Eylem Araştırması
- Ortaya koyan
- Kurt Lewin; expanded by Kemmis, McTaggart, Reason & Bradbury
- Yıl
- 1946
- Tür
- Method
- Aile
- change-oriented-collaborative
Bu metin makine çevirisidir ve henüz incelenmedi. Asıl metni İngilizce oku
Ne işe yarar?
Eylem araştırması, araştırmacıların uygulayıcılar ve topluluk üyeleriyle birlikte bir problemi incelemek, değişim uygulamak ve sonuçları değerlendirmek için çalıştığı, yansıtma, eylem ve öğrenme döngüleri aracılığıyla ilerleyen işbirlikçi bir araştırma metodolojisidir.
Kurt Lewin (1946) tarafından geliştirilen eylem araştırması, araştırma ile uygulamayı birleştirerek aynı anda hem bilgi üretmeyi hem de pratik iyileşme sağlamayı hedefler.
Yöntemin mantığı
Eylem araştırması, araştırmanın incelenen dünyadan bağımsız olması gerektiği fikrini reddeder. Bunun yerine, araştırmacılar bir sorun yaşayan insanlarla işbirliği yaparak sorunu anlar, çözümler geliştirir, bunları test eder ve öğrenilenlere dayanarak yaklaşımları iyileştirir. Süreç döngüseldir: Planla—Uygula—Gözlemle—Yansıt—Yeniden Planla. Her döngü hem pratik iyileşmeler (daha iyi süreçler, çözümler) hem de araştırma bilgisi üretir. Temel özellikler şunlardır: işbirliği (uygulayıcılar sadece denek değil, ortak araştırmacılardır), döngüsel sorgulama (test etme ve iyileştirmenin çoklu yinelemeli döngüleri), refleksivite (neyin işe yaradığının ve nedeninin sürekli incelenmesi) ve demokratikleşme (sorundan etkilenenler, sorunu incelemeye ve çözümlere karar vermeye katılır). Eylem araştırması, gerçek dünya sorunlarını ele almak, kapasite oluşturmak ve belirli bağlamlarda neyin işe yaradığına dair kanıt üretmek için güçlüdür.
Tarih
Kurt Lewin (1946), eylem araştırmasını işbirlikçi sorgulama ve demokratik katılım yoluyla sosyal sorunları ele almanın bir yolu olarak tanıttı. Eğitimde (Stenhouse 1975, Kemmis & McTaggart) öne çıktı ve kalkınma çalışmaları ile toplum sağlığında katılımcı yaklaşımların merkezine yerleşti. Reason ve Bradbury (2006), eylem araştırmasını çeşitli katılımcı ve işbirlikçi gelenekleri içerecek şekilde genişletti. Çağdaş eylem araştırması genellikle güç ve sosyal yapıları inceleyen eleştirel perspektifleri içerir. AR, uygulama biliminde, kalite iyileştirmede (Planla-Uygula-İncele-Harekete Geç döngüleri) ve örgütsel gelişimde merkezi hale gelmiştir.
Ne zaman kullanılır?
Eylem araştırmasını, sistematik sorgulama ve işbirlikçi test yoluyla gerçek dünya sorununu ele almak veya bir uygulamayı iyileştirmek istediğinizde kullanın. Sağlık hizmetlerinde kalite iyileştirme, örgütsel değişim girişimleri, eğitim inovasyonu veya topluluk geliştirme için idealdir. Eylem araştırması (AR), özellikle genel geçer bilgi yerine kendi özel bağlamınızda neyin işe yaradığına dair kanıt üretmek istediğinizde, paydaş katılımı ve sahiplenme oluşturmanız gerektiğinde veya araştırmayı, etkilenenleri araştırmaya dahil ederek demokratikleştirmek istediğinizde çok değerlidir. AR, bağlamlar arası bulguları genelleştirmeyi amaçlayan araştırmalar veya araştırmacı tarafsızlığının esas olduğu hassas araştırmalar için daha az uygundur.
Sınırlar ve dikkat edilmesi gerekenler
- Sınırlı genellenebilirlik; bir bağlamda test edilen çözümler, farklı koşullar, kültürler veya kısıtlamalar nedeniyle başka yerlerde işe yaramayabilir.
