Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

طیف‌سنجی تشدید مغناطیسی سیکلوترون تبدیل فوریه (FT-ICR)

معرفی‌شده توسط
Alan Marshall
سال
1974
نوع
Mass spectrometry technique
خانواده
Analytical Mass Spectrometry

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

طیف‌سنجی جرمی تشدید مغناطیسی سیکلوترون تبدیل فوریه (FT-ICR-MS) یک تکنیک تحلیلی پیشرفته است که محبوس‌سازی مغناطیسی یون‌ها را با پردازش داده‌های تبدیل فوریه ترکیب می‌کند تا به دقت جرمی و تفکیک‌پذیری استثنایی دست یابد.

FT-ICR-MS که در سال 1974 توسط Comisarow و Marshall توسعه یافت، امکان تعیین جرم‌های دقیق و ترکیبات عنصری مولکول‌های پیچیده را فراهم می‌کند و آن را برای شیمی محیطی، متابولومیکس، مشخصه‌یابی نفت، و تعیین ساختار ناشناخته‌ها ارزشمند می‌سازد.

شهود پشت روش

مولکول‌های باردار (یون‌ها) هنگام قرار گرفتن در یک میدان مغناطیسی قوی به صورت دایره‌ای حرکت می‌کنند؛ شعاع و فرکانس به نسبت جرم به بار آن‌ها بستگی دارد. FT-ICR با یک پالس فرکانس رادیویی، تمام یون‌ها را به مدارهای بزرگتر برمی‌انگیزد، سپس واپاشی سیگنال را هنگام بازگشت یون‌ها به مدارهای پایین‌تر ثبت می‌کند. جرم‌های مختلف در فرکانس‌های متفاوتی نوسان می‌کنند؛ یک تبدیل فوریه سیگنال پیچیده حوزه زمان را به یک طیف فرکانسی تبدیل می‌کند. فرکانس‌ها نسبت جرم به بار را با دقت فوق‌العاده (< 1 ppm) کد می‌کنند و امکان تخصیص بی‌ابهام فرمول‌ها را فراهم می‌سازند.

تاریخ

ملوین کومیسارو و آلن مارشال در سال 1974 طیف‌سنجی جرمی FT-ICR را معرفی کردند و اصول تبدیل فوریه را از NMR به طیف‌سنجی جرمی تطبیق دادند. مارشال و همکارانش در دانشگاه فلوریدا دهه‌ها صرف اصلاح این تکنیک، بهبود قدرت میدان مغناطیسی، کارایی به دام انداختن یون و سرعت اکتساب داده‌ها کردند. تا دهه 1990، FT-ICR به استاندارد طلایی برای طیف‌سنجی جرمی با وضوح فوق‌العاده بالا تبدیل شد. ابزارهای مدرن در 21 تسلا به قدرت تفکیک جرمی بیش از 1,000,000 دست می‌یابند و امکان مشخصه‌یابی مولکول‌های زیستی و نفت خام را فراهم می‌سازند.

چه زمانی استفاده شود

هنگامی که اطلاعات دقیق جرم و ترکیب حیاتی هستند، از FT-ICR-MS استفاده کنید: شناسایی ناشناخته‌ها در ماتریس‌های پیچیده، تعیین ساختار، کشف متابولیت، یا مشخصه‌یابی نفت خام. FT-ICR زمانی برتری دارد که تفکیک‌پذیری جرمی بیش از 100,000 و دقت جرمی بهتر از 1 ppm مورد نیاز باشد. به آهنرباهای میدان قوی (7-21 تسلا) و آماده‌سازی دقیق نمونه برای به حداقل رساندن آلودگی نیاز دارد. فرض می‌کند که یون‌ها می‌توانند به طور مؤثر ایجاد و به دام افتاده شوند.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • هزینه‌های سرمایه‌گذاری و عملیاتی بالا به دلیل نیاز به آهنرباهای ابررسانا و خنک‌سازی برودتی
  • زمان‌های طولانی واپاشی گذار برای مولکول‌های بزرگ، دامنه دینامیکی مؤثر و توان عملیاتی را کاهش می‌دهد
  • حساسیت برای مولکول‌های بسیار کوچک (< 100 Da) به دلیل نویز پس‌زمینه ابزار کاهش می‌یابد
  • به نمونه‌های فوق‌العاده خالص و تنظیم دقیق نیاز دارد؛ آلودگی یا انحراف ابزار دقت جرمی را کاهش می‌دهد

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • دقت جرمی بی‌نظیر (< 0.5 ppm) و تفکیک‌پذیری (> 100,000)، امکان تخصیص بی‌ابهام فرمول عنصری را فراهم می‌سازد
  • قابلیت جداسازی و تفکیک یون‌های ایزوباریک که تکنیک‌های دیگر قادر به تمایز آن‌ها نیستند
  • تشخیص غیرمخرب: یون‌ها در سلول برای بررسی مکرر باقی می‌مانند و امکان آزمایش‌های تاندم و چندبعدی را فراهم می‌سازند
  • برای گونه‌های با وزن مولکولی بسیار بالا (تا مگادالتون) و مخلوط‌های بسیار پیچیده کار می‌کند

