İçeriğe atla
Arama sonuçlarına dön

Engellenmiş Rastgele Kontrollü Deneme (Engellenmiş RK)

Ortaya koyan
R. A. Fisher (blocking principle); systematic RCT application by Bradford Hill and later Pocock, Friedman et al.
Yıl
1920s (Fisher's blocking principle); applied to RCTs from the 1940s onward
Tür
Experimental design
Aile
Experimental design

Bu metin makine çevirisidir ve henüz incelenmedi. Asıl metni İngilizce oku

Yazı boyutu

Ne işe yarar?

Engellenmiş bir rastgele kontrollü deneme (engellenmiş RK), işe alım boyunca tedavi gruplarının boyut olarak dengeli kalmasını ve isteğe bağlı olarak anahtar özellikler açısından da dengeli kalmasını sağlamak için permüte edilmiş blok rastgeleleştirmeyi kullanır.

Sabit veya rastgele değişen boyuttaki her blok içinde, tüm tedavi atamaları eşit sayıda bulunur, bu nedenle deneme erken dursa bile dengesizlik birikemez. Bu, engellenmiş RK'leri klinik ve davranışsal müdahale araştırmalarında standart rastgeleleştirme yaklaşımı haline getirir.

Yöntemin mantığı

100 hastanın tek tek kaydedildiğini hayal edin. Saf rastgeleleştirme, şans eseri ilk 20 hastayı çoğunlukla bir kola atayarak ara incelemeleri ve nihai karşılaştırmaları bozabilir. Engelleme bunu önler: araştırmacı, örneğin dört yuvalık (her kol için iki adet) küçük bloklar önceden belirler, böylece her dört ardışık kayıt dengeleri yeniden kurar. Tedavi grubu boyutları deneme boyunca yaklaşık olarak eşit kalır. Bloklar aynı zamanda merkezlere veya tabakalara karşılık geliyorsa, bu alt gruplar arasında da denge korunur ve bu da çalışmayı düzensiz kaydın getirebileceği karıştırılmayı önler.

Tarih

Engelleme ilkesi, 1920'lerde R. A. Fisher'ın toprak değişkenliğini kontrol etmek için parsellerin bloklara gruplandırıldığı tarımsal saha deneylerinden kaynaklanmıştır. Bradford Hill, 1948 tarihli dönüm noktası niteliğindeki streptomisin tüberküloz denemesinde rastgeleleştirmeyi klinik denemelere uyguladı. RK'ler için permüte edilmiş blok rastgeleleştirmesi, Stuart Pocock tarafından 1983 tarihli ders kitabında ve Friedman, Furberg ve DeMets tarafından Klinik Denemeler Temelleri'nin sonraki baskılarında sistematik olarak tanımlanmış ve savunulmuştur. Günümüzde çoğu faz II ve faz III klinik denemede fiili standarttır.

Ne zaman kullanılır?

İki veya daha fazla müdahaleyi kontrollü koşullar altında karşılaştırmak istediğinizde ve işe alım boyunca yaklaşık eşit grup boyutlarını garanti etmek istediğinizde engellenmiş bir RK kullanın - ara analizler veya erken durdurma planlandığında bu esastır. Engelleme, özellikle merkez düzeyinde karıştırmayı önleyen merkez başına ayrı blok dizileri olan çok merkezli denemelerde değerlidir. Önemli prognostik kovaryantların işe alım merkezleri veya zaman içinde keskin bir şekilde değiştiği durumlarda basit engellenmiş (tabakalanmamış) bir RK kullanmayın; o zaman tabakalı engelleme veya minimizasyon tercih edilir. Çok küçük denemelerde (n < 20) bloklar sabitse ve blok boyutu biliniyorsa engellenmiş rastgeleleştirmeden kaçının, çünkü gizlilik önlemleri tam olarak uygulanmasa bile geç kayıt ataması tahmin edilebilir hale gelir.

Sınırlar ve dikkat edilmesi gerekenler

  • Sabit blok boyutları, rastgeleleştirme tam olarak gizlenmemişse her bloğun sonuna yakın atama tahminine izin verebilir, bu da seçim yanlılığını artırır.
  • Kovaryant dengesizliğini tamamen ortadan kaldırmaz - yalnızca tasarıma açıkça dahil edilen tabakalama değişkenleri üzerinde dengeyi sağlar.
  • Çok fazla değişkene aynı anda tabakalama yapmak, yönetilemez sayıda küçük tabaka oluşturur, bu da engellemenin amacını boşa çıkarır.
  • Analiz, engelleme yapısını hesaba katmalıdır; modelde tabakalama değişkenlerinin göz ardı edilmesi istatistiksel verimliliği azaltabilir.

