İçeriğe atla
Arama sonuçlarına dön

Yorumlayıcı Straussian Yerleşik Kuram

Ortaya koyan
Anselm Strauss and Juliet Corbin (Straussian procedures); interpretivist framing draws on Dilthey, Weber, and Blumer
Yıl
1990 (Strauss & Corbin seminal text); interpretivist grounded theory consolidation 1990s–2000s
Tür
Qualitative theory-building approach
Aile
Qualitative design / analysis

Bu metin makine çevirisidir ve henüz incelenmedi. Asıl metni İngilizce oku

Yazı boyutu

Ne işe yarar?

Yorumlayıcı Straussian yerleşik kuram, Anselm Strauss ve Juliet Corbin tarafından geliştirilen sistematik kodlama prosedürlerini, yorumlayıcı bir epistemolojik duruşla birleştirir.

Nitel verilerden tümdengelimsel olarak bir olgu kuramı oluşturmak için açık, eksenel ve seçici kodlamayı kullanır — koşullar, eylemler ve sonuçlar üzerine kurulu bir paradigma model etrafında yapılandırılır — aynı zamanda araştırmacının önceden var olan gerçekleri keşfetmek yerine aktif olarak anlam inşa ettiğini kabul eder.

Yöntemin mantığı

Straussian yerleşik kuramı, bir teoriyi sıfırdan inşa etmenin disiplinli bir yolu olarak düşünün — ham verilerle (görüşmeler, gözlemler) başlayıp giderek soyut kavramlara doğru ilerleyin. 'Yorumlayıcı' nitelemesi, araştırmacının bunu tarafsız bir keşif süreci olarak görmediğini belirtir: teorik duyarlılığı, disiplinler arası geçmişi ve katılımcılarla olan yansıtıcı etkileşimi, ortaya çıkanları şekillendirir. Bir planı takip eden ve onu eldeki malzemelere uyarlayan yetenekli bir zanaatkar gibi, yorumlayıcı Straussian araştırmacı, katılımcıların açıkladıklarına açıkça yanıt verirken yapılandırılmış prosedürleri uygular.

Tarih

Yerleşik kuram, 1967 tarihli The Discovery of Grounded Theory adlı kitaplarında Barney Glaser ve Anselm Strauss tarafından ortaklaşa kurulmuştur. İki yaratıcı daha sonra ayrıldı: Glaser, pozitivist, ortaya çıkış odaklı bir yaklaşımı sürdürürken, Strauss — Juliet Corbin ile birlikte — daha yapılandırılmış, prosedür odaklı bir varyant geliştirdi ve bu, Basics of Qualitative Research (1990, revize 1998, 2008) kitabında sistematik olarak sunuldu. Strauss ve Corbin, paradigma modelini ve şimdi Straussian varyantını tanımlayan üç aşamalı kodlama dizisini tanıttı. Straussian prosedürlerin yorumlayıcı çerçevesi, nitel araştırmacılar yapışkan ve yorumlayıcı sosyal bilim felsefesiyle giderek daha fazla etkileşim kurdukça, uygulamalarını Glaser'ın daha keşif odaklı duruşundan ayırarak 1990'lar ve 2000'lerde gelişti.

Ne zaman kullanılır?

Araştırma hedefiniz, sadece tanımlamak değil, az anlaşılmış bir sosyal süreci veya olguyu açıklayan olgusal bir kuram oluşturmak olduğunda yorumlayıcı Straussian yerleşik kuramı kullanın. Mevcut kuramların yokluğunda veya yetersizliğinde, katılımcıların kendi anlamları ve eylemleri merkezi olduğunda ve araştırmacı yorumlayıcı rolünü kabul edip ön plana çıkardığında uygundur. Tipik veri kaynakları görüşmeler ve gözlemlerdir; genellikle 15-25 katılımcı yaygındır, ancak teorik doygunluk — sabit bir sayı değil — yeterlilik kriteridir. Kuram-tarafsız bir tanımlayıcı hesap istiyorsanız (bunun yerine fenomenoloji veya tematik analiz seçin), yerleşik bir kuram olguyu zaten yeterince açıklıyorsa (nicel test daha verimli olur) veya epistemolojik duruşunuz kesinlikle pozitivist ise (klasik Glaserian yerleşik kuram daha fazla araştırmacı tarafsızlığı konusunda ısrar eder) bu yaklaşımı kullanmayın.

