Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

NIHSS: مقیاس سکته مغزی موسسه ملی بهداشت آمریکا

معرفی‌شده توسط
Thomas Brott and NIH Stroke Study Group
سال
1989
نوع
Clinician-rated
خانواده
Acute ischemic stroke severity assessment

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

NIHSS ابزار استاندارد ارزیابی شدت سکته مغزی حاد است که در بخش‌های اورژانس، مراکز سکته مغزی و کارآزمایی‌های بالینی در سراسر جهان استفاده می‌شود. این مقیاس ۱۵ موردی که توسط گروه مطالعه سکته مغزی NIH در سال ۱۹۸۹ توسعه یافته است، کمی‌سازی سریع و تکرارپذیر نقص عصبی حاد ناشی از سکته ایسکمیک یا هموراژیک را فراهم می‌کند. امتیازات NIHSS مبنای واجد شرایط بودن برای ترومبولیز و ترومبکتومی، پیش‌بینی پیامدها و به عنوان نقطه پایانی اولیه در کارآزمایی‌های مداخله سکته مغزی عمل می‌کنند.

شهود پشت روش

سکته مغزی ایسکمیک حاد باعث نقص‌های عصبی کانونی ناگهانی متناسب با اندازه و محل ضایعه (قشری/زیرقشری، گردش قدامی/خلفی) می‌شود. NIHSS طیف نقص‌های حرکتی، حسی، زبانی و بینایی حاد را پوشش می‌دهد و در عین حال به اندازه‌ای کوتاه است که برای استفاده کنار تخت بیمار در محیط‌های اورژانسی که زمان حیاتی است، مناسب باشد. هر مورد یک سیستم عصبی متمایز را هدف قرار می‌دهد؛ جمع این موارد یک امتیاز شدت واحد را تولید می‌کند که با حجم انفارکتوس (CT/MRI) و ناتوانی ۹۰ روزه همبستگی دارد. این مقیاس ارتباط استاندارد بین امدادگران، پزشکان اورژانس و اعضای تیم سکته مغزی را امکان‌پذیر می‌سازد و تصمیم‌گیری سریع برای ترومبولیز را تسهیل می‌کند (پنجره زمانی معمولاً ۴.۵ ساعت برای tPA وریدی).

تاریخ

گروه مطالعه سکته مغزی NIH در سال ۱۹۸۹ NIHSS را به عنوان ابزاری استاندارد برای اندازه‌گیری شدت سکته مغزی حاد در مطالعه NINDS rt-PA (NINDS 1995) توسعه داد که اثربخشی درمان ترومبولیتیک وریدی و تأییدیه FDA را تثبیت کرد. این مقیاس توسط مراکز سکته مغزی، بخش‌های اورژانس و شبکه‌های کارآزمایی بالینی پذیرفته شد. در سال ۲۰۰۳، انجمن سکته مغزی آمریکا NIHSS را به عنوان استاندارد تأیید کرد؛ اکثر مراکز سکته مغزی فعلی ایالات متحده از آموزش گواهی شده NIHSS استفاده می‌کنند. پذیرش بین‌المللی از طریق مطالعه Safe Implementation of Thrombolysis in Stroke-Monitoring Study (SITS) صورت گرفت و استاندارد جهانی را ایجاد کرد. NIHSS از سال ۱۹۸۹ بدون تغییر باقی مانده است؛ مقیاس‌های کوتاه جایگزین (۸ موردی، NIHSS اصلاح شده) پیشنهاد شده‌اند اما فاقد اعتبارسنجی قابل مقایسه هستند.