کاربردها

  • کشف بیومارکر پروتئومی: شناسایی پروتئین‌های جدید و اصلاحات پس از ترجمه در نمونه‌های بیولوژیکی پیچیده با دقت جرمی بی‌نظیر
  • متابولومیکس: تخصیص فرمول‌های عنصری به هزاران متابولیت در نمونه‌های سرم، ادرار یا بافت بدون استانداردهای مرجع
  • مشخصه‌یابی نفت خام: نقشه‌برداری ترکیب مولکولی آسفالتن‌ها و کسرهای قطبی با اثر انگشت مبتنی بر هترواتم
  • فارنزیک محیطی: شناسایی ساختارهای آلاینده در ماتریس‌های محیطی پیچیده (خاک، آب‌های زیرزمینی، غذا) با استفاده از جرم دقیق و تجزیه و تحلیل الگوی ایزوتوپی

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

یون‌ها توسط یونیزاسیون پاشش الکترواسپری یا سایر منابع ایجاد شده و در یک میدان مغناطیسی قوی درون یک سلول ICR استوانه‌ای یا مکعبی به دام می‌افتند.

2

یک پالس فرکانس رادیویی پهن‌باند، تمام یون‌های به دام افتاده را به مدارهای سیکلوترونی بزرگتر برمی‌انگیزد؛ یون‌ها در فرکانس‌هایی که توسط نسبت جرم به بارشان تعیین می‌شود، نوسان می‌کنند.

3

سیگنال حوزه زمان (گذار) هنگام واپاشی مغناطیس یون‌های نوسان‌کننده به دلیل برخورد و فرار از سلول ثبت می‌شود.

4

یک تبدیل فوریه، گذار حوزه زمان را به یک طیف جرمی حوزه فرکانس تبدیل می‌کند؛ پیک‌ها متناظر با جرم‌های یون خاص هستند.

5

موقعیت پیک‌ها مقادیر دقیق نسبت جرم به بار را به دست می‌دهد؛ ترکیب عنصری با مقایسه جرم مشاهده شده با جرم‌های نظری فرمول‌های کاندید محاسبه می‌شود.

دام‌های رایج

  • تفسیر بیش از حد تطابق‌های دقیق جرم: چندین فرمول ممکن است در محدوده خطای ppm قابل قبول قرار گیرند؛ همیشه از داده‌های پشتیبان (الگوهای ایزوتوپی، شکست) استفاده کنید
  • نادیده گرفتن اثرات چگالی بار فضایی که جرم دقیق را در نمونه‌های پیچیده جابجا می‌کند؛ ممکن است کالیبراسیون مجدد لازم باشد
  • فرض اینکه نسبت سیگنال به نویز گذار با حساسیت برابر است؛ شدت پیک در FT-ICR مستقیماً با فراوانی یون مقیاس نمی‌شود

پرسش‌های متداول

چرا FT-ICR-MS نسبت به طیف‌سنجی جرمی چهارقطبی یا زمان پرواز (TOF) بسیار گران است؟

FT-ICR به یک آهنربای ابررسانا (7-21 تسلا) با خنک‌سازی با هلیوم مایع نیاز دارد که صدها هزار تا میلیون‌ها دلار هزینه دارد. علاوه بر این، سیستم خلاء فوق‌العاده بالا، الکترونیک فرکانس رادیویی و سخت‌افزار اکتساب داده تخصصی هزینه قابل توجهی را اضافه می‌کنند. نتیجه، دقت جرمی و تفکیک‌پذیری بی‌نظیر است.

چگونه یک فرمول عنصری را از یک جرم دقیق تعیین می‌کنم؟

نرم‌افزارهایی مانند BRAIN یا Molecular Weight Calculator از جرم دقیق مشاهده شده برای جستجوی پایگاه داده‌ای از فرمول‌های ممکن در یک تلورانس ppm مشخص استفاده می‌کنند. الگوریتم معمولاً محدودیت‌هایی را بر تعداد عناصر (به عنوان مثال، 0-100 کربن، 0-50 نیتروژن) فرض می‌کند و ترکیبات منطقی شیمیایی را ترجیح می‌دهد. تطبیق الگوی ایزوتوپی و داده‌های NMR یا MS/MS، تأییدیه را فراهم می‌کنند.

مزیت FT-ICR نسبت به طیف‌سنجی جرمی زمان پرواز (TOF) چیست؟

FT-ICR به طور معمول به قدرت تفکیک جرمی > 100,000 و دقت جرمی زیر ppm دست می‌یابد؛ TOF معمولاً به تفکیک‌پذیری 5,000-50,000 و دقت 5-10 ppm دست می‌یابد. FT-ICR برای کار با جرم دقیق و فرمول عنصری برتر است اما کندتر (زمان اکتساب طولانی‌تر برای هر طیف) و گران‌تر است. TOF سریع‌تر و برای کاربردهای بی‌درنگ بهتر است.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Comisarow, M. B., & Marshall, A. G. (1974). Fourier transform ion cyclotron resonance spectroscopy. Chemical Physics Letters, 25(2), 282-283.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  2. Marshall, A. G., Hendrickson, C. L., & Jackson, G. S. (1998). Fourier transform ion cyclotron resonance mass spectrometry: A primer. Mass Spectrometry Reviews, 17(1), 1-35.

    باز کردن مرجع DOI
    کپی شد.
  3. Shi, S. D., Drader, J. J., Freitas, M. A., Hendrickson, C. L., & Marshall, A. G. (2000). Comparison of proteins in human plasma using accurate mass and proteolytic digestion with ion cyclotron resonance mass spectrometry. Journal of Proteome Research, 5(11), 3289-3298.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.