Skip to content
بازگشت به نتایج جست‌وجو

برنامه‌ریزی تجمیعی

معرفی‌شده توسط
Wallace, T. F.
سال
1992
نوع
Demand-supply planning framework
خانواده
Production Planning

این متن ترجمه ماشینی است و هنوز بازبینی نشده است. متن اصلی را به انگلیسی بخوانید

اندازه قلم

چه کاری انجام می‌دهد؟

برنامه‌ریزی تجمیعی (یا برنامه‌ریزی فروش و عملیات، S&OP) فرایندی مشارکتی و تکراری است که تقاضا و عرضه را در سطح بالا متعادل می‌کند—معمولاً محصولات را در قالب خانواده‌ها گروه‌بندی کرده و افق برنامه‌ریزی را طی 3 تا 18 ماه تعیین می‌کند. برنامه‌ریزی تجمیعی که به طور رسمی توسط تام والاس توسعه یافته و از طریق APICS رایج شده است، به سازمان‌ها کمک می‌کند تا پیش‌بینی‌های فروش، ظرفیت تولید، موجودی و نیروی کار را برای پاسخگویی کارآمد به تقاضا ضمن مدیریت هزینه‌ها همسو کنند. این برنامه به عنوان پلی بین برنامه‌های استراتژیک کسب‌وکار و اجرای عملیاتی دقیق عمل می‌کند.

شهود پشت روش

یک تولیدکننده پوشاک ورزشی را تصور کنید که با تقاضای فصلی روبرو است: تقاضای بالا برای کت‌های زمستانی در تابستان (برای پر کردن فروشگاه‌ها برای پاییز/زمستان) و تقاضای بالا برای شورت در زمستان (برای تحویل بهار/تابستان). برنامه‌ریزی تجمیعی به جای واکنش ماه به ماه، می‌پرسد: 'در طول 12 ماه آینده، انتظار چه حجمی از کل محصولات را داریم؟ چگونه باید ظرفیت تولید (استخدام، اضافه کاری، برون‌سپاری) و موجودی را برای پاسخگویی به این تقاضا با حداقل هزینه شکل دهیم؟' این برنامه به سوالات بزرگ می‌پردازد: آیا باید موجودی را قبل از فصل اوج بسازیم یا به تولید اضافه کاری روی بیاوریم؟ آیا باید بخشی از تولید را برون‌سپاری کنیم؟ آیا زمان تحویل به مشتری توسط ظرفیت ما محدود شده است؟ با حل جمعی این مبادلات استراتژیک (فروش، عملیات، مالی، توسعه محصول)، سازمان‌ها از بحران‌زدایی اجتناب کرده و برنامه‌های واقع‌بینانه‌ای ایجاد می‌کنند که همه به آن متعهد هستند.

تاریخ

برنامه‌ریزی تجمیعی از برنامه‌ریزی خطی و بهینه‌سازی ریاضی در برنامه‌ریزی تولید تکامل یافته است، اما تام والاس فرایند برنامه‌ریزی فروش و عملیات را در دهه 1990 رسمی کرد. S&OP به ستون فقرات سازمان‌های مبتنی بر تقاضا و عنصر کلیدی چارچوب‌های برنامه‌ریزی یکپارچه کسب‌وکار (IBP) تبدیل شده است. این فرایند اکنون در سراسر صنایع خودرو، کالاهای مصرفی، داروسازی و خدمات در سطح جهانی اجرا می‌شود. S&OP مدرن اغلب با سیستم‌های برنامه‌ریزی پیشرفته (APS) ادغام شده و سیگنال‌های تقاضای بی‌درنگ (مانند داده‌های نقطه فروش، دیده‌بانی زنجیره تامین) را در بر می‌گیرد.

چه زمانی استفاده شود

برنامه‌ریزی تجمیعی برای هر عملیات تولیدی یا خدماتی با تقاضای فصلی یا چرخه‌ای قابل توجه، که در آن تغییرات ظرفیت با تقاضا همگام نیست (مثلاً استخدام ماه‌ها طول می‌کشد)، ضروری است. زمانی که هزینه‌های نگهداری موجودی قابل توجه است، برنامه‌ریزی نیروی کار چالش‌برانگیز است، یا هزینه‌های سرمایه‌ای در میان است، از آن استفاده کنید. از برنامه‌ریزی تجمیعی در همکاری زنجیره تامین استفاده کنید: زمانی که به برنامه‌های هماهنگ با مشتریان (از طریق پیش‌بینی مشارکتی) یا تامین‌کنندگان (برای اقلام با زمان تحویل طولانی) نیاز دارید. برای عملیات صرفاً تولید بر اساس سفارش با ظرفیت ثابت و زمان تحویل کوتاه، کمتر حیاتی است.

