มาตรวัดการทำงานของรยางค์บน (Upper Extremity Functional Scale: UEFS)
- ผู้เสนอ
- Stratford, P. W., & colleagues (various modifications; occupational therapy adaptations used)
- ปี
- 1990s (occupational therapy version)
- ประเภท
- Self-report questionnaire, clinician-scored
- กลุ่มวิธี
- functional capacity assessment
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
Upper Extremity Functional Scale (UEFS) เป็นแบบวัดผลลัพธ์ที่รายงานตนเอง (self-report outcome measure) ซึ่งออกแบบมาเพื่อวัดระดับข้อจำกัดและความสามารถในการทำงานของแขนและมือในกิจกรรมประจำวัน มีหลายเวอร์ชันที่แตกต่างกันไป เวอร์ชันที่นิยมใช้มากที่สุดในกิจกรรมบำบัดและเวชศาสตร์ฟื้นฟูนั้น มาจากการปรับปรุงกรอบการประเมินความสามารถในการทำงาน โดยวัดกิจกรรมต่างๆ เช่น การรับประทานอาหาร การแต่งกาย การดูแลสุขอนามัย การเอื้อม การหยิบจับ และงานที่ต้องใช้ทักษะกล้ามเนื้อมัดเล็ก UEFS ถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลายในกิจกรรมบำบัด การฟื้นฟูสมรรถภาพทางออร์โธปิดิกส์ และการประเมินการยศาสตร์ เพื่อติดตามการพัฒนาการทำงานของแขน/มือ หลังการบาดเจ็บ การผ่าตัด หรือการบำบัด
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
UEFS บันทึกการรับรู้ของผู้ป่วยเกี่ยวกับความสามารถในการทำงานของแขนและมือในชีวิตประจำวัน ว่าพวกเขาสามารถแต่งกาย เขียนหนังสือ ยกของ ถือของ หรือหยิบจับสิ่งของได้หรือไม่ แทนที่จะวัดความแข็งแรงหรือช่วงการเคลื่อนไหวที่แยกส่วนกัน UEFS จะประเมินความสามารถในการทำงานในกิจกรรมต่างๆ ที่เกิดขึ้นจริง ผู้ป่วยจะให้คะแนนความสามารถในการทำแต่ละกิจกรรมด้วยตนเอง โดยมักใช้มาตรวัดแบบง่าย 0–4 หรือ 0–5 (0=ทำไม่ได้, 4–5=ทำงานได้ปกติ) แนวทางการรายงานตนเองนี้ทำได้รวดเร็ว ปฏิบัติได้จริง และสอดคล้องกับปรัชญาของกิจกรรมบำบัดที่ว่าเป้าหมายของการฟื้นฟูคือความเป็นอิสระในการทำงาน ไม่ใช่แค่การฟื้นฟูทางร่างกายเท่านั้น UEFS สามารถตอบสนองต่อการบำบัดและสะท้อนการเปลี่ยนแปลงที่มีความหมายในชีวิตประจำวันได้
ประวัติศาสตร์
Upper Extremity Functional Scale เกิดขึ้นในช่วงทศวรรษ 1990 เมื่อนักกิจกรรมบำบัดและผู้เชี่ยวชาญด้านเวชศาสตร์ฟื้นฟูได้ปรับปรุงกรอบการประเมินความสามารถในการทำงานทั่วไปให้มุ่งเน้นเฉพาะการทำงานของแขนและมือ มีการพัฒนาเวอร์ชันต่างๆ ในสาขากิจกรรมบำบัด กายภาพบำบัดมือ และการฟื้นฟูออร์โธปิดิกส์ ไม่มีเวอร์ชัน 'ดั้งเดิม' เพียงเวอร์ชันเดียว เนื่องจากคำว่า UEFS หมายถึงกลุ่มของเครื่องมือรายงานตนเองที่คล้ายคลึงกัน เวอร์ชันทั่วไป ได้แก่ การปรับปรุงสำหรับภาวะเฉพาะ (หลังโรคหลอดเลือดสมอง หลังการผ่าตัดมือ การบาดเจ็บจากการใช้งานซ้ำๆ) เครื่องมือนี้ได้รับการตรวจสอบความตรงในการศึกษาด้านกิจกรรมบำบัดและออร์โธปิดิกส์หลายชิ้น แม้ว่า UEFS จะถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลายในการปฏิบัติทางคลินิกและการติดตามผลลัพธ์การบำบัด แต่ก็ยังไม่ได้รับการยอมรับในระดับมาตรฐานหรือการตรวจสอบความตรงอย่างกว้างขวางเท่ากับเครื่องมือกิจกรรมบำบัดอื่นๆ (เช่น COPM, Berg Balance Scale) การวิจัยอย่างต่อเนื่องยังคงปรับปรุงชุดรายการและเกณฑ์ปกติสำหรับกลุ่มประชากรเฉพาะ
