Katılımcı Gözlem
- Ortaya koyan
- Bronislaw Malinowski
- Yıl
- 1922
- Tür
- Method
- Aile
- data-collection
Bu metin makine çevirisidir ve henüz incelenmedi. Asıl metni İngilizce oku
Ne işe yarar?
Katılımcı gözlem, araştırmacının kendisini bir topluluk, organizasyon veya sosyal ortama uzun bir süre boyunca yerleştirdiği, grubun faaliyetlerine ve ilişkilerine katıldığı ve aynı zamanda davranışı, etkileşimleri ve kültürel anlamı sistematik olarak gözlemleyip belgelediği nitel bir araştırma yöntemidir. 1920'lerde Malinowski tarafından öncülüğü yapılan ve antropolojide geliştirilen bu yöntem, sosyoloji, eğitim, sağlık bilimleri ve örgütsel araştırmalarda da benimsenmiştir.
Araştırmacı, hem içeriden (grup faaliyetlerine katılan) hem de dışarıdan (analitik mesafeyi koruyan) işlev görerek, insanların gerçekte nasıl yaşadıklarını ve etkileşimde bulunduklarını ortaya koyan bağlam, davranış ve anlamın zengin anlatıları olan kalın betimlemeler üretir.
Yöntemin mantığı
Katılımcı gözlem, insan davranışını anlamanın sorgulamaktan daha fazlasını gerektirdiği - insanların doğal bağlamlarında, zaman içinde gözlemlenmesini ve faaliyetlerine katılmasını gerektirdiği ilkesine dayanır. Grup üyeleri, davranışlarını yönlendiren normları, rutinleri ve varsayımları tam olarak ifade edemeyebilirler çünkü bunlar günlük uygulamalara gömülüdür. Araştırmacı, ortama dalarak örtük bilgi edinir: söylenmemiş kurallar, gizli hiyerarşiler, gayri resmi iletişim kalıpları ve insanların eylemlerine yükledikleri anlamlar. Yöntem, insanların söylediklerini (öz-bildirim) değil, yaptıklarını (davranış) yakalar ve beyan edilen inançlar ile gerçek uygulama arasındaki boşlukları ortaya çıkarır. Bu, katılımcı gözlemi kültür, organizasyonlar ve yaşanmış deneyimleri içeriden anlamak için benzersiz bir şekilde değerli kılar.
Tarih
Katılımcı gözlem, Malinowski'nin Trobriand Adalıları üzerindeki etnografik çalışmasından (1922) doğmuş ve yöntemi antropolojinin temeli olarak kabul ettirmiştir. Geertz'in (1973) kalın betimleme kavramı, katılımcı gözlemi sadece bir betimleme aracı olmaktan çıkarıp kültürel yorumlama aracı olarak yüceltmiştir. Emerson, Fretz ve Shaw'un alan notları üzerine çalışmaları (1995), not alma ve analiz yöntemlerini sistematikleştirmiştir. Hammersley ve Atkinson, yansıtıcılığı ve araştırmacı konumu eleştirel incelemesini ilerletmiştir. Sosyoloji ve örgütsel araştırmalarda katılımcı gözlem, işyeri kültürü, meslekler, sapkın gruplar ve sosyal hareketleri anlamak için kullanılmıştır. Çağdaş uygulamalar arasında sanal etnografi (çevrimiçi topluluklar) ve çoklu alan etnografisi (fenomenleri farklı konumlarda takip etme) yer alır.
Ne zaman kullanılır?
Katılımcı gözlem, bir kültürü, organizasyonu veya topluluğu içeriden anlamak; insanların ifade edemediği gayri resmi normları ve örtük bilgiyi keşfetmek; güven oluşturmanın gerekli olduğu hassas veya damgalanmış grupları incelemek; örgütsel değişim ve karar alma süreçlerini araştırmak; grup yaşamına gömülü ritüelleri, törenleri veya uygulamaları anlamak; veya öz-bildirilen davranışı gerçek davranışla doğrulamak istendiğinde en uygunudur. Araştırma sorusu yalnızca bireysel inançlara veya tutumlara odaklandığında (görüşmeler daha verimli), hızlı sonuçlar gerektiğinde (katılımcı gözlem zaman alıcıdır), ortama erişim imkansız olduğunda veya araştırmacı varlığı doğal ortamı önemli ölçüde bozduğunda daha az uygundur.
