Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

การวางแผนรวม (Aggregate Planning)

ผู้เสนอ
Wallace, T. F.
ปี
1992
ประเภท
Demand-supply planning framework
กลุ่มวิธี
Production Planning

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

การวางแผนรวม (หรือ Sales & Operations Planning, S&OP) เป็นกระบวนการทำงานร่วมกันแบบวนซ้ำที่สร้างสมดุลระหว่างอุปสงค์และอุปทานในระดับสูง โดยทั่วไปจะจัดกลุ่มผลิตภัณฑ์เป็นตระกูลและวางแผนในช่วงระยะเวลา 3–18 เดือน การวางแผนรวมซึ่งพัฒนาขึ้นอย่างเป็นทางการโดย Tom Wallace และได้รับความนิยมผ่าน APICS ช่วยให้องค์กรต่างๆ สามารถปรับการพยากรณ์ยอดขาย กำลังการผลิตสินค้าคงคลัง และกำลังคนให้สอดคล้องกัน เพื่อตอบสนองอุปสงค์อย่างมีประสิทธิภาพพร้อมกับการจัดการต้นทุน โดยทำหน้าที่เป็นสะพานเชื่อมระหว่างแผนธุรกิจเชิงกลยุทธ์กับการดำเนินงานในรายละเอียด

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

ลองจินตนาการถึงผู้ผลิตอุปกรณ์กีฬากลางแจ้งที่เผชิญกับอุปสงค์ตามฤดูกาล: อุปสงค์สูงสำหรับเสื้อโค้ทกันหนาวในช่วงฤดูร้อน (เพื่อเติมสินค้าในร้านสำหรับฤดูใบไม้ร่วง/ฤดูหนาว) และอุปสงค์สูงสำหรับกางเกงขาสั้นในช่วงฤดูหนาว (สำหรับการจัดส่งในฤดูใบไม้ผลิ/ฤดูร้อน) แทนที่จะตอบสนองเป็นรายเดือน การวางแผนรวมจะถามว่า 'ตลอด 12 เดือนข้างหน้า เราคาดว่าปริมาณรวมของผลิตภัณฑ์ทั้งหมดจะเป็นเท่าใด? เราควรปรับเปลี่ยนกำลังการผลิต (การจ้างงาน การทำงานล่วงเวลา การจ้างเหมาช่วง) และสินค้าคงคลังอย่างไรเพื่อตอบสนองอุปสงค์นี้โดยมีต้นทุนต่ำสุด?' แผนนี้จะตอบคำถามใหญ่ๆ: เราควรกักตุนสินค้าคงคลังก่อนช่วงฤดูที่อุปสงค์สูงสุด หรือเปลี่ยนไปผลิตล่วงเวลา? เราควรจ้างบุคคลภายนอกผลิตบางส่วนหรือไม่? ระยะเวลารอคอยการส่งมอบให้ลูกค้าถูกจำกัดด้วยกำลังการผลิตของเราหรือไม่? การแก้ปัญหาการแลกเปลี่ยนเชิงกลยุทธ์เหล่านี้ร่วมกัน (ฝ่ายขาย ฝ่ายปฏิบัติการ ฝ่ายการเงิน ฝ่ายพัฒนาผลิตภัณฑ์) องค์กรต่างๆ จะหลีกเลี่ยงการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าและสร้างแผนที่เป็นไปได้จริงที่ทุกคนยอมรับร่วมกัน

ประวัติศาสตร์

การวางแผนรวมมีวิวัฒนาการมาจากการเขียนโปรแกรมเชิงเส้นและการหาค่าเหมาะที่สุดเชิงคณิตศาสตร์ในการวางแผนการผลิต แต่ Tom Wallace ได้ทำให้กระบวนการ Sales & Operations Planning เป็นรูปธรรมในช่วงทศวรรษ 1990 S&OP ได้กลายเป็นเสาหลักขององค์กรที่ขับเคลื่อนด้วยอุปสงค์และเป็นองค์ประกอบสำคัญของกรอบการวางแผนธุรกิจแบบบูรณาการ (IBP) ปัจจุบันกระบวนการนี้ได้รับการปฏิบัติทั่วโลกในอุตสาหกรรมยานยนต์ สินค้าอุปโภคบริโภค ยา และบริการ S&OP สมัยใหม่มักจะรวมเข้ากับระบบการวางแผนขั้นสูง (APS) และรวมสัญญาณอุปสงค์แบบเรียลไทม์ (เช่น ข้อมูล ณ จุดขาย การมองเห็นห่วงโซ่อุปทาน)