چه زمانی استفاده شود

ارزیابی الزامی برای تمام موارد مشکوک به سکته مغزی حاد در بخش اورژانس ظرف ۳۰ دقیقه پس از ورود. مبنای اساسی برای هر بیماری که برای درمان ترومبولیتیک (tPA وریدی، آلتی‌پلاز) یا ترومبکتومی در نظر گرفته می‌شود. توصیه شده در ۲۴ ساعت پس از درمان برای ارزیابی پاسخ به درمان. NIHSS سریالی (ساعتی تا هر ۴ ساعت در ۲۴ ساعت اول) پیشرفت/بهبود حاد را ردیابی می‌کند. امتیاز NIHSS به تنهایی نباید تعیین کننده واجد شرایط بودن درمان باشد؛ قضاوت بالینی، یافته‌های تصویربرداری (CT برای رد خونریزی) و زمان از شروع علائم با NIHSS در الگوریتم‌های تصمیم‌گیری ادغام می‌شوند. مقیاس ترجیحی در کارآزمایی‌های سکته مغزی حاد؛ مقیاس‌های کوتاه جایگزین (NIHSS ۸ موردی، SSS) وجود دارند اما غیر استاندارد هستند و قابلیت مقایسه را محدود می‌کنند.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • توسط پزشک تجویز می‌شود و نیاز به آموزش رسمی دارد؛ قابلیت اطمینان بدون گواهی‌نامه کاهش می‌یابد (آموزش ویدئویی ضروری است). استفاده امدادگران نشان‌دهنده واریانس ۳۰-۴۰٪ امتیاز در مقایسه با ارزیابی پزشک است.
  • سکته مغزی ایسکمیک را از هموراژیک متمایز نمی‌کند؛ امتیاز NIHSS برای خونریزی داخل مغزی با اندازه مشابه یکسان است. نیاز به CT/CTA فوری برای تمایز دارد.
  • تحت سلطه موارد زبان و سطح هوشیاری؛ سکته‌های مغزی گردش خلفی (سرگیجه، آتاکسی، ضعف صورت/زبان) ممکن است علی‌رغم ناتوانی شدید، امتیاز NIHSS کمتری داشته باشند.
  • یافته‌های تصویربرداری یا داده‌های بیومارکر را در بر نمی‌گیرد؛ NIHSS به تنهایی برای تصمیم‌گیری درمانی کافی نیست (CT/CTA، تروپونین، گلوکز، انعقاد ضروری است).
  • مقیاس ترتیبی (غیر پیوسته)؛ تغییر از ۰ به ۱ امتیاز ممکن است نشان‌دهنده تغییر شدت معادل با تغییر از ۲۰ به ۲۱ نباشد؛ آزمون آماری پارامتریک نامناسب است.
  • به ناتوانی مزمن حساس نیست؛ NIHSS نقص حاد را اندازه‌گیری می‌کند اما وضعیت عملکردی قبل از سکته یا پتانسیل بهبودی را ارزیابی نمی‌کند.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • تجویز سریع کنار تخت بیمار (۵-۱۰ دقیقه) با محیط اورژانسی که زمان در آن حیاتی است و پنجره ترومبولیتیک باریک است، مطابقت دارد.
  • همبستگی قوی با حجم انفارکتوس در CT/MRI و ناتوانی ۹۰ روزه؛ در بیش از ۵۰ کارآزمایی تصادفی به عنوان نماینده پیامد عملکردی اعتبارسنجی شده است.
  • قابلیت اطمینان عالی بین ارزیاب‌ها در صورت گواهی‌نامه گرفتن ارزیاب‌ها از طریق آموزش ویدئویی (ضریب همبستگی درون‌طبقه‌ای >۰.۹۵ برای امتیاز کل).
  • مقیاس ساده ۰-۴۲ با تفسیر شدت بصری؛ آستانه‌های بالینی مفید برای واجد شرایط بودن ترومبولیتیک/ترومبکتومی به طور گسترده پذیرفته شده‌اند.
  • حساس به تغییرات حاد: بهبود >۴ امتیاز در ۲۴ ساعت پیش‌بینی کننده پیامد مطلوب است؛ وخامت منجر به تصویربرداری/مداخله فوری می‌شود.
  • داده‌های هنجاری گسترده در انواع سکته مغزی، سنین و جمعیت‌های جغرافیایی که امکان پیش‌بینی پیامد را فراهم می‌کند.

