Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

تحلیل استعاره تفسیری — پژوهش کیفی استعاره

معرفی‌شده توسط
Rudolf Schmitt (systematic procedure); grounded in Lakoff & Johnson's conceptual metaphor theory
سال
1980 (conceptual foundations); 2000s (systematic qualitative procedure)
نوع
Qualitative interpretive analysis
خانواده
Qualitative design / analysis

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

تحلیل استعاره تفسیری یک روش کیفی است که به طور نظام‌مند استعاره‌های مفهومی نهفته در زبان شرکت‌کنندگان را شناسایی و تفسیر می‌کند تا نحوه معناسازی آن‌ها از تجربیاتشان را درک کند. این روش که ریشه در نظریه استعاره مفهومی لاکوف و جانسون دارد و توسط رودلف اشمیت برای پژوهش‌های اجتماعی تجربی اقتباس شده است، از لنز هرمنوتیکی استفاده می‌کند تا استعاره‌ها را نه به عنوان زینت‌های سبکی، بلکه به عنوان پنجره‌هایی به سوی چارچوب‌های شناختی و فرهنگی زیربنایی در نظر بگیرد.

شهود پشت روش

وقتی یک بیمار سرطانی می‌گوید «من با این بیماری می‌جنگم» یا یک معلم می‌گوید «آموزش یک سفر است»، آن‌ها صرفاً شاعرانه سخن نمی‌گویند. آن‌ها در حال آشکار ساختن یک چارچوب مفهومی — مجموعه‌ای از مفروضات — هستند که نحوه تفکر، احساس و عمل آن‌ها را شکل می‌دهد. تحلیل استعاره تفسیری این عبارات استعاری را از مصاحبه‌ها یا متون جمع‌آوری می‌کند، آن‌ها را در استعاره‌های مفهومی زیربنایی خوشه‌بندی می‌کند و سپس تفسیر می‌کند که این استعاره‌ها چه چیزی را درباره جهان‌بینی، ارزش‌ها و تجربه گوینده آشکار می‌سازند. برچسب «تفسیری» نشان می‌دهد که پژوهشگر فعالانه تأمل هرمنوتیکی را به این فرآیند وارد می‌کند و به بافتار و معنا توجه دارد، نه صرفاً فهرست‌برداری از اشکال زبانی.

تاریخ

مبانی مفهومی تحلیل استعاره تفسیری در کتاب برجسته لاکوف و جانسون در سال ۱۹۸۰ با عنوان Metaphors We Live By نهفته است، که نشان داد تفکر انتزاعی به طور نظام‌مند توسط نگاشت‌های استعاری از تجربه ملموس ساختار می‌یابد. چارچوب آن‌ها دیدگاهی را به چالش کشید که استعاره را صرفاً بلاغی یا تزئینی می‌دانست. در دهه‌های ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰، پژوهشگران کیفی شروع به کاربرد تجربی این بینش کردند. رودلف اشمیت (۲۰۰۵) یک گزارش رویه‌ای تأثیرگذار از تحلیل استعاره نظام‌مند را به عنوان یک روش پژوهش کیفی منتشر کرد که رویکردی گام به گام مناسب برای تحقیقات علوم اجتماعی ارائه می‌داد. گونه تفسیری، تأمل هرمنوتیکی را ادغام می‌کند — نقش تفسیری پژوهشگر را برجسته می‌سازد و به بافتار، تناقض و ایدئولوژی توجه می‌کند — که آن را از رویکردهای صرفاً توصیفی یا محاسباتی به استعاره متمایز می‌کند.

