مدل اقلیم اقیانوس-اتمسفر کوپل شده
- معرفیشده توسط
- Syukuro Manabe, Kirk Bryan, and others
- سال
- 1975
- نوع
- Coupled atmosphere-ocean climate system simulation
- خانواده
- Climate simulation and modeling
این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید
چه کاری انجام میدهد؟
یک مدل اقلیم اقیانوس-اتمسفر کوپل شده (AOGCM) یک شبیهسازی جامع اقلیمی است که مدلهای گردش عمومی دینامیکی اتمسفر و اقیانوس را با تبادل صریح گرما، تکانه و رطوبت در فصل مشترک، کوپل میکند. مدلهای کوپل شده که در دهه ۱۹۷۰ توسط مانابه، برایان و همکاران توسعه یافتند، برای شبیهسازی تغییرات اقلیمی، تغییرات گردش اقیانوسی و برهمکنشهای اقلیم-اقیانوس در مقیاسهای زمانی دهساله تا صدساله ضروری هستند.
شهود پشت روش
اتمسفر و اقیانوس به شدت به هم کوپل شدهاند: اقیانوس از طریق آزادسازی گرما، اتمسفر را گرم میکند؛ بادهای اتمسفری جریانها و امواج اقیانوسی را به حرکت در میآورند؛ تبخیر از سطح اقیانوس، رطوبت را به اتمسفر میرساند؛ بارش، آب شیرین را به اقیانوس تغذیه میکند. مدلهای کوپل شده هر دو سیستم را به طور همزمان نمایش میدهند و شارها را در فصل مشترک هوا-دریا مبادله میکنند. با حل تکراری معادلات ناویه-استوکس برای هر دو سیال در هر گام زمانی، مدلهای کوپل شده بازخورد بین ذخیره گرمای اقیانوس و تغییر دمای اتمسفر را ثبت میکنند. این امر برای پیشبینیهای اقلیمی واقعبینانه حیاتی است: اینرسی حرارتی اقیانوس گرمایش را به تأخیر میاندازد، در حالی که تغییرات گردش اقیانوسی گرما را در سطح جهانی توزیع مجدد میکنند.
تاریخ
اولین مدل کوپل شده مانابه و همکاران در سال ۱۹۷۵ یک نقطه عطف بود: این مدل به طور همزمان اتمسفر و اقیانوس را شبیهسازی کرد و حساسیت اقلیمی واقعیتر (~۲ درجه سانتیگراد به ازای دو برابر شدن CO2) نسبت به مدلهای فقط اتمسفری به دست آورد. دهه ۱۹۹۰ شاهد انفجار توسعه مدلهای کوپل شده بود (اصطلاح AOGCM استاندارد شد). دهههای ۲۰۰۰ تا ۲۰۱۰ پیکربندیهای با وضوح بالا و مدلهای سیستم زمین با افزودن چرخه کربن را به ارمغان آورد. CMIP5 (۲۰۱۱) و CMIP6 (۲۰۱۹) پیشبینیهای گروهی هماهنگ برای IPCC؛ مدلهای کوپل شده مدرن در وضوح افقی حدود ۱۰۰ کیلومتر عمل میکنند.
چه زمانی استفاده شود
از مدلهای کوپل شده برای پیشبینیهای اقلیمی طولانیمدت که در آن اینرسی حرارتی اقیانوس اهمیت دارد (دههها تا قرنها)، برای مطالعه تغییرات گردش اقیانوسی و برای درک افزایش سطح دریا (انبساط حرارتی + بازخورد ذوب صفحات یخی) استفاده کنید. برای شبیهسازیهای فقط اتمسفری در مقیاسهای زمانی کوتاهتر با دماهای اقیانوسی تجویز شده، به جای آن از مدلهای عمومی اتمسفری (GCM) استفاده کنید. برای فرآیندهای ساحلی یا در مقیاس حوضه، به مدلهای اقیانوسی منطقهای کوپل کنید.
محدودیتها و ملاحظات
- فوقالعاده پرهزینه از نظر محاسباتی؛ شبیهسازیهای کوپل شده به ۱۰ تا ۱۰۰ برابر ساعت CPU بیشتری نسبت به اجرای فقط اتمسفری نیاز دارند، که اندازه گروه و وضوح را محدود میکند.
- اسپان-آپ اقیانوس میتواند صدها سال ادغام را برای رسیدن به شبه تعادل، به ویژه در اقیانوس عمیق، طول بکشد.
- ناپایداریهای کوپلینگ (مانند فرار بازخورد آلبیدو یخ دریا، همرفت غیرواقعی) میتواند سوگیریهای مصنوعی ایجاد کند که نیاز به تنظیم دقیق دارد.
- عدم قطعیت ساختاری در پارامتریسازی تبادل هوا-دریا و طرحهای اختلاط اقیانوس بر پیشبینیپذیری دهساله تأثیر میگذارد.
شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.
نقاط قوت
- به طور واقعبینانه ذخیره و آزادسازی گرمای اقیانوس را نمایش میدهد و پاسخ گرمایش تأخیری ('تأخیر حرارتی') مشاهده شده در مشاهدات را توضیح میدهد.
- برهمکنشهای اقلیم-اقیانوس را ثبت میکند، مانند تضعیف گردش واژگونی نصفالنه اقیانوس اطلس تحت گرمایش جهانی.
- میدانهای با جزئیات مکانی از متغیرهای اتمسفری و اقیانوسی (دما، شوری، جریانها) را فراهم میکند که برای ارزیابی اثرات ضروری است.
- مطالعه حالتهای تغییرپذیری اقیانوس-اتمسفر (ENSO، NAO) را که به اقلیم آینده پیشبینی میشوند، امکانپذیر میسازد.
کاربردها
- پیشبینیهای تغییرات اقلیمی: کوپل کردن اتمسفر و اقیانوس برای پیشبینی تغییرات دما، بارش و سطح دریا تا سال ۲۱۰۰ و بعد از آن.
- تغییرات گردش اقیانوسی: شبیهسازی کند شدن احتمالی گردش واژگونی نصفالنه اقیانوس اطلس تحت گرمایش، با اثرات اقلیمی منطقهای عمیق.
- پیشبینی فصلی و دهساله: مقداردهی اولیه مدلهای کوپل شده با حالات اقیانوسی مشاهده شده برای پیشبینی ناهنجاریهای اقلیمی ۳ تا ۱۰ سال آینده برای برنامهریزی منابع آب و کشاورزی.
- شبیهسازی اقلیم گذشته و دیرینه: استفاده از مدلهای کوپل شده که با شرایط مرزی اقلیم دیرینه (اندازه صفحات یخی، CO2، نیروی محرکه مداری) تغذیه میشوند تا حداکثر یخبندان گذشته و اقلیم میانه هولوسن را درک کنند.
چگونه کار میکند
چگونه کار میکند
مجموعههای داده مشاهداتی دما، شوری، تنش باد، دمای اتمسفر و یخ دریا جمعآوری میشوند. محصولات بازتحلیل مدرن (مانند ERA5، JRA-55) تحلیل مشاهداتی را ارائه میدهند.
حالات اولیه اقیانوس و اتمسفر آماده میشوند. مؤلفه اتمسفر با استفاده از دماهای اقیانوسی تجویز شده به طور جداگانه اسپان-آپ (spun up) میشود؛ اقیانوس با استفاده از نیروی محرکه اتمسفری تجویز شده به طور جداگانه اسپان-آپ میشود (که به آن 'اسپان-آپ' یا 'مقداردهی اولیه' گفته میشود).
سیستم کوپل شده به جلو ادغام میشود. در هر گام زمانی، اتمسفر شارها (گرما، تابش، آب شیرین) را محاسبه میکند که به اقیانوس منتقل میشوند؛ اقیانوس جریانها و محتوای گرمایی را محاسبه میکند که به اتمسفر بازخورد میدهند.
حلقههای بازخورد عمل میکنند: اتمسفر گرم شونده تبخیر و گرمایش سطحی اقیانوس را افزایش میدهد؛ جذب گرمای اقیانوس به طور موقت گرمایش اتمسفر را کاهش میدهد (اثر تأخیر)؛ تضعیف گردش اقیانوسی (مانند گردش واژگونی نصفالنه اقیانوس اطلس) توزیع گرما را در منطقه تغییر میدهد.