Sınırlar ve dikkat edilmesi gerekenler

  • Paradigma modeli, tüm olgulara veya disiplinlere uymayabilecek belirli bir ilişkisel yapı (koşullar → stratejiler → sonuçlar) dayatır.
  • Geniş bir süre boyunca sürekli eş zamanlı veri toplama ve analiz gerektirir — sabit tasarımlı yaklaşımlara kıyasla kaynak yoğundur.
  • Teorik doygunluk yargılanması zordur ve literatürde tartışmalıdır; araştırmacılar erken durabilir veya gereğinden fazla veri toplayabilir.
  • Yorumlayıcı çerçeve, orijinal Straussian sistematik, doğrulanabilir prosedürler iddiasıyla bir gerilim yaratır — felsefi taahhütler, çalışma tasarımında açık çözüm gerektirir.

Kaynak metnin koşulları, bağımsız bilimsel inceleme veya analiz motoru doğrulaması yerine geçmez.

Güçlü yönleri

  • Mevcut literatürden ithal edilen değil, katılımcıların kendi bakış açılarına dayanan orta menzilli olgu kuramı üretir.
  • Yapılandırılmış kodlama dizisi (açık → eksenel → seçici), gözden geçirenlerin izleyebileceği şeffaf, öğretilebilir bir analitik yol sağlar.
  • Teorik örnekleme, veri toplamanın ortaya çıkan analitik ihtiyaçlar tarafından doğrudan yönlendirilmesini sağlar, bu da ilgiyi en üst düzeye çıkarır.
  • Araştırmacı öznelliğini kabul eden ancak metodolojik titizlikten vazgeçmeyen bir yorumlayıcı duruşla iyi bütünleşir.
  • Sağlık bilimleri, yönetim, eğitim ve sosyal hizmetlerde yaygın olarak kabul görmüştür, acemi araştırmacıları desteklemek için kapsamlı bir metodolojik literatüre sahiptir.

Uygulama alanları

  • Hemşirelerin disiplinler arası ekiplerde mesleki kimlik çatışmalarını nasıl yönettiklerine dair bir kuram geliştirmek.
  • Küçük işletme sahiplerinin ekonomik aksaklıklar sırasında stratejilerini nasıl uyarladıklarını açıklamak.
  • Hastaların ciddi bir teşhisten sonra karar verme süreçlerinde nasıl yol aldıklarına dair bir model oluşturmak.
  • Okul liderlerinin eğitim teknolojisini ne koşullar altında benimsediği veya reddettiği üzerine kuram oluşturmak.
  • Göçmenlerin yeni bir kültürel bağlamda aidiyet müzakerelerini nasıl yürüttüklerine dair olgusal bir açıklama üretmek.
  • Sosyal hizmet uzmanlarının çocuk koruma çalışmalarında prosedürel uyumu ilişkisel bakımla nasıl dengelediğini anlamak.

Nasıl çalışır?

Nasıl çalışır?

1

Veri toplama öncesinde ve sırasında, araştırmacı önleyici duyumsama kavramları geliştirmek için teorik duyarlılıktan — ilgili literatür, mesleki deneyim ve kişisel içgörü farkındalığı — yararlanır. Klasik yerleşik kuramın aksine, Straussian GT araştırmacının sahaya boş bir levha olarak girmesini gerektirmez; önceki bilgi analizi bilgilendirir ancak önceden belirlemez. Yorumlayıcı bir çerçevede, bu aşama araştırmacının konumlanmışlığına ilişkin açık yansımayı da içerir.