چه زمانی استفاده شود

زمانی از تحلیل استعاره تفسیری استفاده کنید که سؤال پژوهش شما مربوط به چگونگی مفهوم‌سازی یا معناسازی افراد از یک تجربه پیچیده، انتزاعی یا دارای بار عاطفی باشد — مانند بیماری، رهبری، یادگیری، تعارض یا هویت. این روش به ویژه زمانی ارزشمند است که سایر روش‌ها گزارش‌های سطحی تولید کرده‌اند و شما گمان می‌کنید که خود زبان حاوی معنایی است که ارزش تحلیل دارد. این روش به داده‌های متنی غنی از زبان خودانگیخته (مصاحبه‌ها، پاسخ‌های باز، متون رسانه‌ای، اسناد) نیاز دارد. زمانی که داده‌ها عمدتاً عددی هستند، زمانی که شرکت‌کنندگان فقط پاسخ‌های کوتاه یا بسیار ساختاریافته تولید می‌کنند، یا زمانی که هدف پژوهش شمارش فراوانی یا آزمون فرضیه است، مناسب نیست. همچنین زمانی که پدیده ذاتاً زبانی نیست یا زمانی که زبان اول شرکت‌کنندگان با زبان تحلیل تفاوت قابل توجهی دارد و پروتکل‌های ترجمه قوی وجود ندارد، به عنوان تنها روش نامناسب است.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • شناسایی استعاره‌های مفهومی نیازمند مبانی نظری قابل توجهی در چارچوب لاکوف و جانسون است؛ بدون این، تحلیل در سطح سطحی و ادبی باقی می‌ماند.
  • مطالعات بین‌زبانی یا بین‌فرهنگی از نظر روش‌شناختی دشوار هستند، زیرا نگاشت‌های استعاری در زبان‌ها و فرهنگ‌ها متفاوت است.
  • این روش نمی‌تواند فراوانی یا شیوع یک استعاره را در یک جمعیت مشخص کند — ساختار و معنا را آشکار می‌سازد، نه توزیع را.
  • تکرار یافته‌ها ممکن است دشوار باشد، زیرا مرحله تفسیری شامل قضاوت پژوهشگر است که کاملاً مبتنی بر قاعده نیست.

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • به چارچوب‌های شناختی و فرهنگی عمیقی دسترسی پیدا می‌کند که شرکت‌کنندگان ممکن است به صراحت بیان نکنند و مفروضات ضمنی نهفته در زبان روزمره را آشکار می‌سازد.
  • سازگار با طیف وسیعی از منابع متنی — مصاحبه‌ها، اسناد، رسانه‌ها، روایت‌ها — که آن را در رشته‌ها و زمینه‌های پژوهشی انعطاف‌پذیر می‌سازد.
  • لنز تفسیری امکان توجه به بافتار، قدرت و ایدئولوژی را فراهم می‌کند، نه فقط الگوهای زبانی.
  • به ویژه برای مطالعه موضوعات دارای بار عاطفی یا انگ‌زده که شرکت‌کنندگان به طور غیرمستقیم از طریق استعاره ارتباط برقرار می‌کنند، قدرتمند است.
  • یافته‌هایی تولید می‌کند که برای مخاطبان سیاست‌گذار و عملی قابل دسترس و قانع‌کننده هستند، زیرا استعاره‌ها ملموس و به یاد ماندنی هستند.

کاربردها

  • تحلیل اینکه بیماران چگونه بیماری مزمن، ناتوانی یا سلامت روان را مفهوم‌سازی می‌کنند (مثلاً افسردگی به عنوان یک بار سنگین، بهبودی به عنوان یک سفر).
  • بررسی استعاره‌های مورد استفاده توسط رهبران و کارکنان برای درک فرهنگ سازمانی و هویت محل کار.
  • بررسی اینکه اسناد سیاستی و سخنرانی‌های سیاسی چگونه مشکلات اجتماعی مانند مهاجرت، فقر یا تغییرات آب و هوایی را چارچوب‌بندی می‌کنند.
  • کاوش اینکه معلمان و دانش‌آموزان چگونه یادگیری، دانش و روابط آموزشی را مفهوم‌سازی می‌کنند.
  • مطالعه زبان استعاری مورد استفاده در پوشش رسانه‌ای درگیری، ریسک یا بحران‌های بهداشت عمومی برای آشکارسازی چارچوب‌های ایدئولوژیکی.
  • پژوهش در مورد اینکه خود پژوهشگران چگونه روش‌های خود را استعاری می‌کنند — یک کاربرد تأملی در مطالعات روش‌شناسی پژوهش.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

پژوهشگر با حساسیت نظری نسبت به نظریه استعاره مفهومی آغاز می‌کند — درک اینکه چگونه حوزه‌های انتزاعی به طور نظام‌مند از طریق حوزه‌های منبع ملموس‌تر درک می‌شوند. پژوهشگر همچنین مفروضات قبلی درباره پدیده را کنار می‌گذارد و پیش‌فهم‌های استعاری خود را از طریق یادداشت‌برداری تأملی قبل از ورود به میدان مستند می‌کند.

