Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

มาตรวัดประเมินโรคฮันติงตันแบบรวม (UHDRS: Unified Huntington's Disease Rating Scale)

ผู้เสนอ
Huntington Study Group
ปี
1996
ประเภท
Clinician-rated and performance-based
กลุ่มวิธี
Huntington's disease severity and progression

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

Unified Huntington's Disease Rating Scale (UHDRS) คือเครื่องมือประเมินแบบครอบคลุมหลายมิติสำหรับโรคฮันติงตัน ซึ่งเป็นโรคทางระบบประสาทที่เกิดจากการขยายตัวของรีพีตไตรนิวคลีโอไทด์ CAG (CAG trinucleotide repeat expansion) UHDRS พัฒนาโดย Huntington Study Group ในปี 1996 วัดอาการทางระบบประสาท การรู้คิด การทำงาน และอาการทางจิตเวชของโรค UHDRS เป็นมาตรวัดผลลัพธ์มาตรฐานอ้างอิง (gold standard)ในการทดลองทางคลินิกโรคฮันติงตันและการศึกษาวิวัฒนาการตามธรรมชาติในระยะยาว

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

โรคฮันติงตันเป็นโรคทางระบบประสาทที่ถ่ายทอดทางพันธุกรรมแบบ autosomal dominant ที่ดำเนินไปอย่างต่อเนื่อง โดยทั่วไปจะเริ่มแสดงอาการในช่วงวัยกลางคน พยาธิสรีรวิทยาเกี่ยวข้องกับความเปราะบางที่เลือกสรรของเซลล์ประสาทขนาดกลางใน striatum ทำให้เกิด chorea (การเคลื่อนไหวโดยไม่สมัครใจ) การเสื่อมด้านการรู้คิด อาการทางอารมณ์/พฤติกรรม และการพึ่งพาการทำงานที่เพิ่มขึ้น อาการของโรคมีความหลากหลาย: ผู้ป่วยบางรายมีอาการ chorea และ rigidity ที่เด่นชัด บางรายมีปัญหาพฤติกรรมหรือการเสื่อมด้านการรู้คิดที่นำหน้าอาการทางระบบประสาท UHDRS จับภาพปรากฏการณ์หลายมิตินี้ผ่านการประเมินระบบประสาท การรู้คิด การทำงาน และพฤติกรรมแบบบูรณาการ ความยาวของ CAG repeat (โดยทั่วไป 40-50 ในโรคที่มีอาการ) ทำนายอายุที่เริ่มมีอาการและอัตราความก้าวหน้าของโรค คะแนน UHDRS สะท้อนถึงความแปรปรวนทางพันธุกรรมและวิวัฒนาการตามธรรมชาติเหล่านี้

ประวัติศาสตร์

โรคฮันติงตันถูกอธิบายทางคลินิกโดย George Huntington ในปี 1872 และถูกระบุตำแหน่งบนโครโมโซม 4 ในปี 1983 Huntington Study Group ก่อตั้งขึ้นในทศวรรษ 1980 เพื่อพัฒนาโปรโตคอลการวิจัยและมาตรวัดผลลัพธ์ที่เป็นมาตรฐาน เดิมที Huntington's Disease Rating Scale (HDRS) ถูกนำมาใช้ในปี 1984 แต่มีข้อจำกัด Unified Huntington's Disease Rating Scale (UHDRS) ได้รับการพัฒนาผ่านความร่วมมือหลายศูนย์ (Huntington Study Group) และตีพิมพ์ในปี 1996 โดยรวมการประเมินระบบประสาทโดยละเอียด การทดสอบการรู้คิด และมาตรวัดการทำงาน UHDRS ถูกนำมาใช้เป็นผลลัพธ์หลักในการทดลองที่สำคัญ (CARE-HD, DOMINO-HD) และกลายเป็นมาตรฐานสากล ในปี 2021 Huntington's Disease Regulatory Science Consortium ได้ตีพิมพ์แนวทางการให้คะแนนที่ปรับปรุงแล้ว มาตรวัดนี้ยังคงเป็นมาตรฐานอ้างอิง (gold standard) แม้ว่าจะมีการเกิดขึ้นของมาตรวัดเสริม (การทดสอบระบบประสาทเชิงปริมาณ ตัวบ่งชี้ชีวภาพจากการถ่ายภาพ)

