MALDI-TOF
- Ortaya koyan
- Michael Karas
- Yıl
- 1988
- Tür
- Ionization and mass analysis technique
- Aile
- Soft Ionization Mass Spectrometry
Bu metin makine çevirisidir ve henüz incelenmedi. Asıl metni İngilizce oku
Ne işe yarar?
Matris Destekli Lazer Desorpsiyonu/İyonizasyonu (MALDI) ile Uçuş Süresi (TOF) kütle analizinin birleşimi olan MALDI-TOF, biyomolekülleri ve uçucu organik bileşikleri nazikçe iyonlaştıran, ardından alan-içermeyen bir sürüklenme bölgesinde uçuş süresi ölçülerek kütle-yük oranlarını belirleyen yumuşak bir iyonizasyon kütle spektrometrisi tekniğidir. 1988'de Karas, Hillenkamp ve Tanaka tarafından bağımsız olarak tanıtılan MALDI-TOF, 100 kDa'ı aşan protein ve polimerlerin kütle belirlemesini sağlayarak proteomik, mikrobiyoloji ve organik analizde devrim yaratmıştır.
Yöntemin mantığı
Bir numune, küçük bir organik molekül (matris) ile karıştırılır ve metal bir plakaya yerleştirilir. Kısa bir lazer darbesi (tipik olarak UV veya IR) numuneyi aydınlatarak numune moleküllerini minimum parçalanmayla buharlaştırır ve iyonlaştırır. Oluşan iyonlar bir elektrik alanında hızlandırılır ve dedektöre doğru uzun, alan-içermeyen bir tüpte sürüklenir. Daha ağır iyonlar daha yavaş sürüklenir; daha hafif iyonlar daha erken gelir. Uçuş sürelerinin ölçülmesi her iyonun kütlesini ortaya çıkarır. Güzelliği sadeliğindedir: iyonizasyon hızlı, nazik ve matris aracılıdır; kütle analizi doğası gereği doğrudur.
Tarih
Koichi Tanaka, 1988'de kobalt tozunu matris olarak kullanarak MALDI kütle spektrometrisini geliştirdi ve 2002 Kimya Nobel Ödülü'nün bir kısmını kazandı. Yaklaşık aynı zamanda, Michael Karas ve Franz Hillenkamp bağımsız olarak organik matris moleküllerini kullanarak MALDI'yi geliştirdiler ve yüzlerce kilodaltona kadar protein kütle belirlemesini gösterdiler. TOF kütle analizi ile birleşimi oldukça sinerjik oldu: MALDI'nin sadeliği ve hızı, TOF'un karmaşık iyon karışımlarını işleme yeteneğiyle mükemmel bir şekilde eşleşti. MALDI-TOF, 1990'larda proteomiklerin temel taşı haline geldi.
Ne zaman kullanılır?
Hızlı, hassas kütle belirlemesi gerektiğinde ve karmaşık numune hazırlığı olmadan proteinleri, peptitleri, polimerleri ve küçük organik molekülleri karakterize etmek için MALDI-TOF'u uygulayın. MALDI, karmaşık karışımlar ve minimum parçalanma gerektiğinde üstündür. Mikrobiyal tanımlama için idealdir. MALDI-TOF sağlam, nispeten ucuz ve hızlıdır; tipik olarak analiz başlangıcından kütle spektrumuna kadar numune başına 1 dakika. Matris seçiminin analite uygun olduğunu ve iyonizasyon verimliliğinin yeterli olduğunu varsayar.
Sınırlar ve dikkat edilmesi gerekenler
- FT-ICR veya yüksek çözünürlüklü TOF'a kıyasla daha düşük kütle çözünürlüğü (< 10.000); kimyasal formül belirlemesi daha az hassastır
- İyonizasyon verimliliği analit özelliklerine ve numune matris bileşimine göre değiştiği için miktar tayini zordur
- Matris tepeciklerinden kaynaklanan kimyasal gürültü nedeniyle küçük moleküller (< 500 Da) zordur
- Spektral kalite, matris seçimine ve kristal boyutuna kritik derecede bağlıdır; optimizasyon genellikle gereklidir
Kaynak metnin koşulları, bağımsız bilimsel inceleme veya analiz motoru doğrulaması yerine geçmez.
