WFNS Scale: มาตรวัดของสมาพันธ์ประสาทศัลยศาสตร์โลกสำหรับภาวะเลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นอะแร็กนอยด์
- ผู้เสนอ
- Drake and World Federation of Neurosurgical Societies Committee
- ปี
- 1988
- ประเภท
- Clinician-rated
- กลุ่มวิธี
- Subarachnoid hemorrhage severity classification
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
WFNS Scale เป็นระบบการให้คะแนนมาตรฐานสำหรับการประเมินความรุนแรงและพยากรณ์โรคในภาวะเลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นอะแร็กนอยด์ (SAH) ซึ่งเผยแพร่โดยสมาพันธ์ประสาทศัลยศาสตร์โลกในปี 1988 มาตรวัดห้าคะแนนนี้รวมเอา Glasgow Coma Scale (GCS) เข้ากับการมีอยู่ของความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว เพื่อจำแนกความรุนแรงของ SAH WFNS Scale มีความเป็นปรนัยมากกว่า Hunt-Hess Scale ที่มาก่อน และเป็นที่นิยมมากขึ้นในการปฏิบัติงานด้านประสาทศัลยกรรมในปัจจุบัน โดยเฉพาะในยุโรปและระดับนานาชาติ
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
ความรุนแรงของภาวะเลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นอะแร็กนอยด์สะท้อนถึงปริมาณเลือด ตำแหน่งของรอยโรค และระดับความดันในกะโหลกศีรษะที่สูงขึ้น Glasgow Coma Scale วัดระดับความรู้สึกตัว (การลืมตา การตอบสนองทางวาจา การตอบสนองทางการเคลื่อนไหว) ในมาตรวัด 3-15 คะแนนที่ได้รับการตรวจสอบแล้ว ซึ่งให้การวัดผลที่สามารถทำซ้ำได้เมื่อเทียบกับคำอธิบายเชิงอัตวิสัย (ง่วงซึม ซึม สลบ) การเพิ่มการมีอยู่ของความบกพร่องทางการเคลื่อนไหวจะจับการบาดเจ็บทางระบบประสาทเฉพาะที่ การรวมกันของ GCS + ความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว ให้การจำแนกความรุนแรงที่ละเอียดกว่า Hunt-Hess เพียงอย่างเดียว ทำให้สามารถคาดการณ์ผลลัพธ์ได้แม่นยำยิ่งขึ้น WFNS เกรด I-II แสดงถึงความรู้สึกตัวที่ค่อนข้างสมบูรณ์โดยมีอัตราการเสียชีวิต <10%; เกรด IV-V แสดงถึงภาวะโคม่าโดยมีอัตราการเสียชีวิต >50% โดยไม่คำนึงถึงการรักษา มาตรวัดนี้ช่วยให้การสื่อสารที่เป็นปรนัยระหว่างทีมประสาทศัลยกรรมและการรายงานความรุนแรงของ SAH ในระดับสากล
ประวัติศาสตร์
สมาพันธ์ประสาทศัลยศาสตร์โลกได้จัดตั้งคณะกรรมการในปี 1985 โดยมี Charles Drake เป็นประธาน เพื่อพัฒนาระบบการให้คะแนนความรุนแรงของ SAH ที่เป็นปรนัยและเป็นมาตรฐานมากขึ้น เพื่อแก้ไขข้อจำกัดของ Hunt-Hess Scale คณะกรรมการได้นำ Glasgow Coma Scale ซึ่งตีพิมพ์โดย Teasdale และ Jennett ในปี 1974 มาใช้เป็นส่วนประกอบในการประเมินระดับความรู้สึกตัว Drake ได้ตีพิมพ์ WFNS Scale ในวารสาร Journal of Neurosurgery ในปี 1988 โดยเสนอระบบห้าเกรดที่รวม GCS กับความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว WFNS Scale ได้รับการยอมรับในศูนย์ในยุโรปและระดับนานาชาติตลอดช่วงทศวรรษ 1990-2000 ทะเบียน SAH สมัยใหม่ (Subarachnoid Hemorrhage International Research by Endovascular Neurosurgery, SIREN; ทะเบียน SAH ของยุโรป) ส่วนใหญ่ใช้ WFNS grading แม้ว่า Hunt-Hess จะยังคงแพร่หลายในศูนย์ในอเมริกาเหนือ การปฏิบัติงานร่วมสมัยมีการบูรณาการทั้งสองมาตรวัดมากขึ้น หรือนิยมใช้ WFNS สำหรับการศึกษาพยากรณ์โรค