محدودیت‌ها و ملاحظات

  • نیاز به پیش‌بینی دقیق دارد؛ خطاهای قابل توجه در پیش‌بینی می‌تواند برنامه را منسوخ کند
  • فرض انعطاف‌پذیری در نیروی کار و ظرفیت؛ محیط‌های با محدودیت بالا ممکن است گزینه‌های محدودی پیدا کنند
  • برنامه‌ریزی تجمیعی مشخص نمی‌کند که کدام محصولات خاص در چه زمانی تولید شوند؛ نیاز به تجزیه بعدی به برنامه‌های دقیق دارد
  • مزایا در صورت عدم بازبینی و به‌روزرسانی مکرر از بین می‌رود؛ بازبینی‌های ماهانه یا فصلی معمولاً لازم است

شرایط منبع جایگزین بررسی علمی مستقل یا اعتبارسنجی توسط موتور تحلیل نیست.

نقاط قوت

  • همسوسازی فروش، عملیات و مالی حول یک برنامه واحد، کاهش تعارضات و بهبود اجرا
  • امکان تصمیم‌گیری پیشگیرانه در مورد ظرفیت و نیروی کار (استخدام، آموزش، برون‌سپاری) به جای مدیریت واکنشی بحران
  • شناسایی مبادلات هزینه (مانند ساخت موجودی در مقابل اضافه کاری) و پشتیبانی از تصمیم‌گیری مبتنی بر داده
  • بهبود هماهنگی زنجیره تامین با اطلاع‌رسانی تقاضای برنامه‌ریزی شده به تامین‌کنندگان و مشتریان از قبل
  • کاهش اثر شلاق و نوسانات با تثبیت نرخ‌های تولید علی‌رغم نوسانات تقاضا

کاربردها

  • یک شرکت کالاهای مصرفی فصلی (مانند لوازم باغبانی) از برنامه‌ریزی تجمیعی برای ساخت موجودی قبل از فصل بهار استفاده می‌کند، در حالی که از ظرفیت زمستان برای نوآوری محصول بهره می‌برد و سطح خدمات 95 درصدی را با 25 درصد موجودی کمتر در فصل اوج حفظ می‌کند.
  • یک تولیدکننده داروسازی از برنامه‌ریزی تجمیعی برای متعادل کردن تقاضا برای چندین محصول در بین شرکای تولید قراردادی استفاده می‌کند، تحویل به موقع را از 85 درصد به 98 درصد بهبود می‌بخشد و در عین حال هزینه‌های زنجیره تامین را 12 درصد کاهش می‌دهد.
  • یک تولیدکننده قراردادی الکترونیک از S&OP مشارکتی با مشتریان اصلی استفاده می‌کند، دیده‌بانی پیش‌بینی و محدودیت‌های ظرفیت را به اشتراک می‌گذارد، نوسانات زمان تحویل را کاهش می‌دهد و معرفی سریع‌تر محصول جدید را امکان‌پذیر می‌سازد.
  • یک شرکت غذا و نوشیدنی، برنامه‌ریزی تجمیعی را با تقویم‌های تبلیغاتی ادغام می‌کند، تولید را برای تطبیق با کاهش موقت قیمت‌ها تغییر می‌دهد و کمبود موجودی را در طول تبلیغات 40 درصد کاهش می‌دهد.

چگونه کار می‌کند

چگونه کار می‌کند

1

جمع‌آوری پیش‌بینی تقاضا از فروش و بازاریابی برای هر خانواده محصول، با در نظر گرفتن فصلی بودن، رشد و تبلیغات برنامه‌ریزی شده.

2

ارزیابی ظرفیت فعلی (نیروی کار، تجهیزات، تامین‌کنندگان) و گزینه‌های عرضه (زمان عادی، اضافه کاری، برون‌سپاری، کاهش موجودی).

