Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

شاخص استاندارد بارش

معرفی‌شده توسط
Thomas McKee, Neil Doesken, and John Kleist
سال
1993
نوع
Probabilistic drought indicator
خانواده
Drought and precipitation analysis

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

شاخص استاندارد بارش (SPI) یک شاخص اقلیمی است که ناهنجاری‌های بارش را نسبت به هنجارهای تاریخی کمی‌سازی می‌کند و برای در نظر گرفتن تفاوت‌های اقلیم‌شناسی بارش در مناطق مختلف استاندارد شده است.

SPI که در سال ۱۹۹۳ توسط مک‌کی، داسکن و کلایست معرفی شد، به ابزار اصلی برای تشخیص و مشخصه‌سازی خشکسالی تبدیل شده است و توسط سازمان‌های هواشناسی در سراسر جهان برای نظارت عملیاتی خشکسالی و سیستم‌های هشدار اولیه پذیرفته شده است.

شهود پشت روش

SPI نشان می‌دهد که بارش تجمعی در یک دوره زمانی مشخص (۱، ۳، ۶، ۱۲ یا ۲۴ ماهه) چند انحراف معیار از میانگین بلندمدت فاصله دارد. مقادیر منفی SPI نشان‌دهنده کسری بارش (شرایط خشک) است؛ مقادیر مثبت نشان‌دهنده مازاد (شرایط مرطوب) است. با استفاده از مقادیر استاندارد شده، SPI امکان مقایسه مستقیم بین مناطق اقلیمی مختلف با الگوهای بارش میانگین بسیار متفاوت را فراهم می‌کند. SPI برابر با -۱ نشان‌دهنده خشکسالی متوسط است؛ -۲ نشان‌دهنده خشکسالی شدید است. زیبایی SPI در سادگی آن است: فقط داده‌های بارش مورد نیاز است، که باعث می‌شود حتی در مناطقی که متغیرهای هواشناسی دیگر در دسترس نیستند، در سطح جهانی قابل اجرا باشد.

تاریخ

SPI که در هشتمین کنفرانس اقلیم‌شناسی کاربردی در سال ۱۹۹۳ معرفی شد، با ارائه یک شاخص ریاضی استاندارد و قابل مقایسه مکانی، شکاف حیاتی در نظارت بر خشکسالی را پر کرد. این شاخص در سال ۲۰۱۲ توسط سازمان جهانی هواشناسی به عنوان یک شاخص توصیه شده خشکسالی پذیرفته شد. نشریه WMO 'راهنمای کاربر شاخص استاندارد بارش' (۲۰۱۲) بهترین شیوه‌ها را مدون کرد. تحولات اخیر شامل SPI شبکه‌ای با وضوح بالا از بارش ماهواره‌ای، رویکردهای یادگیری ماشین برای اصلاح مفروضات توزیع، و چارچوب‌های SPI-SPEI کوپل شده برای ارزیابی جامع خشکسالی است.