ควรใช้เมื่อใด
บ่งชี้สำหรับผู้ป่วยทุกรายที่มีภาวะเลือดออกใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นอะแร็กนอยด์ที่ได้รับการยืนยัน (จากหลอดเลือดโป่งพองหรือไม่ได้มาจากหลอดเลือดโป่งพอง) เมื่อเข้ารับการรักษาและประเมินซ้ำหากมีการทรุดลงทางคลินิก WFNS เกรดเป็นแนวทางสำหรับ: (1) การตัดสินใจเกี่ยวกับความเร่งด่วนและเวลาในการผ่าตัด (ผู้ป่วยเกรดดีได้รับการผ่าตัดภายใน 48 ชั่วโมง; ผู้ป่วยเกรดแย่ได้รับการรักษาฉุกเฉินหรือประคับประคอง) (2) การให้คำปรึกษาเกี่ยวกับพยากรณ์โรคแก่ครอบครัวเกี่ยวกับผลลัพธ์ที่คาดหวัง (3) การจัดสรรทรัพยากร ICU (การเฝ้าระวังอย่างเข้มข้นเทียบกับการดูแลแบบประคับประคอง) (4) การแบ่งกลุ่มในการทดลองทางคลินิกเพื่อเปรียบเทียบกลยุทธ์การจัดการ SAH เป็นที่นิยมมากขึ้นแทนที่ Hunt-Hess ในการปฏิบัติงานสมัยใหม่เนื่องจากส่วนประกอบ GCS ที่เป็นปรนัย ใช้ในระดับสากล โดยเฉพาะในยุโรป เอเชีย และเพิ่มมากขึ้นในอเมริกาเหนือ
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- มาตรวัดอันดับที่ไม่มีคุณสมบัติช่วง; เกรด I ถึง II อาจไม่ได้แสดงถึงความแตกต่างของความรุนแรงที่เท่าเทียมกันกับเกรด IV ถึง V
- ต้องใช้นักโลจิสติกส์ที่ได้รับการฝึกอบรมเพื่อทำการประเมิน GCS ที่ถูกต้อง; ความแปรปรวนระหว่างผู้ประเมินในส่วนประกอบ GCS (การตอบสนองทางวาจา, การลืมตาในผู้ป่วยที่ใส่ท่อช่วยหายใจ) ส่งผลต่อการกำหนดเกรด
- ไม่รวมความรุนแรงจากการถ่ายภาพ (ปริมาณเลือดใน CT, เลือดออกในโพรงสมอง, ขนาด/ตำแหน่งของหลอดเลือดโป่งพอง) ซึ่งเป็นที่ทราบกันดีว่าสามารถทำนายผลลัพธ์ได้อย่างอิสระ; เกรดทางคลินิกเพียงอย่างเดียวอาจไม่เพียงพอ
- ความถูกต้องของ GCS ถูกจำกัดในผู้ป่วยที่ได้รับยาระงับประสาทหรือใส่ท่อช่วยหายใจ (คะแนนการลืมตา, การตอบสนองทางวาจาไม่น่าเชื่อถือ); การประเมิน WFNS เกรดควรรอจนกว่าจะเคลียร์ยาระงับประสาทหรือต้องใช้โปรโตคอลปรับ GCS
- การกำหนดความบกพร่องทางการเคลื่อนไหวค่อนข้างเป็นอัตวิสัย; การไม่มีความบกพร่องเฉพาะที่ที่บันทึกไว้ไม่ได้ยกเว้นความอ่อนแรงเล็กน้อย; ความอ่อนแรงของครึ่งซีกเล็กน้อยอาจถูกมองข้ามในผู้ป่วยที่ง่วงซึม
- ข้อมูลเปรียบเทียบ WFNS กับ Hunt-Hess ในกลุ่มผู้ป่วยเดียวกันมีจำกัด; การศึกษาแบบเผชิญหน้าแสดงความแตกต่างเล็กน้อย (สหสัมพันธ์ r=0.7-0.8) โดยมีความแม่นยำในการพยากรณ์โรคที่ทับซ้อนกัน
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- รวมเอา Glasgow Coma Scale ซึ่งเป็นเครื่องมือวัดระดับความรู้สึกตัวที่เป็นปรนัยและได้รับการตรวจสอบแล้ว ซึ่งช่วยลดความแปรปรวนระหว่างผู้ประเมินเมื่อเทียบกับคำอธิบายเชิงอัตวิสัยของ Hunt-Hess
