาะสถิติโดยรวมเกี่ยวกับคำตอบของกันและกันเท่านั้น ไม่ใช่การระบุตัวตนของแต่ละบุคคล

2

รอบแรกมักจะเป็นแบบปลายเปิด: ผู้เชี่ยวชาญจะถูกขอให้ระบุปัจจัยหลัก เกณฑ์ หรือความเสี่ยงที่เกี่ยวข้องกับคำถามหลัก การตอบสนองของพวกเขาจะได้รับการวิเคราะห์เชิงคุณภาพและกลั่นกรองเป็นรายการข้อคำถามที่มีโครงสร้าง (ข้อความ เกณฑ์ มาตราส่วนการให้คะแนน) ซึ่งจะกลายเป็นแบบสอบถามที่ใช้ในรอบต่อๆ ไป

3

หลังจากแต่ละรอบ ทีมอำนวยความสะดวกจะวัดปริมาณคำตอบ — คำนวณค่ามัธยฐาน ค่าเฉลี่ย ช่วงระหว่างควอร์ไทล์ และเปอร์เซ็นต์ความเห็นพ้อง — และจัดทำรายงานข้อมูลป้อนกลับที่มีการควบคุม รายงานนี้จะแสดงคำตอบก่อนหน้าของผู้เชี่ยวชาญแต่ละคนควบคู่ไปกับการกระจายของกลุ่ม ทำให้สามารถเปรียบเทียบได้โดยตรงโดยไม่เปิดเผยว่าใครพูดอะไร

4

ผู้เชี่ยวชาญจะได้รับรายงานข้อมูลป้อนกลับและกรอกแบบสอบถามที่แก้ไขแล้ว ซึ่งขณะนี้สามารถรักษาหรือปรับเปลี่ยนจุดยืนของตนเองได้โดยพิจารณาจากฉันทามติของกลุ่ม โดยทั่วไปจะได้รับเชิญให้ระบุเหตุผลหากคำตอบของตนอยู่นอกช่วงระหว่างควอร์ไทล์ โดยปกติจะดำเนินการสองถึงสี่รอบ รอบจะสิ้นสุดลงเมื่อบรรลุเกณฑ์การหยุดที่กำหนดไว้ล่วงหน้า (ความเสถียร เกณฑ์ฉันทามติ หรือขีดจำกัดรอบ)

5

ฉันทามติจะถูกประเมินเชิงปริมาณ — เกณฑ์ทั่วไป ได้แก่ ความเห็นพ้องอย่างน้อย 70–80% ในหมวดหมู่การตอบสนองที่กำหนด หรือช่วงระหว่างควอร์ไทล์เท่ากับหนึ่งจุดหรือน้อยกว่า การกระจายคำตอบของผู้เชี่ยวชาญในรอบสุดท้าย ค่ามัธยฐาน และเหตุผลที่ขัดแย้งกัน (ถ้ามี) ถือเป็นผลลัพธ์หลักและจะรายงานควบคู่ไปกับระดับฉันทามติ

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การละเลยการจัดการการลดลงของผู้ตอบสนอง: การไม่ส่งการแจ้งเตือน การย่อแบบสอบถามรอบหลัง หรือการแทนที่ผู้ที่ออกไป อาจทำให้รอบสุดท้ายมีผู้ตอบสนองน้อยเกินไปที่จะอ้างว่าเป็นฉันทามติ
  • การปิดก่อนกำหนด: การหยุดหลังจากรอบเดียวเพราะคำตอบดูเหมือนกันนั้นไม่เพียงพอในเชิงระเบียบวิธี — จำเป็นต้องมีอย่างน้อยสองรอบเพื่อแสดงความเสถียร
  • การนำเสนอข้อมูลป้อนกลับที่มีอคติ: การนำเสนอค่ามัธยฐานของกลุ่มในลักษณะที่กดดันให้ผู้ที่มีค่าผิดปกติคล้อยตามโดยปริยาย จะบ่อนทำลายการไม่เปิดเผยตัวตนและทำให้กลไกการป้อนกลับที่มีการควบคุมเสียหาย
  • เกณฑ์การหยุดที่คลุมเครือ: เกณฑ์ฉันทามติ (เช่น เปอร์เซ็นต์ความเห็นพ้อง, ค่าตัด IQR) ต้องกำหนดไว้ล่วงหน้าก่อนการรวบรวมข้อมูล ไม่ใช่เลือกหลังจากเห็นผลลัพธ์
  • การสับสนเทคนิคเดลฟายกับแบบสำรวจ: แบบสอบถามผู้เชี่ยวชาญครั้งเดียวไม่ใช่เทคนิคเดลฟาย — โครงสร้างแบบวนซ้ำที่ขับเคลื่อนด้วยข้อมูลป้อนกลับคือคุณลักษณะที่กำหนด

คำถามที่พบบ่อย

การศึกษาเดลฟายต้องใช้กี่รอบ?

