İçeriğe atla
Arama sonuçlarına dön

Denavit-Hartenberg Parametreleri

Ortaya koyan
Denavit, J. and Hartenberg, R. S.
Yıl
1955
Tür
Mathematical convention for describing articulated mechanisms
Aile
Kinematic representation

Bu metin makine çevirisidir ve henüz incelenmedi. Asıl metni İngilizce oku

Yazı boyutu

Ne işe yarar?

Denavit-Hartenberg (DH) konvansiyonu, eklemli bir robotun veya mekanizmanın bağlantılarına koordinat çerçeveleri atamak için sistematik bir matematiksel yöntemdir; bu, ileri ve ters kinematiklerin kompakt temsilini ve hesaplanmasını sağlar.

Denavit ve Hartenberg tarafından 1955'te tanıtılan bu yöntem, bitişik bağlantılar arasındaki uzamsal ilişkiyi tanımlamak için eklem başına yalnızca dört parametre kullanır ve bu da karmaşık çok eklemli sistemlerin kinematik analizini ve kontrolünü önemli ölçüde basitleştirir.

Yöntemin mantığı

Temel fikir, herhangi bir eklemli mekanizmanın, her bağlantıya bir koordinat çerçevesi atayarak ve bitişik çerçeveleri tutarlı bir dizi dört parametreyle ilişkilendirerek tanımlanabilmesidir: bağlantı uzunluğu, burulma açısı, bağlantı ofseti ve eklem açısı. Keyfi 3B dönüşümlerle uğraşmak yerine, DH konvansiyonu koordinat atamasına katı bir yapı dayatarak serbestlik derecelerini azaltır ve sistemi yönetilebilir hale getirir. Her eklem bir değişken parametre (döner eklemler için eklem açısı veya prizmatik eklemler için uzama) katkıda bulunurken, diğer üç parametre sabit geometri sabitleridir.

Tarih

Denavit ve Hartenberg, bağlantı mekanizmalarının analizini sistematikleştirmek için 1955'te konvansiyonlarını tanıttılar. Yöntem, endüstriyel robotik ortaya çıktıkça 1970'ler-1980'lerde benimsendi ve robotik ders kitaplarında ve uygulamalarında fiili standart haline geldi. Değiştirilmiş DH konvansiyonu gibi uzantılar belirli konfigürasyonlardaki sınırlamaları ele alır, ancak orijinal DH yöntemi en yaygın öğretilen ve uygulanan yöntem olmaya devam etmektedir.

Ne zaman kullanılır?

Herhangi bir robotik veya eklemli sistemde birden fazla eklemle kullanın: endüstriyel robotlar, robot kolları, portal sistemleri veya bacaklı makineler. Kinematik simülasyon, kontrol sistemi tasarımı ve programlama için esastır. Mekanizmanın iyi tanımlanmış eklemlere sahip rijit olduğunu varsayın; bu konvansiyonu herhangi bir eklemli bağlantı tasarlarken veya analiz ederken kullanın.

Sınırlar ve dikkat edilmesi gerekenler

  • Dikkatli, tutarlı çerçeve ataması gerektirir; parametre tanımındaki hatalar yanlış kinematiklere yol açar
  • Kontrol için gerekli olan dinamik özellikleri (kütle, atalet) doğrudan kodlamaz
  • Paralel veya standart olmayan eklem konfigürasyonlarının DH konvansiyonu ile temsil edilmesi zor olabilir
  • Sayısal tekillikler ve gimbal kilidi belirli konfigürasyonlarda oluşabilir

Kaynak metnin koşulları, bağımsız bilimsel inceleme veya analiz motoru doğrulaması yerine geçmez.

Güçlü yönleri

  • Eklem başına yalnızca dört parametre gerektiren kompakt, sistematik temsil
  • Matris çarpımı kullanarak ileri kinematiklerin verimli hesaplanmasını sağlar
  • Araştırmacılar ve mühendisler arasındaki iletişimi kolaylaştıran standart bir gösterim sağlar
  • Birçok yaygın robot mimarisi için ters kinematik türetilmesini basitleştirir
  • Çok sayıda serbestlik derecesine sahip mekanizmalara doğal olarak ölçeklenir

Uygulama alanları

  • Endüstriyel robot kolları: üretim görevleri için SCARA, eklemli ve DELTA robotların programlanması
  • Mobil robotlar: çok bacaklı yürüteçlerin ve tekerlekli platformların kinematiklerinin tanımlanması
  • Cerrahi robotlar: laparoskopik cerrahi aletlerin ve da Vinci tipi sistemlerin hassas modellenmesi
  • İnsansı robotlar: iki ayaklı ve dört ayaklı lokomosyonun karmaşık kinematiklerinin analizi

Nasıl çalışır?