- İşbirlikçi süreç yavaş ve politik olarak karmaşık olabilir; araştırmacı ve uygulayıcı önceliklerini dengelemek, grup dinamiklerini yönetmek ve fikir birliği oluşturmak zaman alır.
- Taraflılık ve çıkar çatışması potansiyeli; araştırmacılar kuruluşlarla yakın çalıştığında, nesnelliği ve bağımsızlığı korumak zor olabilir.
- Müdahalenin etkisini izole etmede zorluk; gerçek dünya ortamlarında birçok faktör aynı anda değişir, bu da iyileşmeye neyin neden olduğunu belirlemeyi zorlaştırır.
Kaynak metnin koşulları, bağımsız bilimsel inceleme veya analiz motoru doğrulaması yerine geçmez.
Güçlü yönleri
- Bağlamsal olarak ilgili, eyleme geçirilebilir bilgi üretir; belirli ortamlarda geliştirilen çözümlerin uygulanabilir ve sürdürülebilir olma olasılığı daha yüksektir.
- Uygulayıcı ve topluluk katılımını artırır; ortak araştırmacılar bulguların sahiplenmesini geliştirir ve değişimi uygulamaya yatırım yaparlar.
- Hem bilgi hem de pratik iyileşme üretir; AR verimlidir, anlayışı ilerletirken aynı zamanda sorunları çözer.
- Döngüsel tasarım öğrenmeyi ve iyileştirmeyi sağlar; çoklu yinelemeler, çözümlerin kanıtlara dayalı olarak gelişmesine olanak tanır.
Uygulama alanları
- Sağlık hizmetlerinde kalite iyileştirme: yeni hasta iletişim protokollerini, el hijyeni uygulamalarını veya bakım koordinasyon süreçlerini test eden ve iyileştiren eylem araştırma döngüleri.
- Eğitim inovasyonu: öğretmenlerin öğrenci katılımını veya okuryazarlık zorluklarını işbirliği içinde araştırması, sınıf müdahalelerini test etmesi ve yaklaşımları iyileştirmesi.
- Toplum sağlığı: topluluk üyelerini sağlık eşitsizliklerini araştırmaya ve kültürel olarak ilgili sağlık geliştirme stratejilerini birlikte tasarlamaya dahil eden katılımcı eylem araştırması.
- Örgütsel değişim: personelin ortak araştırmacı olarak dahil olduğu örgütsel yeniden yapılanmayı, kültür değişimini veya yeni sistem uygulamasını destekleyen eylem araştırması.
- İşgücü geliştirme: eğitim programlarında hangi öğretim yaklaşımlarının işe yaradığını inceleyen, eğitimcilerin ve öğrencilerin sorgulama döngülerine dahil olduğu eylem araştırması.
Nasıl çalışır?
Nasıl çalışır?
Sorunu yaşayanlarla ortaklaşa bir sorun veya iyileştirme fırsatı belirleyin (örneğin, hasta iletişimini iyileştirmek isteyen bir sağlık birimi, zorbalıkla mücadele eden bir okul). Araştırmacılar, uygulayıcılar ve ideal olarak sorundan etkilenen topluluk üyelerini içeren işbirlikçi bir araştırma ekibi oluşturun. Araştırma sorusunu ve istenen değişimi birlikte netleştirin. İlk keşfi yapın: bağlamdaki sorunu anlamak için görüşmeler, odak grupları, mevcut verilerin incelenmesi ve çevresel analiz. Temel durumu belgeleyin (mevcut uygulamalar, sonuçlar, zorluklar). Değişim için ölçülebilir hedefler belirleyin. Ortaklığı sürdürmek için işbirlikçi ekip için düzenli toplantı yapıları oluşturun.
