Şekil ve Tablo Raporlaması: Veri Görselleştirme Standartları
- Ortaya koyan
- Tufte (visual communication theory), ICMJE standards, APA style guide
- Yıl
- 1983
- Tür
- Guideline
- Aile
- data-presentation
Bu metin makine çevirisidir ve henüz incelenmedi. Asıl metni İngilizce oku
Ne işe yarar?
Tablolar ve şekiller, bilimsel makalelerde araştırma verilerini sunmanın birincil araçlarıdır.
İyi tasarlanmış bir tablo veya şekil, okuyucuların karmaşık veri örüntülerini anında kavramasını sağlarken; kötü tasarlanmış bir tablo veya şekil, bulguları gizleyebilir veya yanıltıcı olabilir. ICMJE Tavsiyeleri ve APA Yayın Kılavuzu, tablo ve şekil biçimlendirme, başlıklar, lejantlar ve referans gösterme konusunda standartlar belirler. Tablolar, kesin sayısal değerler ve satırlar ile sütunlar arasındaki karşılaştırmalar için en uygunken; şekiller (grafikler, çizimler, resimler) eğilimleri, ilişkileri veya dağılımları göstermek için daha iyidir. Her ikisi de kendi kendine yeterli olmalı (metne başvurmadan anlaşılabilir olmalı) ve makalede açıkça referans gösterilmelidir.
Yöntemin mantığı
Tablolar ve şekiller farklı iletişim işlevleri görür. Metindeki sayılar ('Ortalama yaş 45.3 yıl, standart sapma 8.2 idi') gruplar arasında karşılaştırmayı zorlaştırır; bir tablo bunu kompakt bir şekilde gösterir ve hızlı karşılaştırmalara olanak tanır. Zaman içindeki iki eğilimi gösteren bir çizgi grafik, bir sonuç paragrafından daha hızlı iletim sağlar. Edward Tufte'nin 'veri-mürekkep oranı' ilkesi burada geçerlidir: veriye ayrılan alanı en üst düzeye çıkarın; dekoratif veya gereksiz öğeleri en aza indirin. Aşırı kılavuz çizgileri, gölgelendirme veya dipnotları olan karmaşık bir tablo okuyucuları yorar; temiz, iyi etiketlenmiş bir tablo güçlüdür. Benzer şekilde, net eksen etiketleri olmayan 3B pasta grafikler veya renkli saçılım grafikleri alan israf eder ve netleştirmek yerine kafa karıştırır. En iyi sunum, veriye ve mesaja bağlıdır.
Tarih
Tablolar ve şekiller, bilimsel iletişimde 17. yüzyıldan beri kullanılmaktadır. Londra Kraliyet Cemiyeti (kuruluşu 1660), bilimsel raporlamada tablo ve şekil kullanımını standartlaştırmıştır. Edward Tufte'nin 'The Visual Display of Quantitative Information' (1983) adlı eseri, veri-mürekkep oranı, yalan faktörü ve görsel hiyerarşi gibi ilkeleri tanıtarak veri görselleştirme konusundaki düşünceyi devrimleştirmiştir. Biyomedikal dergiler için modern standartlar ICMJE (Tavsiyeler, 1979 ve sonrası) ve APA (Yayın Kılavuzu, 1957 ve sonrası) tarafından biçimlendirilmiştir. Dijital çağda, etkileşimli şekiller ve ek veriler giderek daha mümkün hale gelmektedir, ancak baskı ve PDF standartları dergilerde hala hakimdir. Erişilebilirlik standartları (WCAG 2.1), artık şekiller için alternatif metin ve erişilebilir renk şemaları gerektirmektedir.
Ne zaman kullanılır?
Tabloları, okuyucuların yakından incelemesi veya satırlar ve sütunlar arasında karşılaştırması gereken sayısal veriler için kullanın (örneğin, demografik özellikler, istatistiksel sonuçlar, ayrıntılı ölçümler). Şekilleri eğilimler, ilişkiler, dağılımlar veya görsel örüntüler için kullanın (örneğin, sağkalım eğrileri, doz-yanıt ilişkileri, anatomik diyagramlar). Aynı veriyi hem tablo hem de şekilde sunmayın; birini seçin. Çok sayıda değişken içeren büyük veri kümeleri için, ana makalede yer sınırlıysa ek tablolar (genellikle çevrimiçi ek olarak yerleştirilir) gerekebilir. Her zaman metinde her tablo ve şekle referans verin.
Sınırlar ve dikkat edilmesi gerekenler
- Alan kısıtlamaları: dergiler makale başına tablo ve şekil sayısını sınırlar (örneğin, 'en fazla 4 şekil ve 2 tablo'); büyük veri kümeleri sığmayabilir.