จำเป็นต้องมีอย่างน้อยสองรอบเพื่อแสดงให้เห็นว่าคำตอบได้รับการปรับปรุงโดยพิจารณาจากข้อมูลป้อนกลับของกลุ่มและได้ทดสอบความเสถียรแล้ว การศึกษาโดยส่วนใหญ่ใช้สองถึงสี่รอบ โดยสามรอบเป็นจำนวนที่พบบ่อยที่สุด การหยุดจะได้รับการพิสูจน์เมื่อบรรลุเกณฑ์ความเสถียรหรือฉันทามติที่กำหนดไว้ล่วงหน้า ไม่ใช่เพียงเมื่อหมดเวลา

คณะผู้เชี่ยวชาญควรมีขนาดเท่าใด?

ไม่มีกฎสากล แต่ช่วง 10–30 คนเป็นช่วงที่ได้รับการอ้างอิงมากที่สุดว่าสามารถทำงานได้ ข้อกำหนดที่สำคัญคือผู้ร่วมคณะต้องครอบคลุมขอบเขตความเชี่ยวชาญที่เกี่ยวข้องกับคำถามโดยรวม คณะผู้เชี่ยวชาญที่มีขนาดเล็กกว่าประมาณ 7–10 คนนั้นแคบเกินไปที่จะสร้างการกระจายของกลุ่มที่เสถียร คณะผู้เชี่ยวชาญที่มีขนาดใหญ่มาก (เกิน 100 คน) จะทำให้การสังเคราะห์ซับซ้อนและเพิ่มความเสี่ยงของการลดลงของผู้ตอบสนอง

อะไรคือสิ่งที่ทำให้เทคนิคเดลฟายแตกต่างจากแบบสำรวจผู้เชี่ยวชาญทั่วไป?

แบบสำรวจผู้เชี่ยวชาญทั่วไปจะรวบรวมคำตอบเพียงครั้งเดียว เทคนิคเดลฟายเป็นแบบวนซ้ำ: ผู้เชี่ยวชาญจะเห็นข้อมูลป้อนกลับที่ไม่เปิดเผยตัวตนเกี่ยวกับการกระจายของกลุ่มหลังจากแต่ละรอบ และสามารถแก้ไขคำตอบของตนได้ วงจรป้อนกลับที่มีการควบคุมนี้ ร่วมกับการไม่เปิดเผยตัวตน เป็นคุณลักษณะที่กำหนดซึ่งแยกเทคนิคเดลฟายออกจากแบบสอบถามผู้เชี่ยวชาญรอบเดียว

ฉันทามติถูกกำหนดและรายงานอย่างไร?

เกณฑ์ฉันทามติควรตั้งไว้ก่อนการรวบรวมข้อมูล เกณฑ์ทั่วไป ได้แก่: อย่างน้อย 70–80% ของคำตอบอยู่ในหมวดหมู่ที่กำหนด ช่วงระหว่างควอร์ไทล์เท่ากับหนึ่งจุดหรือน้อยกว่าในมาตราส่วน Likert หรือค่าสัมประสิทธิ์ความแปรปรวนต่ำกว่าค่าตัดที่เลือก รายงานสุดท้ายควรกำหนดเกณฑ์ที่ใช้ ระดับที่บรรลุสำหรับแต่ละรายการ และค่ามัธยฐานร่วมกับช่วงระหว่างควอร์ไทล์

สามารถดำเนินการเทคนิคเดลฟายทางออนไลน์ได้หรือไม่?

ได้ แพลตฟอร์ม E-Delphi และ Real-time Delphi (เช่น SurveyMonkey, Qualtrics หรือเครื่องมือเฉพาะ เช่น ซอฟต์แวร์ RAND/UCLA Appropriateness Method) อนุญาตให้เข้าร่วมแบบไม่พร้อมกันและการคำนวณข้อมูลป้อนกลับอัตโนมัติ การส่งมอบออนไลน์ช่วยลดภาระด้านการจัดการและสามารถลดระยะเวลาระหว่างรอบได้ แต่ต้องให้ความสนใจอย่างรอบคอบต่อความปลอดภัยของข้อมูลและการยืนยันตัวตนของผู้เข้าร่วม

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Dalkey, N., & Helmer, O. (1963). An experimental application of the Delphi method to the use of experts. Management Science, 9(3), 458–467.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว
  2. Linstone, H. A., & Turoff, M. (Eds.). (1975). The Delphi Method: Techniques and Applications. Addison-Wesley.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว