Sohbet Analizi — Etkileşim Halindeki Konuşmayı İncelemek
- Ortaya koyan
- Harvey Sacks, Emanuel Schegloff, and Gail Jefferson
- Yıl
- Late 1960s–1974 (foundational lectures 1964–1972; landmark article 1974)
- Tür
- Qualitative research method
- Aile
- Discourse Analysis
Bu metin makine çevirisidir ve henüz incelenmedi. Asıl metni İngilizce oku
Ne işe yarar?
Sohbet Analizi (SA), doğal olarak ortaya çıkan konuşma ve sosyal etkileşimin ince taneli dizisel yapısını inceleyen nitel bir araştırma yöntemidir. 1960'lar ve 1970'lerde sosyologlar Harvey Sacks, Emanuel Schegloff ve Gail Jefferson tarafından geliştirilen SA, bir konuşmadaki katılımcıların davet, ret veya teşhis gibi sosyal eylemleri, konuşmanın sırasını alma, dizi yapısı, onarım ve alıcı tasarımı dahil olmak üzere konuşmalarının an an düzenlenmesi yoluyla nasıl gerçekleştirdiğini araştırır.
Yöntemin mantığı
İki kişi konuştuğunda, saniyelerin kesirleri içinde muazzam miktarda sosyal iş gerçekleşir: bir kişi ne zaman duracağını ve diğerinin konuşmasına izin vereceğini bilir, garip bir sessizlik sorun olduğunu işaret eder, 'evet'ten önceki bir tereddüt 'hayır' anlamına gelebilir. SA, sohbeti bilgiyi iletmek için nötr bir araç olarak değil, sosyal yaşamın temel alanı olarak ele alır. Bir müzisyenin bir nota analizi gibi, SA araştırmacısı da konuşmacıların eylemleri sistematik olarak nasıl inşa ettiğini ve birbirlerinin davranışlarını gerçek zamanlı olarak sırayla nasıl anlamlandırdıklarını ortaya çıkarmak için örtüşmeleri, duraklamaları, tonlamayı ve yeniden başlamaları yakalayan ayrıntılı transkriptler kullanır.
Tarih
Sohbet Analizi, Harold Garfinkel'in ethnomethodology sosyolojisinden 1960'ların ortalarında, Harvey Sacks — başlangıçta Schegloff ve daha sonra Jefferson ile birlikte çalışarak — intiharı önleme hattına yapılan çağrıların kayıtlarını analiz etmeye başladığında ortaya çıktı. Sacks'ın Kaliforniya Üniversitesi'ndeki dersleri (1964–1972), sıra alma, bitişik çiftler ve dizi organizasyonunun temel kavramlarını geliştirdi. Sacks, Schegloff ve Jefferson'ın 1974 tarihli Language dergisindeki dönüm noktası niteliğindeki makalesi, sıra almanın 'en basit sistematiğini' ortaya koydu ve hala standart olan Jefferson transkripsiyon sözleşmelerini tanıttı. 1980'lerden bu yana, SA tıp, hukuk, eğitim ve teknoloji aracılı iletişim alanlarında kurumsal etkileşimlere genişlemiştir.
Ne zaman kullanılır?
SA, araştırma sorusunun sosyal eylemlerin, kimliklerin veya kurumsal görevlerin konuşmanın dizisel organizasyonu aracılığıyla nasıl gerçekleştirildiğiyle ilgili olduğu durumlarda tercih edilen yöntemdir. Özellikle etkileşim yapısının pratik sonuçları olduğu kurumsal ortamlar — tıp, hukuk, eğitim, psikoterapi, hizmet karşılaşmaları — için çok uygundur. SA, gerçek etkileşimlerin ses veya video kayıtlarını gerektirir; röportaj veya anket verileri üzerinde yürütülemez. Amaç tutumları ölçmek, bir sosyal süreç hakkında maddi teori oluşturmak veya öznel yaşanmış deneyimi anlamak olduğunda uygun değildir — temellendirilmiş teori, fenomenoloji veya karma yöntem tasarımları bu hedefler için daha uygundur.