کاربردها

  • تریاژ بخش اورژانس و واجد شرایط بودن ترومبولیتیک: امتیاز NIHSS تصمیم‌گیری بین tPA وریدی در مقابل مشاهده را هدایت می‌کند و مزایای درمان را پیش‌بینی می‌کند؛ NIHSS بالا (۱۶-۲۵) مزایای بیشتری از ترومبولیز را پیش‌بینی می‌کند.
  • انتخاب ترومبکتومی مکانیکی: NIHSS پایه همراه با شدت تصویربرداری (ASPECTS، محل) نامزدهای انسداد عروق بزرگ را شناسایی می‌کند؛ اثربخشی ترومبکتومی در NIHSS متوسط-شدید (۶-۲۵) بیشترین است.
  • نقطه پایانی اولیه کارآزمایی بالینی: مطالعات مداخله سکته مغزی NIHSS پایه و پیامدهای ناتوانی مبتنی بر NIHSS در ۹۰ روز (۰-۱ امتیاز = عالی، ۲-۵ = مطلوب) را گزارش می‌کنند؛ اندازه اثر درمان به عنوان کاهش NIHSS یا تفاوت مطلق ناتوانی در ۹۰ روز اندازه‌گیری می‌شود.
  • مشاوره پیش‌آگهی: NIHSS پایه همراه با سن، گلوکز و یافته‌های تصویربرداری امکان پیش‌بینی پیامد ۹۰ روزه فردی را فراهم می‌کند؛ انتظارات بیمار/خانواده و برنامه‌ریزی توانبخشی را اطلاع‌رسانی می‌کند.
  • معیارهای کیفیت سکته مغزی حاد: سیستم‌های سکته مغزی بیمارستان، تکمیل ارزیابی NIHSS، زمان درب-به-CT و زمان درب-به-ترومبولیز را ردیابی می‌کنند؛ داده‌های در دسترس بودن NIHSS مبنای گواهی‌نامه مرکز سکته مغزی و بهبود کیفیت است.
  • پایش پاسخ ترومبولیتیک: NIHSS سریالی در ۲۴ ساعت اول، پاسخ‌دهندگان زودرس (بهبود NIHSS >۴ امتیاز = مسیر مطلوب) در مقابل عدم پاسخ‌دهندگان یا وخامت‌یافتگان (خونریزی، ادم، گسترش) را که نیاز به تنظیم مداخله یا تصویربرداری مجدد دارند، شناسایی می‌کند.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

پزشک معاینه عصبی سریع کنار تخت بیمار را در یک توالی ساختاریافته انجام می‌دهد: (۱) ۱الف: سطح هوشیاری (هوشیار/پاسخ‌دهنده به دستورات/پاسخ‌دهنده به درد/بدون پاسخ). (۱ب) سوالات هوشیاری (سن، ماه). (۱پ) دستورات هوشیاری (چشم‌ها را باز کن، مشت کن). (۲) حرکات چشمی (نرمال/جزئی/انحراف اجباری). (۳) میدان‌های بینایی (مقایسه‌ای؛ نرمال/همونیم جزئی/همونیم کامل). (۴) فلج صورت (تقارن در حالت استراحت و در حین اخم کردن). (۵-۶) قدرت عضلانی: اندام فوقانی راست/چپ (علیه جاذبه، ۱/۵-۴/۵، علیه جاذبه). (۷-۸) اندام تحتانی راست/چپ (لغزش علیه جاذبه، ۱/۵-۴/۵، علیه جاذبه). (۹) آتاکسی اندام (وجود ندارد/فقط در حین حرکت وجود دارد/در حالت استراحت وجود دارد). (۱۰) حس (نرمال/کاهش حس خفیف-متوسط/کاهش حس شدید-کامل). (۱۱) زبان/آفازی (نرمال/خفیف-متوسط/شدید/لال). (۱۲) دیزآرتری (نرمال/لکنت خفیف-متوسط/نامفهوم شدید). (۱۳) فراموشی/عدم توجه (نرمال/عدم توجه/عدم توجه دوطرفه). معاینه در حالی انجام می‌شود که بیمار به پشت خوابیده یا در وضعیت نشسته پایدار قرار دارد.