ควรใช้เมื่อใด
UEFS เหมาะสมสำหรับทุกภาวะที่ส่งผลต่อการทำงานของแขนและมือ: การฟื้นฟูหลังการผ่าตัดมือหรือแขน (การซ่อมแซมเส้นเอ็นรอบหัวไหล่ การผ่าตัดอุโมงค์ข้อมือ กระดูกข้อมือหัก การบาดเจ็บที่นิ้ว/มือ) การบาดเจ็บทางออร์โธปิดิกส์ที่แขนและมือ การบาดเจ็บจากการใช้งานแขนและมือมากเกินไป (occupational upper extremity strain or overuse injury) โรคหลอดเลือดสมองหรือความผิดปกติทางระบบประสาท (ภาวะอัมพาตครึ่งซีก) การบาดเจ็บของข่ายประสาทแขน (brachial plexus injury) กลุ่มอาการบาดเจ็บจากการใช้งานซ้ำๆ (cumulative trauma disorder - CTD) โรคข้ออักเสบรูมาตอยด์หรือโรคข้อเสื่อมที่มือ/ข้อมือ/ข้อศอก แผลไฟไหม้หรือการบาดเจ็บที่มืออย่างรุนแรง โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีประโยชน์ในกิจกรรมบำบัดและกายภาพบำบัดมือ การแพทย์อาชีวเวชศาสตร์ (การประเมินสมรรถภาพในการทำงาน) และเวชศาสตร์ฟื้นฟู UEFS เหมาะสมน้อยกว่าสำหรับความผิดปกติด้านการรับรู้ (perceptual) หรือการรู้คิดที่ไม่เกี่ยวข้องกับการสั่งการเคลื่อนไหว เหมาะอย่างยิ่งสำหรับคลินิกผู้ป่วยนอกที่ต้องการการติดตามผลลัพธ์ที่รวดเร็วและมีความหมาย
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- อคติจากการรายงานตนเอง: ผู้ป่วยอาจประเมินความสามารถในการทำงานสูงหรือต่ำเกินไป ขึ้นอยู่กับอารมณ์ ความคาดหวังเรื่องความเจ็บปวด หรือแรงจูงใจ
- ไม่มีการวัดผลเชิงวัตถุ: ไม่ได้วัดความแข็งแรง ช่วงการเคลื่อนไหว หรือความเร็วที่แท้จริง อาศัยการรับรู้ของผู้ป่วยทั้งหมด
- เกณฑ์ปกติที่ไม่สม่ำเสมอ: มีเวอร์ชันและการปรับเปลี่ยนที่แตกต่างกัน เกณฑ์ปกติเฉพาะกลุ่มประชากรมีจำกัด
- ผลเพดาน/ผลพื้น (ceiling/floor effects): ในผู้ที่มีความบกพร่องเล็กน้อย คะแนนอาจกระจุกตัวใกล้ค่าสูงสุด ในผู้ที่มีความบกพร่องรุนแรง คะแนนอาจกระจุกตัวใกล้ค่าต่ำสุด ทำให้ความไวต่อการเปลี่ยนแปลงลดลง
- ความเกี่ยวข้องของรายการที่แตกต่างกัน: รายการบางอย่างอาจไม่เกี่ยวข้องกับผู้ป่วยแต่ละราย (เช่น ผู้ป่วยที่ไม่เขียนหนังสืออาจพบว่ารายการ 'การเขียน' ไม่เกี่ยวข้อง)
- ขาดมาตรฐาน: มีหลายเวอร์ชันที่มีชุดรายการ รูปแบบการตอบ และอัลกอริทึมการให้คะแนนที่แตกต่างกัน ทำให้การเปรียบเทียบข้ามงานวิจัยทำได้ยาก
- ข้อจำกัดด้านจิตมาตรวิทยา (psychometric limitations): ข้อมูลความเที่ยงและความตรงแปรปรวนไปตามเวอร์ชัน ไม่ใช่ทุกเวอร์ชันของ UEFS ที่ได้รับการตรวจสอบความตรงอย่างเข้มงวดในกลุ่มประชากรต่างๆ
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- ใช้งานและให้คะแนนได้รวดเร็ว: แบบสอบถามรายงานตนเองใช้เวลา 5–10 นาที ไม่ต้องใช้อุปกรณ์พิเศษหรือการฝึกอบรม
- ยึดผู้ป่วยเป็นศูนย์กลาง: สะท้อนการรับรู้ของผู้ป่วยเกี่ยวกับการทำงานในกิจกรรมประจำวัน สอดคล้องกับปรัชญาของกิจกรรมบำบัด
- เน้นการทำงาน: วัดกิจกรรมที่ปฏิบัติได้จริง (การรับประทานอาหาร การแต่งกาย การหยิบจับ การเอื้อม) ที่มีความสำคัญต่อความเป็นอิสระและคุณภาพชีวิตของผู้ป่วย
- ตอบสนองต่อการบำบัด: มีความไวต่อการปรับปรุงการทำงานของแขนและมือ แสดงให้เห็นถึงการเปลี่ยนแปลงในช่วงเวลาสั้นๆ (สัปดาห์)
- การให้คะแนนอย่างง่าย: การบวกหรือหาค่าเฉลี่ยที่ตรงไปตรงมา ไม่ต้องมีการคำนวณที่ซับซ้อนหรือเครื่องมือพิเศษ
- ใช้งานได้หลากหลาย: สามารถนำไปใช้กับภาวะต่างๆ ของแขนและมือ กลุ่มอายุ และสถานพยาบาลที่หลากหลาย
- ต้นทุนต่ำ: ไม่มีค่าลิขสิทธิ์หรือข้อจำกัดด้านลิขสิทธิ์ (ขึ้นอยู่กับเวอร์ชัน) ใช้รูปแบบกระดาษหรือดิจิทัลอย่างง่าย
การประยุกต์ใช้
- การฟื้นฟูหลังการผ่าตัดมือหรือข้อมือ: ติดตามการฟื้นตัวของการทำงานหลังการผ่าตัดอุโมงค์ข้อมือ การซ่อมแซมกระดูกข้อมือหัก หรือการผ่าตัดตกแต่งนิ้ว
- การบาดเจ็บทางออร์โธปิดิกส์ที่แขนและมือ: ติดตามการกลับสู่การทำงานหลังการซ่อมแซมเส้นเอ็นรอบหัวไหล่ กระดูกปลายแขนส่วนปลายหัก หรือการบาดเจ็บที่ข้อศอก
- การบาดเจ็บจากการใช้งานแขนและมือมากเกินไป: วัดการทำงานที่ดีขึ้นในการบาดเจ็บจากการใช้งานซ้ำๆ (cumulative trauma disorders), การบาดเจ็บจากการใช้งานซ้ำๆ (repetitive strain injury - RSI), หรือความผิดปกติของแขนและมือที่เกี่ยวข้องกับการทำงาน
- การฟื้นฟูหลังโรคหลอดเลือดสมอง: ประเมินการฟื้นตัวของการทำงานของแขนและมือในผู้รอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมองซีกสมองหรือก้านสมองที่มีภาวะอัมพาตครึ่งซีกของแขนและมือ
- โรคข้ออักเสบรูมาตอยด์หรือโรคข้อเสื่อมที่มือ/ข้อมือ/ข้อศอก: ติดตามการเปลี่ยนแปลงความสามารถในการทำงานตามกิจกรรมของโรคหรือการรักษาด้วยยาปรับเปลี่ยนโรค
- การประเมินสมรรถภาพในการทำงาน: วัดความสามารถในการทำงานที่ผู้ป่วยรายงานอย่างเป็นวัตถุวิสัย เพื่อปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้องกับแขน/มือในบริบทของการแพทย์อาชีวเวชศาสตร์หรือประกันภัยแรงงาน
- การวางแผนจำหน่ายผู้ป่วยกายภาพบำบัดมือ: ใช้คะแนน UEFS ณ จุดเริ่มต้นและวันจำหน่าย เพื่อบันทึกความก้าวหน้าของการทำงานและแนะนำการกลับไปทำงานหรือกลับสู่กิจกรรม
- การทดลองการแทรกแซงการยศาสตร์: วัดการทำงานของแขนและมือที่ดีขึ้น เมื่อมีการปรับปรุงสภาพแวดล้อมการทำงาน หรือโปรแกรมการฝึกอบรมด้านการยศาสตร์
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
ผู้ป่วยทำแบบสอบถามด้วยตนเอง ซึ่งประกอบด้วยรายการกิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับการทำงานของแขนและมือ 10–20 กิจกรรม รายการทั่วไป ได้แก่: การรับประทานอาหารด้วยอุปกรณ์ การดื่มน้ำจากแก้ว การแต่งกายส่วนบน การติดกระดุม การล้างหน้า/สระผม การเขียนหรือพิมพ์ดีด การเอื้อมมือเหนือศีรษะ การยกของเบา/หนัก การหยิบ/หนีบวัตถุขนาดเล็ก การหมุนลูกบิดประตู การถือถุงช้อปปิ้ง แต่ละกิจกรรมจะถูกให้คะแนนตามมาตรวัด โดยทั่วไปคือ 0–4 โดยที่: 0=ไม่สามารถทำได้ (หรือไม่สามารถลองทำได้), 1=มีข้อจำกัดรุนแรง หรือทำได้ด้วยความยากลำบากอย่างมาก, 2=มีข้อจำกัดปานกลาง หรือทำได้ด้วยความยากลำบากบ้าง, 3=มีข้อจำกัดเล็กน้อย หรือทำได้ด้วยความยากลำบากเล็กน้อย, 4=ไม่มีข้อจำกัด/ทำงานได้ปกติ แบบสอบถามนี้ผู้ป่วยทำด้วยตนเองและใช้เวลา 5–10 นาทีในการทำ บางเวอร์ชันอาจมีช่องให้แสดงความคิดเห็นเพิ่มเติม หรือพื้นที่ให้ผู้ป่วยบันทึกกิจกรรมเฉพาะที่ได้รับผล