- แยกแยะการมีอยู่ของความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว ซึ่งเพิ่มความจำเพาะในการจำแนกความรุนแรงนอกเหนือจากระดับความรู้สึกตัวเพียงอย่างเดียว
- ข้อมูลผลลัพธ์ที่เผยแพร่ในกลุ่มผู้ป่วยหลายศูนย์ (ทะเบียน SAH ของยุโรป, การศึกษาหลายศูนย์ในญี่ปุ่น); ความแม่นยำในการพยากรณ์โรคได้รับการยอมรับอย่างดีในกลุ่มผู้ป่วย
- ละเอียดกว่า Hunt-Hess: WFNS รวมช่วง GCS 11-14 แยกต่างหาก ซึ่งสามารถแยกแยะผู้ป่วยที่มีระดับความรู้สึกตัวปานกลางได้ดีขึ้น
- ช่วยให้เปรียบเทียบการศึกษาในระดับสากลได้เนื่องจากการใช้ GCS ที่เป็นมาตรฐาน; ได้รับการยอมรับมากขึ้นในการทดลอง SAH ที่สำคัญ
- อัลกอริทึมที่ง่ายกว่า Hunt-Hess (การรวมกันแบบทวิภาคของช่วง GCS และการมี/ไม่มีความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว) พร้อมการตีความเชิงอัตวิสัยน้อยลง
การประยุกต์ใช้
- การจำแนกความรุนแรงของ SAH และการสื่อสารพยากรณ์โรค: WFNS เกรดให้การวัดความรุนแรงที่เป็นปรนัย ซึ่งช่วยให้การให้คำปรึกษาครอบครัวเป็นมาตรฐานเกี่ยวกับความเสี่ยงต่อการเสียชีวิต ผลลัพธ์การทำงานที่คาดหวัง และความเหมาะสมของการรักษาเชิงรุก
- การตัดสินใจด้านประสาทศัลยกรรมและความเร่งด่วนในการผ่าตัด: WFNS เกรด I-II เป็นผู้ป่วยเกรดดีที่เหมาะสมสำหรับการซ่อมแซมหลอดเลือดโป่งพองตามแผน; เกรด III-V กระตุ้นให้มีการประเมินการผ่าตัดเร่งด่วนหรือฉุกเฉิน โดยมีการตัดสินใจร่วมกันเกี่ยวกับพยากรณ์โรคและเป้าหมายการรักษา
- การออกแบบและการแบ่งกลุ่มการทดลองทางคลินิก: การทดลองการรักษา SAH ที่สำคัญ (CONSCIOUS-1, CONSCIOUS-2, SAHIT) แบ่งการสุ่มตาม WFNS เกรด เพื่อให้แน่ใจว่ามีการจัดสรรที่สมดุลและการวิเคราะห์กลุ่มย่อยของผลการรักษาตามเกรด
- การวิจัยผลลัพธ์และตัวชี้วัดคุณภาพ: ทะเบียน SAH หลายศูนย์ติดตามอัตราการเสียชีวิต 30 วันและผลลัพธ์การทำงานตาม WFNS เกรด ซึ่งช่วยให้สามารถเปรียบเทียบประสิทธิภาพของโรงพยาบาลและกำหนดเป้าหมายการปรับปรุงคุณภาพ
- ตัวแปรทำนายในการสร้างแบบจำลองพยากรณ์โรค: แบบจำลองหลายตัวแปรที่รวม WFNS เกรด, ผลการตรวจ CT (modified Fisher scale), ลักษณะของหลอดเลือดโป่งพอง และตัวแปรการรักษา ระบุปัจจัยทำนายอิสระและสร้างอัลกอริทึมการทำนาย
- การสร้างมาตรฐานระดับสากลและการเปรียบเทียบข้อมูล: การยอมรับ WFNS ช่วยให้สามารถเปรียบเทียบผลลัพธ์ SAH ข้ามประเทศและทวีป ระบุความแตกต่างทางภูมิศาสตร์ในผลลัพธ์และแนวปฏิบัติที่ดีที่สุด
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
