İçeriğe atla
Arama sonuçlarına dön

Karşılaştırmalı Dijital Etnografi

Ortaya koyan
Christine Hine (digital ethnography); George E. Marcus (multi-sited ethnography)
Yıl
1995–2000 (multi-sited framework 1995; virtual ethnography 2000)
Tür
Qualitative research design
Aile
Qualitative design / analysis

Bu metin makine çevirisidir ve henüz incelenmedi. Asıl metni İngilizce oku

Yazı boyutu

Ne işe yarar?

Karşılaştırmalı Dijital Etnografi (CDE), etnografik yöntemleri — sürekli katılımcı gözlem, mülakat ve eser analizi — eş zamanlı olarak iki veya daha fazla dijital ortama uygulayan nitel bir tasarımdır.

Farklı çevrimiçi ortamlardaki (örneğin, farklı platformlar, topluluklar veya ulusal bağlamlar) uygulamaları, anlamları ve etkileşimleri sistematik olarak karşılaştırarak, CDE tekil bir saha çalışmasının kaçıracağı hem yere özgü örüntüleri hem de kesişen kültürel mantıkları ortaya çıkarır.

Yöntemin mantığı

Çevrimiçi aktivist toplulukların nasıl harekete geçtiğini anlamak istediğinizi hayal edin. Sadece Twitter'ı incelemek size bir yetenek kümesi hakkında bilgi verir; sadece Reddit başka bir tanesini ortaya çıkarır. Karşılaştırmalı Dijital Etnografi şunu söyler: konunuzu birden fazla dijital alanda takip edin, insanların her birinde gerçekten ne yaptığını gözlemleyin, ardından alanları yan yana koyarak neyin değiştiğini ve neyin sabit kaldığını sorun. Karşılaştırma rastlantısal değildir — keşfin motorudur. Tıpkı antropologların olguları fiziksel konumlarda takip etmesi gibi (Marcus'un çok alanlı etnografisi), CDE olguları dijital mekanlarda takip eder ve her platformu davranışı kendi yolunda şekillendiren farklı bir kültürel alan olarak ele alır.

Tarih

Karşılaştırmalı Dijital Etnografi, birbiriyle örtüşen iki entelektüel akımdan yararlanır. George Marcus'un 1995 tarihli çok alanlı etnografi çağrısı, antropologlardaki tek saha-alanı ekolüne meydan okuyarak, çağdaş olguların konuları, nesneleri veya söylemleri birden fazla konumda takip etmeyi gerektirdiğini savundu. Eş zamanlı olarak, internetin yükselişi Christine Hine'ın Sanal Etnografisi (2000) ve sonraki Bağlantılı Etnografisi (2015) ile sonuçlandı; bu çalışmalar etnografik duyarlılığı ağa bağlı, platform aracılı ortamlara uyarladı. İnternet çalışmaları ve medya çalışmaları alanlarındaki akademisyenler, bu akımları çevrimiçi toplulukları karşılaştırmalı olarak incelemek üzere sentezlediler ve sosyal medya platformlarının yaygınlaşmasıyla birlikte yaklaşım, 2010'larda açık metodolojik bir ifade kazandı.

Ne zaman kullanılır?

Araştırma sorunuz, bir sosyal olgunun — kimlik, aktivizm, öğrenme, emek, topluluk — farklı (veya benzer) dijital bağlamlarda nasıl sergilendiğini ve bu bağlamsal farklılıkların teorik olarak önemli olduğunu sorduğunda Karşılaştırmalı Dijital Etnografiyi kullanın. İnternet çalışmaları, medya çalışmaları, sosyoloji, antropoloji ve eğitim araştırmaları için uygundur. Tasarım, en az iki alanda uzun vadeli daldırma gerektirir; yalnızca bir topluluğu içeren bir soru, sürekli saha çalışmasını (alan başına haftalar ila aylar) engelleyen zaman kısıtlamaları, verilerin öncelikli olarak nicel olması veya karşılaştırmanın basit tanımlamanın ötesinde net bir teorik gerekçeye sahip olmaması durumunda uygun değildir.

Sınırlar ve dikkat edilmesi gerekenler

  • Son derece zaman yoğun: iki veya daha fazla alana gerçek daldırma, saha çalışması taleplerini önemli ölçüde artırır.
  • Karşılaştırmanın tertium comparationis'i — karşılaştırmanın ortak temeli — dikkatlice tanımlanmalıdır; kötü seçilmiş alanlar, bilgisizleştirici karşıtlıklar üretir.
  • Birden fazla dijital bağlamda konumsal durumu ve yansıtıcılığı yönetmek, tekil saha çalışmasından daha karmaşıktır.
  • Etik zorluklar (rıza, gizlice izleme, kamuya açık gönderileri arşivleme) çoğalır ve platforma göre farklılık gösterebilir.
  • Bulgular bağlamsal olarak zengindir ancak istatistiksel olarak genelleştirilemez; aktarılabilirlik argümanları kalın tanımlama gerektirir.