3

شناسایی شکاف‌ها: اگر تقاضا از ظرفیت بیشتر باشد، استراتژی‌هایی را انتخاب کنید (افزایش ظرفیت، کاهش تقاضا، استفاده از موجودی، افزایش زمان تحویل). اگر ظرفیت از تقاضا بیشتر باشد، برای بهره‌برداری یا انعطاف‌پذیری برنامه‌ریزی کنید.

4

محاسبه پیامدهای نیروی کار، سرمایه و موجودی؛ همسو کردن بودجه و برنامه‌های قابلیت با برنامه عملیاتی.

5

فروکاست برنامه تجمیعی به برنامه‌های تولید دقیق، برنامه‌های تدارکات و برنامه‌های نیروی کار؛ نظارت بر مقادیر واقعی در مقابل برنامه و تنظیم آن.

دام‌های رایج

  • ایجاد برنامه‌های تجمیعی که فاقد ورودی بین‌بخشی هستند؛ فروش ممکن است بیش از حد پیش‌بینی کند، عملیات ممکن است ظرفیت را کمتر از حد تعهد کند، و برنامه غیرواقعی می‌شود
  • عدم فروکاست برنامه تجمیعی به عملیات دقیق؛ یک S&OP عالی که به برنامه‌های تولید ترجمه نمی‌شود، ارزشی اضافه نمی‌کند
  • استفاده از برنامه‌ریزی تجمیعی به عنوان یک تمرین انطباق با پیش‌بینی به جای تحلیل مبادله مشارکتی؛ فرایند ارزشمندتر از سند است

پرسش‌های متداول

هر چند وقت یکبار باید برنامه تجمیعی را به‌روز کنیم؟

بازبینی‌های ماهانه معمول است؛ برخی سازمان‌ها با تقاضای بسیار پرنوسان، بازبینی دوهفته‌ای دارند. این برنامه باید حداقل فصلی به‌روز شود تا تقاضای واقعی را در بر گیرد و چشم‌انداز آینده را تنظیم کند. برنامه‌های سفت و سخت و ایستا به سرعت منسوخ می‌شوند.

افق برنامه‌ریزی معمول برای برنامه‌ریزی تجمیعی چیست؟

معمولاً 12 تا 18 ماه: 3 تا 6 ماه با جزئیات (قطعی) و 6 تا 12 ماه باقی‌مانده در قالب پیش‌بینی غلتان (جزئیات کمتر، انعطاف‌پذیری بیشتر). افق به طولانی‌ترین زمان تحویل شما بستگی دارد (مثلاً 18 ماه برای تجهیزات سرمایه‌ای، 3 ماه برای انعطاف‌پذیری نیروی کار).

چگونه یک برنامه تجمیعی را به جزئیات تجزیه کنیم؟

پس از تایید برنامه تجمیعی، از زمان‌بندی اصلی تولید (MPS) برای تبدیل حجم کل واحدها به برنامه‌های تولید SKU فردی استفاده کنید. MPS معمولاً از تجزیه پیش‌بینی، ترکیب محصول تاریخی و منطق موجودی ایمنی برای هدایت تولید دقیق استفاده می‌کند.

آیا می‌توانیم از برنامه‌ریزی تجمیعی در محیط تولید بر اساس سفارش استفاده کنیم؟

بله، اگرچه تمرکز از مدیریت موجودی به برنامه‌ریزی ظرفیت تغییر می‌کند. به جای 'چه مقدار از قبل بسازیم'، می‌پرسید 'آیا ظرفیت کافی برای رعایت زمان تحویل مشتری داریم؟' برنامه‌ریزی تجمیعی به شما کمک می‌کند تصمیم بگیرید که آیا برای ظرفیت اضافی سرمایه‌گذاری کنید، زمان تحویل را افزایش دهید یا برون‌سپاری کنید.

روش‌های مرتبط

منابع

  1. Wallace, T. F. (1992). Sales & Operations Planning: The how-to handbook. Cincinnati: APICS Publications.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.
  2. Monk, E., & Wagner, B. (2006). Concepts in enterprise resource planning (2nd ed.). Boston: Course Technology.

    باز کردن مرجع انتشار
    کپی شد.