- Karmaşıklık: bazı verilerin görselleştirilmesi zordur (örneğin, birden fazla değişken arasındaki etkileşimler); bir şekil çok kalabalık hale gelebilir.
- Erişilebilirlik sorunları: renk körlüğü erkeklerin %8'ini ve kadınların %0.5'ini etkiler; yalnızca renklere dayanan şekiller erişilemez. Ayrıca, şekillerdeki çok küçük metinler düşük görüşlü okuyucular için okunamaz olabilir.
- 3B veya dekoratif efektlerin kötüye kullanılması: 3B pasta grafikler algılanan oranları bozar; dekoratif arka planlar netliği azaltır.
- Tip I hatalar: şekiller, ölçeklerin veya eksen limitlerinin seçimi yoluyla farkları abartmak veya yanıltmak için kullanılabilir.
Kaynak metnin koşulları, bağımsız bilimsel inceleme veya analiz motoru doğrulaması yerine geçmez.
Güçlü yönleri
- Netlik ve hız: okuyucular, iyi tasarlanmış bir tablo veya şekilden, anlatısal metinden daha hızlı veri örüntülerini ve karşılaştırmalarını kavrarlar.
- Kesinlik: tablolar, kesin değerlerin (ortalamalar, yüzdeler, sayımlar) sunulmasına olanak tanır; şekiller eğilimleri ve örüntüleri gösterir.
- Erişilebilirlik: görsel sunum, farklı öğrenme stillerine sahip okuyuculara hitap eder; bazı okuyucular anlatısal sonuçları atlar ve bunun yerine tabloları/şekilleri okur.
- Alan verimliliği: on değişkenli ve beş gruplu bir tablo, her hücreyi tanımlayan paragraflardan daha kompakttır.
- Atıf etkisi: net, bilgilendirici şekillere sahip makaleler daha sık atıf alır; şekiller genellikle derleme makalelerinde ve öğretim materyallerinde yer alır.
Uygulama alanları
- Birincil çalışma sonuçlarını sunma: tanımlayıcı istatistikler ve ayrıntılı sayısal sonuçlar için tablolar kullanın; ana bulgular, eğilimler veya anahtar karşılaştırmalar için şekiller kullanın.
- Meta-analiz yapma: orman grafikleri (bir tür şekil), çalışmalar arasındaki etki büyüklüklerini göstermek için standarttır; özet tablolar çalışma özelliklerini gösterir.
- Sistematik bir derleme oluşturma: çalışma özelliklerinin ve kalite değerlendirmelerinin özet tabloları esastır; arama stratejisini (PRISMA akış şeması) ve sonuçları (orman grafiği) gösteren şekiller gereklidir.
- Tez veya doktora hazırlama: tablolar ve şekiller, büyük veri kümelerini net bir şekilde organize etmeye ve sunmaya yardımcı olur; ek ekler ayrıntılı tabloları barındırabilir.
Nasıl çalışır?
Nasıl çalışır?
Tablolar için: (1) Ardışık olarak numaralandırın (Tablo 1, Tablo 2 vb.). (2) Tablonun üzerine açıklayıcı bir başlık oluşturun (örneğin, 'Tablo 1. Gruplara Göre Katılımcıların Demografik Özellikleri'). (3) Tüm sütunları ve satırları açıkça etiketleyin; standart birimleri kullanın (örneğin, Ortalama ± SS, %, n). (4) Veri kategorileri için satırları, değişkenler veya gruplar için sütunları kullanın. (5) İlgiliyse toplamları ekleyin (örneğin, altta toplam N). (6) Kısaltmalar, istatistiksel yöntemler veya p-değerlerini gösteren yıldızlar için bir tablo notu ekleyin (örneğin, '*p<.05, **p<.01'). (7) Biçimlendirmeyi basit tutun: minimum kılavuz çizgileri (genellikle bölümler arasında yalnızca yatay çizgiler), tutarlı yazı tipi boyutu. Şekiller için: (1) Ardışık olarak numaralandırın (Şekil 1, Şekil 2). (2) Şeklin altına bir başlık oluşturun. Başlık yapısı: 'Şekil 1. [Şekli açıklayan kısa başlık]. [Gösterilen verileri, yöntemleri veya örüntüleri açıklayan açıklayıcı cümle(ler)]. [Varsa lejant veya anahtar.]' (3) Eksenleri birimlerle birlikte açıkça etiketleyin. (4) İlgiliyse hata çubukları veya güven aralıkları ekleyin. (5) Netlik için renkleri veya sembolleri kullanın, dekorasyon için değil; şekillerin gri tonlamada anlaşılır olmasını sağlayın. (6) Kafa karıştırmak yerine netleştiren 3B efektlerden, aşırı renk gradyanlarından veya standart olmayan görselleştirmelerden kaçının. (7) Şekilleri yüksek çözünürlüklü görüntüler olarak yerleştirin (baskı için 300 dpi, ekran için 96 dpi); düşük çözünürlüklü ekran görüntülerini kullanmaktan kaçının. Veriye göre şekil türünü seçin: zaman içindeki eğilimler için çizgi grafikler, gruplar arasındaki karşılaştırmalar için çubuk grafikler, ilişkiler için saçılım grafikleri, dağılımlar için histogramlar, meta-analizler için orman grafikleri.
