Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

ไอโซเทอร์มการดูดซับ (Langmuir-Freundlich)

ผู้เสนอ
Irving Langmuir
ปี
1918
ประเภท
Empirical and theoretical adsorption equilibrium model
กลุ่มวิธี
Surface Chemistry

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

ไอโซเทอร์มการดูดซับอธิบายการดูดซับสารบนพื้นผิวของแข็งที่สมดุล โดยเป็นฟังก์ชันของความเข้มข้นในสถานะแก๊สหรือสารละลายที่อุณหภูมิคงที่ ไอโซเทอร์มของ Langmuir (ค.ศ. 1918) และไอโซเทอร์มของ Freundlich (ค.ศ. 1906) เป็นแบบจำลองเชิงประจักษ์แบบคลาสสิก แบบจำลองของ Langmuir สมมติการปกคลุมแบบชั้นเดียวและเป็นแบบเชิงกลไก ส่วนแบบจำลองของ Freundlich เป็นแบบเชิงประจักษ์และอธิบายการดูดซับแบบหลายชั้นหรือแบบไม่เป็นเนื้อเดียวกัน ไอโซเทอร์มเหล่านี้มีความสำคัญต่อการออกแบบกระบวนการแยกสาร (เช่น ตัวกรองถ่านกัมมันต์, ตะแกรงโมเลกุล) และการทำความเข้าใจการดูดซับสารมลพิษ

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

การดูดซับเปรียบเสมือนการจัดที่นั่งให้ผู้คนบนโต๊ะอาหาร: ในตอนแรกมีที่นั่งว่างจำนวนมาก แขกใหม่จึงหาที่นั่งได้อย่างรวดเร็ว (การดูดซับสูง) เมื่อโต๊ะเต็ม ที่นั่งจะเหลือน้อยลง การดูดซับจึงช้าลง (การอิ่มตัว) แบบจำลองของ Langmuir อธิบายปรากฏการณ์นี้ได้: การดูดซับเพิ่มขึ้นตามความเข้มข้น แต่จะคงที่เมื่อถึงจุดอิ่มตัว (ชั้นเดียว) แบบจำลองของ Freundlich มีความยืดหยุ่นน้อยกว่า: การดูดซับยังคงเพิ่มขึ้น (ทางคณิตศาสตร์คือเพิ่มขึ้นตลอดไป) แต่ในอัตราที่ลดลง ซึ่งอธิบายพื้นผิวที่ไม่เป็นเนื้อเดียวกันได้ดีกว่า แบบจำลองทั้งสองอาศัยหลักการง่ายๆ คือ ที่สมดุล อัตราการดูดซับและการคายดูดซับจะสมดุลกัน

ประวัติศาสตร์

Irving Langmuir พัฒนาไอโซเทอร์มของเขาโดยอาศัยข้อโต้แย้งทางจลนพลศาสตร์ (สมดุลการดูดซับ-การคายดูดซับ) ในปี ค.ศ. 1918 ซึ่งเป็นการปฏิวัติเคมีพื้นผิว สมการเชิงประจักษ์ของ Heinrich Freundlich (ค.ศ. 1906) เกิดขึ้นก่อนแบบจำลองเชิงกลไก แต่สามารถอธิบายข้อมูลการทดลองได้หลายอย่าง ตลอดศตวรรษที่ 20 แบบจำลองที่หลากหลาย (BET สำหรับหลายชั้น, Temkin, Dubinin-Radushkevich) ได้ขยายขอบเขตของไอโซเทอร์มไปยังระบบที่ซับซ้อน

ควรใช้เมื่อใด

ใช้ไอโซเทอร์มการดูดซับเพื่อออกแบบเครื่องดูดซับแบบฟิกซ์เบดสำหรับการแยกแก๊สหรือของเหลว ไอโซเทอร์มเหล่านี้จำเป็นสำหรับการทำนายเส้นโค้งทะลุ (breakthrough curves) และการกำหนดขนาดของตัวกรองคาร์บอน ชั้นซีโอไลต์ และเครื่องแลกเปลี่ยนไอออน ใช้เมื่อระบบอยู่ที่หรือใกล้สมดุล หลีกเลี่ยงเมื่อจลนพลศาสตร์ (อัตราการดูดซับ) เป็นปัจจัยจำกัดอัตรา หรือเมื่ออุณหภูมิเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญระหว่างกระบวนการ

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • สมมติว่าอยู่ในสภาวะสมดุล; ไม่ได้คำนึงถึงจลนพลศาสตร์การถ่ายโอนมวลหรือสภาวะชั่วครู่ของการทะลุผ่าน
  • Langmuir สมมติการปกคลุมแบบชั้นเดียว ซึ่งไม่เป็นไปตามข้อเท็จจริงเมื่อมีการบรรจุสูง (โดยเฉพาะในของเหลว)
  • Freundlich เป็นแบบเชิงประจักษ์ล้วนๆ; พารามิเตอร์ไม่มีความหมายทางกายภาพ
  • ไม่สามารถอธิบายความไม่เป็นเนื้อเดียวกันของตำแหน่งการดูดซับได้ดี; การดูดซับแบบหลายชั้นหรือแบบแข่งขันต้องใช้แบบจำลองที่ซับซ้อนมากขึ้น

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • แบบจำลองที่เรียบง่าย (Langmuir, Freundlich) ง่ายต่อการปรับให้เหมาะสมและตีความ
  • พื้นฐานเชิงกลไก (Langmuir) ให้ข้อมูลเชิงลึกทางกายภาพ
  • สามารถประยุกต์ใช้ได้อย่างกว้างขวางกับระบบทั้งในเฟสแก๊สและของเหลว
  • ช่วยให้สามารถประมาณประสิทธิภาพของคอลัมน์ได้อย่างรวดเร็วโดยไม่ต้องใช้ข้อมูลจลนพลศาสตร์โดยละเอียด