ควรใช้เมื่อใด

ระบุสำหรับผู้ป่วยทั้งหมดที่มีการวินิจฉัยทางระบบประสาทหรือทางพันธุกรรมของโรคฮันติงตัน ณ จุดเริ่มต้น และเป็นประจำระหว่างการติดตามผล (ทุกปีในโรคที่มีอาการ; ทุก 1-2 ปีในผู้ที่มียีนที่ถ่ายทอด) จำเป็นในการทดลองทางคลินิกโรคฮันติงตันทั้งหมดที่ตรวจสอบการรักษาตามอาการหรือการปรับเปลี่ยนโรค มีความสำคัญในการศึกษาประวัติธรรมชาติ (Enroll-HD) ที่ติดตามความก้าวหน้าของโรคและระบุตัวบ่งชี้พยากรณ์โรค แนะนำสำหรับผู้ที่มียีนที่ถ่ายทอดก่อนมีอาการ เพื่อสร้างพื้นฐานการรู้คิด/ระบบประสาท/จิตเวชก่อนเริ่มมีอาการทางระบบประสาท ไม่ระบุในผู้ป่วยที่มีความผิดปกติของ choreiform อื่นๆ (โรค SLE, กลุ่มอาการ antiphospholipid, chorea ที่เกิดจากยา); การวินิจฉัยโรคฮันติงตันควรได้รับการยืนยันทางพันธุกรรม (CAG expansion) ก่อนใช้ UHDRS

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ใช้เวลานาน (30-45 นาที) จำกัดความเป็นไปได้ในการดูแลปฐมภูมิ; ต้องใช้การฝึกอบรมแพทย์ผู้เชี่ยวชาญผ่านกลุ่มศึกษาโรคฮันติงตัน
  • คะแนนย่อยหลายรายการและอัลกอริทึมการให้คะแนนที่ซับซ้อนช่วยลดความเรียบง่าย; การติดตามการประเมินเป็นระยะๆ ในช่วงเวลาและสถานที่ต่างๆ ต้องมีการสร้างมาตรฐานและการกำกับดูแล
  • การตรวจระบบประสาทมีความเป็นอัตวิสัยในการให้คะแนนความรุนแรงของ chorea (ผิดปกติเล็กน้อยเทียบกับผิดปกติปานกลาง) และ rigidity; ความแปรปรวนระหว่างผู้ประเมินเป็นเรื่องปกติแม้จะได้รับการฝึกอบรม; การสร้างมาตรฐานโดยใช้วิดีโอช่วยได้ แต่ไม่สามารถขจัดความแปรปรวนได้
  • การประเมินความรุนแรงของ chorea เป็นเรื่องท้าทายในผู้ป่วยที่มีโรคขั้นสูง ซึ่งการยับยั้งโดยสมัครใจหรือ bradykinesia ทำให้การตรวจจับ dyskinesia ซับซ้อนขึ้น; การประเมิน ณ จุดเริ่มต้นในโรคระยะเริ่มต้น/ก่อนมีอาการมีความน่าเชื่อถือมากกว่า
  • การทดสอบการรู้คิด (ความคล่องแคล่วทางวาจา, Stroop) อาจถูกรบกวนโดยการชะลอตัวของระบบประสาทและปัญหาการพูดที่แตกต่างจากการเสื่อมด้านการรู้คิดหลัก; ผู้ป่วยที่มีพยาธิสภาพการพูดรุนแรงอาจมีผลการปฏิบัติงานต่ำกว่าแม้ว่าจะมีการรู้คิดที่คงที่
  • แบบประเมินการทำงานอาศัยรายงานของผู้ดูแลในโรคขั้นสูง; อคติในการตอบสนองและการขาดการสังเกตโดยละเอียดอาจจำกัดความแม่นยำ