Sınırlar ve dikkat edilmesi gerekenler
- Son derece zaman alıcıdır; güven oluşturmak ve örüntüleri gözlemlemek için tipik olarak haftalarca veya aylarca yerleşim gerektirir.
- Küçük ölçekli ve bağlama özgüdür; bulgular, daha geniş popülasyonlara genellenemeyen, incelenen belirli ortama uygulanır.
- Gözlemci etkileri: araştırmacı varlığı davranışı veya sosyal dinamikleri değiştirebilir; bazı olgular yalnızca araştırmacı yokken meydana gelir.
- Araştırmacı öznelliği: yorum, araştırmacının geçmişi, konumu ve ortamdaki ilişkileri tarafından etkilenir.
- Yakın ilişkiler kurarken mesafe ve analitik perspektifi korumak zordur; aşırı özdeşleşme veya yerel bakış açısı riski.
Kaynak metnin koşulları, bağımsız bilimsel inceleme veya analiz motoru doğrulaması yerine geçmez.
Güçlü yönleri
- Öz-bildirimin erişemediği gerçek davranışı ve gayri resmi normları yakalar; insanların söyledikleri ile yaptıkları arasındaki boşlukları ortaya çıkarır.
- Kültürel anlam, sosyal ilişkiler ve grup dinamikleri hakkında zengin bağlamsal anlayış üretir.
- Uzun süreli yerleşim, güven oluşturur ve veri kalitesini ve hassas bilgilere erişimi artıran derin ilişkiler kurulmasını sağlar.
- Esnek yöntem, beklenmedik içgörülerin ve ortaya çıkan soruların peşinden gitmeye olanak tanır; araştırmacı ortamın doğal ritimlerine uyum sağlayabilir.
- Kalın betimleme ve bir ortamın bütünsel anlayışını üretir; özellikle karmaşık organizasyonları veya toplulukları anlamak için güçlüdür.
Uygulama alanları
- Örgütsel ve işyeri araştırmaları: örgütsel kültürü, karar alma süreçlerini, gayri resmi hiyerarşileri ve değişim yönetimini anlamak.
- Sağlık hizmetleri etnografisi: klinik uygulamaları, hasta-sağlayıcı etkileşimlerini, hastane kültürlerini veya sağlık müdahalelerinin uygulanmasını incelemek.
- Eğitim araştırmaları: sınıf dinamiklerini, öğretmen-öğrenci ilişkilerini, okul kültürlerini veya öğrenciler arasındaki akran ilişkilerini keşfetmek.
- Topluluk ve sosyal araştırmalar: topluluk uygulamalarını, sosyal destek ağlarını, kültürel ritüelleri veya marjinalize edilmiş grupların deneyimlerini belgelemek.
- Uygulama bilimi: müdahalelerin gerçek dünyada benimsenmesini, uygulama engellerini ve uygulayıcılar tarafından yapılan uyarlamaları anlamak.
Nasıl çalışır?
Nasıl çalışır?
Çalışılacak bir alan veya topluluk seçin. Tanıtım, ilişki kurma ve samimi ilgi gösterme yoluyla kapı bekçileri ve topluluk üyeleriyle erişim sağlayın ve güven oluşturun. Rolünüzü belirleyin: açık katılım (katılımcılar sizin araştırmacı olduğunuzu bilir) en yaygın ve etik olanıdır; gizli gözlem (araştırma rolünü gizleme) etik olarak sorunludur ve nadirdir. Araştırma hedeflerine bağlı olarak haftalar, aylar veya yıllar süren bir süre boyunca ortamda kalın - faaliyetlere katılın, ilişkiler kurun ve önemli olaylara katılın. Yansıtıcı mesafeyi korurken mümkün olduğunca tam katılın (topluluk üyeleriyle birlikte çalışın, toplantılara katılın, sohbetlere katılın). Detaylı alan notları tutun: betimleyici anlatılar (ne oldu, kim vardı, fiziksel ortam) ve yansıtıcı notlar (yorumlarınız, sorularınız, duygularınız, ortaya çıkan örüntüler) yazın. Detay ve nüansı korumak için gözlemleri alandan ayrıldıktan hemen sonra kaydedin.
