Mueller-Stokes Hesabı
- Ortaya koyan
- George Gabriel Stokes and Hans Mueller
- Yıl
- 1852
- Tür
- Vector-matrix formalism
- Aile
- Polarization
Bu metin makine çevirisidir ve henüz incelenmedi. Asıl metni İngilizce oku
Ne işe yarar?
Mueller-Stokes hesabı, kısmen polarize ve polarize olmamış ışık dahil olmak üzere ışığın polarizasyon özelliklerini tanımlamak ve analiz etmek için kullanılan matematiksel bir çerçevedir.
George Gabriel Stokes'un 1852 tarihli polarizasyon parametreleri üzerine yaptığı çalışmaya dayanan ve Hans Mueller tarafından 1948'de genişletilen bu formalizm, polarizasyon durumlarını optik sistemlerin nasıl dönüştürdüğünü izlemek için dört bileşenli Stokes vektörünü ve 4×4 Mueller matrisini kullanır.
Yöntemin mantığı
Temel fikir, tam polarize, kısmen polarize veya polarize olmamış herhangi bir optik ışını, Stokes parametreleri adı verilen dört ölçülebilir yoğunluk miktarıyla karakterize etmektir. Bu parametreler, toplam yoğunluğu ve ortogonal polarizasyon bileşenleri arasındaki korelasyonu tanımlar. Optik elemanlar, Stokes vektörlerini doğrusal olarak dönüştüren 4×4 Mueller matrisleri olarak temsil edilir. Bu yaklaşım, polarizasyon durumlarının karışımlarını, polarizasyon kaybını ve kısmi iletimi doğal olarak ele alır, bu da onu Jones hesabı'ndan daha genel, ancak cebirsel olarak daha az zarif hale getirir.
Tarih
George Gabriel Stokes, 1852'de herhangi bir polarizasyon durumunu gözlemlenebilir yoğunluklarla karakterize etmenin bir yolu olarak Stokes parametrelerini tanıttı. Hans Mueller, 1948'de bu çerçeveyi 4×4 matrisler kullanarak yeniden formüle etti ve Mueller matrisi formalizmini yarattı. Mueller'in yaklaşımı, polarize edicilerin, polarizasyon kaybı yaratanların ve kısmi iletim elemanlarının tedavisini birleştirdi. Günümüzde Mueller-Stokes hesabı, polarimetri, optik metrologi, uzaktan algılama ve biyomedikal optikte standarttır.
Ne zaman kullanılır?
Kısmen polarize, polarize olmamış veya tutarsız ışıkla karşılaştığınızda Mueller-Stokes hesabını kullanın. Polarimetri, polarizasyon kaybı analizi ve kayıplı veya istatistiksel etkilere sahip optik sistemler için esastır. Tam polarize ışık için Jones hesabı daha hızlıdır; Mueller-Stokes daha genel ve fiziksel olarak tamdır.
Sınırlar ve dikkat edilmesi gerekenler
- Mueller hesabı benzersiz değildir: birden fazla Mueller matrisi aynı fiziksel dönüşümü temsil edebilir
- Hesaplama maliyeti Jones hesabından daha yüksektir (4×4'e karşılık 2×2 matrisler)
- Mueller matrisi elemanlarının yorumlanması Jones matrislerinden daha az sezgiseldir
- Tüm 4×4 reel matrisler geçerli Mueller matrisleri değildir; fiziksel kısıtlamalar geçerlidir
Kaynak metnin koşulları, bağımsız bilimsel inceleme veya analiz motoru doğrulaması yerine geçmez.
Güçlü yönleri
- Tam, kısmen ve polarize olmamış ışığı birleşik bir çerçevede ele alır
- Polarizasyon kaybı ve yoğunluk kayıplarının doğal olarak ele alınması
- Tutarsız ve istatistiksel optik sistemlere uygulanabilir
- Stokes parametreleri standart enstrümantasyonla doğrudan ölçülebilir
- Mueller matrisleri reel değerlidir, karmaşık aritmetikten kaçınılır
Uygulama alanları
- İnce film karakterizasyonu ve yüzey analizi için elipsometri ve Mueller-matris spektroskopisi
- Biyolojik doku ve atmosferik aerosoller gibi bulanık ortamlarda polarizasyon kaybı analizi
- Polarimetrik radar ve sentetik açıklıklı radar (SAR) uzaktan algılama ve hedef sınıflandırması
- Biyomedikal teşhislerde optik rotasyon ölçümü ve glukoz izleme
- Kiral moleküllerde dairesel dikroizm ve optik aktivite ölçümü
Nasıl çalışır?
