Girdi-Çıktı Yapısal Ayrıştırma Analizi
- Ortaya koyan
- Wassily Leontief, adapted by Rose and others
- Yıl
- 1985
- Tür
- Decomposition method
- Aile
- Economic-environmental analysis
Bu metin makine çevirisidir ve henüz incelenmedi. Asıl metni İngilizce oku
Ne işe yarar?
Girdi-Çıktı Yapısal Ayrıştırma Analizi (IO-SDA), Wassily Leontief'in girdi-çıktı çerçevesine dayanan bir ekonomik-çevresel muhasebe yöntemidir.
Ekonomik faaliyetlerdeki ve bunlara bağlı çevresel etkilerdeki (emisyonlar, kaynak kullanımı) değişimleri zaman içinde teknolojik değişim, talep kaymaları ve yapısal ekonomik yeniden yapılanmayı yansıtan bileşenlere ayırır. Rose, Chen ve diğerleri, sürdürülebilirlik analizi için 1980'ler-1990'larda SDA'yı biçimlendirmişlerdir.
Yöntemin mantığı
Ulusal ekonomiyi, birbirine mal ve hizmet alıp satan sanayiler ağı olarak düşünün. İmalat sektöründeki karbon emisyonları iki katına çıktığında, bunun nedeni (a) fabrikaların daha kirli hale gelmesi (daha kötü teknoloji), (b) insanların daha fazla mal istemesi (talep artışı), (c) ekonominin ağır sanayiden hizmetlere kayması (yapısal değişim) veya (d) bunların bir karışımı mıdır? IO-SDA bu bulmacayı çözer. Nihai talebin her bir dolarının tedarik zincirinde nasıl dalgalandığını izler ve öncesi ile sonrasındaki ağı karşılaştırır. Tek bir faktörü (teknik olarak) değiştirerek, gerçek değişime neyin neden olduğunu görürsünüz.
Tarih
Girdi-çıktı tabloları, ekonomik karşılıklı bağımlılıkları modellemek için Wassily Leontief (1951) tarafından ortaya atılmıştır. 1980'ler-1990'larda Rose, Casler ve diğerleri çerçeveyi çevresel etkileri ayrıştırmak için uyarlayarak iklim ve kaynak politikaları için bir araç olarak IO-SDA'yı yarattılar. Dietzenbacher ve Los (2000), yöntemi sistematik hale getirmiş ve ayrıştırma seçimlerini netleştirmiştir. Güncel varyantlar, ticareti birbirine bağlayan çok bölgeli modellere (MRIO) ve tüketim tabanlı hesap verebilirlik çerçevelerine genişletilmiştir.
Ne zaman kullanılır?
IO-SDA'yı, çevresel etki değişimlerinin sorumluluğunu belirli etkenlere atfetmek için kullanın—üretimin daha kirli hale gelip gelmediğini, talebin fırlayıp fırlamadığını veya sanayilerin kayıp kaymadığını anlayarak. İklim politikası tasarımı, değer zinciri ölçeğinde kurumsal karbon ayak izi hesaplamaları ve ulusal emisyon envanterleri için esastır. Girdi-çıktı tablolarının mevcut olmadığı veya güncel olmadığı durumlarda ya da çok farklı sektörel yapıya sahip ekonomileri karşılaştırırken kaçının.
Sınırlar ve dikkat edilmesi gerekenler
- Veri talepleri: ayrıntılı, düzenli olarak güncellenmiş girdi-çıktı tabloları gerektirir; birçok ülkede güvenilir tablolar bulunmamaktadır veya nadiren güncellenmektedir
- Statik yapı: sanayi teknik katsayılarının nispeten sabit olduğunu varsayar; büyük yenilikler veya aksaklıklar varsayımları geçersiz kılabilir
- Toplama yanlılığı: ortalama katsayılar sanayi içi heterojenliği gizler (bazı firmalar diğerlerinden çok daha temizdir)
Kaynak metnin koşulları, bağımsız bilimsel inceleme veya analiz motoru doğrulaması yerine geçmez.
Güçlü yönleri
- Kapsamlı kapsama: bir ekonomi içindeki tüm tedarik zinciri boyunca doğrudan ve dolaylı etkileri yakalar
- Net atıf: değişimi açıkça teknoloji, talep ve yapısal faktörlere ayırır—şeffaf politika kaldıraçları
- Esneklik: herhangi bir akışa (enerji, emisyon, malzeme, su) uygulanabilir, bu akışlar ekonomik sektörlere bağlanabilir
- Zamanla karşılaştırılabilirlik: geçmişe dönük tablolar eğilim analizine ve uzun vadeli yapısal değişimlerin değerlendirilmesine olanak tanır
Uygulama alanları
- Ulusal emisyon muhasebesi: CO2 değişimini teknolojiye karşı talebe karşı yapısal değişimlere ayırarak iklim politikasını yönlendirmek ve hedeflere doğru ilerlemeyi izlemek
- Ticaret ve içselleştirilmiş karbon: karbon kaçağını (evdeki emisyon azaltımının daha kirli ithalatlarla dengelenip dengelenmediğini) hesaplamak ve tedarik zincirlerindeki sorumluluğu atamak
- Döngüsel ekonomi geçişi: doğrusal üretimden geri dönüşüm, yeniden üretim ve biyolojik bazlı malzemelere geçişlerin sektörel yoğunluğu ve talep örüntülerini nasıl değiştirdiğini değerlendirmek
- Enerji verimliliği politikası: verimlilik standartlarının gerçekten enerji yoğunluğunu azaltıp azaltmadığını veya geri tepme etkilerinin (daha ucuz enerji hizmetlerinin artan tüketimi) kazanımları dengeleyip dengelemediğini değerlendirmek
- Su ve malzeme ayak izi hesaplaması: üretim ağları aracılığıyla dolaylı talebi izleyerek tedarik zincirlerinin su kıtlığına veya mineral eksikliklerine karşı kırılganlığını değerlendirmek
Nasıl çalışır?