ที่ข้างเตียงหลังจากการวินิจฉัย SAH ที่ได้รับการยืนยัน (CT แสดงเลือดใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นอะแร็กนอยด์ หรือ CSF xanthochromia ในการเจาะน้ำไขสันหลัง) แพทย์ประสาทวิทยาหรือศัลยแพทย์ประสาททำการประเมิน Glasgow Coma Scale: (1) การลืมตา: ทำเอง (4), ตอบสนองต่อคำสั่งเสียง (3), ตอบสนองต่อความเจ็บปวด (2), ไม่ตอบสนอง (1) (2) การตอบสนองทางวาจา: รู้ตัว (5), สับสน (4), พูดไม่เหมาะสม (3), เสียงไม่เข้าใจ (2), ไม่ตอบสนอง (1) (3) การตอบสนองทางการเคลื่อนไหว: ทำตามคำสั่ง (6), ระบุตำแหน่งความเจ็บปวด (5), ถอนตัวจากความเจ็บปวด (4), งอผิดปกติ/decorticate (3), เหยียดผิดปกติ/decerebrate (2), ไม่ตอบสนอง (1) GCS รวม 3-15 ในขณะเดียวกัน ให้ประเมินความบกพร่องทางระบบประสาทเฉพาะที่: การมีอยู่ของความอ่อนแรง (hemiparesis, hemiplegia, แขน/ขาตก, ความแข็งแรงไม่สมมาตร), ความบกพร่องในการพูด, ความผิดปกติของรูม่านตา, หรือสัญญาณเฉพาะที่อื่นๆ การจำแนกเป็น WFNS เกรดตามอัลกอริทึมที่รวม GCS และสถานะความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว การตรวจจะทำเมื่อผู้ป่วยคงที่และไม่อยู่ภายใต้การระงับประสาทเฉียบพลัน
สูตร
Clinical neurological assessment at admission or within 24 hours of confirmed subarachnoid hemorrhage. Examiner evaluates level of consciousness using Glasgow Coma Scale (GCS) and presence of motor deficit on neurological examination. Classification into five grades based on GCS score combined with focal motor deficit presence. Rapid bedside evaluation; no equipment beyond standard neurological examination required.
มาตรวัดอันดับห้าคะแนนตาม GCS และความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว: เกรด I = GCS 15, ไม่มีความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว เกรด II = GCS 13-14, ไม่มีความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว เกรด III = GCS 13-14 ที่มีความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว หรือ GCS 11-12 ที่ไม่มีความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว เกรด IV = GCS 11-12 ที่มีความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว หรือ GCS 8-10 ที่มีความบกพร่องทางการเคลื่อนไหวใดๆ เกรด V = GCS 3-7 ที่มีความบกพร่องทางการเคลื่อนไหวใดๆ ความบกพร่องทางการเคลื่อนไหวหมายถึงความแข็งแรงผิดปกติในการตรวจระบบประสาท, aphasia/dysarthria, หรือความผิดปกติของรูม่านตา ไม่มีเกรดกลาง; ผู้ป่วยแต่ละรายจะได้รับเกรดเดียว GCS คะแนนจะถูกบันทึกแยกต่างหากเพื่อวัตถุประสงค์ในการวิจัย
สูตร
Five-grade ordinal scale combining Glasgow Coma Scale and motor deficit: Grade I = GCS 15, no focal deficit. Grade II = GCS 13-14, no focal deficit. Grade III = GCS 13-14, with focal deficit; or GCS 11-12, no focal deficit. Grade IV = GCS 11-12 with focal deficit; or GCS 8-10, any motor deficit. Grade V = GCS 3-7 any motor deficit.