Nasıl çalışır?
Işık durumunu S = [S_0; S_1; S_2; S_3] şeklinde bir Stokes vektörü olarak ifade edin; burada S_0 toplam yoğunluktur ve S_1, S_2, S_3 polarizasyon durumunu ve tutarlılığı kodlar.
Her optik elemanı, Stokes vektörlerine etki eden 4×4 bir Mueller matrisi M olarak temsil edin; Mueller matrisleri tipik olarak reel değerli olur.
Toplam sistem matrisini elde etmek için optik elemanları ileri doğru sırayla Mueller matrislerini çarparak birleştirin.
Çıktı polarizasyon durumunu S_out = M_system × S_in elde etmek için sistem matrisini girdi Stokes vektörüne uygulayın.
S_out'tan polarizasyon derecesini, yoğunluğu ve bireysel polarizasyon bileşenlerini çıkarın.
Sık yapılan hatalar
- Mueller matrislerini Jones matrisleriyle karıştırmak veya aralarında yanlış dönüşüm yapmak
- Polarizasyon kaybı sınırlarını (özdeğer kısıtlamaları) ihlal eden fiziksel olmayan bir Mueller matrisi kullanmak
- Stokes parametrelerinin işaret sözleşmelerine sahip olduğunu unutmak; tutarsız işaret seçimleri hatalara yol açar
- Polarizasyon derecesi P'yi yüzde olarak yanlış yorumlamak; bu 0 ile 1 arasındaki bir kesirdir
Sık sorulan sorular
Stokes parametreleri nelerdir ve nasıl ölçülür?
Stokes parametreleri [S_0; S_1; S_2; S_3] ölçülen yoğunluklardır: S_0 = toplam yoğunluk, S_1 = yatay eksi dikey, S_2 = çapraz eksi anti-çapraz, S_3 = sağ-dairesel eksi sol-dairesel yoğunluk. Farklı açılarda doğrusal polarize ediciler, geciktiriciler ve yoğunluk dedektörlerinin bir kombinasyonu kullanılarak ölçülürler.
Polarizasyon derecesi nedir ve neden önemlidir?
Polarizasyon derecesi P = sqrt(S_1² + S_2² + S_3²) / S_0'dır, 0 (polarize olmamış) ile 1 (tam polarize) arasında değişir. Işının polarize olan kesrini niceler. Kısmen polarize ışık (0 < P < 1), polarize ve polarize olmamış bileşenlerin istatistiksel bir karışımıdır.
Bir Jones matrisini bir Mueller matrisine nasıl dönüştürürüm?
Bir Mueller matrisi M, M = 0.5 Re(J ⊗ J*), burada ⊗ Kronecker çarpımıdır, formülüyle bir Jones matrisi J'den türetilebilir. Ancak, tüm Mueller matrisleri benzersiz Jones matrislerine karşılık gelmez; yalnızca polarizasyon kaybı yaratmayan Mueller matrislerinin ters dönüşümü vardır.
Bir Mueller matrisinin fiziksel olması için hangi kısıtlamaları karşılaması gerekir?
Bir Mueller matrisi birkaç koşulu karşılamalıdır: (1) (1,1) elemanı (toplam iletim) en büyük olmalıdır, (2) tutarlılık matrisinin özdeğerleri belirli eşitsizlikleri (Hermityen kısıtlamaları) karşılamalıdır ve (3) polarizasyon kaybı toplam yoğunluğu aşamaz. İhlaller fiziksel olmayan veya yanlış ölçülmüş matrisleri gösterir.
İlgili yöntemler
Kaynaklar
Stokes, G. G. (1852). On the composition and resolution of streams of polarized light from different sources. Transactions of the Cambridge Philosophical Society, 9, 399-416.
Yayın kaynağını açKopyalandı.Mueller, H. (1948). The foundations of optics. Journal of the Optical Society of America, 38(8), 661-644.
Yayın kaynağını açKopyalandı.Goldstein, D. H. (2003). Polarized Light (2nd ed.). Marcel Dekker.
Yayın kaynağını açKopyalandı.