Sınırlar ve dikkat edilmesi gerekenler
- Gerçek kayıtların erişimini gerektirir; geriye dönük anlatımlar, röportajlar veya yeniden yapılandırılmış notlar SA için yetersizdir.
- Jefferson transkripsiyonu zaman alıcıdır — kaydedilen bir saatlik etkileşim, SA'nın gerektirdiği ayrıntı düzeyinde yazıya dökmek için 10-20 saat sürebilir.
- Bulgular etkileşimsel yapıyı tanımlar, öznel anlamı veya sosyal nedeni değil; SA, katılımcıların neden güdüleri, tutumları veya sosyal güçler açısından davrandıklarını açıklamaz.
- Dizisel ayrıntıya verilen önem, bulguların dilbilim, sosyoloji veya iletişim çalışmaları dışındaki kitleler için dar veya erişilemez görünmesine neden olabilir.
- Hassas etkileşimlerin (örneğin, tıbbi konsültasyonlar, yasal işlemler) gerçek kayıtlarını elde etmede etik ve lojistik zorluklar önemli olabilir.
Kaynak metnin koşulları, bağımsız bilimsel inceleme veya analiz motoru doğrulaması yerine geçmez.
Güçlü yönleri
- Araştırmacının dayattığı görevlerin veya röportaj sorularının yapaylığından kaçınarak, doğal olarak ortaya çıkan verilere dayanır.
- Sonraki sıra kanıt prosedürü, analitik yorumlara yerleşik, katılımcı tarafından türetilmiş bir kontrol sağlar.
- Diğer yöntemlerin arka plan gürültüsü olarak ele aldığı konuşmanın mikro düzey dizisel mekanizmasını ortaya çıkarır.
- Etkileşim organizasyonunun doğrudan pratik ve politika etkileri olduğu kurumsal ortamlar için yüksek düzeyde uygulanabilir.
- Büyük, önceden tanımlanmış bir örneklem gerektirmez; sistematik olarak toplandığında birkaç bölüm bile tekrarlanabilir yapısal tanımlar üretebilir.
Uygulama alanları
- Doktorların ve hastaların klinik konsültasyonlarda teşhisleri, tedavi kararlarını ve bilgi sunumunu nasıl müzakere ettiklerini incelemek.
- Öğretmenlerin sınıf katılımını nasıl yönettiklerini, hataları nasıl düzelttiklerini ve etkileşim yoluyla öğrenmeyi nasıl desteklediklerini analiz etmek.
- Müşteri hizmetleri temsilcilerinin çağrı merkezlerinde şikayetleri, talepleri ve hesap fesihlerini nasıl ele aldıklarını araştırmak.
- Mahkeme sorgularının dizisel yapı aracılığıyla gerçekleri nasıl inşa ettiğini ve tanık güvenilirliğini nasıl zayıflattığını incelemek.
- Haber röportajcılarının tarafsızlığı nasıl koruduğunu ve politikacıların soruları doğrudan yanıtlamaktan nasıl kaçındığını araştırmak.
- Kullanıcıların ses tabanlı yapay zeka asistanlarıyla nasıl etkileşim kurduğunu ve insan-makine sohbetindeki aksaklıkların nerede meydana geldiğini analiz etmek.
Nasıl çalışır?
Nasıl çalışır?
Araştırmacı, doğal olarak ortaya çıkan etkileşimlerin — tıbbi konsültasyonlar, mahkeme duruşmaları, günlük telefon görüşmeleri, sınıf içi değişimler veya işyeri toplantıları — ses veya video kayıtlarını toplar. Tanımlayıcı gereklilik, etkileşimin gerçek olmasıdır (sahnelenmiş veya röportajla elde edilmiş olmamasıdır), çünkü SA, katılımcıların konuşmayı gerçek sosyal ortamlarda ürettikleri ve karşılaştıkları şekilde incelemeye bağlıdır.