چه زمانی استفاده شود

از SPI برای کمی‌سازی و نظارت بر شرایط خشکسالی، به ویژه برای کاربردهای مدیریت کشاورزی و منابع آب استفاده کنید. SPI برای تشخیص شروع و شدت خشکسالی در مقیاس‌های زمانی ماهانه تا بین سالانه ایده‌آل است. برای مشخصه‌سازی جامع خشکسالی، SPI را با شاخص‌های دیگر (SPEI، NDVI) ترکیب کنید. SPI در مناطق استوایی با بارش‌های همرفتی با شدت بالا یا در مناطقی با انباشت برف که بارش بلافاصله از نظر هیدرولوژیکی مؤثر نیست، کمتر مفید است.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • فقط بر اساس بارش است؛ دما، تبخیر و تعرق یا رطوبت خاک را که بر در دسترس بودن واقعی آب تأثیر می‌گذارند، در نظر نمی‌گیرد.
  • فرضیات توزیع احتمال (گاما، پیرسون III) ممکن است در همه مکان‌ها یا دوره‌های زمانی، به ویژه در مناطقی با تغییرپذیری بالای بارش، صادق نباشند.
  • به سوابق تاریخی طولانی (بیش از ۳۰ سال) برای ایجاد اقلیم‌شناسی قوی نیاز دارد؛ در مناطق با داده‌های کم یا برای ایستگاه‌های هواشناسی جدید غیرقابل اعتماد است.
  • دوره‌های انباشت کوتاه (۱-۳ ماهه) می‌توانند پرنوسان باشند و ممکن است شرایط واقعی خشکسالی هیدرولوژیکی را منعکس نکنند.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • داده‌محور و کم‌هزینه: فقط به داده‌های بارش نیاز دارد و امکان کاربرد در مناطق کم‌داده را فراهم می‌کند.
  • استاندارد شده در مناطق مختلف، امکان مقایسه مستقیم شدت خشکسالی بین مناطق اقلیمی مختلف را فراهم می‌کند.
  • مقیاس زمانی انعطاف‌پذیر: SPI را می‌توان در فواصل ۱، ۳، ۶ یا ۱۲ ماهه محاسبه کرد تا خشکسالی‌های با مدت‌های مختلف را پوشش دهد.
  • به طور گسترده پذیرفته شده و به صورت عملیاتی استفاده می‌شود، که سازگاری با شبکه‌های نظارت بر خشکسالی موجود و چارچوب‌های تصمیم‌گیری را تضمین می‌کند.

کاربردها

  • نظارت عملیاتی بر خشکسالی: سازمان‌های هواشناسی ملی از SPI برای صدور هشدار خشکسالی، فعال کردن محدودیت‌های آب و هدایت واکنش اضطراری استفاده می‌کنند.
  • تصمیم‌گیری کشاورزی: کشاورزان و مناطق آبیاری از SPI برای بهینه‌سازی تخصیص آب، زمان‌بندی کاشت و تنظیم انتخاب محصول استفاده می‌کنند.
  • مدیریت مخازن برق آبی: اپراتورهای سد SPI را برای پیش‌بینی ورودی‌ها و برنامه‌ریزی برنامه‌های تولید در طول فصول و سال‌ها نظارت می‌کنند.
  • ارزیابی تأثیر تغییرات اقلیمی: روندهای SPI برای پیش‌بینی فراوانی و شدت خشکسالی در آینده تحت سناریوهای مختلف اقلیمی استفاده می‌شوند.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

مشاهدات بارش ماهانه بلندمدت از ایستگاه‌های هواشناسی، داده‌های ماهواره‌ای یا محصولات بازتحلیل جمع‌آوری می‌شوند. حداقل ۳۰ سال داده برای ایجاد آماره‌های اقلیم‌شناسی قوی توصیه می‌شود.

2

داده‌های بارش برای تشخیص و حذف مقادیر نادرست، تکراری و شکاف‌ها کنترل کیفیت می‌شوند. داده‌های گمشده یا از طریق درون‌یابی پر می‌شوند یا ماه‌ها در صورتی که شکاف‌ها از آستانه‌های قابل قبول فراتر روند، حذف می‌شوند.

3

برای هر دوره انباشت (۱، ۳، ۶، ۱۲، ۲۴ ماهه)، مجموع‌های متحرک بارش محاسبه می‌شوند. توزیع احتمال این انباشت‌ها (معمولاً با استفاده از توزیع گاما یا پیرسون نوع III) برازش داده می‌شود.

4

تابع توزیع تجمعی برای هر دوره انباشت محاسبه می‌شود. مجموع‌های بارش متحرک با استفاده از توزیع برازش شده نرمال‌سازی می‌شوند تا ناهنجاری‌های استاندارد شده (نمرات Z) تولید شوند.

5

مقادیر SPI به کلاس‌های خشکسالی (نزدیک به نرمال، خفیف، متوسط، شدید، بسیار شدید) طبقه‌بندی شده و با آستانه‌های تاریخی مقایسه می‌شوند. الگوهای مکانی و زمانی ناهنجاری‌های SPI، وسعت و مدت خشکسالی را آشکار می‌کنند.

