การวิเคราะห์ด้วยภาพ — การวิเคราะห์ด้วยภาพในการวิจัยเชิงคุณภาพ
- ผู้เสนอ
- Roots in art history and semiotics (Panofsky, Barthes); social science applications developed by Gillian Rose and Marcus Banks
- ปี
- Formalized in social sciences from the 1980s–2000s
- ประเภท
- Qualitative research approach
- กลุ่มวิธี
- Qualitative design / analysis
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
การวิเคราะห์ด้วยภาพเป็นแนวทางการวิจัยเชิงคุณภาพที่ตรวจสอบสื่อทัศน์อย่างเป็นระบบ — เช่น ภาพถ่าย ภาพยนตร์ งานศิลปะ โฆษณา และแผนภาพ — เพื่อทำความเข้าใจว่าความหมายถูกสร้างขึ้น สื่อสาร และตีความอย่างไร โดยอาศัยรากฐานจากประวัติศาสตร์ศิลป์ สัญญะวิทยา และสังคมศาสตร์ การวิเคราะห์นี้ถือว่าวัตถุทัศน์เป็นข้อมูลที่มีนัยสำคัญทางสังคม วัฒนธรรม และอุดมการณ์ มีกรอบการทำงานที่หลากหลาย ตั้งแต่การวิเคราะห์องค์ประกอบอย่างเป็นทางการไปจนถึงแนวทางที่อิงกับการสนทนาและการรับรู้ของผู้รับสาร
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
เมื่อนักวิจัยศึกษาว่าประสบการณ์ของผู้ลี้ภัยถูกนำเสนออย่างไรในภาพถ่ายข่าว หรือบทบาททางเพศถูกสร้างขึ้นอย่างไรในภาพโฆษณา เครื่องมือเชิงปริมาณก็ไม่เพียงพอ — คุณไม่สามารถนับความหมายของภาพได้ การวิเคราะห์ด้วยภาพมอบวิธีการที่เป็นระบบในการ 'อ่าน' ภาพเสมือนเป็นข้อความ แทนที่จะถามว่าภาพปรากฏบ่อยแค่ไหน มันจะถามว่าภาพกำลังสื่ออะไร สื่อสารอย่างไร และดำเนินงานในบริบททางสังคมใด นักวิเคราะห์จะตรวจสอบองค์ประกอบ สัญลักษณ์ สี การจัดวางเชิงพื้นที่ และเงื่อนไขที่ภาพถูกสร้างขึ้นและบริโภค
ประวัติศาสตร์
การวิเคราะห์ด้วยภาพมีรากฐานมาจากประวัติศาสตร์ศิลป์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิธีการสัญลักษณ์วิทยาแบบสามระดับของ Erwin Panofsky ที่พัฒนาขึ้นในช่วงทศวรรษที่ 1930–1950 การวิเคราะห์สัญญะของ Roland Barthes เกี่ยวกับภาพถ่ายและภาพยอดนิยมใน Mythologies (1957) และ Camera Lucida (1980) เป็นรากฐานสำคัญสำหรับการศึกษาวัฒนธรรมและสื่อ ในสังคมศาสตร์ วิธีการทัศน์ได้รับแรงผลักดันตั้งแต่ทศวรรษที่ 1980 ด้วยผลงานของ John Collier เกี่ยวกับการกระตุ้นด้วยภาพถ่าย และได้รับการจัดระบบสำหรับการวิจัยเชิงคุณภาพโดย Gillian Rose ใน Visual Methodologies (2001) และ Marcus Banks ใน Using Visual Data in Qualitative Research (2007)
ควรใช้เมื่อใด