WFNS เกรดแบ่งระดับการพยากรณ์โรคและความเร่งด่วนในการผ่าตัด เกรด I (GCS 15, ไม่มีความบกพร่อง): การพยากรณ์โรคดีเยี่ยม, อัตราการเสียชีวิตจากการผ่าตัด <5%, ผลลัพธ์ที่ดี 85%+; การผ่าตัดตามแผนภายใน 48-72 ชั่วโมง เกรด II (GCS 13-14, ไม่มีความบกพร่อง): การพยากรณ์โรคดี, อัตราการเสียชีวิต 5-10%, ผลลัพธ์ที่ดี 75-85%; การผ่าตัดเร่งด่วนภายใน 24-48 ชั่วโมง เกรด III (ผสม): การพยากรณ์โรคปานกลาง, อัตราการเสียชีวิต 10-20%, ผลลัพธ์ที่ดี 60-70%; การผ่าตัดเร่งด่วนภายใน 24 ชั่วโมง เกรด IV (GCS 8-12 หรือ ≤10 ที่มีความบกพร่อง): การพยากรณ์โรคแย่, อัตราการเสียชีวิต 40-70%, ผลลัพธ์ที่ดี <30%; การผ่าตัดฉุกเฉินหากมีให้ เกรด V (GCS 3-7): การพยากรณ์โรคแย่มาก, อัตราการเสียชีวิต 50-80%, ผลลัพธ์ที่ดี <10%; การผ่าตัดถือเป็นการช่วยชีวิต แต่ผลลัพธ์มีข้อจำกัดอย่างมาก การทรุดลงระหว่างการรักษาในโรงพยาบาล (เลือดออกซ้ำ, vasospasm) อาจทำให้อัปเกรดเกรดได้ ซึ่งกระตุ้นให้เกิดการรักษาฉุกเฉิน
สูตร
WFNS grade predicts 30-day mortality and functional outcome in SAH. Grade I: ~5% mortality, 80-90% favorable outcome. Grade II: ~5-10% mortality, 75-85% favorable outcome. Grade III: ~15% mortality, 60-70% favorable outcome. Grade IV: 40-60% mortality, 20-30% favorable outcome. Grade V: >50-80% mortality, <10% favorable outcome. Grades I-II considered good grade; IV-V poor grade. WFNS more objective than Hunt-Hess due to GCS incorporation; correlates with Hunt-Hess but with significant overlap.
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การให้ WFNS เกรดระหว่างการช่วยชีวิตเฉียบพลันหรือการระงับประสาท; GCS ไม่สามารถประเมินได้อย่างน่าเชื่อถือในผู้ป่วยที่ได้รับยาระงับประสาท การกำหนดเกรดควรเกิดขึ้นหลังจากการรักษาให้คงที่เบื้องต้นและการเคลียร์ยาระงับประสาท
- การสับสน WFNS กับการให้คะแนน Hunt-Hess; ระบบทั้งสองให้เกรดที่คล้ายกันแต่ไม่เหมือนกันสำหรับผู้ป่วยรายเดียวกัน ควรระบุระบบที่ใช้เสมอเมื่อรายงานผลลัพธ์หรือทำการตัดสินใจทางคลินิก
- การตีความการไม่มีความบกพร่องทางการเคลื่อนไหวมากเกินไปว่าเป็นเรื่องที่น่าโล่งใจ; ความอ่อนแรงเฉพาะที่ที่ละเอียดอ่อนหรือความผิดปกติในการพูดอาจถูกมองข้ามในผู้ป่วยที่ง่วงซึม จำเป็นต้องมีการตรวจเส้นประสาทสมองและการเคลื่อนไหวอย่างละเอียดเพื่อประเมินความบกพร่องที่ถูกต้อง