2

Veriler teorik örnekleme yoluyla toplanır: ilk katılımcılar amaçlı olarak seçilir ve sonraki örnekleme kararları demografik kriterlerden ziyade ortaya çıkan analitik ihtiyaçlar tarafından yönlendirilir. Yaygın veri kaynakları arasında derinlemesine görüşmeler, odak grupları, saha gözlemleri ve belgeler bulunur. Veri toplama ve analiz eş zamanlı olarak yürütülür, araştırmacı gelişmekte olan analitik fikirleri yakalamak için boyunca notlar yazar.

3

Verinin her satırı veya bölümü, olayları, durumları ve eylemleri belirlemek için incelenir, ardından neyin olup bittiğini yakalayan bir kodla etiketlenir. Strauss ve Corbin, açık kodlamayı veriyi parçalara ayırma, inceleme, karşılaştırma, kavramsallaştırma ve kategorize etme süreci olarak ayırt eder. Kodlar, sürekli karşılaştırma yöntemi kullanılarak belgeler içinde ve arasında karşılaştırılır; kavramsal olarak benzer kodlar kategorilere gruplandırılır.

4

Açık kodlamada geliştirilen kategoriler, paradigma modeli kullanılarak rafine edilir ve birbirine bağlanır: her temel kategori için araştırmacı neden olan koşulları (neye yol açtığı), olgunun kendisini, bağlamı, aracı koşulları, stratejileri (katılımcıların nasıl tepki verdiği) ve sonuçları belirler. Bu sistematik çapraz bağlama, bir kategori listesini ilişkisel bir yapıya dönüştürür.

5

Araştırmacı, diğer tüm kategorilerle en ilgili olan ve çalışmanın ana temasını en iyi temsil eden kavram olan merkezi veya temel bir kategori belirler. Diğer tüm kategoriler, seçici kodlama yoluyla bu temel etrafında entegre edilir, araştırmacı önerilen ilişkileri verilerle doğrular ve hedeflenen teorik örnekleme yoluyla boşlukları doldurur.

6

Entegre edilmiş kategori yapısı, olguya dayalı bir olgu kuramına — incelenen sosyal sürecin tutarlı açıklayıcı bir hesabına — dönüştürülür. Kuram, verilerden (alıntılar, saha notları) destekleyici kanıtlarla sunulur ve tipik olarak bir anlatı açıklaması veya görsel bir diyagram olarak sunulur. Yorumlayıcı bir Straussian hesap, araştırmacının bakış açısının ortaya çıkan kuramı nasıl şekillendirdiğini de ele alır.

Sık yapılan hatalar

  • Kodları kavramsal kategorilerden ziyade yalnızca etiketler olarak ele almak — açık kodlama, katılımcıların söylediklerinin yalnızca özetleri değil, soyutlamalar üretmelidir.
  • Teorik örneklemeyi atlayıp uygun örneklemeyi ikame etmek — bu, yerleşik kuramın mantığını baltalar ve kuram yerine betimleme üretir.
  • Straussian ve Glaserian yerleşik kuramları karıştırmak — paradigma modeli ve eksenel kodlama, Glaser'ın açıkça reddettiği Straussian yeniliklerdir; ikisini karıştırmak metodolojik tutarsızlık yaratır.
  • Not yazmayı ihmal etmek — notlar analitik fikirlerin geliştiği yerdir; bu adımı atlayan araştırmacılar genellikle daha sığ, daha az teorik olarak gelişmiş bulgular üretir.
  • Doygunluğun nasıl ulaşıldığını belgelemeden doygunluk iddia etmek — gözden geçirenler, kasıtlı teorik örnekleme kararlarının kanıtlarıyla desteklenmeyen doygunluk iddialarını haklı olarak sorgular.

Sık sorulan sorular

Straussian yerleşik kuram Glaserian (klasik) yerleşik kuramdan nasıl farklıdır?