การวิเคราะห์ด้วยภาพมีความเหมาะสมเมื่อคำถามวิจัยเกี่ยวข้องกับวิธีการสร้าง สื่อสาร หรือเจรจาต่อรองความหมายผ่านสื่อทัศน์ และเมื่อสื่อเหล่านั้นเป็นหลักฐานสำคัญ แทนที่จะเป็นหลักฐานเสริม เหมาะสำหรับการวิจัยเกี่ยวกับการนำเสนอของสื่อ อัตลักษณ์ การปฏิบัติทางวัฒนธรรม ภาพทางการเมือง การโฆษณา ศิลปะ และวัฒนธรรมทัศน์ออนไลน์ เลือกการวิเคราะห์ด้วยภาพเมื่อข้อมูลที่เป็นคำพูดเพียงอย่างเดียวไม่สามารถตอบคำถามได้ — ตัวอย่างเช่น การศึกษาว่าอำนาจถูกแสดงออกอย่างไรในภาพถ่ายสถาบัน หรือภาพโซเชียลมีเดียสร้างอุดมคติทางสุขภาพอย่างไร ไม่เหมาะสมเมื่อสื่อทัศน์เป็นเพียงส่วนประกอบรองของคำถามวิจัย เมื่อไม่มีกรอบการตีความที่ชัดเจนที่จะระบุได้ หรือเมื่อนักวิจัยขาดเวลาและทักษะในการมีส่วนร่วมอย่างเป็นระบบกับชุดข้อมูลทัศน์ นอกจากนี้ยังไม่สามารถทดแทนการสังเกตชาติพันธุ์วรรณนาได้เมื่อบริบทเป็นวัตถุประสงค์หลักของการศึกษา
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- การตีความได้รับอิทธิพลอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้จากภูมิหลังทางวัฒนธรรมและกรอบทฤษฎีของนักวิจัย ซึ่งก่อให้เกิดคำถามเกี่ยวกับตำแหน่งและความถูกต้อง
- ข้อค้นพบมีความเฉพาะเจาะจงตามบริบทและไม่สามารถสรุปเป็นนัยทั่วไปไปยังประชากรที่กว้างขึ้นได้ในเชิงสถิติ
- ความหลากหลายของกรอบการวิเคราะห์ด้วยภาพ (สัญญะวิทยา องค์ประกอบ การวิเคราะห์วาทกรรม ฯลฯ) อาจทำให้การตัดสินใจเชิงระเบียบวิธีสับสนสำหรับนักวิจัยหน้าใหม่
- ชุดข้อมูลทัศน์ขนาดใหญ่ต้องใช้เวลามากในการวิเคราะห์อย่างเข้มงวด — กลยุทธ์การสุ่มตัวอย่างต้องได้รับการพิสูจน์อย่างรอบคอบ
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- ช่วยให้สามารถตรวจสอบวัฒนธรรมทัศน์ สื่อ และการนำเสนอได้อย่างเข้มงวด ซึ่งวิธีการที่ใช้ข้อความไม่สามารถเข้าถึงได้
- มีความยืดหยุ่นทางทฤษฎี — สามารถนำไปใช้ได้กับกรอบสัญญะวิทยา การวิเคราะห์วาทกรรม สัญลักษณ์วิทยา และจิตวิเคราะห์
- ถือว่าสื่อทัศน์เป็นหลักฐานหลัก แทนที่จะเป็นภาพประกอบ ซึ่งยกระดับสถานะการวิเคราะห์ของสื่อทัศน์
- มีประสิทธิภาพอย่างยิ่งสำหรับการศึกษาอำนาจ อุดมการณ์ อัตลักษณ์ และการนำเสนอในบริบทของสื่อและบริบทในชีวิตประจำวัน
- เข้ากันได้กับการออกแบบแบบผสมผสานหรือหลายวิธี — การวิเคราะห์ด้วยภาพสามารถเสริมการสัมภาษณ์หรือชาติพันธุ์วรรณนาได้
การประยุกต์ใช้
- การตรวจสอบว่าเพศ เชื้อชาติ และชนชั้นถูกนำเสนออย่างไรในโฆษณาในนิตยสารหรือภาพจากโซเชียลมีเดีย
- การวิเคราะห์วาทกรรมทัศน์ของการรณรงค์ทางการเมือง โฆษณาชวนเชื่อ หรือการสื่อสารสาธารณสุข
- การศึกษาว่าสถาบัน (โรงพยาบาล โรงเรียน บริษัท) สร้างอำนาจและอัตลักษณ์ผ่านภาพถ่ายอย่างเป็นทางการอย่างไร
- การตรวจสอบว่าชุมชนออนไลน์ใช้มีม อินโฟกราฟิก หรือเซลฟี่ เพื่อเจรจาต่อรองอัตลักษณ์และการเป็นส่วนหนึ่งอย่างไร
- การสำรวจว่างานศิลปะหรือภาพถ่ายสารคดีนำเสนอชุมชนชายขอบหรือบาดแผลทางประวัติศาสตร์อย่างไร
- การวิจัยภาพวาดของเด็กหรือภาพที่ผู้ป่วยสร้างขึ้นเป็นข้อมูลในการวิจัยด้านสุขภาพหรือการศึกษา