ควรใช้เมื่อใด

การวางแผนรวมมีความสำคัญอย่างยิ่งต่อการดำเนินงานการผลิตหรือการบริการใดๆ ที่มีอุปสงค์ตามฤดูกาลหรือวัฏจักรที่สำคัญ ซึ่งการเปลี่ยนแปลงกำลังการผลิตล่าช้ากว่าอุปสงค์ (เช่น การจ้างงานใช้เวลาหลายเดือน) นำไปใช้เมื่อต้นทุนการถือครองสินค้าคงคลังมีนัยสำคัญ เมื่อการวางแผนกำลังคนมีความท้าทาย หรือเมื่อมีค่าใช้จ่ายฝ่ายทุนเข้ามาเกี่ยวข้อง ใช้การวางแผนรวมในการทำงานร่วมกันในห่วงโซ่อุปทาน: เมื่อคุณต้องการแผนที่ประสานงานกับลูกค้า (ผ่านการพยากรณ์ร่วมกัน) หรือซัพพลายเออร์ (สำหรับสินค้าที่มีระยะเวลานำยาว) มีความสำคัญน้อยกว่าสำหรับธุรกิจที่ผลิตตามคำสั่งซื้อเท่านั้น (make-to-order) ที่มีกำลังการผลิตคงที่และระยะเวลานำสั้น

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ต้องอาศัยการพยากรณ์ที่แม่นยำ ข้อผิดพลาดในการพยากรณ์ที่สำคัญอาจทำให้แผนล้าสมัย
  • สมมติว่ามีความยืดหยุ่นในกำลังคนและกำลังการผลิต สภาพแวดล้อมที่มีข้อจำกัดสูงอาจมีทางเลือกจำกัด
  • การวางแผนรวมไม่ได้ระบุรายละเอียดว่าควรผลิตสินค้าใดเมื่อใด ต้องมีการแยกย่อยเป็นตารางการผลิตโดยละเอียดในภายหลัง
  • ประโยชน์จะลดลงหากไม่ได้รับการทบทวนและปรับปรุงอย่างสม่ำเสมอ โดยทั่วไปต้องมีการทบทวนรายเดือนหรือรายไตรมาส

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • ปรับฝ่ายขาย ฝ่ายปฏิบัติการ และฝ่ายการเงินให้สอดคล้องกับแผนที่เป็นหนึ่งเดียว ลดความขัดแย้งและปรับปรุงการดำเนินงาน
  • ช่วยในการตัดสินใจเชิงรุกเกี่ยวกับกำลังการผลิตและกำลังคน (การจ้างงาน การฝึกอบรม การจ้างเหมาช่วง) แทนที่จะเป็นการจัดการวิกฤตแบบตอบสนอง
  • ระบุการแลกเปลี่ยนต้นทุน (เช่น การสร้างสินค้าคงคลังเทียบกับการทำงานล่วงเวลา) และสนับสนุนการตัดสินใจโดยใช้ข้อมูล
  • ปรับปรุงการประสานงานในห่วงโซ่อุปทานโดยการสื่อสารอุปสงค์ที่วางแผนไว้ไปยังซัพพลายเออร์และลูกค้าล่วงหน้า
  • ลดผลกระทบจากปรากฏการณ์แส้หวัด (bullwhip effect) และความผันผวนโดยการทำให้ระดับการผลิตคงที่แม้จะมีความผันผวนของอุปสงค์

การประยุกต์ใช้

  • บริษัทสินค้าอุปโภคบริโภคตามฤดูกาล (เช่น อุปกรณ์ทำสวน) ใช้การวางแผนรวมเพื่อสร้างสินค้าคงคลังก่อนฤดูใบไม้ผลิ โดยใช้ประโยชน์จากกำลังการผลิตในช่วงฤดูหนาวเพื่อการพัฒนานวัตกรรมผลิตภัณฑ์ รักษาอัตราการให้บริการที่ 95 เปอร์เซ็นต์ ด้วยสินค้าคงคลังช่วงฤดูที่อุปสงค์สูงสุดลดลง 25 เปอร์เซ็นต์
  • ผู้ผลิตยาใช้การวางแผนรวมเพื่อสร้างสมดุลอุปสงค์สำหรับผลิตภัณฑ์หลายรายการผ่านพันธมิตรผู้ผลิตตามสัญญา ปรับปรุงการส่งมอบตรงเวลาจาก 85 เปอร์เซ็นต์เป็น 98 เปอร์เซ็นต์ พร้อมทั้งลดต้นทุนห่วงโซ่อุปทานลง 12 เปอร์เซ็นต์
  • ผู้ผลิตตามสัญญาด้านอิเล็กทรอนิกส์ใช้ S&OP แบบร่วมมือกับลูกค้ารายใหญ่ โดยแบ่งปันการมองเห็นการพยากรณ์และข้อจำกัดด้านกำลังการผลิต ลดความผันผวนของระยะเวลานำและช่วยให้สามารถเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ได้เร็วขึ้น
  • บริษัทอาหารและเครื่องดื่มรวมการวางแผนรวมเข้ากับปฏิทินโปรโมชั่น โดยย้ายการผลิตเพื่อรองรับการลดราคาชั่วคราว ลดปัญหาสินค้าขาดสต็อกในช่วงโปรโมชั่นลง 40 เปอร์เซ็นต์

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

รวบรวมการพยากรณ์อุปสงค์จากฝ่ายขายและการตลาดสำหรับแต่ละตระกูลผลิตภัณฑ์ โดยคำนึงถึงฤดูกาล การเติบโต และโปรโมชั่นที่วางแผนไว้