İlk eylem döngüsünü planlayın: neyin test edileceğini, kimin yapacağını, ne zaman ve nasıl yapılacağını belirleyin. Eylemi veya müdahaleyi uygulayın, olanları belgeleyin (saha notları, gözlemler, veri toplama). Süreçler ve ön sonuçlar hakkında gözlem yapın ve veri toplayın: Değişim nasıl gitti? Ne işe yaradı? Hangi engeller ortaya çıktı? Hangi istenmeyen sonuçlar oldu? Eylemle birlikte sistematik veri toplama yapın: ilgili kişilerle görüşmeler, nicel metrikler (ilgiliyse), belge incelemesi, gözlemler. Yansıtın: ekip, ne olduğunu, nedenini ve ne öğrenildiğini incelemek için toplanır. Yapılandırılmış yansıtmayı kullanın: Ne amaçlanmıştı? Gerçekte ne oldu? Fark neden kaynaklandı? Ne öğrendik? Döngü sırasında toplanan verileri analiz edin. Anlayışı iyileştirin ve bir sonraki döngü için neyin ayarlanacağına karar verin. Yeniden planlayın: öğrenmeye dayalı olarak eylemde değişiklikler yapın, ardından başka bir döngü başlar. Değişim yeterince iyileştirilene veya yerleşene kadar döngüleri tekrarlayın; genellikle aylar veya yıllar boyunca 3-5 döngü.
Döngüler arası öğrenmeyi sentezleyin: sorun hakkında ne keşfedildi ve hangi çözümler işe yarıyor? Döngüler boyunca anlayışın ve eylemin evrimini gösteren bulguları sunun. Hem başarıları hem de aksaklıkları belgeleyin, her birine neyin katkıda bulunduğunu analiz edin. Sonuç verilerini sunun: Değişim, üzerinde anlaşılan göstergelerle ölçüldüğü gibi durumu iyileştirdi mi? Değişim sürecini açıklayın: sorun ve çözüm nasıl gelişti? Hangi koşullar başarıyı sağladı? Hangi engeller devam etti? Değişimin ölçeklendirilmesi veya sürdürülmesi için çıkarımları tartışın. Araştırma sürecinin kendisi üzerine düşünün: İşbirliği araştırmayı nasıl etkiledi? Araştırmacılar uygulayıcılarla çalışmaktan ne öğrendi? Devam eden uygulama ve gelecekteki iyileştirme döngüleri için öneriler sunun.
Sık yapılan hatalar
- Yetersiz yansıtma; yapılandırılmış yansıtma olmadan eylemi içeren döngüler, öğrenme fırsatını kaçırır.
- Eşitsiz işbirliği; araştırmacılar baskınsa veya uygulayıcılar sembolik katılımcılarsa, bu gerçek bir işbirliği değildir ve güç dengesizliklerini yeniden üretebilir.
- Araştırma bilgisi üretmeden sadece eyleme odaklanma; eylem araştırması hem pratik hem de teorik öğrenmeye katkıda bulunmalıdır.
- Sistematik veri toplama eksikliği; anekdot niteliğindeki gözlemler yeterli değildir; sistematik veriler (nicel ve nitel) eylem araştırmasını güçlendirir.
Sık sorulan sorular
Eylem araştırması ile kalite iyileştirme (QI) arasındaki fark nedir?
Eylem araştırması ve kalite iyileştirme (örneğin, Planla-Uygula-İncele-Harekete Geç döngüleri) yakından ilişkilidir ve döngüsel yaklaşımları paylaşır. QI, belirli metrikleri veya süreçleri iyileştirmeye daha dar bir şekilde odaklanmıştır; AR ise bir sorunu anlamayı ve pratik iyileşmenin yanı sıra bilgi üretmeyi amaçlayan daha geniştir. AR, işbirliği ve demokratikleşmeyi daha açık bir şekilde vurgular; QI daha yukarıdan aşağıya olabilir. Her ikisi de eylem ve öğrenme döngülerini içerir. Bazıları QI'yi bir eylem araştırması biçimi olarak görür; diğerleri ise onları ilişkili ancak farklı olarak kabul eder. Ayrım, projenizin titiz olmasını sağlamaktan daha az önemlidir: net amaçları vardır, ilgili paydaşları içerir, verileri sistematik olarak toplar, düzenli olarak yansıtır ve öğrenmeyi belgeler.