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • การประเมินหลายมิติที่ครอบคลุมซึ่งจับภาพอาการทางระบบประสาท การรู้คิด การทำงาน และจิตเวช; ไม่มีคะแนนเดียวใดที่สะท้อนความซับซ้อนของโรคฮันติงตันได้อย่างเพียงพอ
  • มาตรวัดผลลัพธ์มาตรฐานอ้างอิง (gold standard)ที่มีการตรวจสอบและใช้งานทางคลินิกมานานกว่า 30 ปี; มีข้อมูลเกณฑ์ปกติที่กว้างขวางตามระยะของโรค อายุ ความยาวของ CAG repeat
  • คะแนนระบบประสาทมีความไวต่อความก้าวหน้า: การเปลี่ยนแปลงรายปี 5-15 คะแนนสามารถตรวจจับได้ง่ายในการทดลองทางคลินิก ช่วยให้การศึกษาแสดงประโยชน์ของการรักษา
  • มาตรวัดย่อยด้านการรู้คิด (ความคล่องแคล่วทางวาจา, Stroop, Symbol Digit) ให้การวัดปริมาณการเสื่อมด้านการรู้คิดที่เป็นรูปธรรม โดยไม่ขึ้นกับความเข้าใจของผู้ป่วยหรืออคติในการรายงานตนเอง
  • แบบประเมินการทำงานมีความเกี่ยวข้องโดยตรงกับความสำคัญของผู้ป่วยและครอบครัว (ความเป็นอิสระในการทำ ADL ภาระของผู้ดูแล); สัมพันธ์กับคุณภาพชีวิต
  • รวมอยู่ในทะเบียนระหว่างประเทศ (Enroll-HD มีผู้เข้าร่วมมากกว่า 8,000 คน); ชุดข้อมูลสาธารณะขนาดใหญ่ช่วยในการวิจัยประวัติธรรมชาติและการค้นพบตัวบ่งชี้ชีวภาพ

การประยุกต์ใช้

  • จุดสิ้นสุดหลักของการทดลองทางคลินิก: การทดลองรักษาโรคฮันติงตัน (ยาโมเลกุลขนาดเล็ก ผู้สมัครยีนบำบัด) ใช้การเปลี่ยนแปลงคะแนนระบบประสาท UHDRS จากจุดเริ่มต้นถึงจุดสิ้นสุดเป็นจุดสิ้นสุดร่วมหลัก; แนวทางของ FDA รับรอง UHDRS สำหรับการยื่นขออนุมัติ
  • ประวัติธรรมชาติและการค้นพบตัวบ่งชี้ชีวภาพ: ทะเบียนนานาชาติ Enroll-HD (ผู้เข้าร่วมมากกว่า 8,000 คน) ใช้ UHDRS เป็นระยะเพื่อติดตามความก้าวหน้าของโรค ระบุปัจจัยพยากรณ์ และค้นหาความสัมพันธ์ระหว่างการถ่ายภาพระบบประสาท/ตัวบ่งชี้ชีวภาพกับการเสื่อมทางคลินิก
  • การให้คำปรึกษาทางพันธุกรรมและการทดสอบเพื่อทำนายผล: ผู้ที่มียีน CAG expansion ก่อนมีอาการจะได้รับการประเมิน UHDRS ณ จุดเริ่มต้นเพื่อสร้างพื้นฐานการรู้คิด/ระบบประสาท/จิตเวช; การประเมินเป็นระยะช่วยให้ตรวจจับการเริ่มมีอาการทางระบบประสาทได้ตั้งแต่เนิ่นๆ และประเมินระยะของโรค
  • การติดตามอาการของโรคที่มีอาการและการปรับปรุงการรักษา: ผู้เชี่ยวชาญด้านประสาทวิทยาใช้ UHDRS เป็นระยะเพื่อปรับยาตามอาการ (tetrabenazine สำหรับ chorea ยาแก้ซึมเศร้าสำหรับอารมณ์ ยาต้านโรคจิตสำหรับอาการทางพฤติกรรม); การเปลี่ยนแปลง UHDRS ที่เป็นรูปธรรมนำทางการปรับยา
  • แบบจำลองการทำนายผล: แบบจำลองทางสถิติที่รวมคะแนนระบบประสาท UHDRS ณ จุดเริ่มต้น ความยาวของ CAG repeat อายุ และตัวบ่งชี้ชีวภาพ ทำนายอัตราความก้าวหน้าของโรคในระดับบุคคลและเวลาที่เกิดความพิการทางการทำงาน; ใช้ในการให้คำปรึกษาผู้ป่วยและการวางแผนทรัพยากร
  • การประเมินภาระของผู้ป่วยและผู้ดูแล: แบบประเมินการทำงานและขอบเขตย่อยทางจิตเวชเชื่อมโยงกับความเครียดที่รายงานโดยผู้ดูแลและมาตรวัดคุณภาพชีวิต; ระบุผู้ป่วยที่ต้องการการสนับสนุนทางจิตสังคมที่เพิ่มขึ้น การดูแลทดแทน หรือการแทรกแซงพฤติกรรม