- การกำหนด WFNS เกรดตามผลการถ่ายภาพรังสี (ปริมาณเลือดใน CT) โดยไม่มีการตรวจระบบประสาทโดยตรง; การกำหนดเกรดทางคลินิกต้องอาศัยการประเมินข้างเตียง ไม่ใช่แค่การถ่ายภาพเท่านั้น
- การใช้ GCS ในภาคสนามเบื้องต้นหรือโดยหน่วยกู้ชีพ (อาจไม่ถูกต้อง) แทน GCS ของแพทย์ในโรงพยาบาลสำหรับการกำหนดเกรด ศัลยแพทย์ประสาทควรบันทึก GCS และ WFNS เกรดด้วยตนเอง
- การไม่ประเมินซ้ำและอัปเกรด WFNS เกรดหากเกิดเลือดออกซ้ำหรือการทรุดลงที่เกี่ยวข้องกับ vasospasm; การเปลี่ยนแปลงเฉียบพลันอาจทำให้อัปเกรดเกรดได้ ซึ่งเปลี่ยนการจัดการ (การผ่าตัดฉุกเฉินเทียบกับการดูแลแบบประคับประคอง)
คำถามที่พบบ่อย
ความแตกต่างระหว่าง WFNS และ Hunt-Hess scales คืออะไร?
Hunt-Hess ใช้คำอธิบายเชิงอัตวิสัย (ตื่นตัว, ง่วงซึม, สับสน, ซึม, โคม่า) และการมีอยู่ของความบกพร่องเฉพาะที่ WFNS ใช้ Glasgow Coma Scale ที่เป็นปรนัย (3-15) ร่วมกับความบกพร่องเฉพาะที่ สำหรับความรุนแรงที่เท่าเทียมกัน WFNS มักจะมีเกรดต่ำกว่า Hunt-Hess เนื่องจากมีเกณฑ์ที่แตกต่างกัน (เช่น GCS 13-14 คือ WFNS เกรด II แต่อาจเป็น Hunt-Hess เกรด II-III หากง่วงซึม/สับสน) ทั้งสองสามารถทำนายผลลัพธ์ได้ด้วยความแม่นยำใกล้เคียงกัน (สหสัมพันธ์ r=0.7-0.8) WFNS มีความเป็นปรนัยมากกว่า; Hunt-Hess ง่ายกว่า สถาบันส่วนใหญ่ใช้ระบบใดระบบหนึ่งอย่างสม่ำเสมอ; ระบุระบบที่ใช้ในการตีพิมพ์
สามารถกำหนด WFNS เกรดในผู้ป่วยที่ใส่ท่อช่วยหายใจได้หรือไม่?
ด้วยความระมัดระวัง การประเมิน GCS ในผู้ป่วยที่ใส่ท่อช่วยหายใจนั้นมีปัญหา: การลืมตาและการตอบสนองทางวาจาไม่สามารถประเมินได้ (ผู้ป่วยได้รับยาระงับประสาทและใส่ท่อช่วยหายใจ); เฉพาะการตอบสนองทางการเคลื่อนไหวเท่านั้นที่สามารถให้คะแนนได้อย่างน่าเชื่อถือ ศัลยแพทย์ประสาทบางรายใช้ 'sedated GCS' หรือสัญลักษณ์ 'E1VtM3' (ตัวอย่างเช่น การลืมตา 1, การตอบสนองทางวาจาขณะใส่ท่อช่วยหายใจ, การเคลื่อนไหว 3) โดยยอมรับข้อจำกัด แนวทางปฏิบัติที่ดีกว่าคือการรอการประเมิน WFNS เกรดจนกว่าจะเคลียร์ยาระงับประสาท (24-48 ชั่วโมงหลังถอดท่อช่วยหายใจ) เมื่อสามารถบันทึก GCS เต็มรูปแบบได้ GCS ก่อนใส่ท่อช่วยหายใจ (ที่บันทึกโดยหน่วยกู้ชีพหรือห้องฉุกเฉิน) สามารถนำมาใช้ได้หากมี แต่ต้องยอมรับข้อจำกัด
WFNS สัมพันธ์กับมาตรวัดความรุนแรงจากการถ่ายภาพ CT เช่น Fisher Scale อย่างไร?