การประยุกต์ใช้

  • การออกแบบตัวกรองถ่านกัมมันต์แบบเม็ดสำหรับการบำบัดน้ำ
  • การกำหนดขนาดของชั้นดูดความชื้นแบบตะแกรงโมเลกุลในเครื่องอบแห้งอุตสาหกรรม
  • การทำนายการดูดซับสารมลพิษในดินและการเคลื่อนย้ายน้ำใต้ดิน
  • การสร้างแบบจำลองการดูดซับออกซิเจนในระบบการดูดซับแบบสลับความดัน (PSA)

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

วัดปริมาณการดูดซับที่สมดุล (q_e, มวลที่ถูกดูดซับต่อหน่วยมวลของตัวดูดซับ) ที่ความเข้มข้นสมดุลต่างๆ (C_e) และอุณหภูมิคงที่

2

พล็อตหรือสร้างตาราง q_e เทียบกับ C_e; ระบุประเภทของเส้นโค้ง (การอิ่มตัวอย่างค่อยเป็นค่อยไป → Langmuir; การเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่อง → Freundlich)

สูตร
C_e, q_e, \text{ reference state}, \text{ temperature}
3

สำหรับ Langmuir: ทำให้เป็นเชิงเส้นโดยการพล็อต C_e / q_e เทียบกับ C_e; สกัดค่า q_m (ความจุอิ่มตัว) และ K (ค่าคงที่สัมพรรคภาพ)

สูตร
q_e = \frac{q_m K C_e}{1 + K C_e} \quad (\text{Langmuir})
4

สำหรับ Freundlich: ทำให้เป็นเชิงเส้นโดยการพล็อต log(q_e) เทียบกับ log(C_e); สกัดค่าพารามิเตอร์ K และ 1/n ใช้แบบจำลองลูกผสม (Sips, Temkin) เพื่อให้ได้ความเหมาะสมที่ดีขึ้น

สูตร
q_e = K C_e^{1/n} \quad (\text{Freundlich}), \quad q_e = \frac{q_m K C_e^{n_F}}{1 + K C_e^{n_F}} \quad (\text{Sips})
5

ใช้ไอโซเทอร์มที่ปรับให้เหมาะสมเพื่อทำนายปริมาณการดูดซับที่สมดุลที่ความเข้มข้นอื่น ๆ ออกแบบคอลัมน์การดูดซับ และประมาณประสิทธิภาพการแยก

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การประยุกต์ใช้ไอโซเทอร์มนอกช่วงการทดลองมากเกินไป; การประมาณค่าจากภายนอกอาจไม่แม่นยำอย่างยิ่ง
  • การสับสนระหว่างความจุที่สมดุลกับเวลาทะลุผ่านแบบไดนามิก; ไอโซเทอร์มเพียงอย่างเดียวไม่สามารถทำนายความสูงของคอลัมน์ได้
  • การละเลยการพึ่งพาอุณหภูมิ; ไอโซเทอร์มจะเปลี่ยนไปตามอุณหภูมิ ซึ่งส่งผลต่อการออกแบบ

คำถามที่พบบ่อย

ความแตกต่างระหว่างไอโซเทอร์มของ Langmuir และ Freundlich คืออะไร?

Langmuir สมมติว่ามีจำนวนตำแหน่งการดูดซับที่แน่นอน (การอิ่มตัวแบบชั้นเดียว); การดูดซับจะคงที่ Freundlich เป็นแบบเชิงประจักษ์; การดูดซับจะเพิ่มขึ้นอย่างไม่มีที่สิ้นสุด (ในอัตราที่ลดลง) Langmuir ใช้ได้ดีกับพื้นผิวที่เป็นเนื้อเดียวกันและการปกคลุมแบบชั้นเดียว; Freundlich เหมาะกับพื้นผิวที่ไม่เป็นเนื้อเดียวกันและระบบหลายชั้น

คุณจะเลือกระหว่างแบบจำลองไอโซเทอร์มได้อย่างไร?

ปรับแบบจำลองหลายแบบ (Langmuir, Freundlich, Sips) ให้เข้ากับข้อมูลของคุณและเปรียบเทียบค่า R² Sips (รวมทั้งสองแบบ) มักจะให้ความเหมาะสมที่สุด พิจารณาเคมีพื้นผิว: พื้นผิวที่เป็นเนื้อเดียวกัน → Langmuir; พื้นผิวที่ไม่เป็นเนื้อเดียวกัน → Freundlich หรือ Sips

ความสัมพันธ์ระหว่างไอโซเทอร์มและเส้นโค้งทะลุผ่านคืออะไร?

ไอโซเทอร์มกำหนดสมดุล แต่เส้นโค้งทะลุผ่านแสดงประสิทธิภาพของคอลัมน์แบบไดนามิก ไอโซเทอร์มเพียงอย่างเดียวไม่สามารถทำนายได้ว่าจะเกิดการทะลุผ่านเมื่อใด; คุณต้องมีข้อมูลจลนพลศาสตร์และการถ่ายโอนมวลในคอลัมน์ด้วย

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Langmuir, I. (1918). The adsorption of gases on plane surfaces of glass, mica, and platinum. Journal of the American Chemical Society, 40(9), 1361-1403.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว
  2. Freundlich, H. M. F. (1906). Über die Adsorption in Lösungen. Zeitschrift für Physikalische Chemie, 57(1), 385-470.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  3. Yang, R. T. (1997). Gas Separation by Adsorption Processes. Butterworth-Heinemann.

    ISBN: 978-0-7506-3897-0
    คัดลอกแล้ว