Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

การจัดสมดุลสายการผลิต

ผู้เสนอ
Scholl, A.
ปี
2010
ประเภท
Optimization problem
กลุ่มวิธี
Production Optimization

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

การจัดสมดุลสายการผลิต (Assembly Line Balancing) คือปัญหาในการกระจายลำดับของงานประกอบต่างๆ ไปยังสถานีงานหลายแห่งบนสายการผลิต เพื่อให้งานกระจายอย่างสม่ำเสมอ ลดเวลาว่างให้เหลือน้อยที่สุด และเป็นไปตามข้อจำกัดด้านปริมาณผลผลิต เป้าหมายคือการมอบหมายงานให้กับสถานีต่างๆ โดยให้เวลางานรวมในแต่ละสถานีใกล้เคียงกันมากที่สุด โดยปรับให้เหมาะสมกับอัตราการผลิต (เวลาวงจร) และการใช้ทรัพยากร นี่เป็นปัญหาการหาค่าที่เหมาะสม (optimization problem) แบบคลาสสิกในงานผลิต ซึ่งแก้ไขได้ด้วยอัลกอริทึมแบบฮิวริสติกและแบบแม่นยำ และมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อประสิทธิภาพของระบบการผลิตจำนวนมาก

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

ลองนึกภาพสายการผลิตรถยนต์ที่มี 20 สถานี แต่ละสถานีรับผิดชอบงานประกอบบางส่วนที่ต้องทำให้เสร็จก่อนที่รถจะเคลื่อนไปยังสถานีถัดไป สายการผลิตทำงานด้วยจังหวะคงที่ (เช่น รถยนต์ออกจากสายทุกๆ 90 วินาที ซึ่งคือเวลาวงจร) หากสถานีที่ 5 ได้รับมอบหมายงานรวม 70 วินาที และสถานีที่ 8 ได้รับมอบหมายงาน 50 วินาที สถานีที่ 8 จะมีเวลาว่าง 40 วินาทีต่อรอบการผลิต ซึ่งเป็นการสูญเสียขีดความสามารถ การจัดสมดุลสายการผลิตจะกระจายงานใหม่เพื่อให้แต่ละสถานีมีปริมาณงานที่เท่าเทียมกัน (ใกล้เคียงกับเวลาวงจรเป้าหมาย) ด้วยการจัดสมดุลสายการผลิต คุณจะเพิ่มการใช้ประโยชน์สูงสุด เพิ่มปริมาณผลผลิต และลดจำนวนสถานีงานที่จำเป็น สายการผลิตที่สมดุลดีซึ่งมีเวลาว่างต่อสถานีน้อยลง สามารถรองรับหน่วยการผลิตได้มากขึ้นต่อชั่วโมงด้วยจำนวนพนักงานเท่าเดิม

ประวัติศาสตร์

การจัดสมดุลสายการผลิตมีต้นกำเนิดมาจากการเคลื่อนไหวของการจัดการทางวิทยาศาสตร์ (scientific management) และได้รับการกำหนดรูปแบบอย่างเป็นทางการในช่วงกลางศตวรรษที่ 20 โดยเฉพาะอย่างยิ่งในอุตสาหกรรมยานยนต์ (Ford, GM) ปัญหานี้ได้รับการแปลงเป็นคณิตศาสตร์ในช่วงทศวรรษที่ 1950-1960 อัลกอริทึมยุคแรกเป็นแบบฮิวริสติก (ใช้กฎแบบโลภ) อัลกอริทึมแบบแม่นยำ (integer programming, dynamic programming) เกิดขึ้นในช่วงทศวรรษที่ 1980-1990 แนวทางสมัยใหม่รวมถึงหลักการยศาสตร์ ความยืดหยุ่น และการจัดสมดุลแบบผสมรุ่น (mixed-model balancing - ผลิตภัณฑ์หลายรุ่นบนสายเดียวกัน) ปัจจุบัน เครื่องมือซอฟต์แวร์รองรับการจัดสมดุลแบบหลายวัตถุประสงค์ (เวลาวงจร การใช้ประโยชน์ ความเสี่ยงทางหลักการยศาสตร์)

ควรใช้เมื่อใด

การจัดสมดุลสายการผลิตมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการผลิตปริมาณมากและซ้ำๆ ที่มีลำดับการผลิตเป็นเส้นตรง (เช่น อุตสาหกรรมยานยนต์ เครื่องใช้ไฟฟ้าสำหรับผู้บริโภค เครื่องใช้ในครัวเรือน) นำไปใช้เมื่อออกแบบสายการผลิตใหม่ เมื่อการเปลี่ยนแปลงผลิตภัณฑ์ต้องการการจัดสรรงานใหม่ หรือเมื่อเป้าหมายปริมาณผลผลิตไม่สามารถบรรลุได้ด้วยการกำหนดค่าปัจจุบัน มีความเกี่ยวข้องน้อยกว่าในโรงงานผลิตแบบ Job Shop หรืออุตสาหกรรมกระบวนการที่งานไม่ได้จัดระเบียบเป็นสถานีประกอบตามลำดับ มีประโยชน์มากที่สุดเมื่อต้นทุนของสายการผลิตที่ไม่สมดุล (เวลาว่าง การลงทุนในสินทรัพย์สำหรับขีดความสามารถส่วนเกิน) สูง

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • สมมติว่าระยะเวลาของงานเป็นค่าที่แน่นอน: ความแปรปรวนในโลกแห่งความเป็นจริง (ทักษะของผู้ปฏิบัติงาน ปัญหาคุณภาพ) สามารถรบกวนความสมดุลได้
  • ข้อจำกัดของลำดับงานที่เข้มงวดอาจป้องกันความสมดุลที่สมบูรณ์แบบ: เวลาว่างบางส่วนเป็นสิ่งที่หลีกเลี่ยงไม่ได้
  • การปรับสมดุลใหม่ (เนื่องจากการเปลี่ยนแปลงผลิตภัณฑ์หรือการขาดงานของพนักงาน) ต้องการการวางแผนใหม่ที่รอบคอบและอาจรบกวนการดำเนินงาน
  • ไม่ได้คำนึงถึงการตั้งค่า การเปลี่ยนถ่าย หรือการแก้ไขงานที่มีคุณภาพ: หากผลิตภัณฑ์ต้องการลำดับงานที่แตกต่างกัน การจัดสมดุลจะซับซ้อนยิ่งขึ้น

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • เพิ่มปริมาณผลผลิตและการใช้ประโยชน์อุปกรณ์สูงสุดโดยการลดเวลาว่างที่สถานีงานให้เหลือน้อยที่สุด
  • ช่วยให้การจัดสรรแรงงานมีประสิทธิภาพ ลดจำนวนพนักงานที่ต้องการสำหรับผลผลิตเท่าเดิมหากสายการผลิตสมดุลดี
  • ลดคอขวด: สายการผลิตที่สมดุลจะไม่มีสถานีใดสถานีหนึ่งที่สร้างจุดอุดตัน
  • ปรับปรุงหลักการยศาสตร์และความพึงพอใจของพนักงานโดยการกระจายภาระทางกายภาพและทางปัญญาอย่างสม่ำเสมอ
  • ให้ตัวชี้วัดที่วัดผลได้ (เวลาวงจร การใช้ประโยชน์ การสูญเสียความสมดุล) สำหรับการปรับปรุงอย่างต่อเนื่อง

การประยุกต์ใช้

  • ผู้ผลิตรถยนต์ OEM ปรับสมดุลสายการผลิตขั้นสุดท้ายเพื่อรองรับรุ่นผลิตภัณฑ์ใหม่ ลดเวลาวงจรลง 8 วินาที และเพิ่มปริมาณผลผลิตจาก 38 เป็น 41 หน่วยต่อชั่วโมงโดยไม่ต้องจ้างพนักงานเพิ่ม
  • ผู้ผลิตเครื่องใช้ไฟฟ้าสำหรับผู้บริโภคใช้การจัดสมดุลสายการผลิตเพื่อรวมหุ่นยนต์สำหรับงานที่ทำซ้ำๆ สูง กระจายงานที่เหลือที่ต้องทำด้วยมืออย่างสม่ำเสมอทั่วทั้ง 15 สถานี และลดต้นทุนต่อหน่วยลง 12 เปอร์เซ็นต์
  • ผู้ผลิตเครื่องใช้ในครัวเรือนใช้การจัดสมดุลสายการผลิตแบบผสมรุ่น (mixed-model line balancing) เพื่อผลิตทั้งรุ่นมาตรฐานและรุ่นพรีเมียมบนสายการผลิตเดียวกัน รักษาเวลาวงจรพร้อมทั้งเพิ่มความยืดหยุ่นในการผสมผสานผลิตภัณฑ์
  • โรงงานประกอบอุปกรณ์ทางการแพทย์ใช้การจัดสมดุลที่คำนึงถึงหลักการยศาสตร์เพื่อกระจายงานที่ทำซ้ำๆ และลดอัตราการบาดเจ็บของระบบกล้ามเนื้อและกระดูก พร้อมทั้งบรรลุมาตรฐานคุณภาพ

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

จัดทำเอกสารงานประกอบทั้งหมด ระยะเวลาของงาน และอุปกรณ์หรือทักษะที่จำเป็น

2

กำหนดความสัมพันธ์ของลำดับงาน: งานใดต้องเสร็จสิ้นก่อนงานอื่นจึงจะเริ่มได้ (เช่น ติดตั้งเครื่องยนต์ก่อนติดตั้งระบบส่งกำลัง)

3

ใช้กฎฮิวริสติก (เช่น งานที่ใช้เวลานานที่สุดก่อน งานที่มีข้อจำกัดมากที่สุด) เพื่อมอบหมายงานให้กับสถานีงานตามลำดับเบื้องต้น

4

ปรับการมอบหมายงานซ้ำๆ เพื่อทำให้ปริมาณงานในแต่ละสถานีเท่าเทียมกัน โดยคำนึงถึงข้อจำกัดของลำดับงานและความจุของสถานี

5

จำลองการทำงานของสายการผลิต วัดเวลาวงจร การใช้ประโยชน์ และเวลาว่าง ตรวจสอบว่าสายการผลิตที่สมดุลนั้นเป็นไปได้และตรงตามเป้าหมายปริมาณผลผลิต

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การปรับให้เหมาะสมมากเกินไปเพื่อความสมดุลโดยไม่คำนึงถึงข้อจำกัดในทางปฏิบัติ (การจัดวางอุปกรณ์ ความสามารถในการฝึกอบรมข้ามสายงานของพนักงาน หลักการยศาสตร์)
  • การไม่รวมงานบัฟเฟอร์ (การตรวจสอบคุณภาพ การเติมวัสดุ) ในการวิเคราะห์ความสมดุล ซึ่งนำไปสู่คอขวดที่ซ่อนอยู่
  • การสมมติว่าสายการผลิตที่สมดุลอย่างเหมาะสมในการจำลองจะทำงานได้เหมือนจริง: ความแปรปรวนจริงและพฤติกรรมของพนักงานอาจแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญ

คำถามที่พบบ่อย

เวลาวงจรคืออะไร และเกี่ยวข้องกับปริมาณผลผลิตอย่างไร?

เวลาวงจร (Cycle time) คือช่วงเวลาระหว่างการเสร็จสิ้นของหน่วยการผลิตที่ต่อเนื่องกัน ตัวอย่างเช่น หากเวลาวงจรคือ 60 วินาที และสายการผลิตทำงาน 480 นาทีต่อกะ ปริมาณผลผลิตคือ 480 × 60 / 60 = 480 หน่วยต่อกะ เวลาวงจรที่สั้นลง = ปริมาณผลผลิตที่สูงขึ้น การจัดสมดุลสายการผลิตมีเป้าหมายเพื่อกำหนดเวลาวงจรให้ตรงตามความต้องการพร้อมทั้งลดความยาวของสายการผลิตให้เหลือน้อยที่สุด

การสูญเสียความสมดุล (Balance loss) คืออะไร?

การสูญเสียความสมดุล คือผลรวมของเวลาว่างทั้งหมดในทุกสถานีงาน คิดเป็นเปอร์เซ็นต์ของเวลาทั้งหมดที่มีอยู่ หากสายการผลิตมี 10 สถานี × 60 วินาที = 600 วินาทีที่มีอยู่ และเวลางานจริงคือ 580 วินาที การสูญเสียความสมดุลคือ 20 / 600 = 3.3 เปอร์เซ็นต์ การสูญเสียความสมดุลที่ต่ำกว่าถือว่าดีกว่า การสมดุลที่สมบูรณ์แบบ (สูญเสีย 0 เปอร์เซ็นต์) แทบจะเป็นไปไม่ได้

เราสามารถปรับสมดุลสายการผลิตใหม่ได้โดยไม่ต้องหยุดการผลิตหรือไม่?

ในทางทฤษฎี ใช่ คุณสามารถค่อยๆ นำการมอบหมายงานใหม่มาใช้ทีละสถานี ในทางปฏิบัติ การหยุดสายการผลิตเพื่อปรับสมดุลใหม่มักจำเป็นเพื่อความปลอดภัยและการประสานงาน ระยะเวลาขึ้นอยู่กับความซับซ้อน การปรับสมดุลใหม่แบบง่ายๆ อาจใช้เวลาหลายชั่วโมง การออกแบบใหม่ครั้งใหญ่ๆ อาจใช้เวลาหลายวัน

เราจะจัดการกับการประกอบแบบผสมรุ่น (ผลิตภัณฑ์หลายชนิด) ได้อย่างไร?

การจัดสมดุลแบบผสมรุ่นจะมอบหมายงานที่เหมือนกันสำหรับทุกรุ่นให้กับทุกสถานี จากนั้นจึงกระจายงานเฉพาะรุ่นอย่างระมัดระวัง คุณปรับให้เหมาะสมกับเวลาวงจรเฉลี่ย (ค่าเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักของทุกรุ่น) อีกทางเลือกหนึ่งคือ คุณสามารถสร้างสายการผลิตหลายสายสำหรับกลุ่มผลิตภัณฑ์ที่แตกต่างกัน

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Scholl, A. (2010). Balancing and sequencing of assembly lines. Physica-Verlag.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  2. Baybars, I. (1986). A survey of exact algorithms for the simple assembly line balancing problem. Management Science, 32(8), 909-932.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว