Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

رزونانس پلاسمون سطحی

معرفی‌شده توسط
Erich Kretschmann
سال
1971
نوع
Optical technique
خانواده
Optical Biosensing

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

رزونانس پلاسمون سطحی (SPR) یک تکنیک بی‌برچسب و بی‌درنگ برای تشخیص و پایش برهم‌کنش‌های بیومولکولی در سطح حسگر است که با اندازه‌گیری تغییرات ضریب شکست نوری ناشی از اتصال لیگاند انجام می‌شود.

SPR که در سال ۱۹۷۱ توسط کرچمن توسعه یافت و در سال ۱۹۸۳ توسط لیدبرگ، نایلندر و لوندستروم برای حسگری زیستی به کار گرفته شد، اکنون به عنوان یک استاندارد طلایی برای اندازه‌گیری سینتیک اتصال (نرخ‌های تجمعی و تفکیکی) و ثابت‌های اتصال تعادلی در برهم‌کنش‌های پروتئینی، شناسایی آنتی‌بادی-آنتی‌ژن و کشف دارو شناخته می‌شود.

شهود پشت روش

نور بازتابیده از سطح فلزی در زاویه خاصی رزونانس نشان می‌دهد، زمانی که انرژی به نوسانات جمعی الکترون‌ها (پلاسمون‌ها) در فصل مشترک فلز-محلول کوپل می‌شود. هنگامی که مولکول‌ها به گیرنده‌های روی سطح فلزی متصل می‌شوند، ضریب شکست نوری نزدیک سطح افزایش می‌یابد و زاویه رزونانس را جابجا می‌کند. با پایش این جابجایی زاویه در طول زمان، رویدادهای اتصال به طور مستقیم و بی‌درنگ و بدون نیاز به برچسب اندازه‌گیری می‌شوند. ارتفاع و شیب تغییر ضریب شکست نوری متناسب با جرم لیگاند و نرخ اتصال است.

تاریخ

کار نظری کرچمن در سال ۱۹۷۱ فیزیک رزونانس پلاسمون سطحی را پایه‌گذاری کرد. حسگری زیستی عملی از نمایش لیدبرگ در سال ۱۹۸۳ برای تشخیص مولکول‌های کوچک و پروتئین‌ها ظهور کرد. تا دهه ۱۹۹۰، Biacore (توسعه یافته توسط جانسون و همکاران در Pharmacia) به استاندارد تجاری تبدیل شد و با امکان غربالگری سینتیکی سریع، کشف دارو را متحول کرد. ابزارهای مدرن SPR (Biacore، Reichert Technologies، IBIS) کاملاً خودکار و با مدیریت نمونه و تحلیل داده یکپارچه شده‌اند و SPR را در آزمایشگاه‌های داروسازی و بیوتکنولوژی به امری روتین تبدیل کرده‌اند.

چه زمانی استفاده شود

SPR را برای اندازه‌گیری سینتیک اتصال و میل ترکیبی برای هر برهم‌کنش بیومولکولی به کار ببرید: پروتئین-لیگاند، پروتئین-پروتئین، آنتی‌بادی-آنتی‌ژن، یا برهم‌کنش‌های سلول-سلول. SPR نیازمند تثبیت یکی از شرکای اتصال (آنالیت) بر روی سطح حسگر است؛ این ممکن است بر سینتیک در مقایسه با اندازه‌گیری‌های محلول تأثیر بگذارد. SPR برای غربالگری صدها لیگاند، بهینه‌سازی اتصال و اعتبارسنجی مدل‌های ساختاری ایده‌آل است.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • نیاز به تثبیت یکی از شرکای اتصال؛ شیمی اتصال ممکن است اتصال را مختل کند یا اثرات فضایی ایجاد کند.
  • جذب غیر اختصاصی به سطح حسگر می‌تواند نتایج را گیج‌کننده کند.
  • لیگاندهای با وزن مولکولی کم (< ۵۰۰ دالتون) تغییرات ضریب شکست نوری کوچکی ایجاد می‌کنند و حساسیت را کاهش می‌دهند.
  • انحراف خط پایه و پیری حسگر بر تکرارپذیری طولانی‌مدت تأثیر می‌گذارد.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • بی‌برچسب: نیازی به برچسب‌های فلورسنت، رادیواکتیو یا آنزیمی نیست؛ تغییر ضریب شکست نوری را مستقیماً اندازه‌گیری می‌کند.
  • سینتیک بی‌درنگ: نرخ‌های تجمعی (ka) و تفکیکی (kd) را در یک آزمایش واحد ثبت می‌کند.
  • قابلیت توان عملیاتی بالا: آزمایش‌های متعدد به صورت موازی با استفاده از آرایه‌های حسگر یا فرمت‌های چندگانه.
  • مصرف نشدن نمونه: محلول آنالیت از روی تراشه عبور کرده و در صورت نیاز قابل جمع‌آوری است.

کاربردها

  • بهینه‌سازی پیشگام دارو: رتبه‌بندی مولکول‌های کاندید بر اساس سینتیک اتصال و میل ترکیبی برای امکان مطالعات سریع رابطه ساختار-فعالیت (SAR).
  • مشخصه‌یابی آنتی‌بادی درمانی: اندازه‌گیری میل ترکیبی و سینتیک اتصال به آنتی‌ژن‌های بومی و جهش‌یافته برای هدایت مهندسی آنتی‌بادی.
  • توسعه واکسن: پایش اتصال آنتی‌بادی-آنتی‌ژن پس از ایمن‌سازی برای اعتبارسنجی اثربخشی واکسن.
  • اعتبارسنجی سنجش تشخیصی: تأیید اینکه آنتی‌بادی‌های مورد استفاده در سنجش‌های بالینی، اختصاصیت و میل ترکیبی کافی را حفظ می‌کنند.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

یک محلول لیگاند از روی تراشه حسگر که با مولکول‌های گیرنده (مانند پروتئین‌ها یا آنتی‌بادی‌ها) ثابت شده پوشیده شده است، عبور داده می‌شود.

2

نور پلاریزه در زوایای مختلف به سطح حسگر تابانده می‌شود؛ رزونانس پلاسمون سطحی در زاویه خاصی رخ می‌دهد.

3

اتصال لیگاند به گیرنده ضریب شکست نوری را افزایش می‌دهد؛ زاویه رزونانس جابجا شده و توسط آرایه فوتودیود تشخیص داده می‌شود.

4

پاسخ حسگر (که بر حسب واحدهای رزونانس، RU اندازه‌گیری می‌شود) در مقابل زمان، در حالی که لیگاند تزریق، متصل و سپس تفکیک می‌شود، ترسیم می‌گردد.

5

سینتیک بی‌درنگ، نرخ تجمعی (ka) و نرخ تفکیکی (kd) را استخراج می‌کند؛ ثابت تعادلی Kd = kd/ka؛ تحلیل حالت پایدار نیز مستقیماً Kd را به دست می‌دهد.

دام‌های رایج

  • مقایسه سینتیک SPR با سینتیک محلول بدون در نظر گرفتن اثرات سطحی، که می‌تواند نرخ‌های تفکیکی را کند کند.
  • نادیده گرفتن محدودیت‌های انتقال جرم: در غلظت‌های بالای آنالیت، انتشار به سطح، نرخ اتصال مشاهده شده را محدود می‌کند.
  • تفسیر بیش از حد میل ترکیبی از لیگاندهای با اتصال ضعیف: برهم‌کنش‌های بسیار ضعیف ممکن است در طول آزمایش به تعادل نرسند.

پرسش‌های متداول

چرا SPR می‌تواند سینتیک اتصال را مستقیماً اندازه‌گیری کند؟

SPR رویدادهای اتصال و جداسازی را با پایش تغییرات ضریب شکست نوری در سطح حسگر به صورت بی‌درنگ تشخیص می‌دهد. نرخ تجمعی (ka) از فاز صعودی هنگام تزریق لیگاند مشهود است؛ نرخ تفکیکی (kd) از فاز نزولی هنگام حذف لیگاند مشهود است. ثابت تعادلی واقعی Kd = kd/ka هر دو را ترکیب می‌کند.

تفاوت بین تعیین ثابت اتصال سینتیکی و حالت پایدار چیست؟

Kd سینتیکی = kd/ka از نسبت نرخ‌های تفکیکی و تجمعی استخراج می‌شود. Kd حالت پایدار با برازش اتصال در تعادل (فاز فلات) در مقابل غلظت لیگاند تعیین می‌شود. هر دو روش Kd را به دست می‌دهند، اما تحلیل سینتیکی اطلاعات اضافی در مورد مکانیزم ارائه می‌دهد.

تثبیت سطحی چگونه بر نتایج SPR تأثیر می‌گذارد؟

تثبیت می‌تواند نرخ‌های تفکیکی (kd) را کند کند زیرا گیرنده در حرکت محدود است؛ سینتیک محلول اغلب تفکیک سریع‌تری را نشان می‌دهد. نرخ‌های تجمعی (ka) نیز ممکن است تحت تأثیر تراکم سطحی و اثرات فضایی قرار گیرند. شیمی سطحی دقیق و چگالی کم گیرنده این مصنوعات را به حداقل می‌رساند.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Kretschmann, E. (1971). Determination of optical constants of metals by excitation of surface plasmons. Zeitschrift für Physik, 241(4), 313-324.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  2. Liedberg, B., Nylander, C., & Lundström, I. (1983). Surface plasmon resonance for gas detection and biosensing. Sensors and Actuators, 4, 299-304.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  3. Homola, J. (2008). Surface plasmon resonance sensors for detection of chemical and biological species. Chemical Reviews, 108(2), 462-493.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.