Kaç eylem döngüsü yapmalıyım?
Sabit bir sayı yoktur. Tipik olarak, 6-18 ay boyunca 3-5 döngü, yeterli öğrenme ve iyileştirme sağlar. Erken döngüler ilk fikirleri test eder ve beklenmedik içgörüler üretir; sonraki döngüler öğrenmeye dayalı olarak iyileştirir. Süreç, çözüm yeterince iyileştirildiğinde, sonuçlar istikrarlı veya iyileşmekte olduğunda ve içgörüler araştırma sorularını yanıtlamak veya devam eden uygulamaya rehberlik etmek için yeterli olduğunda tamamlanır. Döngülerin ne zaman ve neden bittiğini belgeleyin.
Eylem araştırmasında gerçek işbirliğini nasıl sağlarım?
Gerçek işbirliği şunları ifade eder: (1) Ortak karar alma—uygulayıcılar ve araştırmacılar araştırma sorularını ve eylem ve değişimle ilgili kararları birlikte belirler; (2) Eşit söz hakkı—uygulayıcıların bakış açılarının araştırma yönünü etkilemesi için mekanizmalar; (3) Kapasite geliştirme—araştırmacılar uygulayıcıların araştırma becerilerini destekler; (4) Şeffaf süreç—araştırma amaçları, yöntemleri, bulguları hakkında net iletişim; (5) Fayda paylaşımı—bulgular ve öğrenme sadece araştırmacılara değil, tüm taraflara aittir. İşbirliğinin kendisi üzerine düzenli yansıtmayı dahil edin: Gerçek mi? Kararları kim yönlendiriyor? Güç dengesizlikleri var mı? Gerektiğinde ayarlayın.
Eylem araştırması döngülerinde hangi verileri toplamalıyım?
Araştırma sorularınızı ve iyileştirme hedeflerinizi ele alan verileri toplayın. Bu genellikle şunları içerir: (1) Süreç verileri—ne uygulandığının, nasıl, ne zaman uygulandığının belgelenmesi (saha notları, günlükler); (2) Sonuç verileri—iyileştirme hedeflerinizle ilgili metrikler (örneğin, iletişim kalitesi, hasta memnuniyeti, hata oranları); (3) Paydaş bakış açıları—ilgili kişilerle neyin işe yaradığı, engeller, istenmeyen etkiler hakkında görüşmeler veya anketler; (4) Uygulama sadakati—müdahale planlandığı gibi uygulandı mı? Ölçüm konusunda kasıtlı olun; mümkün olduğunda karma yöntemler (nicel ve nitel) kullanın.
Eylem araştırması tek bir araştırmacı tarafından bireysel olarak yapılabilir mi, yoksa işbirlikçi mi olmalıdır?
İdeal olarak, eylem araştırması birden fazla paydaşın işbirliğini içerir. Tek bir araştırmacı, kendi uygulamasını araştırıyorsa (örneğin, kendi sınıfında yeni öğretim yöntemlerini test eden bir öğretmen) ve yansıtma ve girdi için meslektaşları veya akranlarıyla gerçek bir diyalog içindeyse eylem araştırması yapabilir. Ancak, araştırmacının doğrudan rolünün dışındaki uygulayıcılarla gerçek işbirliği, bakış açısını genişlettiği ve bulguların uygulanmasını güçlendirdiği için tercih edilir. Yalnızsanız, harici danışmanlık veya akran bilgilendirme yapılarını dahil edin.
İlgili yöntemler
Kaynaklar
Lewin, K. (1946). Action research and minority problems. Journal of Social Issues, 2(4), 34–46.
DOI kaynağını açKopyalandı.Kemmis, S., & McTaggart, R. (2005). Participatory action research: Communicative action and the public sphere. In N. K. Denzin & Y. S. Lincoln (Eds.), The Sage handbook of qualitative research (3rd ed., pp. 559–603). Sage Publications.
Yayın kaynağını açKopyalandı.Reason, P., & Bradbury, H. (Eds.). (2006). Handbook of action research: Participative inquiry and practice. Sage Publications.
Yayın kaynağını açKopyalandı.