Alan notlarını tematik olarak düzenleyin: tekrarlayan örüntüleri, önemli olayları, sosyal ilişkileri, rolleri ve rutinleri belirleyin. Gözlemleri temalar, davranışlar, etkileşimler ve anlam ifadeleri için kodlayın. Bir kültürel envanter oluşturun: alanlar (kültür içindeki konular/kategoriler), nitelikler (alanlar içindeki özellikler veya varyasyonlar) ve ilişkiler (alanlar nasıl bağlanır). Gözlem verileri içindeki görüşmeleri ve gayri resmi konuşmaları analiz edin. Gözlemleri üçgenleştirin: farklı zamanlar, ortamlar, katılımcılar ve bağlamlar arasındaki gözlemlerinizi karşılaştırın. Sosyal ilişkileri, örgütsel hiyerarşileri veya mekansal düzenlemeleri gösteren kavramsal haritalar geliştirin. Zaman içindeki değişiklikleri izleyin: konaklamanız sırasında ortam ve grup dinamikleri nasıl gelişiyor? Önemli bilgi kaynaklarını (derin kültürel bilgiye sahip kişiler) belirleyin ve onların anlatılarını gözlemlerinizle ve diğer bilgi kaynaklarından gelen anlatılarla karşılaştırın.
Katılımcıların ne anlama geldiğine dair ayrıntılı anlatılar olan kalın betimlemeler aktaran etnografik betimlemeler yazın, sadece ne yaptıklarını değil. Uygulamaları ve anlamları önce grubun kendi çerçevesinde yorumlayın, ardından bulguları daha geniş sosyal veya teorik bağlama oturtun. Örüntüleri vurgulayın: tekrarlayan temalar, rol veya alt gruba göre varyasyonlar veya beyan edilen ve gerçek uygulama arasındaki çelişkiler. Kendi konumunuzu ve etkinizi tartışın: varlığınız ortamı nasıl şekillendirdi? Ne tür varsayımlar getirdiniz? Topluluk üyeleri size bir araştırmacı olarak nasıl yaklaştı? Sınırlılıkları kabul edin: gözlemci etkileri (varlığınız davranışı değiştirdi), zaman kısıtlamaları (sadece anlık görüntüler gördünüz) ve öznellik (yorumunuz birçok yorumdan biri). Etik konuları ele alın: gizlilik, anonimleştirme, katılımcıların seslerinin temsili. Teoriyi geliştirmek, uygulamayı bilgilendirmek veya topluluk ihtiyaçlarını savunmak için bulguları kullanın.
Sık yapılan hatalar
- Yerlileşme: analitik mesafeyi kaybetmek ve eleştirel perspektifin tehlikeye gireceği kadar gömülmek.
- Seçici gözlem: önceden var olan hipotezleri doğrulayan örnekleri fark ederken, çürütücü kanıtları göz ardı etmek.
- Yetersiz alan notları: hafıza yanıltıcıdır; not almayı geciktirmek veya özet yerine ayrıntılı anlatılar yazmak önemli ayrıntıları kaybettirir.
- Beklenmedik bulguları takip etmemek; ortaya çıkan içgörülere uymak yerine başlangıçtaki araştırma sorularına katı bir şekilde bağlı kalmak.
- Yetersiz yansıtıcılık: kendi kimliğinizin, varsayımlarınızın ve ilişkilerinizin neyi gözlemlediğinizi ve nasıl yorumladığınızı nasıl şekillendirdiğini incelememek.