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
นักวิจัยกำหนดชุดข้อมูลทัศน์ที่เกี่ยวข้องกับคำถามวิจัย — ภาพถ่าย ภาพนิ่งจากภาพยนตร์ ภาพโฆษณา งานศิลปะ ภาพจากโซเชียลมีเดีย หรือเอกสารจากหอจดหมายเหตุ มีการกำหนดเกณฑ์การคัดเลือก (ตามวัตถุประสงค์ เป็นตัวแทน หรือครอบคลุม) และจัดทำเอกสารเพื่อทำให้ขอบเขตข้อมูลมีความโปร่งใสและสามารถปกป้องได้
แต่ละรายการทัศน์จะได้รับการวิเคราะห์องค์ประกอบหรือโครงสร้าง: อธิบายสิ่งที่มองเห็นตามตัวอักษร — ตัวแบบ วัตถุ สี การจัดวางเชิงพื้นที่ แสง ข้อความ และองค์ประกอบของภาพ การบรรยายขั้นตอนนี้ ซึ่งเทียบได้กับระดับก่อนรูปสัญลักษณ์ของ Panofsky จะเป็นพื้นฐานเชิงวัตถุวิสัยก่อนที่จะมีการอ้างสิทธิ์ในการตีความ
นักวิจัยก้าวจากการบรรยายไปสู่การตีความ โดยตรวจสอบว่าภาพสื่อความหมายอย่างไร สร้างความหมายอย่างไร และดำเนินการเชิงสัญลักษณ์หรืออุดมการณ์อย่างไร ขึ้นอยู่กับกรอบที่เลือก — สัญญะวิทยา การวิเคราะห์วาทกรรม สัญลักษณ์วิทยา หรือจิตวิเคราะห์ — เครื่องมือวิเคราะห์ที่แตกต่างกันจะถูกนำมาใช้เพื่อเปิดเผยความหมายโดยนัยและความหมายที่ฝังอยู่ในวัฒนธรรม
ความหมายจะถูกวางไว้ในบริบทการผลิตและการรับรู้: ใครเป็นผู้สร้างภาพ ภายใต้เงื่อนไขใด สำหรับผู้ชมกลุ่มใด และภาพนั้นถูกเผยแพร่และใช้งานอย่างไร ขั้นตอนนี้ป้องกันการอ่านที่ขาดบริบทและเชื่อมโยงสื่อทัศน์กับโครงสร้างทางสังคม ประวัติศาสตร์ หรือสถาบันที่กว้างขึ้น
การตีความทั่วทั้งชุดข้อมูลจะถูกรวมเข้าด้วยกันเป็นข้อค้นพบที่สอดคล้องกัน — ระบุรูปแบบ ลวดลายที่เกิดซ้ำ ความขัดแย้ง หรือวาทกรรมที่ปรากฏในภาพต่างๆ การสังเคราะห์จะนำเสนอในฐานะคำอธิบายที่มีพื้นฐานทางทฤษฎีเกี่ยวกับสิ่งที่สื่อทัศน์เปิดเผยเกี่ยวกับปรากฏการณ์ที่กำลังศึกษา
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การไม่ระบุกรอบการวิเคราะห์ — การอธิบายภาพโดยไม่มีกรอบการตีความที่มีหลักการ จะทำให้เกิดการแสดงความคิดเห็นตามความรู้สึก แทนที่จะเป็นการวิเคราะห์ที่เป็นระบบ
- การอ่านที่ขาดบริบท — การตีความภาพโดยไม่ใส่ใจกับบริบทการผลิต การเผยแพร่ และผู้ชมที่ตั้งใจไว้ จะนำไปสู่ข้อสรุปที่ทำให้เข้าใจผิด
- ความเอนเอียงของชุดข้อมูล — การเลือกเฉพาะภาพที่ยืนยันสมมติฐานของนักวิจัย แทนที่จะสร้างชุดข้อมูลตามเกณฑ์ที่มีหลักการและโปร่งใส
- การรวมการบรรยายและการตีความ — การผสมผสานสิ่งที่แสดงตามตัวอักษรเข้ากับความหมายของมัน จะบดบังกระบวนการวิเคราะห์และทำให้การอ้างสิทธิ์ประเมินได้ยากขึ้น
- การละเลยการสะท้อนคิดของนักวิจัย — การไม่ยอมรับว่าตำแหน่งทางวัฒนธรรมของนักวิจัยเองมีอิทธิพลต่อการอ่านสื่อทัศน์ของตนอย่างไร บ่อนทำลายความน่าเชื่อถือ
คำถามที่พบบ่อย
อะไรคือความแตกต่างระหว่างการวิเคราะห์เนื้อหาและการวิเคราะห์ด้วยภาพ?
