İçeriğe atla
Arama sonuçlarına dön

Karşılaştırmalı Söylem Analizi

Ortaya koyan
Harvey Sacks, Emanuel Schegloff, Gail Jefferson (CA foundation); comparative extension developed across the field from the 1980s onward
Yıl
1974 (CA foundation); comparative applications from 1980s–1990s
Tür
Qualitative micro-analytic research design
Aile
Qualitative design / analysis

Bu metin makine çevirisidir ve henüz incelenmedi. Asıl metni İngilizce oku

Yazı boyutu

Ne işe yarar?

Karşılaştırmalı Söylem Analizi (karşılaştırmalı SA), Söylem Analizi'nin (SA) titiz mikro-analitik yöntemlerini iki veya daha fazla zıt etkileşimsel ortam, dil, kültür veya katılımcı grubuna uygular.

Konuşmanın dizisel organizasyonunun — sıra alma, onarım, bitişik çiftler ve eylem oluşturma — bağlamlar arasında nasıl değiştiğini veya durağan kaldığını inceler ve insan etkileşiminin mimarisine ilişkin bağlamlar arası kanıtlar üretir.

Yöntemin mantığı

Sıradan SA, katılımcıların anbean konuşmayı nasıl koordine ettiğini ortaya çıkarmak için tek bir ortamı derinlemesine inceler. Karşılaştırmalı SA, ek bir soru sorar: Japonya'daki doktor-hasta görüşmeleri ile İsveç'tekiler veya resmi ile gayriresmi ortamlardaki hizmet etkileşimleri incelendiğinde aynı etkileşimsel pratikler ortaya çıkar mı? Farklı bağlamlardan yapısal olarak benzer örneklerden oluşan koleksiyonlar oluşturarak ve neyin değiştiğini neyin sabit kaldığını inceleyerek araştırmacılar, tek bir kültürel veya kurumsal alanın ötesine uzanan iddialarda bulunabilirler. Karşılaştırma her zaman gerçek kayıtlı konuşmanın ayrıntılı dizisel analizine dayanır — anket yanıtlarına veya gözlemci derecelendirmelerine değil.

Tarih

Söylem Analizi, Harvey Sacks, Emanuel Schegloff ve Gail Jefferson tarafından 1960'lar-70'lerde kurulmuş olup, dönüm noktası niteliğindeki 1974 tarihli Language makaleleri sıra alma sistemini oluşturmuştur. 1980'lerden itibaren, birden fazla dilde çalışan SA araştırmacıları (özellikle Margret Selting, Elizabeth Couper-Kuhlen liderliğindeki çapraz dilsel SA programlarında ve daha sonra EMCA geleneğinde) SA bulgularının İngilizce'de geçerli olup olmadığını diğer dillerde ve ortamlarda test etmek için karşılaştırmalı yöntemler geliştirmişlerdir. Handbook of Conversation Analysis (Sidnell ve Stivers, 2012) kitabının yayınlanması, karşılaştırmalı ve çapraz dilsel SA'yı alanın tanınmış bir kolu olarak pekiştirmiş ve çapraz dilsel ve kültürlerarası karşılaştırmaya adanmış bölümler içermiştir.

Ne zaman kullanılır?

Konuşma pratiğinin farklı diller, kültürler veya kurumsal ortamlarda aynı şekilde işleyip işlemediğini ve en az iki zıt ortamdan doğal olarak oluşan konuşma kayıtlarına erişiminiz olduğunda karşılaştırmalı SA'yı kullanın. Kültürlerarası pragmatik, kurumlararası etkileşim araştırmaları ve etkileşimsel yapıların evrenselliğine ilişkin tipolojik sorular için uygundur. Yüksek kaliteli kayıtlar ve birden fazla ortamdan Jefferson transkriptleri eksik olduğunda — yetersiz veya özetlenmiş veriler karşılaştırmanın gerektirdiği dizisel iddiaları destekleyemez — kullanmayın. Ayrıca, araştırma sorusu konuşmanın anbean organizasyonu yerine tutumlar, inançlar veya deneyimlerle ilgili olduğunda da uygun değildir.

Sınırlar ve dikkat edilmesi gerekenler

  • Birden fazla ortamdan yüksek kaliteli ses veya video kayıtları ve ayrıntılı Jefferson transkriptleri gerektirir, bu da kaynak yoğundur.
  • Karşılaştırmalı iddialar, yalnızca analiz edilen belirli derlemlerle sınırlıdır; popülasyonlara istatistiksel genelleme amaç veya ürün değildir.
  • Kültürlerarası karşılaştırmayı destekleyecek kadar büyük koleksiyonlar oluşturmak önemli zaman ve genellikle bir transkripsiyon ekibi gerektirir.
  • Analistler, incelenen her dilde/varyantta SA geleneklerine hakim olmalıdır; hatta küçük transkripsiyon farklılıkları bile ortamlar arası karşılaştırmaları etkileyebilir.