2

ประเมินกำลังการผลิตปัจจุบัน (แรงงาน อุปกรณ์ ซัพพลายเออร์) และทางเลือกด้านอุปทาน (เวลาปกติ การทำงานล่วงเวลา การจ้างเหมาช่วง การลดสินค้าคงคลัง)

3

ระบุช่องว่าง: หากอุปสงค์เกินกำลังการผลิต ให้เลือกกลยุทธ์ (เพิ่มกำลังการผลิต ลดอุปสงค์ ใช้สินค้าคงคลัง ยืดระยะเวลารอคอย) หากกำลังการผลิตเกินอุปสงค์ ให้วางแผนสำหรับการใช้ประโยชน์หรือความยืดหยุ่น

4

คำนวณผลกระทบด้านกำลังคน ทุน และสินค้าคงคลัง ปรับแผนงบประมาณและความสามารถให้สอดคล้องกับแผนปฏิบัติการ

5

ถ่ายทอดแผนรวมลงในตารางการผลิตโดยละเอียด แผนการจัดซื้อ และตารางแรงงาน ติดตามผลการดำเนินงานจริงเทียบกับแผนและปรับปรุง

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การสร้างแผนรวมที่ขาดการป้อนข้อมูลจากหลายฝ่าย ฝ่ายขายอาจพยากรณ์สูงเกินไป ฝ่ายปฏิบัติการอาจให้คำมั่นในกำลังการผลิตต่ำเกินไป และแผนนั้นก็ไม่เป็นจริง
  • การไม่ถ่ายทอดแผนรวมลงสู่การปฏิบัติงานโดยละเอียด การวางแผน S&OP ที่ดีแต่ไม่ได้นำไปสู่ตารางการผลิตนั้นไม่มีประโยชน์
  • การใช้การวางแผนรวมเป็นการปฏิบัติตามการพยากรณ์ แทนที่จะเป็นการวิเคราะห์การแลกเปลี่ยนร่วมกัน กระบวนการมีคุณค่ามากกว่าเอกสาร

คำถามที่พบบ่อย

เราควรอัปเดตแผนรวมบ่อยแค่ไหน?

โดยทั่วไปจะมีการทบทวนเป็นรายเดือน บางองค์กรที่มีอุปสงค์ผันผวนสูงจะทบทวนทุกสองสัปดาห์ แผนควรได้รับการปรับปรุงอย่างน้อยทุกไตรมาสเพื่อรวมอุปสงค์จริงและปรับมุมมองในอนาคต แผนที่ตายตัวและไม่เปลี่ยนแปลงจะล้าสมัยอย่างรวดเร็ว

ระยะเวลาการวางแผนทั่วไปสำหรับการวางแผนรวมคือเท่าใด?

โดยปกติคือ 12–18 เดือน: 3–6 เดือนในรายละเอียด (แน่นอน) และอีก 6–12 เดือนที่เหลือเป็นการพยากรณ์แบบต่อเนื่อง (รายละเอียดน้อยลง มีความยืดหยุ่นมากขึ้น) ระยะเวลาขึ้นอยู่กับระยะเวลานำที่ยาวที่สุดของคุณ (เช่น 18 เดือนสำหรับอุปกรณ์ทุน 3 เดือนสำหรับความยืดหยุ่นของแรงงาน)

เราจะแยกย่อยแผนรวมเป็นรายละเอียดได้อย่างไร?

เมื่อแผนรวมได้รับการอนุมัติแล้ว ให้ใช้ตารางการผลิตหลัก (Master Production Scheduling, MPS) เพื่อแปลงปริมาณหน่วยรวมเป็นตารางการผลิต SKU รายการ MPS มักจะใช้การแยกย่อยการพยากรณ์ ส่วนผสมผลิตภัณฑ์ในอดีต และตรรกะสต็อกเพื่อความปลอดภัยเพื่อขับเคลื่อนการผลิตโดยละเอียด

เราสามารถใช้การวางแผนรวมในสภาพแวดล้อมแบบผลิตตามคำสั่งซื้อ (make-to-order) ได้หรือไม่?

ได้ แม้ว่าจุดเน้นจะเปลี่ยนจากการจัดการสินค้าคงคลังไปสู่การวางแผนกำลังการผลิต แทนที่จะถามว่า 'จะผลิตล่วงหน้าเท่าใด' คุณจะถามว่า 'เรามีกำลังการผลิตเพียงพอที่จะตอบสนองระยะเวลานำของลูกค้าหรือไม่?' การวางแผนรวมช่วยให้คุณตัดสินใจได้ว่าจะลงทุนในกำลังการผลิตเพิ่มเติม ขยายระยะเวลานำ หรือจ้างบุคคลภายนอก

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Wallace, T. F. (1992). Sales & Operations Planning: The how-to handbook. Cincinnati: APICS Publications.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  2. Monk, E., & Wagner, B. (2006). Concepts in enterprise resource planning (2nd ed.). Boston: Course Technology.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว