İçeriğe atla
Arama sonuçlarına dön

Günlük Yöntemi — Araştırma Günlüğü Yöntemi

Ortaya koyan
Gordon Allport (systematic social-science use); Nels Anderson (early fieldwork diaries)
Yıl
1920s–1940s (systematised by Allport, 1942)
Tür
Qualitative / mixed-methods data-collection technique
Aile
Data collection

Bu metin makine çevirisidir ve henüz incelenmedi. Asıl metni İngilizce oku

Yazı boyutu

Ne işe yarar?

Günlük yöntemi, katılımcıların belirli bir çalışma süresi boyunca düzenli veya olaya bağlı aralıklarla düşüncelerini, davranışlarını, olayları veya deneyimlerini kendi kelimeleriyle kaydettikleri bir veri toplama tekniğidir.

Verileri olaya yakın bir zamanda yakalayarak, günlükler geriye dönük hatırlama yanlılığını azaltır ve araştırmacılara, tek seferlik anketlerin ve geriye dönük görüşmelerin sağlayamayacağı, günlük yaşamın akışını olduğu gibi görme imkanı sunar.

Yöntemin mantığı

Katılımcılardan bir araştırma çalışması için kişisel bir günlük tutmalarını istediğinizi düşünün. Her akşam stresleri, yeme alışkanlıkları veya sosyal etkileşimleri hakkında kısa bir giriş yazarlar — veya belirli bir tetikleyici olay meydana geldiğinde bir giriş yazarlar. Deneyimleri haftalar sonra değil, gerçekleştiği anda kaydettikleri için, veriler yeniden yapılandırılmış bellek yerine gerçek zamanlı deneyimi yansıtır. Araştırmacılar daha sonra katılımcılar arasında ve zaman içinde kalıpları belirlemek için düzinelerce veya yüzlerce girişi okur, samimi günlük hesapları sistematik kanıtlara dönüştürür.

Tarih

Kişisel günlükler yüzyıllardır tarihi ve biyografik kaynaklar olarak kullanılmıştır, ancak araştırmacı tarafından atanan günlüklerin bir sosyal bilim veri toplama aracı olarak sistematik kullanımı, 1920'lerde ve 1930'larda Nels Anderson ve W.I. Thomas gibi Chicago Okulu sosyologları tarafından öncülük edilmiştir. Gordon Allport'un 1942 tarihli psikolojideki kişisel belgeler üzerine monografisi, günlük araştırması için ilk metodolojik çerçeveyi sağlamıştır. Yöntem, 1990'larda ekolojik anlık değerlendirmenin yükselişiyle ve daha sonra akıllı telefon tabanlı günlük uygulamalarıyla yeniden canlanmış, Bolger, Davis ve Rafaeli'nin Annual Review of Psychology'deki etkili 2003 incelemesiyle doruk noktasına ulaşmış ve bu inceleme standart metodolojik referans olmaya devam etmektedir.

Ne zaman kullanılır?

Araştırma sorunuz kişi içi değişim, varyasyon veya zaman içindeki deneyimle ilgili olduğunda — ve olaya yakınlık önemli olduğunda (örn. ruh hali dalgalanması, günlük stres, sağlık davranışı, ilişkisel dinamikler) günlük yöntemini kullanın. Ayrıca, yeme davranışı, ağrı veya kişilerarası çatışma gibi konularda geriye dönük hatırlamanın sistematik çarpıtmaya yol açacağı durumlarda da iyi sonuç verir. Günlükleri şu durumlarda kullanmayın: (a) fenomen o kadar nadirdir ki katılımcılar kaydedilebilir bir olay olmadan günler veya haftalar geçirebilir; (b) popülasyon tekrarlanan girişlerin yükünü kaldıramaz (örn. şiddetli bilişsel bozukluk); (c) araştırma sorusu zamansal bir süreç yerine tek bir kesitsel anlık görüntü gerektirir; veya (d) uyaran sunumu üzerinde sıkı deneysel kontrol gereklidir.

Sınırlar ve dikkat edilmesi gerekenler

  • Uyum zamanla bozulur; daha uzun çalışma süreleri, eksik girişlerin, seçici bırakmanın veya geriye dönük doldurmanın daha yüksek oranlarını gösterir.
  • Reaktivite: günlük tutma eylemi, kaydedilen davranışları veya düşünceleri değiştirebilir, bir ölçüm artefaktı ortaya çıkarır.
  • Açık anlatım günlükleri, kodlaması ve analizi zaman alıcı olan büyük hacimli metinler üretir.
  • Katılımcıların girişleri tutarlı bir şekilde kaydedebilmesi ve istemesi gerekir — düşük okuryazarlık, yüksek zaman baskısı veya sınırlı dijital erişime sahip popülasyonlar pratik engeller oluşturur.

Kaynak metnin koşulları, bağımsız bilimsel inceleme veya analiz motoru doğrulaması yerine geçmez.

Güçlü yönleri

  • Doğal olarak ortaya çıkan davranış ve deneyimi bağlamında, olaya yakın bir zamanda yakalar, geriye dönük hatırlama yanlılığını keskin bir şekilde azaltır.
  • Kişi içi analizi mümkün kılar, aynı bireyin günler veya durumlar arasında nasıl değiştiğini ortaya koyar — tek seferlik anketlerle imkansız olan bir ayrıntı düzeyi.
  • Esnek format: açık anlatım girişleri nitel sorulara uygundur; yapılandırılmış derecelendirme ölçekleri nicel veya karma tasarımlara uygundur.
  • Katılımcılar kendi yaşamlarının aktif kaydedicileri haline gelirler, bu da katılımı ve yansıtıcı farkındalığı artırabilir.
  • Tekrarlanan laboratuvar veya klinik ziyaretleri gerektirmeden boylamsal araştırmalar için uygundur, geniş coğrafi olarak dağılmış örneklemleri mümkün kılar.

Uygulama alanları

  • Klinik ve sağlık psikolojisi araştırmalarında günlük stresi, ruh halini ve başa çıkmayı izlemek.
  • Sağlık ve beslenme araştırmalarında yeme davranışı, fiziksel aktivite veya uyku düzenlerini incelemek.
  • Yakın ilişkiler ve aile araştırmalarında ilişki kalitesini, çatışmayı ve sosyal desteği incelemek.
  • Örgütsel araştırmalarda çalışanların günlük iş deneyimlerini, görev taleplerini ve duygusal emeğini yakalamak.
  • Eğitim ve uygulamalı dilbilim araştırmalarında dil kullanımını, okuryazarlık olaylarını veya öğrenme epizotlarını belgelemek.
  • Kronik hastalık ve hasta deneyimi çalışmalarında semptom dalgalanmasını ve hastalık yönetimini araştırmak.

Nasıl çalışır?

Nasıl çalışır?

1

Araştırmacı, günlük formatına (açık anlatım, yapılandırılmış derecelendirme ölçekleri veya bir kombinasyon), kayıt programına (aralık-bağımlı: her gün sabit zamanlar; sinyal-bağımlı: rastgele uyarılar; olay-bağımlı: hedef bir olay tarafından tetiklenen), çalışma süresine ve ortamına (kağıt defter, e-posta, uygulama veya SMS) karar verir. Format, katılımcıların yorulmadan tutarlı bir şekilde tamamlayabileceği kadar hafif olmalıdır.

2

İncelenen fenomen hakkında doğrudan deneyimi olan katılımcılar seçilir ve tam olarak bilgilendirilir. Açık talimatlar, örnek bir giriş ve gerekli tüm araçlar (kağıt günlük, uygulama girişi) alırlar. En önemlisi, girişleri derhal kaydetmeleri ve kaçırılan günleri geriye dönük olarak doldurmamaları konusunda eğitilirler, çünkü gecikmiş girişler yöntemin ortadan kaldırmayı amaçladığı hatırlama yanlılığını yeniden ortaya çıkarır.

3

Katılımcılar, üzerinde anlaşılan çalışma süresi boyunca günlük girişlerini tamamlarlar — tipik olarak birkaç günden birkaç haftaya kadar, yıpranma riski olmadan nadiren üç ayı aşar. Her giriş, deneyim anında veya ona yakın bir zamanda hedef değişkenleri (duygular, davranışlar, olaylar) yakalar. Uyarılar veya hatırlatma bildirimleri, müdahaleci olmayacak kadar sık olmadan uyumu sürdürmeye yardımcı olur.

4

Araştırmacı, veri toplama penceresi sırasında uyumu kontrol eder: gönderim oranlarını gözden geçirir, kaçırılan girişler için nazik hatırlatmalar gönderir ve çalışma uzunsa kısa ara çalışma kontrolleri yapar. Erken bırakma ve giriş kalitesi sorunları, veri setini tehlikeye atmadan önce belirlenir ve ele alınır, çünkü sonradan yapılan hiçbir analiz, hiç kaydedilmemiş verileri geri getiremez.

5

Tamamlanan günlükler derlenir ve veri türüne göre analiz edilir. Niteliksel girişler, tekrarlayan temaları ve kişi içi kalıpları belirlemek için tematik veya anlatı analizine tabi tutulur. Nicel derecelendirmeler, kişiler arası ve kişi içi varyansı bölmek için çok düzeyli modellemeyi veya zaman serisi analizini destekler. Karma günlükler, iki analitik akımın üçgenlenmesine izin verir.