สูตร
Client completes self-report questionnaire listing activities of daily living and functional tasks involving the upper extremity (e.g., eating, dressing, reaching, gripping, writing, lifting). Each activity rated on ability to perform (e.g., 0=unable, 4=normal/no limitation). Administration time 5–10 minutes.
ผลการตอบแบบสอบถามจะถูกนำมาบวกหรือหาค่าเฉลี่ยของทุกรายการ หากใช้มาตรวัด 0–4 กับ 15 รายการ คะแนนรวมดิบจะอยู่ในช่วง 0–60 บางเวอร์ชันจะคำนวณคะแนนเฉลี่ย (ค่าเฉลี่ยของทุกรายการ) ซึ่งอยู่ในช่วง 0–4 การให้คะแนนทำได้ง่ายและไม่ต้องมีการคำนวณพิเศษ บางเวอร์ชันของ UEFS อาจให้คะแนนย่อยหากรายการถูกจัดกลุ่มตามหมวดหมู่ (เช่น 'การเคลื่อนไหวส่วนรวม' 'การเคลื่อนไหวละเอียด' 'การดูแลตนเอง') แต่คะแนนรวมเดียวนั้นพบได้บ่อยที่สุด คะแนนรวมที่สูงขึ้นบ่งชี้ถึงความสามารถในการทำงานของแขนและมือที่ดีขึ้น
สูตร
Sum or average ratings across items (typically 10–20 items depending on version). Total scores range from 0 to maximum (often 40–80, depending on item count and scale). Higher scores indicate better upper extremity function.
คะแนน UEFS ณ จุดเริ่มต้น (baseline) จะกำหนดสถานะการทำงานเริ่มต้นของผู้ป่วย การวัดผลเป็นระยะ (เช่น ณ จุดเริ่มต้น, 2 สัปดาห์, 4 สัปดาห์, 8 สัปดาห์, วันจำหน่าย) จะติดตามแนวโน้มการทำงาน คะแนนที่ดีขึ้นบ่งชี้ถึงความสามารถในการทำงานที่เพิ่มขึ้น การดีขึ้นที่มีความหมายทางคลินิกโดยทั่วไปจะสอดคล้องกับการเพิ่มขึ้น 5–10 คะแนนในคะแนนรวม แม้ว่าสิ่งนี้จะแตกต่างกันไปตามกลุ่มประชากรและเวอร์ชันของมาตรวัด ไม่มีเกณฑ์ปกติเฉพาะสำหรับประชากรทั่วไปที่ได้รับการยอมรับเป็นสากล การตีความขึ้นอยู่กับการเปลี่ยนแปลงของผู้ป่วยแต่ละราย (จากจุดเริ่มต้นถึงการติดตามผล) หรือการเปรียบเทียบกับงานวิจัยที่ตีพิมพ์ในกลุ่มประชากรที่คล้ายคลึงกัน (เช่น หลังการผ่าตัดออร์โธปิดิกส์ การบาดเจ็บที่มือ โรคหลอดเลือดสมอง) ในระยะเฉียบพลันหลังการบาดเจ็บ/หลังการผ่าตัด คาดว่าจะดีขึ้นอย่างรวดเร็ว ในภาวะเรื้อรังหรือระยะที่คงที่ คะแนนที่คงที่อาจบ่งชี้ถึงการคงสภาพมากกว่าการเสื่อมถอย การวิเคราะห์รายการรายข้อสามารถเผยให้เห็นการฟื้นตัวของการทำงานเฉพาะด้าน (เช่น การกลับมาเขียนหนังสือได้ก่อนการกลับมายกของหนักได้)
สูตร
Total score compared to baseline or reference values. Score increases indicate improvement in upper extremity functional capacity. Thresholds may vary by population; general interpretation: higher score = less functional limitation. Minimal Clinically Important Difference (MCID) variable by population studied.