Kaynak metnin koşulları, bağımsız bilimsel inceleme veya analiz motoru doğrulaması yerine geçmez.

Güçlü yönleri

  • Tekil saha çalışmalarında görünmez olan şekillerde platform yeteneklerinin ve topluluk normlarının davranışı ortaklaşa nasıl şekillendirdiğini ortaya çıkarır.
  • Sistematik karşılaştırma, hangi bulguların bağlama özgü olduğu ve hangilerinin daha genel olduğu hakkında teori oluşturmayı sağlar.
  • Birden fazla bakış açısından zengin, doğal veriler, karmaşık dijital olguların nüanslı, güvenilir hesaplarını destekler.
  • Üçgenlenmiş içgörü için gözlem, mülakat ve dijital eser analizini birleştirmek için yeterince esnektir.
  • Eş zamanlı olarak birden fazla çevrimiçi alanı kapsayan küresel veya kültürlerarası olguları incelemek için çok uygundur.

Uygulama alanları

  • Aynı siyasi hareketin destekçilerini Twitter, Facebook ve Telegram'da farklı şekillerde nasıl harekete geçirdiğini karşılaştırmak.
  • Profesyonel kimliğin LinkedIn, akademik Twitter ve ResearchGate'de nasıl sergilendiğini ve müzakere edildiğini incelemek.
  • Aynı medya franchise'ının hayran topluluklarının Reddit, Tumblr ve Discord'da farklı uygulamalar geliştirmesini incelemek.
  • Kullanıcıların eşdeğer ulusal sosyal medya platformlarında ruh sağlığını nasıl tartıştıklarına dair ulusötesi farklılıkları araştırmak.
  • MOOC'lardaki gayri resmi öğrenme topluluklarının YouTube yorum bölümlerine kıyasla normlar ve bilgi paylaşım uygulamaları nasıl geliştirdiğini analiz etmek.
  • Yanlış bilgilendirme anlatılarının ana akım ve uç çevrimiçi platformlarda seyahat ederken nasıl uyarlandığını ve yeniden çerçevelendiğini izlemek.

Nasıl çalışır?

Nasıl çalışır?

1

Araştırmacı, karşılaştırmalı soruyu ve belirli dijital alanların neden analitik olarak anlamlı karşıt vakalar olduğuna dair teorik gerekçeyi tanımlar. Seçim kriterleri (ortak konu, zıt platform yetenekleri, farklı ulusal kullanıcı tabanları vb.), karşılaştırmanın fırsatçı değil amaçlı olmasını sağlamak için açıkça belirtilir.

2

İki veya daha fazla dijital saha alanı, ilgili olma, erişilebilirlik ve karşıtlık temelinde seçilir. Alanlar sosyal medya platformları, çevrimiçi forumlar, çok oyunculu oyun dünyaları, profesyonel ağlar veya ilgilenilen olgunun sergilendiği herhangi bir internet aracılı alan olabilir. Giriş müzakereleri (gizlice izleme, üyelik, etik onay) her alan için tamamlanır.

3

Araştırmacı, yerel normları ve uygulamaları kavramak için yeterli bir süre boyunca her alanda sürekli katılımcı gözlem yapar — okuma, gönderme, başlıkları takip etme, etkinliklere katılma, kilit aktörleri izleme. Saha notları, her bağlamdaki gözlemleri, etkileşimleri ve araştırmacının yansıtıcı konumsal durumunu kaydeder.

4

Saha notlarına ek olarak, topluluk üyeleriyle yapılan derinlemesine mülakatlar, dijital eserlerin (gönderiler, resimler, profiller, platform tasarım öğeleri) toplanması ve uygun olduğunda çevrimiçi anketler veya ekran görüntüsü günlükleri aracılığıyla veri toplanır. Birden fazla veri türü, her alan içinde üçgenleme yapılmasına olanak tanır.

5

Tüm alanlardan elde edilen veriler, tutarlı tematik veya yorumlayıcı kodlama kullanılarak analiz edilir, ardından sistematik olarak karşılaştırılır. Analist şunu sorar: Alanlar arasında ne paylaşılıyor? Ne farklılaşıyor? Farklılıkları ne açıklar (platform yeteneği, topluluk geçmişi, kültürel bağlam)? Alanlar arası matrisler veya karşılaştırmalı gösterimler analizi organize etmeye yardımcı olur.

6

Bulgular, hem alan düzeyindeki ayrıntılara hem de daha geniş örüntülere hitap eden kavramsal bir hesaba sentezlenir. Sonuç, karşılaştırmanın tekil bir saha çalışmasının gösteremeyeceği olgu hakkında ne ortaya koyduğunu açıklar ve platform mimarisinin ve topluluk uygulamasının dijital sosyal yaşamı nasıl ortaklaşa şekillendirdiğini yansıtır.