การวิเคราะห์เนื้อหาเชิงปริมาณนับความถี่ของหมวดหมู่ที่กำหนดไว้ล่วงหน้าในภาพ (เช่น จำนวนครั้งที่ผู้หญิงแสดงในบทบาทที่เฉื่อยชา) ซึ่งสร้างบทสรุปเชิงตัวเลข การวิเคราะห์ด้วยภาพ — ในความหมายเชิงคุณภาพ — ตีความวิธีการสร้างความหมายในภาพ โดยใส่ใจกับองค์ประกอบ สัญลักษณ์ บริบท และอุดมการณ์ ทั้งสองตอบคำถามที่แตกต่างกัน: ความถี่เทียบกับความหมาย บางการศึกษาได้รวมทั้งสองวิธีเข้าด้วยกัน
ฉันจำเป็นต้องเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์ศิลป์เพื่อใช้การวิเคราะห์ด้วยภาพหรือไม่?
ไม่ แต่คุณจำเป็นต้องเลือกและเรียนรู้กรอบการวิเคราะห์ที่เหมาะสมก่อนเริ่มดำเนินการ Visual Methodologies ของ Gillian Rose ให้ภาพรวมที่เข้าถึงได้ของกรอบการทำงานหลักที่ใช้ในสังคมศาสตร์ ความรู้เฉพาะทางเกี่ยวกับประเพณีทัศน์ที่คุณกำลังศึกษา (เช่น แบบแผนการถ่ายภาพข่าว รหัสโฆษณา) จะช่วยเสริมการวิเคราะห์ แต่สามารถพัฒนาได้ผ่านการอ่านที่มุ่งเน้น
คลังภาพของฉันควรมีขนาดเท่าใด?
ไม่มีกฎตายตัว การวิเคราะห์เชิงลึกของคลังภาพตามวัตถุประสงค์ขนาดเล็ก (10–30 ภาพ) เป็นเรื่องปกติเมื่อเป้าหมายคือการตีความที่สมบูรณ์ คลังภาพขนาดใหญ่อาจเหมาะสมสำหรับการระบุรูปแบบในชุดข้อมูล แต่การแลกเปลี่ยนคือระหว่างความกว้างและความลึกของการวิเคราะห์ สิ่งสำคัญคือขนาดของคลังภาพต้องได้รับการพิสูจน์โดยคำถามวิจัย และกลยุทธ์การสุ่มตัวอย่างมีความโปร่งใส
ฉันสามารถใช้การวิเคราะห์ด้วยภาพควบคู่ไปกับการสัมภาษณ์ได้หรือไม่?
ได้ — การรวมการวิเคราะห์ด้วยภาพกับการสัมภาษณ์ผู้เข้าร่วมเป็นกลยุทธ์ที่ได้รับการยอมรับอย่างดี ตัวอย่างเช่น การสัมภาษณ์แบบกระตุ้นด้วยภาพถ่าย ใช้ภาพเป็นตัวกระตุ้นเพื่อสร้างคำบอกเล่าด้วยวาจาที่สมบูรณ์ยิ่งขึ้นกว่าการสัมภาษณ์ทั่วไปเพียงอย่างเดียว การตรวจสอบข้อมูลทัศน์และข้อมูลวาจาแบบสามเส้าสามารถเสริมทั้งการอ้างสิทธิ์ในการตีความและความน่าเชื่อถือโดยรวมของการศึกษาได้
ฉันจะจัดการกับความเป็นอัตวิสัยของนักวิจัยในการวิเคราะห์ด้วยภาพได้อย่างไร?
การสะท้อนคิดเป็นสิ่งจำเป็น: จัดทำเอกสารกรอบการทำงานที่คุณกำลังใช้ อธิบายว่าทำไมคุณถึงเลือกกรอบการทำงานนั้น และยอมรับว่าตำแหน่งทางวัฒนธรรมและทฤษฎีของคุณเองมีอิทธิพลต่อการอ่านของคุณอย่างไร การขอความคิดเห็นในการตีความจากเพื่อนร่วมงาน หรือในกรณีที่เหมาะสม จากผู้สร้างภาพหรือผู้ถูกถ่ายภาพ และการรักษาบันทึกการตัดสินใจในการวิเคราะห์ของคุณ เป็นกลยุทธ์ที่ได้รับการยอมรับในการจัดการกับความเป็นอัตวิสัย โดยไม่ต้องแสร้งทำเป็นว่าสามารถกำจัดได้
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Rose, G. (2016). Visual Methodologies: An Introduction to Researching with Visual Materials (4th ed.). Sage.
ISBN: 978-1473943056คัดลอกแล้วBanks, M. (2007). Using Visual Data in Qualitative Research. Sage.
ISBN: 978-0761943754คัดลอกแล้ว