Nasıl çalışır?
İki zaman dilimi için (genellikle 5-10 yıl arayla) ulusal istatistik kurumlarından iki girdi-çıktı tablosu (veya arz ve kullanım tabloları) elde edin. Ayrıca her sanayi için ilgili çevresel etki vektörlerini (emisyonlar, kaynak çıkarımı, su kullanımı) derleyin.
İki tablo arasındaki sanayi sınıflandırmalarını uyumlu hale getirin (gerekirse yeniden sınıflandırın), tutarlı sektörel ayrıntıya göre toplayın ve çevresel verilerin aynı sanayi kodlarına hizalandığından ve tutarlı birimlerde (ton CO2e, megalitre vb.) olduğundan emin olun.
Her iki dönem için de teknik katsayıları (çıktı başına girdi) ve çarpanları hesaplayın; nihai talebin her bir biriminin değer zinciri boyunca doğrudan ve dolaylı çevresel yükü nasıl yönlendirdiğini değerlendirin.
Dönemler arasındaki toplam çevresel etkideki değişimi toplamsal faktörlere ayırın: yoğunluk etkisi (teknoloji), talep etkisi (tüketim), yapısal etki (sanayi bileşimi) ve ekonomi açıksa ticaret etkisi; indeks ayrıştırma (Laspeyres, Paasche) veya faktör ayırma yöntemlerini kullanın.
Çevresel değişime hangi faktörlerin neden olduğunu belirleyin (örneğin, verimlilik iyileştirmeleri artan tüketimi dengeledi mi?), sorumluluğu nihai talep kategorilerine (hanehalkı, devlet, yatırım) atayın ve politika kaldıraç noktalarını tartışın.
Sık yapılan hatalar
- Ayrıştırma yolu bağımlılığı: farklı ayrıştırma sıralamaları veya indeks formülasyonları (Laspeyres'e karşı Paasche) farklı faktör katkıları verir; her zaman duyarlılığı bildirin veya ortalama ayrıştırmayı kullanın
- Kapsam uyumsuzluğu: yerli ve ithal ürünleri karıştırmak veya net sınırlar olmaksızın üretim tabanlı mı yoksa tüketim tabanlı mı muhasebe kullanmak sonuçları çarpıtır
- Atıftaki döngüsel akıl yürütme: nihai talep etkisini hanehalklarına veya devlete atfetmek, değer varsayımları (ihracat üretimi kimin sorumluluğunda?) gerektirir ve bu varsayımlar ülkeden ülkeye farklılık gösterir
Sık sorulan sorular
Ayrıştırma sonucu neden değişiklikleri uygulama sırasına (Laspeyres'e karşı Paasche) bağlıdır?
Bu, yol bağımlılığı adı verilen matematiksel bir özelliktir. Farklı sıralamalar baz yıl veya son yıl değerlerini farklı ağırlıklandırır. En iyi uygulama her ikisini de bildirmek veya ortalamayı (ortalama Laspeyres ve Paasche) kullanmaktır. Modern araçlar genellikle bu sorunu en aza indirmek için kutupsal ayrıştırmayı varsayılan olarak kullanır.
IO-SDA, az sayıda girdi-çıktı tablosuna sahip küçük ekonomileri idare edebilir mi?
Evet, ancak bazı uyarılarla. Tablolar seyrekse (örneğin, 5 yılda bir), dikkatlice enterpole edin. Sektörel ayrıntı azsa, sonuçlar daha az ayrıntılı olur. Tamamlayıcı olarak bölgesel veya sanayi özelindeki vekil verileri (örneğin, enerji verileri) kullanmayı düşünün. Raporlamada belirsizliği kabul edin.
Sanayilerin hem büyüyüp hem de aynı anda küçüldüğü durumlarda yapısal etkiyi nasıl yorumlarım?
Yapısal etki, bileşimdeki net değişimi ölçer. Ağır sanayi daralır ve hizmetler genişlerse, yapısal etki negatiftir (daha düşük etkili kayma). Ancak bu net bir ölçümdür; hizmetler içinde bazı sektörler büyürken diğerleri düşebilir. Yönü yorumlamak için her zaman alt kırılımlara ayırın.
IO-SDA ithalat ve dış kaynak kullanımını hesaba katar mı?
Temel IO-SDA, yerli üretime dayanır. Çok bölgeli IO modelleri (MRIO) ve tüketim tabanlı varyantlar ithalatı, ihracatı ve ticarette içselleştirilmiş etkiyi açıkça izler. Ticaretin değişime neden olduğundan şüpheleniyorsanız, MRIO kullanın veya ticaret akışı analiziyle destekleyin.
İlgili yöntemler
Kaynaklar
Leontief, W. W. (1951). The Structure of the American Economy. Oxford University Press.
Yayın kaynağını açKopyalandı.Rose, A., & Chen, C. Y. (1991). Sources of change in energy use in the U.S. economy, 1972–1982: A structural decomposition analysis. Resources and Energy, 13(1), 1-21.
DOI kaynağını açKopyalandı.Dietzenbacher, E., & Los, B. (2000). Structural decomposition techniques: Sense and sensitivity. Economic Systems Research, 12(1), 41-58.
Yayın kaynağını açKopyalandı.