ATR-FTIR
- Ortaya koyan
- Joop Fahrenfort
- Yıl
- 1961
- Tür
- Vibrational spectroscopy technique
- Aile
- Infrared Spectroscopy
Bu metin makine çevirisidir ve henüz incelenmedi. Asıl metni İngilizce oku
Ne işe yarar?
Zayıflatılmış Tam Yansıma (ATR) Fourier Dönüşümlü Kızılötesi (FTIR) spektroskopisi, yüksek kırılma indisli bir kristalle doğrudan temas halindeki numunelerin evanessan dalga sorgulaması yoluyla kızılötesi soğurmayı ölçen geleneksel FTIR'nin bir çeşididir.
Harrick ve Fahrenfort tarafından 1960'larda geliştirilen ATR-FTIR, günümüzde FTIR spektroskopisinin baskın biçimi olup, kapsamlı numune hazırlığı gerektirmeden organik bileşiklerin, polimerlerin, kaplamaların ve biyolojik materyallerin hızlı, tahribatsız karakterizasyonunu sağlamaktadır.
Yöntemin mantığı
Kızılötesi ışık, şeffaf bir kristale (elmas veya germanyum gibi) kristal içinden dik bir açıyla çarptığında, kristal-numune arayüzünde tam iç yansımaya uğrar. Bu arayüzde, bir evanessan dalga numunenin içine yalnızca birkaç mikrometre derinliğe kadar nüfuz eder. Numune, titreşim modlarına karşılık gelen frekanslarda kızılötesi radyasyonu soğurur; zayıflatılmış yansıyan ışık daha sonra analiz edilir. Numune alma derinliği çok sığ olduğundan, ATR yüzey analizi için idealdir ve geleneksel FTIR'yi etkileyen iletim yolu uzunluğu sorunlarını önler.
Tarih
Harrick, zayıflatılmış tam yansıma teorisini 1960'ta geliştirdi ve ilk pratik ATR tekniğini yayınladı. Fahrenfort, 1961'de bağımsız olarak pratik ATR'yi geliştirdi ve gösterdi. Onlarca yıl boyunca ATR, hizalama ve sık temizlik gerektirdiği için özel bir teknik olarak kaldı. Devrim, 1980'ler-1990'larda Fourier dönüşümlü optiklerin ızgaralı spektrometrelerin yerini alması ve motorlu ATR aksesuarlarının güvenilir hale gelmesiyle geldi. Bugün ATR, çoğu FTIR cihazı için standart numune alma yöntemidir.
Ne zaman kullanılır?
Katı, sıvı ve macun kıvamındaki numuneleri hızla karakterize etmek için ATR-FTIR'yi uygulayın: polimerler, kaplamalar, mineraller, farmasötik tabletler, gıda bileşenleri ve biyolojik dokular. ATR, numuneler opak olduğunda veya iletim FTIR için çok kalın olduğunda veya minimum numune hazırlığı istendiğinde idealdir. Numune ve kristal arasında iyi bir temas olduğunu ve numunenin kırılma indisinin kristalden düşük olduğunu varsayar.
Sınırlar ve dikkat edilmesi gerekenler
- Kantitatif yorumlama zor: pik yoğunluğu numune temasına, kırılma indisine ve geometriye bağlıdır
- Kırılma indisi etkileri: spektrumlar geleneksel iletim FTIR'den farklıdır; kütüphane eşleştirmesi başarısız olabilir
- Kristal yüzey degradasyonu: sert numuneler elmas veya safir kristalleri çizer; değiştirme maliyetlidir
- Yüksek emici numunelerden spektral bozulma: güçlü emiciler için baz çizgi artefaktları ve bant bozulmaları oluşur
Kaynak metnin koşulları, bağımsız bilimsel inceleme veya analiz motoru doğrulaması yerine geçmez.