Kaliteli tablolar ve şekiller şu kriterleri karşılar: (1) Kendi kendine yeterli: başlık ve başlık, metne başvurmadan anlaşılmasını sağlayacak kadar yeterlidir. (2) Netlik: tüm etiketler açık ve belirsiz değildir; açıklama olmaksızın kısaltma kullanılmamıştır (tabloda veya notta). (3) Doğruluk: değerler metinle eşleşir ve uygun anlamlı rakamlarla raporlanır. (4) Tutarlılık: benzer veriler (örneğin, birden fazla çalışma) tablolar arasında aynı şekilde biçimlendirilmiştir; renk kodlaması tutarlıdır. (5) Basitlik: gereksiz kılavuz çizgileri, renkler veya dekoratif öğeler yoktur; 'veri-mürekkep oranı' yüksektir. (6) Erişilebilirlik: metin okunacak kadar büyüktür; renkler renk körü okuyucular için ayırt edilebilir; arka plan ve metin arasında yüksek kontrast vardır. (7) Referans gösterme: her tablo ve şekil, göründükleri sırayla metinde belirtilir (örneğin, 'Tablo 1'de gösterildiği gibi,' 'Şekil 2 gösteriyor...'). (8) Tamlık: dipnotlar tüm yıldızları, sembolleri veya standart olmayan kısaltmaları açıklar.
Hakemler, tabloları ve şekilleri doğruluk (sayılar makale metniyle eşleşiyor mu?), uygunluk (bu veriyi sunmanın en iyi yolu bu mu?) ve netlik (okuyucular veriyi belirsizlik olmadan anlayabilir mi?) açısından değerlendirir. Okunması çok küçük olan şekiller, belirsiz başlıkları olan tablolar veya eksen etiketleri olmayan şekiller revizyon taleplerine neden olur. Dergi dizgi işlemlerinde, yüksek çözünürlüklü şekiller yayın için gereklidir; düşük çözünürlüklü görüntüler kanıt aşamasında reddedilebilir. Okuyucular için net, iyi tasarlanmış tablolar ve şekiller anlayışı artırır ve genellikle bir makaleyi referans gösterme nedenleri olarak belirtilir. Tersine, kafa karıştırıcı veya yanıltıcı şekiller güveni zedeler ve inceleme veya düzeltme taleplerine yol açabilir.
Sık yapılan hatalar
- Çok küçük veya düşük çözünürlüklü şekiller: ekranınızda iyi görünen bir şekil, basıldığında veya PDF'de okunamaz olabilir; baskı için 300 dpi, ekran için minimum 96 dpi'de gönderin.
- Eksik veya belirsiz eksen etiketleri: okuyucular, eksenlerin neyi temsil ettiğini veya hangi birimlerin kullanıldığını bilmeden bir grafiği yorumlayamaz. Eksenleri her zaman birimlerle etiketleyin (örneğin, 'Zaman (günler)', 'Konsantrasyon (mg/mL)').
- Belirsiz başlıkları olan tablolar: 'Grup 1' ve 'Grup 2' anlamsızdır; açıklayıcı başlıklar kullanın ('Tedavi Grubu' ve 'Kontrol Grubu').
- 3B pasta grafikler: oranlar bozulur ve karşılaştırılması zordur. Bunun yerine çubuk grafikler veya basit 2B pasta grafikler kullanın (ancak pasta grafikler genellikle kesin karşılaştırmalar için tercih edilmez).
- Gereksiz kılavuz çizgileri veya gölgelendirme: aşırı biçimlendirme tabloyu karıştırır ve veriden uzaklaştırır. Minimum kılavuz çizgileri (genellikle yalnızca yatay çizgiler) kullanın ve netlik için gerekmedikçe arka plan gölgelendirmesi yapmayın.
- Tekrarlama: aynı veriyi hem metinde hem de tabloda veya hem şekilde hem de tabloda sunmak alan israfıdır. En iyi formatı seçin ve metinde referans verin.
- Kendi kendine yeterli olmayan şekiller: 'ayrıntılar için metne bakın' diyen bir şekil başlığı kendi kendine yeterli değildir. Okuyucular, metne başvurmadan şekli anlamalıdır.
Sık sorulan sorular
Veriler hem metinde hem de tabloda/şekilde görünmeli mi?