فرمول
Structured bedside neurological examination by trained clinician administered to acute stroke patients within hours of symptom onset. Comprises 15 items assessing level of consciousness, eye gaze, visual fields, facial palsy, motor strength in upper/lower extremities, limb ataxia, sensory function, language (naming, comprehension, repetition), dysarthria, extinction/inattention. Performed in sequence without skipping items. Administration approximately 5-10 minutes.
2

۱۵ مورد به صورت جداگانه امتیازدهی می‌شوند: مورد ۱الف (هوشیاری): ۰=هوشیار، ۱=خواب‌آلود، ۲=گیج، ۳=بدون پاسخ. موارد ۱ب، ۱پ: ۰=صحیح، ۱=یک خطا، ۲=دو خطا. مورد ۲ (حرکات چشمی): ۰=نرمال، ۱=جزئی، ۲=اجباری. مورد ۳ (بینایی): ۰=نرمال، ۱=همی‌آنوپی جزئی، ۲=همی‌آنوپی کامل، ۳=همی‌آنوپی دوطرفه. مورد ۴ (صورت): ۰=نرمال، ۱=جزئی، ۲=نیمه کامل، ۳=کامل. موارد ۵-۸ (حرکتی): ۰=بدون لغزش، ۱=لغزش، ۲=علیه جاذبه، ۳=ناتوان از حرکت علیه جاذبه، ۴=بدون حرکت. مورد ۹ (آتاکسی): ۰=وجود ندارد، ۱=وجود دارد، ۲=هر دو اندام. مورد ۱۰ (حسی): ۰=نرمال، ۱=خفیف-متوسط، ۲=شدید. مورد ۱۱ (زبان): ۰=نرمال، ۱=خفیف-متوسط، ۲=شدید، ۳=لال. مورد ۱۲ (دیزآرتری): ۰=نرمال، ۱=خفیف-متوسط، ۲=شدید. مورد ۱۳ (فراموشی): ۰=نرمال، ۱=عدم توجه، ۲=دو طرفه. امتیاز کل ۰-۴۲ (جمع تمام موارد).

فرمول
Each item scored on 0-3 or 0-4 point scale depending on item-specific gradations (0=normal, 1/2=mild-moderate, 3/4=severe). Item scores summed to produce total NIHSS score 0-42. Higher scores indicate greater acute stroke severity. No reverse scoring or item weighting.
3

طبقه‌بندی شدت سکته مغزی حاد: NIHSS ۰ = بدون سکته مغزی حاد؛ ۱-۴ = سکته مغزی خفیف با پیش‌آگهی خوب (۸۰٪+ نتیجه مستقل در ۹۰ روز)؛ ۵-۱۵ = سکته مغزی متوسط، درمان ترومبولیتیک معمولاً در صورت قرار داشتن در پنجره زمانی اندیکاسیون دارد؛ ۱۶-۲۰ = سکته مغزی متوسط-شدید با خطر مرگ و میر و ناتوانی بالاتر (۵۰٪ وابستگی عملکردی در ۹۰ روز)؛ ۲۱-۴۲ = سکته مغزی شدید با پیش‌آگهی ضعیف (تنها ۱۰-۱۵٪ در ۹۰ روز به استقلال می‌رسند). NIHSS >۲۵ با انسداد عروق بزرگ (گردش قدامی) و اندیکاسیون ترومبکتومی مکانیکی مرتبط است. بهبود NIHSS سریالی >۴ امتیاز در ۲۴ ساعت اول با نتیجه مطلوب مرتبط است؛ وخامت زودرس (افزایش >۴ امتیاز) نشان‌دهنده عارضه (خونریزی، ادم، گسترش) است که نیاز به ارزیابی تصویربرداری دارد.

فرمول
NIHSS severity classification: 0 = no stroke symptoms; 1-4 = minor stroke; 5-15 = moderate stroke; 16-20 = moderate-severe stroke; 21-42 = severe stroke. Scores directly guide thrombolytic therapy eligibility (typically NIHSS 4-25 for IV tPA), predict 90-day functional outcome (higher baseline NIHSS associated with poor prognosis), and track acute improvement/deterioration over minutes to hours.