2

داده‌های متنی که به اندازه کافی غنی از زبان خودانگیخته هستند، جمع‌آوری می‌شوند. مصاحبه‌های عمیق، گروه‌های کانونی، پاسخ‌های نظرسنجی باز، متون رسانه‌ای، اسناد سیاستی و روایت‌های تولید شده توسط شرکت‌کنندگان، همگی منابع مناسبی هستند. پژوهشگر از محرک‌های حداقل جهت‌دهنده استفاده می‌کند که به شرکت‌کنندگان اجازه می‌دهد تجربه خود را با کلمات خودشان توصیف کنند، که وقوع زبان استعاری طبیعی را به حداکثر می‌رساند.

3

عبارات استعاری — کلمات، عبارات یا بخش‌های طولانی‌تر که در آن‌ها یک حوزه مفهومی برای توصیف حوزه دیگری استفاده می‌شود — به طور نظام‌مند در رونوشت‌ها علامت‌گذاری می‌شوند. این شامل هم استعاره‌های جدید و هم زبان استعاری متعارف و روزمره است. سپس عبارات در استعاره‌های مفهومی گروه‌بندی می‌شوند که به شکل یک گزاره نگاشت مانند ILLNESS IS A BATTLE یا LEARNING IS A JOURNEY، طبق نمادگذاری لاکوف و جانسون، ظاهر می‌شوند.

4

هر خوشه استعاره مفهومی در بافتار گفتمانی و اجتماعی خود تفسیر می‌شود. پژوهشگر می‌پرسد: این استعاره چه چیزی را درباره تجربه برجسته یا پنهان می‌کند؟ چه مفروضات فرهنگی یا ایدئولوژیکی را با خود حمل می‌کند؟ چگونه اعمال یا پاسخ‌های طبیعی را شکل می‌دهد؟ استعاره‌های رقیب یا متناقض که توسط شرکت‌کنندگان یکسان یا متفاوت استفاده می‌شوند، توجه ویژه‌ای دریافت می‌کنند، زیرا معانی مورد مناقشه را آشکار می‌سازند.

5

خوشه‌های استعاره تفسیر شده در یک روایت منسجم از چارچوب‌های مفهومی غالب و حاشیه‌ای که شرکت‌کنندگان از طریق آن‌ها پدیده را درک می‌کنند، ادغام می‌شوند. این ترکیب هم منطق استعاری مشترک در سراسر داده‌ها و هم تنوع یا تنش بین چارچوب‌های استعاری مختلف را مورد بررسی قرار می‌دهد و یافته‌هایی را تولید می‌کند که معناسازی عمیق شرکت‌کنندگان را روشن می‌سازد.

دام‌های رایج

  • برخورد با تمام زبان مجازی به عنوان استعاری یکسان — اصطلاحاتی که نیروی مفهومی خود را از دست داده‌اند (مانند «پای میز») باید از استعاره‌های مفهومی زنده که فعالانه تفکر را ساختار می‌دهند، متمایز شوند.
  • توقف در شناسایی زبانی بدون عمق تفسیری — فهرست‌برداری از عبارات استعاری بدون پرسش اینکه آن‌ها چه چیزی را درباره چارچوب‌های زیربنایی آشکار می‌سازند، توصیفی بدون بینش تولید می‌کند.
  • نادیده گرفتن استعاره‌های حاشیه‌ای یا انحرافی — استعاره‌های غیرمعمول یا مورد مناقشه اغلب دارای جالب‌ترین معنای تحلیلی هستند و نباید به عنوان نویز کنار گذاشته شوند.
  • تحمیل استعاره‌های مفهومی ترجیحی تحلیلگر بر داده‌ها، به جای اینکه اجازه دهد خوشه‌های نگاشت از زبان خود شرکت‌کنندگان پدیدار شوند.
  • نادیده گرفتن ابعاد اجتماعی و قدرت استعاره — به ویژه در زمینه‌های انتقادی یا سیاستی، برخی استعاره‌ها از نظر نهادی غالب هستند در حالی که برخی دیگر سرکوب می‌شوند، و این عدم تقارن از نظر تحلیلی مهم است.