Kayıtlar, yalnızca konuşulan kelimeleri değil, aynı zamanda duraklamaları (saniyenin onda biri olarak zamanlanmış), örtüşen konuşmaları, tonlamayı, ses seviyesini, konuşma hızını ve diğer prosodik ayrıntıları yakalayan Jefferson notasyon sistemi kullanılarak yazıya dökülür. Bu ayrıntılı transkript, birincil analitik nesnedir; hassasiyeti, araştırmacının sıradan not almanın kaçıracağı konuşmanın dizisel mekanizmasını gözlemlemesini sağlar.
Analist, transkripti gözden geçirerek ilgilenilen tekrarlayan bir etkileşimsel olgu arar — örneğin, konuşmacıların sıra geçişlerini nasıl yönettikleri, yanlış anlamaları (onarım) nasıl başlattıkları ve çözdükleri veya belirli bir eylem türünün (davet, ret, istek) birçok örnekte nasıl yapılandırıldığı. SA tümevarımsal olarak çalışır: olgu, önceden belirlenmiş bir kodlama şeması yerine analizi yönlendirir.
Olgunun seçilen her örneği, dizisel bağlamı için ayrıntılı olarak incelenir: hemen önce ne geldi (önceki sıra), mevcut sıra sosyal bir eylem olarak ne yapar ve alıcı nasıl yanıt verir (sonraki sıra). Sonraki sıra, alıcının önceki sıra hakkındaki kendi anlayışını ortaya koyduğu için, analistin yorumuna doğal olarak oluşan bir kontrol görevi görür. Örnek koleksiyonları, sistematik kalıpları ve değişken biçimleri belirlemek için karşılaştırılır.
Analist, örnekler topladıktan ve dizisel deseni tanımladıktan sonra, olgunun yapısal bir tanımını formüle eder — örneğin, belirli bir eylem dizisinin tercih organizasyonu veya konuşmacıların sıra tamamlama projeksiyonu için kullandığı kaynaklar. Bu tanım, yeni verilere uygulanabilir, daha fazla örnekle iyileştirilebilir ve sosyal etkileşim veya kurumsal uygulamaya ilişkin daha geniş iddialarla ilişkilendirilebilir.
Sık yapılan hatalar
- Röportaj verilerini doğal etkileşim gibi analiz etmek — röportaj konuşması araştırmacının gündemi tarafından şekillendirilir ve sıradan sohbet olarak ele alınamaz; SA, katılımcıların araştırmacının varlığından bağımsız olarak üreteceği verilere uygulanmalıdır.
- Toplama aşamasını atlamak — tek tek örnekleri karşılaştırılabilir vakalar koleksiyonu oluşturmadan analiz etmek, yöntemin bireysel davranışları değil sistematik kalıpları belirleme iddiasını baltalar.
- Analizden önce harici kategoriler dayatmak — dizisel yapıyı incelemeden önce 'nezaket', 'güç' veya 'empati' için kodlama, analistin çerçevesini veriye dayatır, verinin katılımcıların kendi kategorilerini ortaya çıkarması gerekir.
- Yetersiz transkripsiyon — duraklamaları, örtüşmeleri ve prosodiyi atlamak, SA'nın etkileşimsel olarak önemli olduğunu gösterdiği özellikleri ortadan kaldırır; standart bir ortografik transkript SA için yeterli değildir.
- SA'yı söylem analizi veya içerik analizi ile karıştırmak — SA'nın tematik veya eleştirel söylem yaklaşımlarının paylaşmadığı farklı teorik taahhütleri (dizisel organizasyon, katılımcı yönelimi, sonraki sıra kanıtı) vardır.
Sık sorulan sorular
Zaten topladığım röportaj verilerinde SA kullanabilir miyim?