دام‌های رایج

  • تجویز NIHSS بدون گواهی‌نامه ویدئویی یا آموزش تکمیلی منجر به سوگیری سیستماتیک می‌شود؛ ارزیاب‌های فاقد گواهی‌نامه معمولاً سطح هوشیاری (دستورات ۱ب/۱پ) و قدرت عضلانی (تمایز لغزش از علیه جاذبه) را اشتباه تفسیر می‌کنند.
  • اتکا به امتیاز NIHSS به تنهایی برای تصمیم‌گیری واجد شرایط بودن ترومبولیتیک بدون در نظر گرفتن تصویربرداری (CT خونریزی را رد می‌کند)، زمان از شروع علائم، و قضاوت بالینی؛ NIHSS ۴-۲۵ محدوده پیشنهادی راهنما است، نه آستانه مطلق.
  • تفسیر اشتباه NIHSS ۰ به عنوان نرمال؛ NIHSS می‌تواند سکته‌های کوچک ساقه مغز، مخچه یا زیرقشری را از قلم بیندازد. NIHSS نرمال، سکته مغزی حاد را رد نمی‌کند؛ نیاز به MRI/قضاوت بالینی است.
  • تفسیر بیش از حد یک امتیاز NIHSS از امدادگر یا توسط معاینه‌کننده بی‌تجربه؛ ارزیابی مجدد توسط پزشک در بخش اورژانس اغلب ۲-۵ امتیاز تفاوت دارد. روندها قابل اعتمادتر از مقادیر منفرد هستند.
  • استفاده از NIHSS در نقاط زمانی که توسط پروتکل مشخص نشده است (به عنوان مثال، ارزیابی در ۲ ساعت پس از ترومبولیز در حالی که ارزیابی ۲۴ ساعته برنامه‌ریزی شده است) بدون نشانه بالینی واضح؛ قابلیت تفسیر ردیابی پاسخ را کاهش می‌دهد.
  • اشتباه گرفتن امتیازات NIHSS در زبان‌های مختلف یا در افراد غیربومی؛ مورد زبان/آفازی (۱۱) از نظر فرهنگی خنثی نیست؛ ممکن است ارزیابی دو زبانه یا غربالگری شناختی لازم باشد.

پرسش‌های متداول

حداقل امتیاز NIHSS برای واجد شرایط بودن tPA وریدی چیست؟

کارآزمایی NINDS rt-PA (۱۹۹۵) شامل بیماران با NIHSS ۴-۲۵ بود؛ راهنماهای فعلی توصیه می‌کنند برای NIHSS ۴-۲۵ (در موارد منتخب برخی مراکز تا NIHSS ۰-۳ را نیز گسترش می‌دهند) tPA وریدی در نظر گرفته شود. NIHSS <۴ نشان‌دهنده سکته مغزی خفیف با نرخ ناتوانی ۹۰ روزه <۱۵٪ بدون ترومبولیز است؛ مزایای ترومبولیتیک حاشیه‌ای است و خطر خونریزی ممکن است بر مزایا غلبه کند. برعکس، NIHSS >۲۵ نشان‌دهنده سکته مغزی شدید است؛ مزایای ترومبولیتیک متوسط و خطر خونریزی بالا است. همیشه NIHSS را با قضاوت بالینی، زمان از شروع علائم، تصویربرداری و عوامل بیمار ادغام کنید.

