İçeriğe atla
Arama sonuçlarına dön

CTD Profilleme

Ortaya koyan
Neil Brown
Yıl
1977
Tür
instrumental
Aile
Instrumental Analysis

Bu metin makine çevirisidir ve henüz incelenmedi. Asıl metni İngilizce oku

Yazı boyutu

Ne işe yarar?

İletkenlik-Sıcaklık-Derinlik (CTD) profilleme, oşinografide deniz suyu özelliklerinin dikey profillerini ölçmek için kullanılan birincil yöntemdir.

Neil Brown tarafından 1977'de geliştirilen CTD cihazları, iletkenlik, sıcaklık ve basınç (derinlik) için sensörlerle donatılmıştır ve tipik olarak su örnekleme rozetlerine monte edilir. CTD profilleme, su kütlesi yapısını, tabakalaşmasını ve dolaşım modellerini karakterize eden temel hidroğrafik veriler sağlar.

Yöntemin mantığı

Bir CTD cihazı, kablo üzerinde su kolonundan aşağı inerken sürekli olarak elektriksel iletkenlik, sıcaklık ve basınca (derinliğe dönüştürülür) ait ölçümler yapar. İletkenlik ve sıcaklıktan, uluslararası UNESCO denklemleri kullanılarak tuzluluk hesaplanır. Elde edilen profiller, su yoğunluğunun, tabakalaşmasının ve kimyasal özelliklerinin derinlikle nasıl değiştiğini ortaya koyar. CTD ölçümlerini belirli derinliklerde toplanan ayrık su örnekleriyle birleştirerek, oşinograflar fiziksel özellikleri kimyasal ve biyolojik özelliklerle ilişkilendirebilir ve su kolonunun yapısı ile değişkenliğinin kapsamlı bir resmini oluşturabilir.

Tarih

CTD, Scripps Oşinografi Enstitüsü'nden Neil Brown tarafından 1977'de icat edildi ve ayrık şişe örnekleyicileri ile ters termometrelerin yerine sürekli yüksek çözünürlüklü profilleme ile oşinografik hidroğrafiyi temelden dönüştürdü. Güvenilir iletkenlik sensörlerinin geliştirilmesi ve uluslararası standartlaştırılmış kalibrasyon protokollerinin benimsenmesi, deniz suyu parametre tahminini dönüştürdü. Modern CTD'ler genellikle rozet adı verilen büyük çoklu sensör paketlerine entegre edilir, bu da eşzamanlı su örnekleri ve fiziksel ölçümlerin toplanmasına olanak tanır. CTD verileri artık WOCE ve Argo gibi küresel oşinografik veritabanlarının bel kemiğini oluşturmaktadır.

Ne zaman kullanılır?

CTD profilleme, deniz suyu fiziksel özelliklerinin yüksek çözünürlüklü dikey profillerini elde etmek için standart yöntemdir. Su kütlesi yapısının, tabakalaşmasının veya dikey değişkenliğin karakterize edilmesi gerektiğinde kullanın. Uzaktan algılama verilerini kalibre etmek ve yorumlamak, taşıma süreçlerini anlamak ve biyokimyasal ve dolaşım modellerini doğrulamak için referans verileri toplamak için esastır. CTD örneklemesi, tüm okyanus derinlikleri ve koşulları için uygundur, ancak performansı aşırı tatlı sularda (nehir ağızları) veya yoğun biyolojik kirlenme altında düşebilir.

Sınırlar ve dikkat edilmesi gerekenler

  • İletkenlik sensörleri biyolojik kirlenme organizmaları tarafından kirlenebilir, bu da ölçüm hatalarına yol açabilir; sık temizlik veya alternatif sensörlere başvurmak gerekebilir
  • Sıcaklık sensöründeki termal gecikme, keskin termoklinlerde hareket ederken küçük zaman kayması artefaktlarına neden olur; düzeltmeler gereklidir
  • Göreceli olarak pahalı ekipman; konuşlandırma gemi zamanı veya özel platformlar gerektirir
  • Yalnızca anlık profiller sağlar; sabit konumlarda sürekli izleme, uzun vadeli biyolojik kirlenme yönetimi ile otonom demirlemeler gerektirir

Kaynak metnin koşulları, bağımsız bilimsel inceleme veya analiz motoru doğrulaması yerine geçmez.