میدانهای شبیهسازی شده اقیانوس و اتمسفر در برابر مشاهدات اعتبارسنجی میشوند. حساسیت اقلیمی، پاسخ گذرا و اثرات منطقهای از شبیهسازیهای گروهی استخراج میشوند.
دامهای رایج
- انحراف کوپلینگ: مدل به تدریج به دلیل سوگیریها در تابش، ابرها یا اختلاط اقیانوس از اقلیم مشاهده شده دور میشود - این 'اسپان-داون' باید از طریق 'اصلاح شار' یا پذیرش سوگیریها اصلاح شود.
- تفسیر نادرست اختلاف گروهی به عنوان شواهدی از مهارت کم؛ مدلهای کوپل شده مختلف دارای مقادیر متفاوتی از اینرسی اقیانوس و قدرت کوپلینگ متفاوت هستند.
- استفاده از پیشبینیهای مدل کوپل شده برای اثرات منطقهای بدون کاهش مقیاس یا پارامتریسازیهای زیرشبکهای.
پرسشهای متداول
منظور از 'تأخیر حرارتی' چیست و چرا اهمیت دارد؟
تأخیر حرارتی، گرمایش تأخیری اتمسفر به دلیل جذب گرما توسط اقیانوس است. اقیانوس دهها تا صدها سال طول میکشد تا گرما را از سطح به عمق مخلوط کند. حتی اگر CO2 اتمسفر امروز تثبیت شود، اتمسفر برای ۱ تا ۲ قرن به گرم شدن ادامه خواهد داد زیرا اقیانوس گرمای ذخیره شده را آزاد میکند. مدلهای کوپل شده این را ثبت میکنند؛ مدلهای فقط اتمسفری با SST تجویز شده نمیتوانند.
یک شبیهسازی مدل کوپل شده چقدر طول میکشد؟
یک ادغام مدل کوپل شده معمولی ۱۵۰ ساله (۱۹۵۰-۲۱۰۰) بسته به وضوح و فیزیک، به ۱ تا ۱۰ میلیون ساعت CPU در ماشینهای مدرن نیاز دارد. برای اجرای یک گروه ۳۰ عضوی (برای تعیین کمیت عدم قطعیت)، آن را در ۳۰ ضرب کنید. به همین دلیل است که مدلهای کوپل شده اغلب خشنتر (۱۰۰ کیلومتر) از مدلهای آب و هوایی (۱-۱۰ کیلومتر) هستند.
منظور از انحراف کوپلینگ چیست؟
انحراف کوپلینگ، انحراف تدریجی اقلیم مدل کوپل شده از مقادیر مشاهده شده در طول دههها ادغام است. این ناشی از عدم تعادلهای کوچک در حالت اولیه اتمسفر یا اقیانوس و سوگیریهای مدل است. مدلها ممکن است روندهای گرمایش مصنوعی یا تغییرات یخ دریا را نشان دهند. انحراف اجتنابناپذیر است؛ محققان یا آن را اصلاح میکنند ('اصلاح انحراف') یا نتایج را نسبت به انحراف گزارش میدهند.
چرا مدلهای کوپل شده در برخی مناطق، از دست دادن یخ دریا را زودتر از آنچه مشاهده شده نشان میدهند؟
مدلهای کوپل شده اغلب به دلیل عدم قطعیت در اختلاط اقیانوس، نمایش ابرها و قدرت بازخورد آلبیدو یخ، وسعت یخ دریا را در قطب شمال یا جنوب دست کم میگیرند. سوگیریها در ابرها و تابش نیز سهم دارند. نسلهای جدیدتر (CMIP6) نمایش بهبود یافتهای از یخ دریا را نشان میدهند اما همچنان سوگیریهای منطقهای را نشان میدهند.
روشهای مرتبط
منابع
Manabe, S., Bryan, K., & Spelman, M. J. (1975). A global ocean-atmosphere climate model with seasonal variation for future studies of climate sensitivity. Journal of Physical Oceanography, 5(1), 3-29.
باز کردن مرجع انتشارکپی شد.Knutti, R., & Sedláček, J. (2013). Robustness and uncertainties in the new CMIP5 climate model projections. Nature Climate Change, 3(4), 369-373.
باز کردن مرجع DOIکپی شد.