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การให้ตอบโดยไม่อธิบายบริบท: ควรอธิบายมาตรวัดให้ผู้ป่วยเข้าใจ (0–4 หรือ 0–5) และตอบตามประสิทธิภาพตามปกติ ไม่ใช่วันที่ดีที่สุดหรือแย่ที่สุด
- การสันนิษฐานว่าการรายงานตนเองถูกต้องเสมอ: ความเจ็บปวด อารมณ์ หรือความกลัวจนหลีกเลี่ยงการใช้งาน (fear-avoidance)อาจทำให้คะแนนต่ำลง การสังเกตการปฏิบัติจริงเชิงวัตถุสามารถเปิดเผยความแตกต่างได้
- การใช้ UEFS เวอร์ชันที่แตกต่างกันโดยไม่มีการบันทึก: หากใช้ชุดรายการหรือมาตรวัดที่แตกต่างกันในการติดตามผล คะแนนอาจไม่สามารถเปรียบเทียบกันได้โดยตรง
- การลืมสอบถามรายการที่ขาดหายไป: หากผู้ป่วยข้ามรายการหรือไม่เข้าใจรายการ ผู้ประเมินควรชี้แจงหรือบันทึกการตอบที่ขาดหายไป แทนที่จะคาดเดา
- การตีความการเปลี่ยนแปลงคะแนนเล็กน้อยมากเกินไป: ความผันผวน 1–2 คะแนนในการประเมินครั้งเดียวอาจสะท้อนถึงความแปรปรวนในแต่ละวัน มากกว่าความก้าวหน้าที่สำคัญ
- การเปรียบเทียบคะแนน UEFS ข้ามการวินิจฉัยที่แตกต่างกัน: คะแนน '30' ในผู้ป่วยหลังผ่าตัดมืออาจมีความหมายแตกต่างจาก '30' ในผู้รอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง การเปลี่ยนแปลงภายในตัวผู้ป่วยเองสามารถตีความได้มากกว่าคะแนนสัมบูรณ์ระหว่างกลุ่ม
คำถามที่พบบ่อย
มี Upper Extremity Functional Scale 'มาตรฐานอ้างอิง (gold standard)' หรือมีหลายเวอร์ชัน?
มีหลายเวอร์ชันและฉบับดัดแปลงของ UEFS ขึ้นอยู่กับกลุ่มประชากร สถาบัน หรือสถานพยาบาล เวอร์ชันทั่วไป ได้แก่ เวอร์ชันที่ใช้ในสถานพยาบาลกิจกรรมบำบัด กายภาพบำบัดมือ และการฟื้นฟูออร์โธปิดิกส์ น่าเสียดายที่ไม่มี UEFS ที่เป็นมาตรฐานสากล เวอร์ชันที่แตกต่างกันอาจแตกต่างกันในชุดรายการ (8–20 รายการ) รูปแบบการตอบ (มาตรวัด 0–4 เทียบกับ 0–5) และการให้คะแนน นักคลินิกควรอธิบายอย่างชัดเจนว่าใช้เวอร์ชันใด เพื่อให้แน่ใจในความสอดคล้องและการเปรียบเทียบได้
UEFS แตกต่างจากมาตรวัดที่เป็นวัตถุวิสัย เช่น แรงบีบมือ หรือช่วงการเคลื่อนไหว อย่างไร?