Sık yapılan hatalar

  • Alanları kendi kendine yeten birimler olarak ele almak — kullanıcıların ve içeriğin genellikle platformlar arasında dolaştığı gerçeğini göz ardı etmek, alanlar arası bulaşmaya neden olur ve bu da göz ardı edilmek yerine teorize edilmelidir.
  • Yüzeysel daldırma — her alanda birkaç gün yerine haftalar veya aylar geçirmek, etnografik iddiaları destekleyemeyen ince saha notları üretir.
  • Teorik olmayan karşılaştırma — karşılaştırmanın neyi ortaya çıkarmak için tasarlandığına dair ilkeli bir gerekçe olmaksızın yalnızca kolaylık için alan seçmek, analitik katkıyı zayıflatır.
  • Platform yeteneklerini değişken olarak göz ardı etmek — platformlar arasındaki tasarım farklılıkları (karakter sınırları, anonimlik, algoritmik kürasyon) yalnızca arka plan gürültüsü değil, verilerdir.
  • Alanlar arasında tutarsız kodlama — her alana farklı tematik çerçeveler uygulamak sistematik karşılaştırmayı imkansız hale getirir; alanlar arası analizden önce oluşturulan ortak bir kodlama protokolü esastır.

Sık sorulan sorular

Kaç alan dahil etmeliyim?

İki ila dört alan pratik normdur. İki alan odaklanmış bir karşıtlık sağlar ve tek bir araştırmacı için yönetilebilirdir. Üç veya dört alan analitik kaldıraç ekler ancak saha çalışması taleplerini önemli ölçüde artırır. Orantılı olarak daha fazla zaman veya araştırmacı olmadan daha fazla alan dahil etmek genellikle sığ daldırmaya neden olur ve etnografik yetkiyi zayıflatır. Alan seçiminin teorik gerekçesi, sayıdan çok daha önemlidir.

Standart dijital etnografiden nasıl farklıdır?

Standart dijital etnografi tipik olarak tek bir çevrimiçi topluluğa veya platforma odaklanır ve o belirli kültürel dünyanın derinlemesine bir hesabını üretir. Karşılaştırmalı Dijital Etnografi açıkça iki veya daha fazla alan seçer ve sistematik karşılaştırmanın birincil analitik hamle olacağı şekilde tasarımı yapar — alanlar arasındaki farklılıklar ve benzerlikler, yalnızca bağlam değil, bulguların kendisidir.

Etnografi ile birlikte hesaplamalı yöntemler kullanabilir miyim?

Evet, ve bu giderek yaygınlaşmaktadır. Hesaplamalı yaklaşımlar (ağ analizi, kazınmış gönderilerin içerik analizi, duygu analizi), etnografik dikkatin yönlendirildiği büyük ölçekli örüntüleri haritalayabilirken, etnografi bu örüntülerin neden var olduğunu açıklayan yorumlayıcı derinliği sağlar. Kombinasyon bazen 'dijital karma yöntemler' veya 'hibrit dijital araştırma' olarak adlandırılır, ancak etnografik çekirdek hala gerçek daldırma ve kalın tanımlama içermelidir.

Birden fazla platformda etik konuları nasıl ele alırım?

Her platform, rıza, kamuya açık alanlar ve özel alanlar ve veri depolama ile ilgili farklı etik hususlar sunar. Araştırmacılar, her alanın hizmet şartlarını ve topluluk normlarını gözden geçirmeli, tüm alanları kapsayan etik onay almalı ve bağlamsal bütünlük ilkesini uygulamalıdır — yarı özel bir forumda toplanan veriler, tam kamuya açık bir akıştan alınan verilerle aynı açıklıkla ele alınmamalıdır. Bulguları bildirirken alanlar arasında tutarlı anonimleştirme esastır.

Bir dijital saha alanında yeterli daldırma ne sayılır?

Belirli bir süre yoktur, ancak etnografistler genellikle bir topluluğun normlarını, tekrarlayan olaylarını, kilit aktörlerini ve iç anlaşmazlıklarını anlamak için minimum olarak haftalar ila aylar süren düzenli, aktif katılımı dikkate alırlar. Birkaç günlüğüne dalmak, gözlem notları üretir ancak etnografik içgörü sağlamaz. Kriter, sapkın davranışı tanıyıp neden sapkın olduğunu açıklayabilmenizdir — bu, normları ihlalleri tespit edecek kadar iyi bilmeyi gerektirir.

İlgili yöntemler

Kaynaklar

  1. Hine, C. (2000). Virtual Ethnography. Sage.

    ISBN: 978-0761958963
    Kopyalandı.
  2. Marcus, G. E. (1995). Ethnography in/of the World System: The Emergence of Multi-Sited Ethnography. Annual Review of Anthropology, 24, 95–117.

    DOI kaynağını aç
    Kopyalandı.