Güçlü yönleri
- Nazik iyonizasyon, kararsız bağları korur; sağlam moleküler iyonlar baskındır, bu da kütle belirlemesini kolaylaştırır
- Son derece hızlı analiz; MALDI cihazları saatte yüzlerce numuneyi analiz edebilir
- FT-ICR veya Orbitrap'a kıyasla düşük maliyet; MALDI-TOF cihazları uygun fiyatlı ve yaygındır
- Tuz, tampon ve kirliliğe tolerans; matris genellikle girişimi bastırır
Uygulama alanları
- Klinik mikrobiyolojide protein tanımlama: MALDI-TOF parmak izi, hastane laboratuvarlarında artık standart olan > %95 doğrulukla bakterileri ve mantarları kolonilerden hızla tanımlar
- Proteomik peptit kütle parmak izi: proteinleri tripsin ile parçalayarak ve MALDI-TOF kütle listelerini proteom veritabanlarıyla eşleştirerek protein kimliklerini belirleme
- Polimer karakterizasyonu: doğrudan iyonizasyon yoluyla sentetik polimerlerin, oligomerlerin ve kopolimerlerin moleküler ağırlık dağılımını belirleme
- İlaç ve metabolit taraması: idrar, serum ve doku örneklerinde farmasötik bileşiklerin, metabolitlerin ve kirleticilerin analizi
Nasıl çalışır?
Nasıl çalışır?
Numune, metal bir hedef plaka üzerinde organik matris (örneğin, alfa-siyano-4-hidroksisinamik asit) ile birlikte kristalleştirilir; plaka vakuma yerleştirilir.
Darbeli bir lazer (genellikle 337 nm azot lazeri veya 355 nm Nd:YAG) numune bölgesini aydınlatarak matris ve numune materyalini aşındırır.
Lazerden gelen enerji matris tarafından emilir; matris iyonları oluşur ve nazik iyonizasyon yoluyla analit moleküllerine proton veya elektron bağışlayarak [M+H]+ veya [M-H]- numune iyonları oluşturur.
İyonlar bilinen bir potansiyel boyunca hızlandırılır ve alan-içermeyen bir bölgede sürüklenir; dedektöre varış zamanı kalibrasyon kullanılarak kütle-yük oranına dönüştürülür.
Uçuş süresi spektrumu, iyon sayımını kütleye karşı çizer; her tepe noktası, doğrudan moleküler kütleyi ve bileşimi ortaya çıkaran farklı bir molekülü veya iyonu temsil eder.
Sık yapılan hatalar
- Matris tepeciklerini analit tepecikleri olarak yanlış tanımlama; her zaman matris arka planını kontrol edin ve kütle kalibrasyon standartlarını kullanın
- Aynı molekülün çift veya üçlü iyonize olmuş versiyonları olabilecek düşük bolluktaki tepecikleri aşırı yorumlama
- MALDI iyonizasyon verimliliğinin bir numune boyunca sabit olduğunu varsayma; farklı bölgeler farklı iyon bolluklarına sahip olabilir
Sık sorulan sorular
MALDI'de matris seçimi neden kritiktir?
Matris, lazer dalga boyunda fotonları emmeli, enerjiyi analit moleküllerine verimli bir şekilde aktarmalı ve reaksiyona girmeden iyonizasyonu kolaylaştırmalıdır. Yaygın matrisler arasında peptitler ve proteinler için alfa-siyano-4-hidroksisinamik asit, oligonükleotitler için 2,5-dihidroksibenzoik asit ve lipitler için ditranol bulunur. Yanlış matris, zayıf veya hiç iyonizasyona yol açar.
MALDI, elektrosprey iyonizasyonundan (ESI) nasıl farklıdır?
MALDI, lazer darbesi iyonizasyonunu kullanır ve katı numuneler üzerinde çalışır; ESI, çözeltiden ortam elektriksel iyonizasyonunu kullanır. MALDI daha hızlıdır ve tuzları daha iyi tolere eder; ESI, sıvı kromatografisi ile daha uyumludur ve bazı cihazlarda daha yüksek çözünürlük elde eder. Her ikisi de biyomoleküller için uygun yumuşak iyonizasyon yöntemleridir.
[M+H]+ iyonu neyi temsil eder?
[M+H]+ iyonu, tek ek proton almış sağlam analit molekülü M'dir. Matrisin verimli bir şekilde proton bağışlaması nedeniyle MALDI'de en yaygın pozitif iyondur. Kütle, bu tepe noktasının m/z (kütle-yük oranı) değerinden doğrudan okunur; bu değeri yüküne (bu durumda 1) bölmek gerçek moleküler kütleyi verir.
İlgili yöntemler
Kaynaklar
Karas, M., & Hillenkamp, F. (1988). Laser desorption ionization of proteins with molecular masses exceeding 10,000 daltons. Analytical Chemistry, 60(20), 2299-2301.
DOI kaynağını açKopyalandı.Tanaka, K., Waki, H., Ido, Y., Akita, S., Yoshida, Y., & Yoshida, T. (1988). Protein and polymer analyses up to m/z 100,000 by laser ionization time-of-flight mass spectrometry. Rapid Communications in Mass Spectrometry, 2(8), 151-153.
DOI kaynağını açKopyalandı.Fenn, J. B., Mann, M., Meng, C. K., Wong, S. F., & Whitehouse, C. M. (1989). Electrospray ionization for mass spectrometry of large biomolecules. Science, 246(4926), 64-71.
DOI kaynağını açKopyalandı.