UEFS เป็นมาตรวัดการทำงานที่รายงานตนเอง สะท้อนการรับรู้ของผู้ป่วยเกี่ยวกับความสามารถในการทำกิจกรรมประจำวัน แรงบีบมือและช่วงการเคลื่อนไหวเป็นการวัดทางกายภาพเชิงวัตถุ ซึ่งอาจไม่สัมพันธ์กับความสามารถในการทำงานอย่างเต็มที่ ผู้ป่วยอาจมีแรงบีบมือปกติ แต่มีคะแนน UEFS ต่ำเนื่องจากความเจ็บปวด ความกลัวจนหลีกเลี่ยงการใช้งาน (fear-avoidance) หรือการควบคุมการเคลื่อนไหวที่ไม่ดี ในทางกลับกัน แรงบีบที่อ่อนแออาจไม่ส่งผลให้คะแนนการทำงานต่ำ หากผู้ป่วยสามารถชดเชยได้อย่างมีประสิทธิภาพ UEFS และมาตรวัดที่เป็นวัตถุวิสัยนั้นเสริมกัน การใช้ทั้งสองอย่างจะให้ภาพที่สมบูรณ์
การเปลี่ยนแปลงที่มีความหมายในคะแนน UEFS คืออะไร?
การเปลี่ยนแปลงที่มีความหมายทางคลินิกขึ้นอยู่กับเวอร์ชันและกลุ่มประชากร โดยทั่วไป การดีขึ้น 5–10 คะแนนในมาตรวัด 60 คะแนน ถือว่ามีความหมาย ในมาตรวัดเฉลี่ย 0–4 คะแนน การดีขึ้น 0.5–1.0 คะแนน ถือว่ามีความหมาย ระยะหลังผ่าตัดช่วงต้นมักแสดงการดีขึ้นอย่างรวดเร็ว (เพิ่มขึ้น 10+ คะแนนใน 4 สัปดาห์) ในขณะที่ระยะเรื้อรังจะดีขึ้นช้ากว่า รายการแต่ละรายการอาจดีขึ้นก่อนคะแนนโดยรวม ซึ่งสะท้อนถึงการฟื้นตัวเฉพาะงาน
สามารถใช้ UEFS ในประชากรที่ไม่พูดภาษาอังกฤษได้หรือไม่?
มี UEFS เวอร์ชันในหลายภาษาผ่านการแปลโดยนักกิจกรรมบำบัดและผู้เชี่ยวชาญด้านเวชศาสตร์ฟื้นฟู ควรตรวจสอบให้แน่ใจว่าเวอร์ชันภาษาที่คุณใช้ได้รับการตรวจสอบความตรง หรืออย่างน้อยก็ได้รับการแปลกลับ (back-translated) อย่างเหมาะสม ความเกี่ยวข้องของรายการอาจแตกต่างกันไปในแต่ละวัฒนธรรม กิจกรรมเช่น 'การเขียน' หรืองานที่เกี่ยวข้องกับการทำงานเฉพาะ อาจไม่เป็นสากล ดังนั้นนักคลินิกควรปรับรายการตามความจำเป็นและบันทึกการดัดแปลง
UEFS มีข้อจำกัดด้านลิขสิทธิ์หรือสามารถใช้งานได้ฟรีหรือไม่?
UEFS ส่วนใหญ่ไม่มีข้อจำกัดด้านลิขสิทธิ์และสามารถใช้งานได้ฟรีในการปฏิบัติทางคลินิกและการวิจัย อย่างไรก็ตาม เวอร์ชันเฉพาะของสถาบันอาจมีข้อจำกัดในท้องถิ่น ควรตรวจสอบกับสถาบันของคุณหรือผู้เขียนต้นฉบับเสมอหากไม่แน่ใจ การใช้ในการตีพิมพ์หรือการพิมพ์ซ้ำเพื่อการค้าควรตรวจสอบกับผู้พัฒนา/สถาบัน
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Stratford, P. W., Binkley, J. M., Riddle, D. L., & Guyatt, G. H. (1996). Sensitivity to change of the Roland-Morris Back Pain Index: Part 1. Physical Therapy, 76(2), 122-133.
เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์คัดลอกแล้วPransky, G., Feuerstein, M., Gatchel, R. J., Linton, S. J., & Volinn, E. (2007). Shoulder disorders: A review of diagnosis, prognosis, and treatment with focus on work. Journal of Occupational Rehabilitation, 17(1), 1-30.
เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์คัดลอกแล้ว