Hayır. Her veri noktasını yalnızca bir yerde sunun. Metinde, ana bulguları vurgulayın ve okuyucuları tabloya veya şekle yönlendirin (örneğin, 'Tedavi, katılımcıların %85'inde semptomları iyileştirdi (Tablo 1)'). Tablo değerlerini anlatısal metinde tekrarlamayın; alan israfı olur ve yazım hataları riski taşır.
Bir şekil başlığı ne kadar ayrıntılı olmalı?
Bir başlık, okuyucuların metne başvurmadan şekli anlamasını sağlayacak eksiksiz bir açıklama olmalıdır. Kısa bir başlıkla başlayın (örneğin, 'Tedavi Grubuna Göre Sağkalım Eğrileri'), ardından ne gösterildiğini, örneklem büyüklüğünü ve önemli ayrıntıları (örneğin, yöntemler, sonuçların tanımları) açıklayın. Şekil semboller veya hata çubukları kullanıyorsa, bunları başlıkta veya lejantta açıklayın. Uzunluk: genellikle 1-3 cümle, ancak netlik için gerekirse daha fazla olabilir.
Şekillerde renk kullanmak kabul edilebilir mi?
Evet, ancak rengi akıllıca kullanın. Rengi önemli örüntüleri vurgulamak veya grupları ayırt etmek için kullanın, dekorasyon için değil. Şekillerin gri tonlamada anlaşılır olmasını sağlayın (baskı için bazı şekilleri siyah-beyaz olarak test edin). Kırmızı-yeşil renk kombinasyonlarından kaçının (renk körü okuyucular bunları ayırt edemez). Renk körü dostu paletler kullanın (çevrimiçi olarak mevcuttur, örn. ColorBrewer). Renkleri etiketleyin veya renk ek olarak semboller kullanın (örneğin, farklı gruplar için düz çizgi ve kesikli çizgi).
Bir şekil ile bir şekil paneli arasındaki fark nedir?
Bir şekil, eksiksiz bir grafiktir (bir çizelge, resim veya diyagram). Bir şekil paneli, daha büyük bir şeklin bir bileşenidir. Örneğin, 'Şekil 1' üç panel (A, B, C) içerebilir ve her biri verinin farklı bir yönünü gösterebilir. Bu, ilgili verileri netliği korurken tek bir uyumlu şekil olarak sunmanıza olanak tanır. Panelleri 'Şekil 1A', 'Şekil 1B' vb. olarak etiketleyin.
Tablolarda kaç anlamlı rakam görünmelidir?
Ölçüme ve örneklem büyüklüğüne dayalı olarak uygun kesinlikte değerler raporlayın. Genellikle, verilerin desteklediğinden bir fazladan fazla anlamlı rakam raporlamayın. Örneğin, 20 örneklem büyüklüğüne sahip bir ortalama, genellikle beş (45.234) değil, 2-3 anlamlı rakamla (örneğin, 45.2) raporlanmalıdır. Standart sapmalar ve hata çubukları, ortalamadan bir fazla anlamlı rakam kullanmalıdır (örneğin, ortalama 45.2, SS 8.3). Alanınızın geleneklerini kontrol edin; bazı alanlar daha muhafazakardır (daha az rakam), bazıları daha liberaldir.
Ne zaman hata çubukları veya güven aralıkları kullanmalıyım?
Varyasyonlu sürekli veriler için hata çubukları kullanın (standart sapmalar veya standart hatalarla ortalamalar veya güven aralıkları). Bağlam olmadan kategorik oranlar için kullanmayın. Çubuk grafiklerde grupları karşılaştırırken, hata çubuklarının neyi temsil ettiğini her zaman belirtin (örneğin, 'çubuklar ±1 SS'yi temsil eder' veya 'hata çubukları %95 güven aralıklarıdır'). Çubuk grafiklerde grupları karşılaştırırken, güven aralıkları genellikle standart hatalardan daha çok tercih edilir çünkü yorumlamayı kolaylaştırırlar (birbirine karışmayan GK'lar anlamlı farklılıkları gösterir, ancak bu resmi bir test değildir).
İlgili yöntemler
Kaynaklar
American Psychological Association (2020). Publication Manual of the American Psychological Association (7th ed.). Washington, DC: American Psychological Association.
ISBN: 978-1-4338-3216-1Kopyalandı.Tufte, E. R. (2001). The Visual Display of Quantitative Information (2nd ed.). Cheshire, CT: Graphics Press.
ISBN: 978-0-961392-14-6Kopyalandı.International Committee of Medical Journal Editors (2023). Recommendations for the Conduct, Reporting, Editing, and Publication of Scholarly Work in Medical Journals.
Yayın kaynağını açKopyalandı.