Sık yapılan hatalar

  • Çok ağır bir giriş yükü belirlemek: günde birden çok kez uzun, ayrıntılı girişler istemek yorgunluğa, yüzeysel girişlere ve bırakmaya yol açar. Gerçekçi uzunluğu kalibre etmek için formatı pilot olarak uygulayın.
  • Geriye dönük doldurmaya izin vermek: katılımcılar kaçırılan girişleri günler sonra tamamlarsa, yöntemin temel avantajı — olaya yakınlık — kaybolur. Bunu tespit etmek için zaman damgası veya gönderim pencereleri oluşturun.
  • Yıpranmayı göz ardı etmek: bırakma yapan katılımcılar nadiren rastgeledir; genellikle fenomenin en zorlayıcı versiyonlarını deneyimleyenlerdir. Sadece tamamlayanlardan sonuç çıkarmadan önce bırakma kalıplarını analiz edin.
  • Günlük yöntemini deneyim örnekleme yöntemi (ESM) ile karıştırmak: ESM, ekolojik anlık değerlendirme için özel olarak tasarlanmış, genellikle çok yüksek frekansta rastgele sinyal-bağımlı uyarılar kullanır. Günlük yöntemi daha geniş ve tipik olarak daha düşük frekanslıdır; onları farklı analitik varsayımlara sahip ayrı tasarımlar olarak ele alın.
  • Eğitim aşamasını ihmal etmek: sadece kısa talimatlar alan katılımcılar tutarsız girişler üretir. Uygulama girişi de dahil olmak üzere yeterli oryantasyon, veri kalitesi için esastır.

Sık sorulan sorular

Günlük çalışma süresi ne kadar olmalı?

Evrensel bir kural yoktur; süre, kişi içi anlamlı varyasyonu yakalayacak kadar uzun, ancak uyumu sürdürecek kadar kısa olmalıdır. Yayınlanmış çoğu çalışma bir ila dört hafta arasında sürer. Üç günden kısa çalışmalar, ilgi çekici fenomeni kaçırma riski taşır; iki aydan uzun çalışmalar, girişler çok kısa ve katılımcılar çok motive olmadıkça keskin bir yıpranma görür.

Kaç katılımcıya ihtiyacım var?

Örneklem büyüklüğü analitik hedefe bağlıdır. Niteliksel tematik analiz için, zengin anlatı girişleri üreten 10-20 katılımcı genellikle doygunluğa ulaşmak için yeterlidir. Nicel verilerin çok düzeyli modellenmesi için, kişi başına en az 30-50 katılımcı ve 10-20 durum yaygın minimum önerilerdir, ancak güç, beklenen etki büyüklüğüne ve sınıf içi korelasyona büyük ölçüde bağlıdır.

Günlük yöntemi ile deneyim örneklemesi (ESM) arasındaki fark nedir?

Deneyim örnekleme yöntemi (ESM), anlık durumları minimum bellek yanlılığı ile yakalamak için rastgele zamanlanmış sinyal-bağımlı uyarılar — tipik olarak günde birden çok kez — kullanan özel bir varyanttır. Günlük yöntemi, daha düşük frekansta aralık-bağımlı (gün sonu) ve olay-bağımlı tasarımları içeren daha geniş bir ailedir ve genellikle anlatısal verilerin yanı sıra yapılandırılmış verileri de barındırır. ESM, anlık durumlar için daha güçlü bir tasarımdır; günlükler, günlük özetler veya daha az sıklıkta olaylar için daha pratiktir.

Günlük verileri nicel olarak analiz edilebilir mi?

Evet. Günlük girişleri yapılandırılmış derecelendirme ölçekleri veya sayımlar içerdiğinde, ortaya çıkan çok düzeyli veriler (kişiler içinde iç içe geçmiş durumlar) tipik olarak varyansı kişi içi ve kişiler arası bileşenlere ayıran çok düzeyli modelleme (HLM / karma etkili modeller) ile analiz edilir. Bu, araştırmacıların hem insanların ortalama olarak nasıl farklılaştığını hem de aynı kişinin durumlar arasında nasıl değiştiğini sormasına olanak tanır.

Reaktiviteyi nasıl en aza indirebilirim?

Tamamen ortadan kaldırmak nadiren mümkündür, ancak reaktivite şunlarla azaltılabilir: daha kısa, daha az müdahaleci giriş formatları kullanmak; girişleri kişisel gelişim egzersizleri yerine basit kayıtlar olarak çerçevelemek; ilk reaktivitenin azalmasına izin vermek için verileri analizden hariç tutulan kısa bir başlangıç dönemi dahil etmek; ve bir reaktivite kontrol öğesi dahil ederek reaktiviteyi doğrudan ölçmek.

İlgili yöntemler

Kaynaklar

  1. Alaszewski, A. (2006). Using Diaries for Social Research. Sage.

    ISBN: 978-0761941415
    Kopyalandı.
  2. Bolger, N., Davis, A., & Rafaeli, E. (2003). Diary methods: Capturing life as it is lived. Annual Review of Psychology, 54(1), 579–616.

    DOI kaynağını aç
    Kopyalandı.