پرسش‌های متداول

تحلیل استعاره تفسیری چه تفاوتی با تحلیل گفتمان استاندارد دارد؟

تحلیل گفتمان به طور گسترده بررسی می‌کند که چگونه زبان معنا و واقعیت اجتماعی را می‌سازد. تحلیل استعاره تفسیری ابزاری تخصصی‌تر است که به طور خاص بر نگاشت‌های مفهومی تمرکز دارد — اینکه چگونه یک حوزه تجربه به طور نظام‌مند از طریق حوزه دیگری درک می‌شود. این روش از نظریه استعاره مفهومی لاکوف و جانسون به عنوان چارچوبی برای شناسایی و گروه‌بندی عبارات استعاری استفاده می‌کند، در حالی که تحلیل گفتمان ممکن است طیف وسیع‌تری از ابزارهای زبانی و بلاغی را به کار گیرد. این دو می‌توانند با هم ترکیب شوند، به طوری که تحلیل استعاره به عنوان یک رشته تحلیلی در یک مطالعه گفتمان گسترده‌تر عمل کند.

به چند شرکت‌کننده یا متن نیاز دارم؟

حداقل ثابتی وجود ندارد، اما اصل اشباع مفهومی است: شما به داده‌های کافی نیاز دارید تا چارچوب‌های استعاری غالب و تنش‌های آن‌ها فرصت ظهور داشته باشند. در مطالعات مبتنی بر مصاحبه، ۸ تا ۲۰ شرکت‌کننده رایج است. برای تحلیل سند یا رسانه، معیار مربوطه تنوع کافی در مجموعه متنی برای ثبت دامنه است، نه فقط تکرار. مهم‌تر از حجم نمونه، غنا و خودانگیختگی زبان در داده‌ها است.

تفاوت بین یک عبارت استعاری و یک استعاره مفهومی چیست؟

یک عبارت استعاری یک کلمه یا عبارت خاص در متن است (مثلاً «من در کار غرق شده‌ام»). یک استعاره مفهومی نگاشت شناختی زیربنایی است که چندین چنین عبارتی را تولید می‌کند (مثلاً DIFFICULTIES ARE FLOODS). تحلیل استعاره تفسیری با جمع‌آوری بسیاری از عبارات استعاری، گروه‌بندی آن‌ها بر اساس حوزه منبع و هدف مشترکشان، و سپس نام‌گذاری و تفسیر استعاره مفهومی که زیربنای هر خوشه است، کار می‌کند.

آیا می‌توانم از نرم‌افزار برای این تحلیل استفاده کنم؟

نرم‌افزار مدیریت داده‌های کیفی (NVivo, ATLAS.ti, MaxQDA) می‌تواند در سازماندهی و بازیابی عبارات کدگذاری شده کمک کند، و ابزارهای زبان‌شناسی پیکره می‌توانند به شناسایی اصطلاحات استعاری کاندید در مجموعه‌های متنی بزرگ کمک کنند. با این حال، کار فکری شناسایی حوزه‌های مفهومی، گروه‌بندی عبارات در نگاشت‌ها، و تفسیر معنای آن نگاشت‌ها در بافتار باید توسط تحلیلگر انجام شود. هیچ نرم‌افزاری وجود ندارد که تحلیل استعاره تفسیری واقعی را به طور خودکار انجام دهد.

آیا این روش برای داده‌های مصاحبه ترجمه شده مناسب است؟

با احتیاط. استعاره‌ها خاص زبان و فرهنگ هستند، بنابراین ترجمه مستقیم می‌تواند نگاشت‌های مفهومی را از بین ببرد یا تغییر دهد. بهترین روش این است که شناسایی استعاره در زبان اصلی با کدگذاران دوزبانه انجام شود، حوزه‌های منبع خاص فرهنگی یادداشت شوند، و در نگارش نهایی به صراحت درباره نحوه مدیریت انتخاب‌های ترجمه توضیح داده شود. تحلیل استعاره بین‌زبانی یک حوزه فعال توسعه روش‌شناختی است.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Lakoff, G., & Johnson, M. (1980). Metaphors We Live By. University of Chicago Press.

    شابک: 978-0226468013
    کپی شد.
  2. Schmitt, R. (2005). Systematic metaphor analysis as a method of qualitative research. The Qualitative Report, 10(2), 358–394.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.