Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

مدل SCOR

معرفی‌شده توسط
Pittiglio, Rabin, Todd & McGrath
سال
1996
نوع
Supply chain reference framework
خانواده
Operations Planning

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

مدل عملیات زنجیره تأمین (SCOR) یک چارچوب استاندارد برای مدیریت زنجیره تأمین است که در سال ۱۹۹۶ توسط شورای زنجیره تأمین (اکنون APICS) توسعه یافته است.

SCOR رویکردی ساختاریافته برای شناسایی، ارزیابی و بهبود فرآیندهای زنجیره تأمین در سراسر سازمان‌ها، صرف نظر از صنعت، ارائه می‌دهد. این مدل، برنامه‌ریزی، تأمین، تولید، تحویل و بازگشت را در یک مدل عملیاتی منسجم ادغام می‌کند.

شهود پشت روش

SCOR با نگاشت کل زنجیره تأمین به پنج دسته فرآیند اصلی — Plan (برنامه‌ریزی)، Source (تأمین)، Make (تولید)، Deliver (تحویل) و Return (بازگشت) — و زیرفرآیندهای تو در تو کار می‌کند. هر فرآیند در برابر معیارهای عملکرد استاندارد (قابلیت اطمینان، پاسخگویی، انعطاف‌پذیری، هزینه و کارایی دارایی) سنجیده می‌شود. با مقایسه زنجیره تأمین خود در برابر مدل‌های مرجع و بهترین شیوه‌ها در صنعت خود، شکاف‌ها و فرصت‌های بهبود را شناسایی می‌کنید. این چارچوب، زنجیره‌های تأمین را به عنوان شبکه‌هایی از فرآیندهای مرتبط و تکرارپذیر در نظر می‌گیرد تا توابع مجزا.

تاریخ

SCOR در سال ۱۹۹۶ توسط Pittiglio, Rabin, Todd & McGrath (PRTM) با همکاری گروهی از تولیدکنندگان و انجمن کنترل تولید و موجودی آمریکا (APICS) توسعه یافت. این چارچوب از طریق چندین نسخه (نسخه ۱.۰ تا ۱۲.۰ تا سال ۲۰۲۰) تکامل یافته و بازخوردها از متخصصان و روندهای نوظهور زنجیره تأمین را در بر گرفته است. در سال ۲۰۱۴، شورای زنجیره تأمین با APICS ادغام شد تا APICS SCOR را تشکیل دهد و مدل را بیشتر استاندارد و پیشرفت دهد.

چه زمانی استفاده شود

SCOR برای سازمان‌هایی که به دنبال نمای استاندارد و چندوظیفه‌ای از عملیات زنجیره تأمین هستند، ایده‌آل است. زمانی از آن استفاده کنید که نیاز به ارزیابی در برابر همتایان صنعت، برقراری ارتباط استراتژی زنجیره تأمین در بین بخش‌ها، یا شناسایی جایی که بهبودها بیشترین تأثیر را خواهند داشت، دارید. این مدل در صنایع تولیدی، توزیع، خرده‌فروشی و خدماتی که کارایی زنجیره تأمین حیاتی است، به خوبی کار می‌کند. زمانی که ذینفعان از برنامه‌ریزی، تدارکات، تولید، لجستیک و کیفیت درگیر هستند، بهترین کاربرد را دارد.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • پیاده‌سازی مؤثر آن در یک سازمان بزرگ و پیچیده نیازمند زمان و منابع قابل توجهی است.
  • این چارچوب فرآیند-محور است؛ ممکن است جنبه‌های استراتژیک یا نوآوری مدیریت زنجیره تأمین را در بر نگیرد.
  • داده‌های ارزیابی ممکن است برای برخی صنایع یا بخش‌های شرکت گران و دسترسی به آن‌ها دشوار باشد.
  • به طور صریح به حوزه‌های نوظهور مانند پایداری، ادغام دیجیتال یا تاب‌آوری زنجیره تأمین نمی‌پردازد.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • یک زبان و چارچوب مشترک در بین توابع و سازمان‌های مختلف زنجیره تأمین فراهم می‌کند.
  • شامل معیارهای عملکرد استاندارد (قابلیت اطمینان، پاسخگویی، انعطاف‌پذیری، هزینه، کارایی دارایی) برای اندازه‌گیری سازگار است.
  • مدل‌های مرجع و معیارهای بهترین شیوه‌ها را برای مقایسه و تعیین هدف ارائه می‌دهد.
  • در سطوح مختلف جزئیات مقیاس‌پذیر است و در صنایع و اندازه‌های مختلف شرکت قابل اجراست.
  • همسویی بین استراتژی‌های عملیات، مالی و خدمات مشتری را هدایت می‌کند.

کاربردها

  • یک تأمین‌کننده جهانی خودرو از SCOR برای همسوسازی کارخانه‌های تولیدی در سه قاره استفاده می‌کند و زمان چرخه سفارش تا دریافت وجه نقد را ۴۰ روز کاهش می‌دهد.
  • یک شرکت کالاهای بسته‌بندی شده مصرفی، معیارهای SCOR را برای ارزیابی عملکرد انبار و توزیع در برابر رقبا به کار می‌گیرد و فرصت‌های کاهش هزینه ۸ تا ۱۲ درصدی را شناسایی می‌کند.
  • یک تولیدکننده دارویی از SCOR برای بازطراحی شبکه تأمین‌کنندگان و فرآیندهای مدیریت کیفیت خود استفاده می‌کند و تحویل به موقع را از ۹۲ درصد به ۹۷ درصد بهبود می‌بخشد.
  • یک زنجیره خرده‌فروشی از SCOR برای ادغام مدیریت موجودی فروشگاه با برنامه‌ریزی مرکز توزیع استفاده می‌کند و موجودی مازاد را ۱۵ درصد کاهش می‌دهد و در عین حال سطوح خدمات را حفظ می‌کند.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

مرز زنجیره تأمین خود را تعریف کنید: کدام واحدهای تجاری، محصولات و کانال‌ها در تحلیل گنجانده شده‌اند.

2

پیش‌بینی‌های تقاضا را توسعه دهید، عرضه و تقاضای کل را متعادل کنید و منابع و سرمایه زنجیره تأمین را برنامه‌ریزی کنید.

3

تأمین‌کنندگان را انتخاب کنید، تحویل‌ها را زمان‌بندی کنید، کالاها را دریافت کنید، کیفیت را تأیید کنید و روابط با تأمین‌کنندگان را مدیریت کنید.

4

فعالیت‌های تولید را زمان‌بندی کنید، فرآیندهای تولید را اجرا کنید، موجودی در حال ساخت را مدیریت کنید و تضمین کیفیت را انجام دهید.

5

سفارشات مشتری را پردازش کنید، موجودی کالاهای نهایی را مدیریت کنید، محموله‌ها را زمان‌بندی کنید و محصولات را به مشتریان تحویل دهید.

6

بازگشت محصولات معیوب یا مازاد را مدیریت کنید، تحلیل علل ریشه‌ای را انجام دهید و اقدامات اصلاحی را اجرا کنید.

دام‌های رایج

  • پیاده‌سازی SCOR به عنوان یک چک لیست سفت و سخت به جای تطبیق فرآیندها با نیازهای تجاری منحصر به فرد و شرایط بازار.
  • جمع‌آوری معیارهای بیش از حد بدون تمرکز بر چند شاخص کلیدی عملکرد که تصمیمات استراتژیک را هدایت می‌کنند.
  • عدم تأمین رضایت متقابل بخش‌ها، منجر به بهبودهای جزیره‌ای می‌شود که به مزایای کل زنجیره تأمین ترجمه نمی‌شود.

پرسش‌های متداول

چند معیار را باید تحت SCOR ردیابی کنیم؟

SCOR ده‌ها معیار را در پنج بعد عملکرد تعریف می‌کند. در عمل، ۸ تا ۱۲ معیار کلیدی را که با استراتژی شما همسو هستند، انتخاب کنید. از بارگذاری معیارهای بیش از حد اجتناب کنید — بر معیارهایی تمرکز کنید که تصمیمات تجاری را هدایت می‌کنند و با معیارهای صنعت شما قابل مقایسه هستند.

آیا SCOR برای صنعت ما (به عنوان مثال، خدمات، مراقبت‌های بهداشتی، نرم‌افزار) مناسب است؟

SCOR در ابتدا در تولید و توزیع ریشه داشت اما به خدمات، مراقبت‌های بهداشتی و نرم‌افزار نیز تعمیم یافته است. ساختار فرآیند اصلی (برنامه‌ریزی، تأمین، تولید، تحویل، بازگشت) به خوبی منتقل می‌شود؛ ممکن است 'تولید' را به 'ارائه خدمات' تغییر نام دهید یا سطح جزئیات را برای مطابقت با عملیات خود تنظیم کنید.

چگونه زنجیره‌های تأمین چند سطحی (به عنوان مثال، تأمین‌کنندگان تأمین‌کنندگان ما) را مدیریت کنیم؟

SCOR را می‌توان در سطوح مختلف اعمال کرد. برای یک نمای کلی سریع، بر تأمین‌کنندگان و مشتریان فوری خود تمرکز کنید. برای تحلیل عمیق‌تر، دامنه را گسترش دهید تا شامل تأمین‌کنندگان حیاتی سطح ۲ و بخش‌های کلیدی مشتریان شود. فرآیندهای هر شرکت را به مدل SCOR خود تجزیه کنید.

جدول زمانی معمول پیاده‌سازی چقدر است؟

یک ارزیابی بنیادی SCOR و مستندسازی فرآیند می‌تواند در ۳ تا ۶ ماه برای یک سازمان متوسط تکمیل شود. پیاده‌سازی کامل، شامل تغییرات سیستم و ایجاد قابلیت، معمولاً ۱۲ تا ۱۸ ماه طول می‌کشد. با یک منطقه آزمایشی شروع کنید و به تدریج مقیاس را افزایش دهید.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Stewart, G. (1997). Supply chain operations reference model: SCOR, logistics information management, Vol. 10 No. 5, pp. 62-74.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  2. Bolstorff, P., & Rosenbaum, R. (2003). The supply chain handbook: The definitive guide to optimizing global supply and logistics. Hoboken, NJ: John Wiley & Sons.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.