Kaynak metnin koşulları, bağımsız bilimsel inceleme veya analiz motoru doğrulaması yerine geçmez.

Güçlü yönleri

  • Gerçek kayıtlı davranışları katılımcı raporları veya analist çıkarımları yerine bağlamlar arası iddiaların temeli yapar.
  • Evrensel etkileşimsel yapıları bağlama özgü veya dile özgü varyasyonlardan ayırt edebilir.
  • Koleksiyon tabanlı yöntem, analitik kanıtları şeffaf ve diğer analistler tarafından incelenmeye açık hale getirir.
  • Mikro-analitik titizlikten ödün vermeden gerçek kültürlerarası veya kurumlararası erişime sahip bulgular üretir.
  • Herhangi bir konuşma-etkileşim biçimine — kurumsal, konuşma, dijital veya çok dilli — uygulanabilir.

Uygulama alanları

  • Farklı ulusal sağlık sistemleri veya dillerdeki tıbbi görüşmelerde sıra alma ve onarım pratiklerini karşılaştırma.
  • Farklı kültürlerdeki resmi veya gayriresmi kurumsal karşılaşmalarda hizmet isteklerinin nasıl formüle edildiğini ve kabul edildiğini inceleme.
  • Telefon görüşmelerinde dizi kapatma prosedürlerinin (örneğin, konu sonlandırma, kapatma öncesi hamleler) farklı dil topluluklarında benzer şekilde işleyip işlemediğini araştırma.
  • Çok dilli veya kültürlerarası iş toplantılarında katılımcıların anlaşmazlık veya anlaşmayı nasıl sağladıklarını analiz etme.
  • Evrensel veya dile özgü edinme ortamlarını belirlemek için kültürler arasında çocuk-bakım veren etkileşim dizilerini inceleme.
  • Eğitim sistemleri veya pedagojik gelenekler boyunca sınıflardaki öğretim dizilerini karşılaştırma.

Nasıl çalışır?

Nasıl çalışır?

1

Araştırmacı, etkileşimsel pratikleri karşılaştırılacak iki veya daha fazla zıt ortam, dil veya katılımcı grubunu tanımlar. Ortamlar kuruma (örneğin, tıbbi vs. hukuki ortamlar), dile (örneğin, İngilizce vs. Fince), kültüre veya katılımcı rolüne göre farklılık gösterebilir. Seçim teorik olarak motive edilmiştir: zıtlık, bir pratiğin evrensel, dile özgü veya kuruma özgü olup olmadığını ortaya çıkarabilmelidir.

2

Her ortamdaki doğal olarak oluşan etkileşim, katılımcı onayı ile ses veya video kaydına alınır. Kayıtlar, sıra sınırlarını, örtüşmeyi, gecikmeyi, perdeyi ve dizisel analiz için gerekli diğer prosodik özellikleri yakalayan Jefferson notasyonu kullanılarak yazıya dökülür. Yazıya dökme işlemi, tekrarlanan dinlemeyi gerektiren analitik bir eylemdir.

3

Karşılaştırma başlamadan önce analistler, her bir derlemdeki örnekleri standart SA prosedürlerini uygulayarak bağımsız olarak incelerler: eylem dizilerini belirleme, sıra tasarımı seçimlerini haritalama ve katılımcıların yanıtları aracılığıyla önceki sıralara ilişkin anlayışlarını nasıl sergilediklerini izleme. Bu adım, her ortamdaki pratiklerin kendi terimleriyle nasıl göründüğünü belirler.

4

Hedef pratiğin (örneğin, onarım başlatmaları, istekler, konu kapatmaları) örnekleri tüm derlemler boyunca belirlenir ve bir koleksiyonda bir araya getirilir. Her örnek, yapısal benzerliklerin ve farklılıkların sistematik olarak incelenebilmesi için transkript ve bağlamsal meta verilerle belgelenir.

5

Bir araya getirilen koleksiyonlar ortamlar arasında karşılaştırılır. Analistler şu soruyu sorar: Dizisel yuva aynı mı? Sıra tasarımları yapısal olarak paralel mi? Katılımcılar pratiğe aynı şekilde mi yöneliyor? Farklılıklar ve değişmezlikler, yalnızca analist çıkarımına değil, her örneğin dizisel gelişiminden elde edilen kanıtlarla hassas bir şekilde not edilir.

6

Karşılaştırmalı örüntüler — bir pratiğin tüm ortamlarda evrensel olup olmadığı, bir ortamda değiştirilip değiştirilmediği veya bazı bağlamlarda mevcut olup olmadığı — bulgulara sentezlenir. İddialar, derlemlerin kapsamına göre nitelendirilir ve koleksiyon tabanlı SA'ya uygun koşullu dilde ifade edilir: analiz, sıralı kanıt olmadan bilişsel veya kültürel nedenler ileri sürmek yerine katılımcıların gösterilebilir şekilde ne yaptığını tanımlar.

