Belge Toplama — Belge Toplama ve Analizi
- Ortaya koyan
- Rooted in historical and social science traditions; systematized by Lindsay Prior and Glenn Bowen
- Yıl
- 19th–20th century historical methods; contemporary social-science codification c. 2000s
- Tür
- Qualitative / mixed data-collection technique
- Aile
- Data collection
Bu metin makine çevirisidir ve henüz incelenmedi. Asıl metni İngilizce oku
Ne işe yarar?
Belge toplama, araştırmacının mevcut yazılı, görsel veya dijital kayıtları (raporlar, toplantı tutanakları, politikalar, mektuplar, fotoğraflar veya kurumsal kayıtlar gibi) birincil veya tamamlayıcı kanıt olarak topladığı ve incelediği sistematik bir veri toplama tekniğidir.
Nitel, tarihsel ve karma yöntem araştırmalarında yaygın olarak kullanılır ve tek başına bir yöntem olarak kullanılabileceği gibi mülakat ve gözlemi tamamlayabilir.
Yöntemin mantığı
Belge toplamayı 'geçmişi orada olmadan dinlemek' olarak düşünebiliriz. Araştırmacı, insanlara ne olduğunu sormak veya olayları gerçek zamanlı olarak gözlemlemek yerine, neyin kararlaştırıldığını, iletildiğini veya belgelendiğini anlamak için resmi raporlar, yazışmalar, yayınlanmış planlar veya arşivlenmiş kayıtlar gibi 'kağıt izini' inceler. Bir dedektifin dava dosyalarını incelemesi gibi, araştırmacı da yazılı eserlerde gömülü kalıpları, sessizlikleri ve anlamları arar, hangi belgelerin ilgili olduğuna ve içeriklerinin güvenilir olup olmadığına karar vermek için sistematik kriterler uygular.
Tarih
Akademik bir uygulama olarak belge toplama, 19. yüzyıl tarih yazımına ve yazılı kayıtları kanıt olarak kullanma pozitivist geleneğine dayanmaktadır. Sosyal bilimlerde, yöntem W. I. Thomas ve Florian Znaniecki'nin kişisel mektuplara ve kurumsal belgelere büyük ölçüde dayanan çığır açan çalışması The Polish Peasant in Europe and America (1918–1920) ile geliştirilmiştir. Lindsay Prior'ın Using Documents in Social Research (2003) adlı eseri kapsamlı bir sosyolojik çerçeve sunmuş ve Glenn Bowen'ın Qualitative Research Journal'da yayınlanan 2009 tarihli yaygın olarak alıntılanan makalesi, nitel araştırmacılar için standart bir referans haline gelen pratik bir dört kriterli değerlendirme yaklaşımı oluşturmuştur.
Ne zaman kullanılır?
Belge toplama, ilgi duyulan olaylar, kararlar veya süreçler zaten kaydedilmişse ve doğrudan gözlem veya mülakat pratik değil, etik değil veya yetersizse (örneğin, tarihsel politika değişikliklerini, örgütsel karar alma süreçlerini veya kamuya açık kurumsal kayıtları incelemek) doğru bir seçimdir. Tarihsel ve arşiv araştırmaları için bağımsız bir yöntem olarak ve mülakat bulgularını üçgenlemek için tamamlayıcı bir yöntem olarak iyi çalışır. Fenomenin katılımcıların öznel deneyimlerini veya mevcut davranışlarını yakalamayı gerektirdiği durumlarda yalnızca belgelere güvenmekten kaçının – ve ilgili arşivlere erişimin kısıtlı olduğu, belgelerin eksik olabileceği veya kayıtlardaki yoğun kurumsal yanlılığın değerlendirilemediği durumlarda özellikle dikkatli olun.
Sınırlar ve dikkat edilmesi gerekenler
- Belgeler yazarlarının bakış açısını ve amacını yansıtır; eksik, seçici veya kasıtlı olarak yanıltıcı olabilirler.
- İlgili arşivlere, kurumsal kayıtlara veya gizli belgelere erişim sıklıkla kısıtlıdır.
- Araştırmacı belirsizlikleri açıklığa kavuşturamaz veya takip soruları soramaz — belirsiz pasajlar dikkatle yorumlanmalıdır.
- Mevcut belgelerin niceliği kaliteye eşit değildir; hacimli arşivler, anahtar kayıtlar eksik olsa bile eksiksizlik yanılsaması yaratabilir.