دام‌های رایج

  • اشتباه گرفتن SPI با کسری واقعی آب؛ SPI یک شاخص مبتنی بر احتمال است و مستقیماً تأثیرات هیدرولوژیکی را کمی‌سازی نمی‌کند.
  • انتخاب دوره‌های انباشت نامناسب برای کاربرد (به عنوان مثال، SPI ۱ ماهه برای خشکسالی کشاورزی در حالی که SPI ۳ یا ۶ ماهه مرتبط‌تر است).
  • اتکای بیش از حد به SPI بدون ادغام داده‌های رطوبت خاک، جریان رودخانه یا آب‌های زیرزمینی برای درک در دسترس بودن واقعی آب.

پرسش‌های متداول

تفاوت بین SPI و SPEI چیست؟

SPI فقط از بارش استفاده می‌کند، در حالی که SPEI (شاخص استاندارد بارش-تبخیر و تعرق) دما و تبخیر و تعرق را نیز در بر می‌گیرد. SPEI اثر ترکیبی کسری بارش و افزایش تقاضای تبخیر را بهتر ثبت می‌کند و آن را از نظر فیزیکی برای رطوبت خاک و خشکسالی هیدرولوژیکی مرتبط‌تر می‌سازد. با این حال، SPEI به داده‌های دمایی اضافی نیاز دارد.

مقدار SPI چگونه تفسیر می‌شود؟

SPI برابر با ۰ میانگین بلندمدت را نشان می‌دهد. مقادیر مثبت (تا +۳ یا بیشتر) شرایط مرطوب را نشان می‌دهند؛ مقادیر منفی (تا -۳ یا کمتر) شرایط خشک را نشان می‌دهند. یک طبقه‌بندی رایج: SPI > ۱.۵ بسیار مرطوب است؛ ۱.۵ تا ۱.۰ خیلی مرطوب است؛ ۱.۰ تا ۰.۵ تا حدودی مرطوب است؛ -۰.۵ تا ۰.۵ نزدیک به نرمال است؛ -۰.۵ تا -۱.۰ تا حدودی خشک است؛ -۱.۰ تا -۱.۵ خشکسالی شدید است؛ -۱.۵ تا -۲.۰ خشکسالی بسیار شدید است؛ < -۲.۰ خشکسالی بسیار شدید است.

چرا از مقادیر SPI با مقیاس زمانی متعدد استفاده می‌شود؟

مقیاس‌های زمانی مختلف، خشکسالی‌هایی را که بر بخش‌های مختلف تأثیر می‌گذارند، پوشش می‌دهند. SPI ۱ ماهه تغییرات سریع را نشان می‌دهد و به رویدادهای کوتاه مدت بارندگی حساس است. SPI ۳ و ۶ ماهه رطوبت خاک و خشکسالی کشاورزی را منعکس می‌کنند. SPI ۱۲ ماهه خشکسالی هیدرولوژیکی را که بر جریان رودخانه و آب‌های زیرزمینی تأثیر می‌گذارد، نشان می‌دهد. استفاده از همه مقیاس‌های زمانی با هم تصویری کامل از خشکسالی در تمام مقیاس‌های زمانی مرتبط ارائه می‌دهد.

آیا SPI می‌تواند برای پیش‌بینی بارش استفاده شود؟

خیر. SPI یک شاخص گذشته‌نگر است که بر اساس بارش مشاهده شده است. برای پیش‌بینی خشکسالی آینده، ابتدا باید بارش را پیش‌بینی کرد (با استفاده از مدل‌های آب و هوایی یا اقلیمی) و سپس SPI را از بارش پیش‌بینی شده محاسبه کرد. خود SPI پیش‌بینی‌کننده نیست.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. McKee, T. B., Doesken, N. J., & Kleist, J. (1993). The relationship of drought frequency and duration to time scales. Proceedings of the Eighth Conference on Applied Climatology, 179-184.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  2. Lloyd-Hughes, B., & Saunders, M. A. (2002). A drought climatology for Europe. International Journal of Climatology, 22(13), 1571-1592.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.