Sık sorulan sorular
Alanda ne kadar kalmalıyım?
Süre, araştırma hedeflerine ve ortamın karmaşıklığına bağlıdır. Keşif çalışmaları 4-8 hafta gerektirebilir; bir organizasyonu veya topluluğu anlamak tipik olarak 3-12 ay gerektirir; derin etnografik anlayış genellikle 1-2 yıl veya daha fazla gerektirir. Mevsimsel veya döngüsel örüntüleri gözlemlemek ve doygunluğa ulaşmak (yeni gözlemlerin çok az yeni anlayış kattığı zaman) için yeterli zaman planlayın.
Açık (araştırmacı olarak bilinen) mı yoksa gizli (gizlenmiş) mı olmalıyım?
Açık katılım standart uygulamadır ve çoğu araştırma bağlamında etik olarak gereklidir. Kapı bekçileri ve katılımcılar sizin bir araştırmacı olduğunuzu bilerek rıza gösterir. Gizli gözlem (araştırma rolünüzü gizleme) etik olarak sorunludur - bilgilendirilmiş onamı ihlal eder - ve etik kurullar tarafından nadiren onaylanır. İstisnası, özel bir beklenti olmaksızın halka açık alanlarda halka açık davranışları gözlemlemektir (örneğin, halka açık protestoları gözlemlemek).
İlişkiler kurarken analitik mesafeyi nasıl koruyabilirim?
Bu, katılımcı gözlemin merkezi gerilimidir. Yansıtıcılık kullanın: ilişkilerinizin ve duygularınızın yorumunuzu nasıl etkilediğini düzenli olarak belgeleyin. Bir dereceye kadar dışarıdan statüsünü koruyun - tam olarak 'yerlileşmeyin'. Ortaya çıkan yorumları alan süpervizörleri veya araştırma ekibi üyeleriyle tartışın. Perspektifi korumak için gözlem tekniklerinizi çeşitlendirin (bazen daha fazla katılımcı, bazen daha fazla gözlemci).
Topluluk üyeleri benden bir şeyi kaydetmememi isterse ne olur?
Onların isteklerine saygı gösterin ve resmi olarak kaydetmeyin. Etkileşimin hafızanızı alan notlarınıza belgeleyin ancak bunun kaydedilmiş verilerden değil, hatırlanan verilerden geldiğini not edin. Neden endişelendiklerini sorun - bazen gizlilik veya bilgiyi nasıl kullanacağınız hakkındaki açıklamalar rahatsızlığı giderebilir. Bazı toplulukların dışarıdakilerle ne paylaşılabileceğine dair normları vardır; bu kültürel protokollere saygı gösterin.
Yorumlarımı veriye dayatmaktan nasıl kaçınabilirim?
Üye kontrolü kullanın: ön yorumlarınızı önemli bilgi kaynaklarıyla paylaşın ve anlayışınızın kendi deneyimleriyle eşleşip eşleşmediğini sorun. Dış çerçeveleri dayatmadan önce verileri topluluğun kendi kelimeleri ve kategorileriyle sunun. Çürütücü kanıtları ve alternatif açıklamaları aktif olarak arayın. Varsayımlarınızı ve konumunuzu açıkça belgeleyin, böylece okuyucular etkinizi bulgular üzerinde değerlendirebilirler.
İlgili yöntemler
Kaynaklar
Geertz, C. (1973). The Interpretation of Cultures. Basic Books.
ISBN: 978-0465026432Kopyalandı.Emerson, R. M., Fretz, R. I., & Shaw, L. L. (1995). Writing Ethnographic Fieldnotes. University of Chicago Press.
ISBN: 978-0226206646Kopyalandı.Hammersley, M., & Atkinson, P. (1995). Ethnography: Principles in Practice (2nd ed.). Routledge.
ISBN: 978-0415110136Kopyalandı.Spradley, J. P. (1980). Participant Observation. Holt, Rinehart and Winston.
ISBN: 978-0030444760Kopyalandı.