Kaynak metnin koşulları, bağımsız bilimsel inceleme veya analiz motoru doğrulaması yerine geçmez.
Güçlü yönleri
- Tepkisiz — belgeler araştırmacıdan bağımsız olarak var olduğundan, içerikleri gözlem veya mülakat etkilerinden etkilenmez.
- Mülakatlar veya gözlemler yoluyla yeniden yapılandırılamayan tarihsel olaylara, süreçlere ve kararlara erişim sağlar.
- Özellikle büyük arşiv koleksiyonları dijital olarak mevcut olduğunda, birincil veri toplamaya göre genellikle uygun maliyetlidir.
- Zengin bağlamsal ayrıntı sağlar ve mülakatlar veya gözlemlerle birlikte bir üçgenleme kaynağı olarak hizmet edebilir.
- Uzun zaman dilimlerini kapsayabilir, dönemler veya kuruluşlar arasında boylamsal veya karşılaştırmalı analiz yapılmasına olanak tanır.
Uygulama alanları
- Bakanlık genelgelerini, komite raporlarını ve yasama kayıtlarını analiz ederek eğitim politikasının nasıl geliştirildiğini ve revize edildiğini izlemek.
- Yıllık raporları, iç yazışmaları ve stratejik planları zaman içinde inceleyerek örgütsel kültür değişimini incelemek.
- Hükümet yayınlarını, hastane kayıtlarını ve medya kapsamını analiz ederek halk sağlığı müdahaleleri üzerine tarihsel araştırma yapmak.
- Vaka çalışmalarında mülakat verilerini, proje belgelerini, toplantı tutanaklarını ve yazışmaları inceleyerek katılımcı anlatılarını doğrulamak ve zenginleştirmek suretiyle tamamlamak.
- Yayınlanmış kodlar ve revizyon geçmişleri aracılığıyla bir disiplin içindeki mesleki standartların veya etik yönergelerin evrimini analiz etmek.
- Gazete makalelerini veya yayın transkriptlerini sistematik olarak toplayarak ve kodlayarak sosyal konuların medya çerçevelemesini araştırmak.
Nasıl çalışır?
Nasıl çalışır?
Araştırmacı, araştırma sorusunu makul bir şekilde yanıtlayabilecek belge türlerini tanımlar; örneğin, politika belgeleri, kurumsal raporlar, toplantı tutanakları veya yayınlanmış istatistikler. Bu aşamada, toplamanın odaklanmış ve denetlenebilir olmasını sağlamak için açık dahil etme ve hariç tutma kriterleri belirlenir.
İlgili belgeler kurumsal arşivler, kütüphaneler, açık erişim depoları, bilgi edinme talepleri veya kuruluşlarla doğrudan temas yoluyla bulunur. Hem birincil belgeler (olaylara yakın aktörler tarafından üretilenler) hem de ikincil belgeler (birincil kaynaklardan yararlanan başkaları tarafından üretilenler) dikkate alınır.
Her belge özgünlük (gerçek mi?), güvenilirlik (doğru ve tarafsız mı?), temsil edilebilirlik (tipik mi yoksa atipik bir bakış açısını mı yansıtıyor?) ve anlam (içerik açık ve yorumlanabilir mi?) açısından değerlendirilir. Bu aşamada Bowen'ın dört kriterli çerçevesi yaygın olarak kullanılır.
İlgili içerik çıkarılır, kodlanır ve düzenlenir. Araştırma amacına bağlı olarak, çıkarma nicel (sıklık sayımı), nitel (temaların ve kategorilerin belirlenmesi) veya her ikisi de olabilir. İçerikle birlikte bağlama ilişkin notlar (belgeyi kimin, hangi amaçla ve ne zaman ürettiği) kaydedilir.
Çıkarılan kanıtlar tutarlı bir anlatıya veya argümana entegre edilir. Nitel çalışmalarda bu genellikle tematik veya anlatısal sentez anlamına gelir; karma yöntem çalışmalarında ise belge bulguları, daha eksiksiz bir tablo oluşturmak için mülakat veya gözlem verileriyle üçgenlenir.
Sık yapılan hatalar
- Belgeleri gerçekliğin tarafsız aynaları olarak ele almak — tüm belgeler bir amaçla birileri tarafından üretilir; yazarlık, hedef kitle ve bağlamın eleştirel değerlendirmesi esastır.
