Karşılaştırmalı Anlatı Araştırması — Vakalar Boyunca Hikayelerin Karşılaştırılması
- Ortaya koyan
- D. Jean Clandinin & F. Michael Connelly (narrative inquiry); comparative extension by the broader qualitative comparative tradition
- Yıl
- 1990s–2000s
- Tür
- Qualitative comparative research design
- Aile
- Qualitative design / analysis
Bu metin makine çevirisidir ve henüz incelenmedi. Asıl metni İngilizce oku
Ne işe yarar?
Karşılaştırmalı anlatı araştırması, iki veya daha fazla katılımcıdan, gruptan veya bağlamdan kişisel hikayeler veya yaşam anlatıları toplayan ve örüntüleri, karşıtlıkları ve bağlamsal etkileri ortaya çıkarmak için bunları sistematik olarak karşılaştıran nitel bir tasarımdır.
Deneyim-olarak-hikaye'ye yönelik anlatı sorgulamasının dikkatinden yararlanarak, vakalar arasında nelerin paylaşıldığını, nelerin ayrıldığını ve neden farklılıkların ortaya çıktığını belirlemek için kasıtlı bir karşılaştırmalı mantık ekler.
Yöntemin mantığı
Karşılaştırmalı anlatı araştırmasını, birkaç yaşam hikayesini yan yana koyup birbirine karşı okumak gibi düşünebilirsiniz. Tek bir anlatı çalışması, bir kişinin deneyiminin nasıl olduğunu size söyler; karşılaştırmalı bir anlatı çalışması, aynı türden bir deneyimi çok farklı koşullardaki - farklı kültürler, nesiller, meslekler veya iyileşme yolculukları - insanlardan duyduğunuzda neyin değiştiğini sorar. Karşılaştırma istatistiksel değildir: bir hikayedeki olay örgülerinin, dönüm noktalarının ve anlamların başka bir hikayede görünene nasıl ışık tuttuğuna veya meydan okuduğuna dikkat ederek çalışır.
Tarih
Bir araştırma metodolojisi olarak anlatı sorgulaması, 1980'lerde bir dizi makale ve Dewey'nin deneyim felsefesinden ve Bruner, Polkinghorne ve Ricoeur gibi akademisyenlerin katalize ettiği sosyal bilimlerdeki anlatısal dönüşten yararlanan temel 2000 tarihli monografi aracılığıyla D. Jean Clandinin ve F. Michael Connelly tarafından sistematikleştirilmiştir. Anlatıların karşılaştırmalı kullanımı, kültürlerarası yaşam-tarih araştırması ve sözlü tarih geleneklerinde köklere sahiptir. Catherine Riessman'ın metodolojik metinleri (1993, 2008), karşılaştırmalı çalışmalara uygulanabilir anlatı analizi prosedürlerini biçimlendirmiştir. 2010'lara gelindiğinde, karşılaştırmalı anlatı tasarımları, tutarlı bir nitel karşılaştırmalı yaklaşım olarak sağlık araştırmaları, eğitim ve göç çalışmaları alanlarında yerleşmiştir.
Ne zaman kullanılır?
Aynı türden bir deneyimin gruplar, ortamlar veya tarihsel dönemler arasında nasıl farklılaştığını anlamak istediğinizde karşılaştırmalı anlatı araştırmasını kullanın - örneğin, farklı ülkelerden göçmenlerin entegrasyonu nasıl anlattığı veya hemşirelerin ve hastaların bir klinik karşılaşma hikayesini nasıl farklı anlattığı. Kimlik, eylemlilik, anlam yaratma ve deneyimi şekillendirmede bağlamın rolü hakkındaki sorular için çok uygundur. Anlatı verileri gerektirir: en az iki anlamlı derecede farklı vaka veya katılımcı grubundan derinlemesine görüşmeler veya otobiyografik metinler. Yaygınlığı ölçmek veya nedensel hipotezleri test etmek hedefleniyorsa; katılımcıların geniş anlatı hesapları sağlayamaması veya istememesi durumunda; veya karşılaştırma teorik olarak motive edilmiş olmaktan ziyade keyfi ise kullanmayın.
Sınırlar ve dikkat edilmesi gerekenler
- Her vaka için önemli miktarda veri gerektirir; iki veya daha fazla derin anlatı hesabı, veri kümesini büyük ve analiz edilmesi zaman alıcı hale getirir.
- Bulgular, amaçlı bir örneklemdeki anlamı ve örüntüyü tanımlar ve istatistiksel olarak genellenemez.
- Karşılaştırmalı çerçeve teorik olarak gerekçelendirilmelidir; kötü seçilmiş karşılaştırma grupları sığ karşıtlıklar üretir.