Hayır. SA, doğal olarak ortaya çıkan etkileşimlerin kayıtlarını gerektirir — katılımcıların araştırmacının varlığından bağımsız olarak üreteceği konuşmalar. Araştırma röportaj verileri, görüşmecinin soruları ve görüşülen kişinin incelendiğinin farkındalığı tarafından şekillendirilir; sıradan veya kurumsal sohbet olarak analiz edilemezler. Verileriniz röportajlarsa, söylem analizi veya tematik analiz daha uygundur.
Kaç etkileşim veya kayıt gerekir?
Sabit bir minimum yoktur. SA tipik olarak, kayıtların bir külliyatından alınan belirli bir olgunun 20-50 veya daha fazla örneğinden oluşan koleksiyonlarla çalışır. Bazı çalışmalar, birçok saatlik veriden yüzlerce örnekten koleksiyonlar oluşturur; diğerleri, olgu net bir şekilde tanımlandığında daha az kayıtla analitik doygunluğa ulaşır. Anahtar, bireysel davranışları değil sistematik kalıpları ve bunların değişken biçimlerini belirlemek için yeterince büyük bir koleksiyon oluşturmaktır, katılımcı sayısını karşılamak değil.
Jefferson transkripsiyon sistemini öğrenmem gerekir mi?
Evet, eğer SA'yı kendiniz yürütüyorsanız. Zamanlanmış duraklamaları, örtüşme başlangıcını ve bitişini, tonlama eğrilerini, ses seviyesini ve konuşma hızını kapsayan Jefferson notasyonu; isteğe bağlı bir süsleme değildir; SA'nın etkileşimsel olarak önemli olduğunu gösterdiği özellikleri kaydeder. Birçok analiz, 0.3 saniyelik bir duraklamanın tam yerleşimi veya örtüşmenin başlangıcı üzerine kuruludur. Ticari transkripsiyon hizmetleri ve konuşmadan metne araçları, SA için önemli uzman revizyonu olmadan yetersiz olan ortografik transkriptler üretir.
SA ve eleştirel söylem analizi (CDA) arasındaki fark nedir?
SA ve CDA, konuşma ve metinle ilgilenir ancak teorik taahhütlerinde temelden farklıdır. SA, güç, ideoloji veya sosyal yapı hakkındaki varsayımları askıya alır, yalnızca katılımcıların etkileşimde açıkça yöneldiği şeylerden çalışır. CDA, eleştirel bir teorik çerçeveden başlar ve daha geniş sosyal eşitsizliklerin veya ideolojik pozisyonların kanıtı olarak söylem verilerini kullanır. SA uygulayıcıları, harici açıklayıcı çerçeveleri ithal etme konusunda genellikle temkinlidir, çünkü bunu yapmak katılımcıların veride kendi yaptıklarını geçersiz kılma riski taşır.
SA çevrimiçi ve metin tabanlı iletişim için uygun mudur?
SA, metin tabanlı etkileşime (sohbet, SMS, sosyal medya) ve çok modlu etkileşime (video görüşmeleri, jest, bakış) genişletilmiştir. Bu uyarlamalar, ortamın belirli özelliklerini yakalayan değiştirilmiş transkripsiyon sözleşmeleri gerektirir — örneğin, sohbetlerde mesaj teslim zamanlaması ve platform olanakları. SA'nın temel dizisel mantığı geçerlidir, ancak analistler transkripsiyon uygulamalarını modaliteye uyarlamalıdır.
İlgili yöntemler
Kaynaklar
Sacks, H., Schegloff, E. A., & Jefferson, G. (1974). A simplest systematics for the organization of turn-taking for conversation. Language, 50(4), 696–735.
Yayın kaynağını açKopyalandı.Sidnell, J. (2010). Conversation Analysis: An Introduction. Wiley-Blackwell.
ISBN: 978-1405159098Kopyalandı.