- Köken değerlendirmesini ihmal etmek — belgeleri özgünlük veya temsil edilebilirliklerini kontrol etmeden kullanmak, sonuçları sahte, atipik veya seçici olarak korunmuş kayıtlara dayandırma riskini taşır.
- 'En uygun olanın hayatta kalması'ndan kaynaklanan örnekleme yanlılığı — iyi korunmuş kurumsal kayıtlar güçlü aktörleri aşırı temsil eder; marjinalize edilmiş sesler arşivde bulunmayabilir.
- Net bir çıkarma protokolü olmadan aşırı toplama — tanımlanmış kodlama kriterleri olmadan büyük belge setleri biriktirmek yüzeysel, odaklanmamış analize yol açar.
- Erişim sınırlamalarını bildirmemek — okuyucunun hangi belgelerin arandığını ancak mevcut olmadığını bilmesi gerekir, böylece kanıt tabanının eksiksizliğini değerlendirebilir.
Sık sorulan sorular
Belge toplama, içerik analizinden nasıl farklıdır?
Belge toplama, veri olarak kullanılmak üzere mevcut kayıtları tanımlama, bulma ve toplama sürecini ifade eder. İçerik analizi ise bu belgelere (veya diğer metinlere) uygulanan, temaları, kelimeleri veya kategorileri sistematik olarak kodlamak ve saymak için kullanılan analitik bir tekniktir. Belge toplama bir veri toplama adımıdır; içerik analizi ise analitik bir yöntemdir. Bu ikisi sıklıkla birleştirilir — belgeler toplanır, ardından içerik analizi kullanılarak analiz edilir — ancak kavramsal olarak farklıdırlar.
Her belgeyi resmi olarak değerlendirmem gerekiyor mu?
Titiz bir araştırma için evet — her belge özgünlük, güvenilirlik, temsil edilebilirlik ve yorumlanabilirlik açıklığı açısından değerlendirilmelidir. Uygulamada, araştırmacılar genellikle kademeli bir yaklaşım uygular: açıkça ilgisiz veya güvenilmez öğeleri hariç tutmak için tüm koleksiyon için kısa bir tarama, ardından analize dahil edilecek belgelerin ayrıntılı değerlendirilmesi. Kriterler ve herhangi bir hariç tutma, yöntemler bölümünde şeffaf bir şekilde rapor edilmelidir.
Belge toplama nicel araştırmalarda kullanılabilir mi?
Evet. Belgelerden sayısal veriler (kurumsal raporlardan kayıt istatistikleri veya yasama kayıtlarından oy sayıları gibi) çıkarıldığında, belge toplama nicel analizi destekler. Toplama ve değerlendirme adımları aynı kalır; yalnızca çıkarma ve sentez farklılık gösterir (sıklık sayımları, zaman serisi verileri vb.). Karma yöntem çalışmaları, aynı belge setinin nicel çıkarımını nitel tematik okumayla rutin olarak birleştirir.
İhtiyacım olan belgelere erişemezsem ne olur?
Kısıtlı erişim gerçek bir sınırlamadır ve dürüstçe rapor edilmelidir. Stratejiler arasında bilgi edinme talepleri, eşdeğer kamuya açık alternatiflerin belirlenmesi, erişimi olan kilit bilgilendiricilerle mülakat yapılması veya araştırma sorusunun mevcut kanıtların makul bir şekilde destekleyebileceği şekilde daraltılması yer alır. Erişilemeyen kaynaklardan bahsetmeyi asla ihmal etmeyin — okuyucuların kanıt tabanının eksiksizliğini değerlendirmek için bu bilgiye ihtiyacı vardır.
Resmi belgelerdeki yanlılığı nasıl ele alırım?
Resmi belgeler, onları üretenlerin bakış açısını yansıtır ve sakıncalı bilgileri sistematik olarak atlayabilir. Üçgenleme ana güvencedir: resmi hesapları diğer paydaşlardan gelen belgelerle, mülakat verileriyle veya gözlem kayıtlarıyla karşılaştırın. Her belgenin kurumsal bakış açısını analizde nesnel bir kayıt olarak ele almak yerine açıkça belirtmek de esastır.
İlgili yöntemler
Kaynaklar
Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative Research Journal, 9(2), 27–40.
DOI kaynağını açKopyalandı.Prior, L. (2003). Using Documents in Social Research. Sage.
ISBN: 978-0761966494Kopyalandı.