- Derinliği (her hikayeye saygı duymak) genişlik (vaka-üstü analiz) ile dengelemek analitik olarak zordur ve öğretilmesi zordur.
Kaynak metnin koşulları, bağımsız bilimsel inceleme veya analiz motoru doğrulaması yerine geçmez.
Güçlü yönleri
- Bağlamın, kültürün ve sosyal konumun insanların benzer deneyimlerden yarattığı anlamı nasıl şekillendirdiğini ortaya koyar.
- Çapraz vaka analizine geçmeden önce bireysel anlatıların bütünlüğünü korur, verilerin bağlamından koparılma riskini azaltır.
- Tekil vaka anlatı çalışmalarının üretemeyeceği varyasyon ve ortaklık hakkında teorik olarak zengin bulgular üretme kapasitesine sahiptir.
- Esnektir: bireyler, gruplar, zaman noktaları veya kültürel ortamlar arasında karşılaştırma yapabilir.
- Çeşitli popülasyonlarda kimlik, eylemlilik ve yaşanmış deneyimi anlamak için özellikle güçlüdür.
Uygulama alanları
- Farklı kültürel geçmişlere sahip kronik hastalığı olan hastaların hastalık kimliğini ve başa çıkma yöntemlerini nasıl anlattıklarını karşılaştırmak.
- Birinci nesil ve devam eden nesil üniversite öğrencilerinin akademik yolculuklarının hikayesini nasıl anlattıklarını incelemek.
- Yöneticiler ve ön saflardaki çalışanlardan gelen örgütsel değişim anlatı hesaplarını karşılaştırmak.
- Farklı ev sahibi ülkelerdeki mülteci ve göçmen nüfuslarının aidiyet ve kimlik oluşturmalarını analiz etmek.
- Profesyonel kimlik gelişimini anlamak için kariyer aşamaları boyunca öğretmenlerin yaşam-tarihi anlatılarını karşılaştırmak.
- Aynı felaketin hayatta kalanlarının farklı topluluklar veya demografik gruplar arasında iyileşmeyi nasıl farklı anlattıklarını keşfetmek.
Nasıl çalışır?
Nasıl çalışır?
Araştırmacı, ilgilendiği bir anlatı olgusunu tanımlar ve karşılaştırması analitik olarak anlamlı olduğu için seçilen iki veya daha fazla vakayı - katılımcı, grup veya bağlam - seçer. Örnekleme amaçlıdır: vakalar anlamlı varyasyonu temsil etmek (örneğin, demografik özellikleri, yerleri veya sonuçları karşılaştırmak) veya ortaya çıkan yorumları olumsuz-vaka mantığıyla test etmek için seçilir. Karşılaştırmalı çerçeve, veri toplama başlamadan önce açık hale getirilir.
Zengin anlatı verileri, katılımcıları kendi kelimeleriyle ve kendi hızlarında hikayelerini anlatmaya davet eden derinlemesine, açık uçlu görüşmeler yoluyla toplanır. Günlükler, mektuplar, belgeler, alan notları gibi ek kaynaklar eklenebilir. Her katılımcı bireysel bir anlatı birimi olarak ele alınır ve araştırmacı her bir anlatının zamansal yapısına, olay örgüsüne ve duygusal içeriğine yakından dikkat eder.
Her katılımcı için bireysel anlatı profilleri veya vaka özetleri oluşturulur. Bu adım, hikayenin yayını, ana bölümleri, dönüm noktalarını ve anlatıcının olaylara atfettiği anlamları belirlemek için her transkripti okumayı ve yeniden okumayı içerir. Profil, çapraz vaka karşılaştırması başlamadan önce her bir anlatının bütünlüğünü korur ve hikayenin erken parçalanmasını önler.
Anlatı profilleri yan yana konulur ve karşılaştırmalı olarak analiz edilir. Araştırmacı, yakınlaşmaları (paylaşılan olay örgüsü yapıları, tekrarlayan temalar, ortak dönüm noktaları) ve ayrışmaları (farklı çözümler, çelişkili anlamlar, bağlama özgü varyasyonlar) arar. Analitik matrisler veya tematik ızgaralar organizasyona yardımcı olabilir, ancak yorumlama sıklık sayımlarından ziyade anlatı mantığına odaklanmaya devam eder.
Karşılaştırmada belirlenen örüntüler sosyal, kültürel veya yapısal bağlamla ilişkili olarak yorumlanır. Araştırmacı, hikayelerin neden farklılaştığını veya yakınlaştığını sorar: hangi koşullar, güç ilişkileri veya bağlamsal faktörler katılımcıların deneyimlerini nasıl yapılandırdığını ve anlamlandırdığını şekillendirir? Bulgular tipik olarak çapraz vaka yorumlayıcı yorumlarla birlikte bir dizi anlatı portresi olarak sunulur.