آیا NIHSS می‌تواند توسط امدادگران یا پرستاران تجویز شود؟

بله، امدادگران و پرستاران می‌توانند NIHSS را پس از آموزش گواهی‌نامه ویدئویی رسمی (معمولاً ۳۰-۶۰ دقیقه) تجویز کنند. با این حال، قابلیت اطمینان بین ارزیاب‌ها در بین پزشکان و هماهنگ‌کنندگان آموزش‌دیده سکته مغزی بالاترین است. مطالعات نشان می‌دهند که امتیازات NIHSS امدادگران به طور متوسط ۲-۳ امتیاز با ارزیابی پزشک تفاوت دارد. از NIHSS گواهی‌شده امدادگر در محیط‌های پیش‌بیمارستانی برای فعال کردن هشدار سکته مغزی و هدایت انتقال به مراکز جامع سکته مغزی استفاده کنید؛ با NIHSS پزشک در بخش اورژانس تأیید کنید. تصمیمات درمانی را بر اساس ارزیابی فاقد گواهی‌نامه اتخاذ نکنید.

تفاوت NIHSS در سکته مغزی گردش خلفی چگونه است؟

سکته‌های مغزی گردش خلفی (توزیع ورتبروبازیلی) که ساقه مغز، مخچه و تالاموس را تحت تأثیر قرار می‌دهند، معمولاً با سرگیجه، آتاکسی، ضعف صورت و دیزآرتری ظاهر می‌شوند - مناطقی که در NIHSS مورد تأکید قرار گرفته‌اند. با این حال، موارد هوشیاری و زبان در NIHSS قشری هستند؛ سکته‌های صرفاً مخچه‌ای (آتاکسی، تهوع، دیسمتری، هوشیاری نرمال) ممکن است علی‌رغم ناتوانی قابل توجه، امتیاز NIHSS پایینی (۵-۱۰) داشته باشند. این مقیاس به سکته‌های گردش قدامی (کاروتید) حساس‌تر است. سوء ظن بالینی به سکته خلفی باید علی‌رغم NIHSS پایین ادامه یابد؛ تصویربرداری انتشار MRI استاندارد طلایی است.

منظور از 'لغزش NIHSS' در معاینه حرکتی چیست؟

در تست قدرت عضلانی، پزشک برای ضعف علیه جاذبه بدون از دست دادن کامل قدرت، مشاهده می‌کند. دستی که در زاویه ۹۰ درجه ابداکشن شانه/اکستنشن آرنج به مدت ۱۰ ثانیه بدون لغزش به سمت پایین نگه داشته می‌شود، امتیاز ۰ می‌گیرد؛ لغزش آهسته به سمت پایین در عرض ۱۰ ثانیه امتیاز ۱ را می‌گیرد؛ ناتوانی در حفظ علیه جاذبه امتیاز ۲ را می‌گیرد؛ ناتوانی در حرکت علیه جاذبه امتیاز ۳ را می‌گیرد؛ بدون حرکت امتیاز ۴ را می‌گیرد. 'لغزش' نشان‌دهنده ضعف خفیف-متوسط است؛ این شایع‌ترین ناهنجاری حرکتی است که در سکته مغزی خفیف (NIHSS ۱-۵) تشخیص داده می‌شود و فلج واقعی را از تفاوت طبیعی در قدرت متمایز می‌کند.

آیا NIHSS برای سکته مغزی هموراژیک معتبر است؟

NIHSS از نظر توصیفی در سکته مغزی هموراژیک (خونریزی داخل مغزی یا ساب آراکنوئید) معتبر است؛ این مقیاس نقص عصبی حاد را کمی‌سازی کرده و پیامد را پیش‌بینی می‌کند. با این حال، تصمیمات درمانی اساساً با سکته مغزی ایسکمیک متفاوت است: ترومبولیتیک‌ها در خونریزی منع مصرف دارند. امتیاز NIHSS به تنهایی نمی‌تواند سکته مغزی ایسکمیک را از هموراژیک متمایز کند؛ CT سر (بدون کنتراست) برای تمایز اجباری است. در ICH، NIHSS با حجم هماتوم همبستگی دارد و مرگ و میر ۳۰ روزه را پیش‌بینی می‌کند؛ NIHSS پایه بالاتر نشان‌دهنده پیش‌آگهی بدتر است.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Brott, T., Adams, H. P., Olinger, C. P., et al. (1989). Measurements of acute cerebral infarction: A clinical examination scale. Stroke, 20(7), 864-870.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.