Güçlü yönleri

  • İnce zamansal ve mekansal ölçeklerde temel su özelliklerinin yüksek çözünürlüklü, sürekli dikey profillerini sağlar
  • Göreceli olarak basit, sağlam ve tahribatsızdır; bozulma olmadan tekrar tekrar konuşlandırılabilir
  • Veri kalitesi mükemmeldir; sensörler iyi kalibre edilmiştir ve laboratuvar yeniden kalibrasyonu kullanılarak sürüklenme izlenebilir
  • İletkenlik ve sıcaklıktan tuzluluk hesaplamaları uluslararası düzeyde standartlaştırılmıştır, bu da araştırma grupları arasında veri karşılaştırılabilirliğini sağlar

Uygulama alanları

  • Kıyı şeridi değişimi ve kıyı yükselme süreçlerini anlamak için su kütlesi sınırlarını ve cephe bölgelerini haritalamak
  • Karışım rejimlerini ve çözünmüş oksijen tükenmesini tahmin etmek için göller ve fiyortlardaki dikey tabakalaşmayı karakterize etmek
  • Yerinde tuzluluk ve klorofil profilleri sağlayarak uydu okyanus rengi alımlarını doğrulamak
  • CTD tuzluluğunu ayrık karbon sistemi ölçümleriyle birleştirerek okyanus asitlenmesi ve karbonat kimyası değişikliklerini izlemek

Nasıl çalışır?

Nasıl çalışır?

1

CTD probu, iletken bir kablo üzerinde su kolonundan aşağı indirilir; iletkenlik, sıcaklık ve basınç sensörleri yüksek frekansta (tipik olarak 24 Hz) sürekli olarak veri kaydeder.

2

Ham sensör sinyalleri, sensör tepki süresi (termal gecikme), kalibrasyon sürüklenmesi ve basınca bağlı artefaktlar için düzeltilir; tuzluluk, iletkenlik, sıcaklık ve basınçtan Pratik Tuzluluk Ölçeği kullanılarak hesaplanır.

3

Yoğunluk, tuzluluk ve sıcaklıktan UNESCO durum denklemi kullanılarak hesaplanır; su katmanlarını ve cephe sınırlarını belirlemek için tabakalaşma indeksleri ve stabilite profilleri türetilir.

4

Veriler, gürültüyü gidermek ancak ince ölçekli özellikleri korumak için derinlik kutularına ortalanır veya medyan filtreleri kullanılarak yumuşatılır; sivri uç tespit algoritmaları, elektriksel gürültü veya biyolojik kirlenmeden kaynaklanan hatalı sivri uçları belirler ve kaldırır.

5

Profiller derinlik grafikleri olarak görselleştirilir; kıyı şeridi ve havza içi eğimlerini ortaya koymak için birden fazla dökümden hidroğrafik kesitler oluşturulur; su kütlesi sınıflandırması ve su tipi analizi yapılır.

Sık yapılan hatalar

  • Termoklinler veya piknoklinler yakınındaki keskin özelliklerin yorumlanmasında termal gecikme düzeltmelerini uygulamayı ihmal etmek
  • Uzun konuşlandırmalarda sistematik tuzluluk hatalarına yol açabilen biyolojik kirlenmeden kaynaklanan sensör sürüklenmesini tespit etmemek veya kaldırmamak
  • Yetersiz yerel hidroğrafya anlayışı veya yoğunluk tersliği artefaktları ile gerçek özellikler arasındaki karışıklık nedeniyle su kütlelerini yanlış tanımlamak

Sık sorulan sorular

CTD sıcaklık verileri için termal gecikme düzeltmesi neden gereklidir?

Sıcaklık sensörü, basınç ve iletkenlik sensörlerinden daha yavaş tepki verir. CTD keskin bir sıcaklık gradyanından (termoklin) inerken, sıcaklık sinyali gerçek su sıcaklığının gerisinde kalır ve bu da bozuk profillere neden olur. Yazılım düzeltmeleri, sıcaklık sinyalini gerçek ölçüm derinliğiyle hizalamak için bir zaman kayması veya filtreleme uygular.

İletkenlikten tuzluluk nasıl hesaplanır?

Tuzluluk, iletkenlik, sıcaklık ve basınç ölçümlerinden Pratik Tuzluluk Ölçeği (PSS-78) kullanılarak hesaplanır. İlişki UNESCO tarafından standartlaştırılmış ve tüm modern oşinografik yazılımlarda uygulanmaktadır. Formül, deniz suyu iletkenliğinin sıcaklık ve basınca doğrusal olmayan bağımlılığını hesaba katar.

Rozet nedir ve CTD cihazlarıyla neden kullanılır?

Rozet, CTD cihazını ve 12-24 su örnekleme şişesini (Niskin şişeleri) tutan bir çerçevedir. CTD inerken ve çıkarken, şişe kapaklarının elektronik olarak tetiklenmesiyle önceden belirlenmiş derinliklerde su örnekleri toplanır. Bu, CTD fiziksel ölçümlerinin yanı sıra kimyasal ve biyolojik analizler için ayrık su örneklerinin eşzamanlı olarak toplanmasına olanak tanır.

İlgili yöntemler

Kaynaklar

  1. UNESCO/IOC. (1991). Processing of oceanographic station data. UNESCO Technical Papers in Marine Science, 60.

    Yayın kaynağını aç
    Kopyalandı.
  2. Roemmich, D., & Gilson, J. (2009). The 2004-2008 global hydrographic climatology. Oceanography, 22(2), 50-61.

    Yayın kaynağını aç
    Kopyalandı.