Kaynak metnin koşulları, bağımsız bilimsel inceleme veya analiz motoru doğrulaması yerine geçmez.

Güçlü yönleri

  • İşe alım sırasında herhangi bir noktada grup boyutlarında yaklaşık dengeyi garanti eder, ara analizleri korur.
  • Basit rastgeleleştirmeye kıyasla ölçülen ve ölçülmeyen başlangıç kovaryantlarındaki rastgele şans dengesizliğini azaltır.
  • Tabakalama ile uyumludur, birden fazla anahtar prognostik faktör üzerinde eşzamanlı dengeye izin verir.
  • Geniş kabul görmüş düzenleyici standart; istatistikçiler, denetçiler ve etik kurullar tarafından iyi anlaşılmıştır.
  • Rastgele blok boyutu varyasyonu, blok boyutu yaklaşık olarak bilinse bile atama tahminini etkili bir şekilde önler.

Uygulama alanları

  • Ara analizlerle düzenleyici düzeyde rastgeleleştirme gerektiren Faz II ve III ilaç denemeleri.
  • Merkez, değişkenliğin bilinen bir kaynağı olduğu çok merkezli eğitim veya davranışsal müdahale çalışmaları.
  • Hasta hacminin ve vaka karışımının merkezler arasında önemli ölçüde farklılık gösterdiği cerrahi veya prosedürel denemeler.
  • Terapist veya klinik etkilerinin kollar arasında dengelenmesi gereken rehabilitasyon ve fizyoterapi RK'leri.
  • Kayıt sırasında yaş grubu veya serolojik duruma göre tabakalanmış aşı etkinliği denemeleri.

Nasıl çalışır?

Nasıl çalışır?

1

Araştırmacı bir blok boyutu seçer (yaygın olarak 4, 6 veya atama tahminini önlemek için rastgele değişen boyut dizisi). Eğer tabakalama planlanmışsa, bloklar her tabaka içinde ayrı ayrı tanımlanır - örneğin, merkez, cinsiyet veya başlangıç şiddetine göre ayrı ayrı - böylece ilgi alanındaki her alt grup içinde denge sağlanır.

2

Her blok için, hedef atama oranını karşılayan tedavi etiketlerinin tüm permütasyonları listelenir (örneğin, 4'lük bloklarda 1:1 oran için: AABB, ABAB, ABBA vb.) ve bir permütasyon bilgisayar rastgele sayı üreteci kullanılarak rastgele seçilir. Ardışık bloklar için permütasyonların birleştirilmesi tam atama dizisini üretir.

3

Katılımcılar kaydedilip uygunluk kriterlerini karşıladıkça, dizideki bir sonraki atama kendilerine verilir. Gizlilik kritiktir: dizinin güvenli bir şekilde saklanması gerekir (örneğin, mühürlü zarflar veya merkezi bir rastgeleleştirme sistemi), böylece ne işe alım görevlisi ne de katılımcı bir sonraki atamayı tahmin edemez. Atamanın önceden bilinmesi körleştirmeyi bozar ve seçim yanlılığını artırır.

4

Deneysel ve kontrol müdahaleleri, deneme protokolüne göre uygulanır. Katılımcıların, bakım sağlayıcıların ve sonuç değerlendiricilerinin körleştirilmesi, mümkün olan ölçüde korunur. Tedavi sadakati, müdahalenin tüm kollarda amaçlandığı gibi uygulandığından emin olmak için izlenir.

5

Birincil ve ikincil sonuçlar, önceden belirlenmiş istatistiksel analiz planına göre, tipik olarak kovaryans analizi (ANCOVA), tekrarlanan ölçümler için karma modeller veya lojistik regresyon kullanılarak, rastgeleleştirmede kullanılan herhangi bir tabakalama değişkeni için ayarlama yapılarak analiz edilir. Niyetine göre tedavi analizi birincil tahmin edicidir; protokol başına analizler ikincildir.

Sık yapılan hatalar

  • Sabit blok boyutlarının açık (körleştirilmemiş) bir atama listesiyle kullanılması - hatta gelişmiş işe alım görevlileri bile bir sonraki atamayı çıkarabilir, gizliliği ihlal eder ve seçim yanlılığını artırır.
  • Çok fazla değişkene tabakalama: k ikili tabaka değişkeni ile tabaka sayısı 2^k'dir; küçük örneklem boyutlarında çoğu tabaka neredeyse boş olacaktır, bu da hiçbir fayda sağlamaz ve analizi karmaşıklaştırır.
  • Birincil analizde tabakalar için ayarlama yapmama - rastgeleleştirmede tabakalama kullanıldıysa, regresyon modelinden tabakaları hariç tutmak, elde edilen kesinliği boşa harcar ve varyans tahminlerini yanlı hale getirebilir.
  • Engelleme ile körleştirmeyi karıştırmak - engelleme atama dengesini kontrol eder; körleştirme bilgi akışını kontrol eder. Her ikisi de gerekli ve bağımsız korumalardır.

Sık sorulan sorular

Hangi blok boyutunu kullanmalıyım?

Blok boyutu, tedavi kolları sayısının bir katı olmalıdır (örneğin, iki kollu bir deneme için 4 veya 6). Daha küçük bloklar daha sıkı denge sağlar ancak daha tahmin edilebilirdir; daha büyük bloklar daha az tahmin edilebilirdir ancak daha fazla ara dengesizliğe tolerans gösterir. Rastgele değişen blok boyutları kullanmak - örneğin 2, 4 ve 6 arasında geçiş yapmak - en yaygın pratik uzlaşmadır ve çoğu düzenleyici kılavuz tarafından önerilir.

Tabakalı blok rastgeleleştirmesi ile engellenmiş rastgeleleştirme aynı şey midir?

Tabakalı blok rastgeleleştirmesi, her tabaka içinde ayrı ayrı uygulanan engellenmiş rastgeleleştirmedir (örneğin, her merkez veya yaş grubu). Tabakalanmamış engellenmiş rastgeleleştirme, tüm katılımcılara tek bir blok dizisi uygular. Tabakalı engelleme, tabakalama değişkenleri üzerinde daha güçlü denge garantileri sağlar ve bu değişkenler güçlü prognostik faktörler olduğunda önerilir.

Engellenmiş verileri farklı şekilde analiz etmem gerekiyor mu?

Evet. Rastgeleleştirmede tabakalama değişkenleri kullanıldıysa, bunlar birincil analiz modelinde (ANCOVA, lojistik regresyon veya karma model) kovaryant olarak görünmelidir. Analizde göz ardı edilmeleri, düzenleyiciler tarafından işaretlenen yaygın bir protokol sapmasıdır; nokta tahminlerini yanlı hale getirmez ancak tabakalamanın sağlaması amaçlanan kesinlik avantajını azaltır.

Engellenmiş bir RK, küme RK'den nasıl farklıdır?

Engellenmiş bir RK'de, her blok içindeki bireysel katılımcılar farklı tedaviler alırlar - blok, rastgeleleştirme amacıyla yalnızca idari bir gruplamadır. Küme RK'de, bir kümenin (örneğin, bir okul veya klinik) tüm üyeleri aynı tedaviyi alır; küme rastgeleleştirme birimidir. Bunlar, çok farklı örneklem büyüklüğü ve analiz gereksinimlerine sahip temelde farklı tasarımlardır.

Engelleme yerine ne zaman minimizasyon kullanmalıyım?

Çok sayıda prognostik faktör olduğunda veya deneme küçükse ve mükemmel dengelenmiş tabakalar elde edilemediğinde, tabakalı engelleme yerine minimizasyon (kovaryant-uyarlanabilir rastgeleleştirme) tercih edilir. Minimizasyon, bir sonraki katılımcıyı genel kovaryant dengesizliğini en aza indiren kola dinamik olarak atar. Deterministik veya yarı-deterministik bir atama kuralı gerektirir, bu nedenle katı merkezi rastgeleleştirme ve gizlilik gerektirir.

İlgili yöntemler

Kaynaklar

  1. Friedman, L. M., Furberg, C. D., DeMets, D. L., Reboussin, D. M., & Granger, C. B. (2010). Fundamentals of Clinical Trials (4th ed.). Springer.

    ISBN: 978-1441915856
    Kopyalandı.
  2. Pocock, S. J. (1983). Clinical Trials: A Practical Approach. Wiley.

    ISBN: 978-0471901853
    Kopyalandı.