Güçlü yönleri
- Minimum numune hazırlığı: katılar, tozlar, sıvılar ve macunlar doğrudan analiz edilir
- Hızlı analiz: spektrumlar saniyeler içinde elde edilir
- Yüzeye duyarlı: yalnızca üst 1-10 mikrometreyi inceler, kaplama ve yüzey analizi için kullanışlıdır
- Tahribatsız: analiz sonrası numuneler değişmeden geri alınır
Uygulama alanları
- Polimer ve kaplama üretiminde kalite kontrol: spektral karşılaştırma yoluyla kontaminasyon, çapraz bağlama veya bozunmayı standartlara göre hızla tanımlama
- Farmasötik tablet ve yardımcı madde analizi: polimorfik formları tespit etme ve aktif farmasötik bileşenleri ve bağlayıcıları tanımlama
- Adli analiz: suç mahallerinden elde edilen lifleri, boyaları ve plastikleri spektral karşılaştırma yoluyla şüpheli materyallerle eşleştirme
- Biyomedikal teşhis: spektral desenler aracılığıyla hastalık biyobelirteçleri için deri, doku veya vücut sıvılarını analiz etme
Nasıl çalışır?
Nasıl çalışır?
Kızılötesi ışık, iç yansıma oluşturan sığ bir açıyla şeffaf bir kristale (ATR elemanı) yönlendirilir.
Evanessan bir dalga, kristal yüzeyine yerleştirilen numunenin içine 1-10 mikrometre nüfuz derinliği boyunca uzanır; kızılötesi radyasyon numune ile etkileşime girer.
Numune molekülleri, moleküler titreşimlere karşılık gelen karakteristik dalga sayılarında kızılötesi fotonları soğurur.
Zayıflatılmış yansıyan ışın toplanır ve Fourier dönüşümü için bir FTIR interferometresine yönlendirilir.
Elde edilen spektrum, dalga sayısı karşısında absorbans veya yüzde yansımayı çizer; pikler fonksiyonel grupları ve moleküler yapıyı tanımlar.
Sık yapılan hatalar
- ATR spektrumlarını doğrudan iletim FTIR kütüphane spektrumlarıyla karşılaştırma; kırılma indisi etkileri nedeniyle spektral desenler önemli ölçüde farklılık gösterebilir
- Zayıf numune teması zayıf veya gürültülü spektrumlara yol açar; eşit basınç uygulayın ve numuneler arasında kristali temizleyin
- Tekdüze nüfuz derinliği varsayımı; nüfuz derinliği dalga sayısı ve numune kırılma indisine göre değişir
Sık sorulan sorular
ATR kristalleri için hangi malzemeler kullanılır?
Yaygın malzemeler arasında elmas (en sert, en dayanıklı, en pahalı), safir, germanyum ve çinko selenür bulunur. Elmas sert numuneler için tercih edilir; germanyum sulu çözeltiler için (daha yüksek kırılma indisi, daha kısa nüfuz); çinko selenür biyolojik ve organik numuneler için. Seçim numune türüne ve maliyet değerlendirmelerine bağlıdır.
Neden ATR spektrumları bazen aynı malzemenin iletim FTIR spektrumlarından farklı görünür?
ATR spektrumları, numunenin optik özelliklerinden (kırılma indisi, soğurma) ve ATR geometrisinden etkilenir. Yüksek emici bantlar bozuk görünür; pik oranları iletime göre değişir. Bu nedenle ATR spektrumları, düzeltme faktörleri olmadan her zaman doğrudan iletim FTIR kütüphaneleriyle eşleştirilemez.
ATR numunenin ne kadar derinine nüfuz eder?
Nüfuz derinliği (yoğunluğun 1/e'ye düştüğü mesafe) tipik olarak 1 ila 10 mikrometre arasında değişir ve dalga sayısına, geliş açısına ve numune kırılma indisine bağlıdır. Daha yüksek dalga sayıları ve daha dik açılar daha sığ nüfuz sağlar. Bu, ATR'yi yüzeye duyarlı hale getirir, kaplamalar ve ince filmler için idealdir.
İlgili yöntemler
Kaynaklar
Harrick, N. J. (1960). Study of physics of internal reflection from metals. Journal of Physics and Chemistry of Solids, 13(2), 143-155.
Yayın kaynağını açKopyalandı.Fahrenfort, J. (1961). Attenuated total reflection: a new principle for the production of useful infra-red reflection spectra of organic compounds. Spectrochimica Acta, 17(6), 698-709.
DOI kaynağını açKopyalandı.Humecki, H. J. (Ed.). (1995). Practical Guide to Infrared Microspectroscopy. CRC Press.
Yayın kaynağını açKopyalandı.