Sık yapılan hatalar

  • Yetersiz veya özetlenmiş transkriptlerin karşılaştırılması — eğer yalnızca bir ortamda Jefferson düzeyinde transkripsiyon varsa ve diğerinde özet notlar varsa, karşılaştırma metodolojik olarak tutarsızdır.
  • Kolaylık yerine teorik karşıtlık için ortamların seçilmesi — karşılaştırma, yalnızca ortamlar hedef pratikle ilgili şekillerde farklılık gösteriyorsa analitik kaldıraç sağlar.
  • Kültürel veya bilişsel açıklamaların erken ithal edilmesi — karşılaştırmalı SA dizisel örüntüleri tanımlar; farklılıkların nedenlerine ilişkin nedensel iddialar ek kanıt gerektirir.
  • Küçük koleksiyonların kesin olarak kabul edilmesi — her ortamda az sayıda örnek bir örüntüyü gösterebilir ancak dağılımını belirleyemez; yazarlar koleksiyon boyutlarını bildirmeli ve kapsamı kabul etmelidir.

Sık sorulan sorular

Karşılaştırmalı SA, kültürlerarası pragmatikten nasıl farklılaşır?

Kültürlerarası pragmatik genellikle uyarılmış verilere (söylem tamamlama görevleri, anketler) dayanır ve katılımcılar tarafından bildirilen veya derecelendirilen normlara veya nezaket stratejilerine odaklanır. Karşılaştırmalı SA, yalnızca doğal olarak oluşan etkileşimin kayıtlarıyla çalışır ve gerçek konuşmanın dizisel organizasyonunu, sırayla analiz eder. Katılımcıların ne yaptıklarını değil, ne yapacaklarını söylediklerini tanımlar.

Her ortamdan aynı sayıda örneğe ihtiyacım var mı?

Kesin sayısal denge gerekli değildir, ancak analistler her ortamdaki koleksiyon boyutları konusunda şeffaf olmalıdır. Belirgin asimetriler — örneğin, Ortam A'dan 40 örnek ve Ortam B'den 3 örnek — karşılaştırmalı iddiaları zayıflatır. Amaç, karşılaştırmadan önce o derlemdeki yapısal örüntüyü belirlemek için her ortamda yeterli sayıda örneğe sahip olmaktır.

Karşılaştırmalı SA'yı çevrimiçi veya metin tabanlı etkileşimlerle kullanabilir miyim?

Evet. SA, bilgisayar aracılı iletişime genişletilmiştir ve karşılaştırmalı SA, platformlar (örneğin, görüntülü aramalar vs. yüz yüze toplantılar) veya farklı dillerdeki çevrimiçi topluluklar arasında etkileşimi karşılaştırabilir. Analitik mantık — yapısal olarak karşılaştırılabilir örneklerden oluşan koleksiyonlar oluşturma ve dizisel organizasyonlarını karşılaştırma — aynı kalır, ancak metin tabanlı sıra alma için notasyon uyarlanabilir.

Karşılaştırmalı SA etnografik saha çalışmasıyla uyumlu mu?

Etnografik gözlemle uyumludur ve genellikle onunla geliştirilir. Saha notları ve bağlamsal bilgi, araştırmacının her ortamda hangi faaliyetlerin yürütülmekte olduğunu ve katılımcıların kendi eylemlerini nasıl kategorize ettiklerini anlamalarına yardımcı olur. Ancak, birincil analitik nesne kayıtlar ve transkriptler olmaya devam eder; etnografik bağlam yorumlamayı bilgilendirir ancak dizisel kanıtların yerini tutmaz.

Koleksiyonum ne kadar büyük olmalı?

Sabit bir minimum yoktur, ancak her ortamdaki koleksiyon, hedef pratiğin birden fazla örneğini bulmak ve varyantların sistematik mi yoksa bireysel mi olduğunu yargılamak için yeterince büyük olmalıdır. Uygulamada, karşılaştırmalı SA çalışmaları genellikle her ortam için birkaç saatlik kayıttan oluşan derlemler kullanır. Küçük pilot koleksiyonlar, daha büyük veri toplama öncesinde araştırma sorusunu iyileştirmek için kullanışlıdır.

İlgili yöntemler

Kaynaklar

  1. Sacks, H., Schegloff, E. A., & Jefferson, G. (1974). A simplest systematics for the organization of turn-taking for conversation. Language, 50(4), 696–735.

    DOI kaynağını aç
    Kopyalandı.
  2. Sidnell, J., & Stivers, T. (Eds.). (2012). The Handbook of Conversation Analysis. Wiley-Blackwell.

    ISBN: 978-1444330564
    Kopyalandı.