WFNS ประเมินความรุนแรงทางคลินิก (ระดับความรู้สึกตัว + ความบกพร่องทางระบบประสาท); Fisher Scale ประเมินความรุนแรงทางรังสีวิทยา (ปริมาณและการกระจายของเลือดใต้เยื่อหุ้มสมองชั้นอะแร็กนอยด์ใน CT) ทั้งสองมีความสัมพันธ์กันไม่สมบูรณ์ (r=0.5-0.7): เลือดออกเล็กน้อยอาจทำให้เกิดความบกพร่องรุนแรงหากอยู่ในตำแหน่งที่สำคัญ; เลือดออกมากอาจแสดงอาการบกพร่องน้อย ทั้ง WFNS และ Fisher Scale สามารถทำนายผลลัพธ์ได้อย่างอิสระ การใช้ร่วมกัน (WFNS + Fisher) สามารถทำนายอัตราการเสียชีวิต 30 วันและความเสี่ยงต่อ vasospasm ได้ดีกว่าการใช้เพียงอย่างใดอย่างหนึ่ง ควรรายงานทั้งสองเมื่อมี
อะไรถือเป็น 'ความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว' ในการให้ WFNS เกรด?
ความบกพร่องทางการเคลื่อนไหวรวมถึง: (1) Hemiparesis หรือ hemiplegia (ความแข็งแรงไม่สมมาตร 4/5 หรือต่ำกว่าในมาตรวัดการเคลื่อนไหว) (2) Aphasia หรือ dysarthria (ความผิดปกติของภาษา/การพูด) (3) ความผิดปกติของรูม่านตา (anisocoria, รูม่านตาโปน) (4) Ataxia หรือความผิดปกติของการประสานงาน (5) ความบกพร่องของเส้นประสาทสมอง (หน้าเบี้ยว, ตาเหล่) ไม่รวม: อาการง่วงซึมเพียงอย่างเดียว (ส่วนหนึ่งของ GCS), ปวดศีรษะ, photophobia, คอแข็ง (อาการเยื่อหุ้มสมองอักเสบ แต่ไม่ใช่ความบกพร่องทางการเคลื่อนไหวเฉพาะที่) การไม่มีความบกพร่องเฉพาะที่ที่บันทึกไว้หมายถึงไม่มีความบกพร่องทางการเคลื่อนไหวสำหรับการกำหนด WFNS เกรด แม้ว่าอาจมีความอ่อนแรงเล็กน้อยก็ตาม
WFNS เกรดจะเปลี่ยนแปลงหรือไม่หากผู้ป่วยมีอาการดีขึ้นทางคลินิก?
WFNS เกรดโดยทั่วไปหมายถึงเกรดเมื่อแรกรับ/การประเมินเบื้องต้นที่ใช้สำหรับการพยากรณ์โรค หากผู้ป่วยมีอาการดีขึ้นทางคลินิก (เช่น GCS ดีขึ้นจาก 13 เป็น 15) GCS ที่ดีขึ้นจะถูกบันทึก แต่ WFNS เกรดเดิมจะยังคงอยู่สำหรับการวิเคราะห์ผลลัพธ์ บางศูนย์ประเมิน WFNS ซ้ำที่ 48-72 ชั่วโมง หรือหลังการรักษา (การรักษา vasospasm, การผ่าตัด) เพื่อบันทึกการเปลี่ยนแปลงระหว่างเวลา แต่เกรดเมื่อแรกรับยังคงเป็นตัวทำนายพยากรณ์โรคที่ใช้ในการศึกษาผลลัพธ์ ควรระบุเวลาของการประเมินเกรดเสมอ
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Drake, C. G. (1988). Report of the World Federation of Neurosurgical Societies Committee on a universal subarachnoid hemorrhage grading scale. Journal of Neurosurgery, 68(6), 985-986.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้ว