Nasıl çalışır?

1

Eklemli mekanizmanın fiziksel boyutlarını ve konfigürasyonunu elde edin: bağlantı uzunlukları, eklem eksenleri, eksenler arasındaki ofsetler ve her eklemin döner (dönel) veya prizmatik (kayar) olup olmadığı.

2

Temel çerçeveyi ve alet çerçevesini (uç efektör) oluşturun; eklemleri tabandan alete doğru sıralı olarak numaralandırın.

3

Her eklem için, bitişik bağlantıların eklem eksenleri arasındaki ortak dikliği belirleyin ve yönlendirme ilişkilerini kurun.

4

Her eklem için DH parametrelerini atayın: a_i (bağlantı uzunluğu), alpha_i (burulma açısı), d_i (bağlantı ofseti), theta_i (eklem açısı). Her eklem için homojen dönüşüm matrisini oluşturun ve tabandan alete genel dönüşümü elde etmek için bunları birleştirin.

5

İleri kinematik (eklem açıları verildiğinde alet konumu ve yönelimi) hesaplamak veya ters kinematik (hedef bir alet pozlaması için istenen eklem açıları) çözmek için dönüşüm matrislerini kullanın.

Sık yapılan hatalar

  • Parametre uyumsuzluğuna yol açan tutarsız çerçeve atama konvansiyonları (değiştirilmiş DH'ye karşı standart DH)
  • Eklem açılarını bağlantı parametreleriyle karıştırmak, yanlış kinematik modellere yol açar
  • DH dönüşüm dizisindeki işlem sırasını (dönüşümlerden önce dönmeler) hesaba katmamak

Sık sorulan sorular

Standart DH konvansiyonu ile değiştirilmiş DH konvansiyonu arasındaki fark nedir?

Standart DH konvansiyonu z eksenini mevcut eklem ekseni boyunca atarken, değiştirilmiş versiyon onu bir sonraki eklem ekseni boyunca atar. Değiştirilmiş DH bazen belirli mekanizmaların temsilinde netlik için tercih edilir, ancak her ikisi de eşdeğerdir; birini seçin ve tutarlı olun.

Düzlemsel 2 bağlantılı bir kol için DH parametrelerini nasıl atarım?

Döner eklemli 2 bağlantılı düzlemsel bir kol için: çerçeve 0 tabanda, çerçeve 1 eklem 2'de, çerçeve 2 uç efektörde. Parametreler şunlardır: a1 (bağlantı 1'in uzunluğu), a2 (bağlantı 2'nin uzunluğu), sıfır ofset ve burulma açıları ile. Eklem açıları theta1 ve theta2 değişkendir.

Ardışık iki eklem ekseni paralel olursa ne olur?

Paralel eksenler sıfır burulma açısına (alpha = 0) sahiptir. Bağlantı ofseti d daha sonra eksenler arasındaki dik mesafeyi belirler. Bu yaygın bir konfigürasyondur ve DH konvansiyonu bunu doğal olarak ele alır.

Kapalı döngü kinematik zincirlere sahip bir robot için DH parametrelerini kullanabilir miyim?

DH parametreleri açık zincirli mekanizmalar (ağaçlar) için tasarlanmıştır. Kapalı döngüler ek kısıtlamalar gerektirir ve tipik olarak kısıtlama denklemleri kullanılarak veya kısıtlamalarla fazlalık açık zincirler olarak ele alınarak analiz edilir.

İlgili yöntemler

Kaynaklar

  1. Denavit, J., & Hartenberg, R. S. (1955). A kinematic notation for lower-pair mechanisms based on matrices. Journal of Applied Mechanics, 22(2), 215-221.

    Yayın kaynağını aç
    Kopyalandı.
  2. Craig, J. J. (2005). Introduction to Robotics: Mechanics and Control (3rd ed.). Pearson Education.

    ISBN: 0-13-123629-6
    Kopyalandı.
  3. Spong, M. W., Hutchinson, S., & Vidyasagar, M. (2006). Robot Modeling and Control. John Wiley & Sons.

    ISBN: 0-471-64990-2
    Kopyalandı.