Sık yapılan hatalar
- Anlatıları çok erken parçalamak - bireysel anlatı profilleri oluşturulmadan tematik kodlamaya geçmek, anlatı araştırmasına özgün değerini veren hikaye yapısını bozar.
- Gerekçesiz karşılaştırma - vakaları uygun oldukları için seçmek yerine analitik olarak anlamlı oldukları için seçmek, odaklanmamış bulgular üretir.
- Anlatı araştırmasını tematik analizle karıştırmak - karşılaştırmalı anlatı araştırması, yalnızca tekrarlayan konuları değil, olay örgüsünü, zamansallığı ve anlatı yapısını dikkate alır; yalnızca temalar önemliyse, tematik analiz daha uygundur.
- Araştırmacı konumunu ihmal etmek - araştırmacının kendi anlatı varsayımları hangi yakınlaşmaların ve ayrışmaların önemli göründüğünü etkiler; refleksif günlük tutma ve üye kontrolü bunu yönetmeye yardımcı olur.
- Çeviriyi nötr olarak ele almak - diller veya kültürel bağlamlar arasında anlatıları karşılaştırırken, çeviri seçimleri ele alınması gereken yorumlayıcı sonuçlar taşır.
Sık sorulan sorular
Karşılaştırmalı anlatı araştırması, standart bir anlatı sorgulamasından nasıl farklıdır?
Standart anlatı sorgulaması tipik olarak az sayıda katılımcıya - bazen sadece bir kişiye - odaklanır ve bireysel deneyimin derinliğini ve dokusunu anlamayı amaçlar. Karşılaştırmalı anlatı araştırması kasıtlı olarak iki veya daha fazla vaka veya grup seçer ve analizi sistematik karşılaştırma etrafında inşa eder. Karşılaştırmalı mantık, sonradan eklenen bir düşünce değil, tasarıma en başından itibaren yerleştirilmiştir.
Kaç vaka veya katılımcıya ihtiyacım var?
Sabit bir minimum yoktur, ancak anlamlı bir karşılaştırma tipik olarak, her biri birden fazla anlatı hesabı ile temsil edilen en az iki açıkça farklı vaka veya katılımcı grubu gerektirir. Anahtar kriter analitik yeterliliktir: tutarlı bir profil oluşturmak için her karşılaştırma biriminden yeterli anlatı verisi. Beşer katılımcıdan oluşan iki grubu karşılaştıran bir çalışma, açık bir karşılaştırmalı çerçeve olmadan yirmi bireysel anlatıyı karşılaştıran bir çalışmadan daha savunulabilirdir.
Karşılaştırmalı anlatı araştırmasını tematik analizle birleştirebilir miyim?
Evet, ve yayınlanmış birçok çalışma bunu yapıyor. Araştırmacılar genellikle önce bireysel anlatı profilleri oluşturur, ardından vaka-üstü örüntüleri belirlemek için tematik analiz kullanırlar. Önemli olan disiplin, her bir hesabın hikaye yapısının kendi terimleriyle anlaşılması için, tematik kodlamaya geçmeden önce anlatı düzeyinde analizi tamamlamaktır.
Karşılaştırmalı anlatı araştırması kültürlerarası karşılaştırmalar için uygun mudur?
Kültürlerarası çalışmalar için çok uygundur, ancak dil ve çeviri dikkatli bir şekilde ele alınmalıdır. Anlatısal anlam, kültürel geleneğe derinden gömülüdür - uygun bir hikaye olarak kabul edilen şey, söylenebilir olan ve nedenselliğin nasıl anlatıldığı kültürler arasında değişir. İki dilli araştırma yardımcılarıyla çalışmak ve çeviri seçimlerine nötr aktarımlar olarak değil, yorumlayıcı kararlar olarak dikkat etmek esastır.
Karşılaştırmalı anlatı araştırmasında titizliği nasıl sağlarım?
Anahtar kalite kriterleri şunları içerir: vaka seçimi için teorik temel hakkında şeffaflık; çapraz vaka analizinden önce bireysel anlatı profillerinin ayrıntılı oluşturulması; araştırmacının kendi anlatı varsayımları hakkında refleksivite; ve okuyucuların aktarılabilirliği değerlendirmesine olanak tanıyan kalın betimleme. Üye kontrolü - yorumları katılımcılara geri döndürmek - yaygındır ancak zorunlu değildir ve fizibilitesi bağlamlara göre değişir.
İlgili yöntemler
Kaynaklar
Clandinin, D. J., & Connelly, F. M. (2000). Narrative Inquiry: Experience and Story in Qualitative Research. Jossey-Bass.
ISBN: 978-0787943523Kopyalandı.Riessman, C. K. (2008). Narrative Methods for the Human Sciences. Sage.
ISBN: 978-0761929987Kopyalandı.