Temel fark analitik prosedür ve epistemolojik varsayımlardadır. Glaser, kuramın önceden belirlenmiş kodlama çerçeveleri dayatılmadan ortaya çıkması gerektiğinde ısrar eder — paradigma modelini verileri sabit bir şablona zorlamak olarak reddeder. Strauss ve Corbin, yapılandırılmış kodlama prosedürlerinin (açık, eksenel, seçici) ve paradigma modelinin sistematik analiz için gerekli olduğunu savunurlar. Uygulamada, Straussian GT daha prosedürel olarak açıktır ve doğrulanabilir; Glaserian GT, araştırmacının sahaya minimum ön teorik taahhütlerle girmesini gerektirir.

'Yorumlayıcı' Straussian yerleşik kurama ne ekler?

'Yorumlayıcı' nitelemesi bir epistemolojik taahhüdü işaret eder: araştırmacı, disiplinler arası geçmişinin, teorik duyarlılığının ve katılımcılarla olan ilişkisinin, hangi kategorilerin ortaya çıktığını ve ortaya çıkan kuramın nasıl inşa edildiğini aktif olarak şekillendirdiğini kabul eder. Bu, kuramın basitçe verilerden ortaya çıktığı naif bir görüşle çelişir. Yorumlayıcı bir Straussian çalışmada, yansıtıcılık — araştırmacının kendi etkisinin sürekli incelenmesi — ortadan kaldırılması gereken bir yanlılık kaynağı olarak değil, metodolojik bir kaynak olarak ele alınır.

Kaç katılımcıya ihtiyacım var?

Straussian yerleşik kuram sabit bir örneklem büyüklüğü belirtmez; kriter teorik doygunluktur — yeni verilerin artık yeni kategoriler üretmediği veya mevcut olanları sorgulamadığı nokta. Uygulamada bu, orta ölçekli bir olgu için genellikle 15-25 derinlemesine görüşme anlamına gelir, ancak bazı çalışmalar veri zenginliğine ve olgunun karmaşıklığına bağlı olarak daha fazla veya daha az gerektirir. En az 15 katılımcı planlamak ve doygunluk kararlarını açıkça belgelemek tavsiye edilir.

Zaten bir teorik çerçevem varsa Straussian yerleşik kuramı kullanabilir miyim?

Mevcut bir çerçeve, teorik duyarlılığınızı ve duyumsama kavramlarınızı bilgilendirebilir — Strauss ve Corbin bunu açıkça kabul eder. Ancak, çerçeve kategorilerinizi veya hipotezlerinizi önceden belirlerse, artık yerleşik kuram yapmıyorsunuz demektir; tümdengelimsel nitel araştırma yapıyorsunuz. Test, başlangıç çerçevenizi sorgulayan veya aşan kategorilere ve ilişkilere gerçekten açık olup olmadığınızdır.

Paradigma modeli zorunlu mu?

Straussian yerleşik kuram içinde, paradigma modeli eksenel kodlama için kanonik araçtır, ancak Corbin'in sonraki revizyonları (2008, 2015) bunun önsel statüsünü yumuşattı. Bazı yorumlayıcı Straussian araştırmacıları, olguya uymadığı yerlerde uyarlayarak, bunu katı bir şablon yerine bir yardımcı araç olarak kullanır. Sapmalar, yöntemler bölümünde açıkça gerekçelendirilmelidir.

İlgili yöntemler

Kaynaklar

  1. Strauss, A., & Corbin, J. (1990). Basics of Qualitative Research: Grounded Theory Procedures and Techniques. Sage.

    ISBN: 978-0803932517
    Kopyalandı.
  2. Corbin, J., & Strauss, A. (2008). Basics of Qualitative Research: Techniques and Procedures for Developing Grounded Theory (3rd ed.). Sage.

    ISBN: 978-1412906449
    Kopyalandı.