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

แพทย์ผู้ได้รับการฝึกอบรม (มักจะเป็นผู้ช่วยวิจัยที่ได้รับการรับรองในระเบียบการโรคฮันติงตัน) ทำการประเมินตามโครงสร้างประกอบด้วย: (1) การตรวจระบบประสาท: นั่ง สังเกตความเร็วในการเคลื่อนไหวของดวงตา (ปกติ/ช้า/ผิดปกติ) การติดตาม (ปกติ/บกพร่องเล็กน้อย/บกพร่องรุนแรง) การเริ่มการเคลื่อนไหว (ปกติ/ล่าช้าเล็กน้อย/ล่าช้าอย่างมาก) การปิดตาโดยสมัครใจ (ปกติ/บกพร่อง) ความมั่นคงของท่าทาง (แพทย์ดึงไปข้างหลังเบาๆ; สังเกตการแก้ไขการก้าว) การเดิน (ปกติ/ผิดปกติเล็กน้อย/ผิดปกติรุนแรง) ผู้ประเมินให้คะแนน chorea สูงสุดที่แขนขาบน/ล่าง ใบหน้า ลำตัว (0-4 แต่ละส่วนของร่างกาย) ประเมิน rigidity (การต้านทานการเคลื่อนไหวแบบพาสซีฟ) dystonia (ท่าทางผิดปกติที่คงที่) bradykinesia (การเคลื่อนไหวช้า) (2) การทดสอบการรู้คิด: ความคล่องแคล่วทางวาจา (ผู้ป่วยสร้างคำในหมวด 'S' เป็นเวลา 60 วินาที; นับจำนวนทั้งหมด) การทดสอบ Stroop color-word (ผู้ป่วยอ่านชื่อสี-คำในหมึกสีที่ไม่เข้ากัน; วัดการแก้ไขความขัดแย้งและความเร็วในการประมวลผล) การทดสอบ Symbol Digit Modalities (การแทนที่ตัวเลขด้วยสัญลักษณ์ใน 90 วินาที; วัดความเร็วในการประมวลผล) (3) แบบประเมินการทำงาน: แพทย์หรือครอบครัว/ผู้ดูแลให้คะแนนความเป็นอิสระของผู้ป่วยในการเคลื่อนไหวของดวงตา การพูด การกลืน การกิน การแต่งกาย สุขอนามัย การดูแลตัวเอง การใช้ห้องน้ำ การเดิน ฯลฯ (25 รายการ แต่ละรายการ 0-4) (4) อาการทางจิตเวช: การประเมินสั้นๆ เกี่ยวกับอารมณ์ การฆ่าตัวตาย ความหงุดหงิด การประเมินทั้งหมด 30-45 นาที

สูตร
Comprehensive assessment performed by trained clinician administering structured motor examination, cognitive testing, and functional assessment. Motor examination assesses oculomotor function, involuntary movements (chorea), rigidity, dystonia, postural stability, gait, bradykinesia. Cognitive testing includes verbal fluency, Stroop color-word test, symbol digit modalities test. Functional assessment rates activities of daily living, independence in daily living. Administration 30-45 minutes for experienced examiner.
2

คะแนนระบบประสาท (ผลลัพธ์หลัก): ผลรวมของรายการแต่ละรายการที่ประเมินความรุนแรงของ chorea ในหลายส่วนของร่างกาย ความผิดปกติของการเคลื่อนไหวของดวงตา rigidity dystonia ความผิดปกติของท่าทาง ความบกพร่องของการเดิน bradykinesia ช่วงคะแนนระบบประสาททั่วไปใน HD ที่มีอาการ: 0-50 น้อย, 50-100 ปานกลาง, >100 รุนแรง คะแนนการรู้คิดรายงานแยกต่างหาก: ความคล่องแคล่วทางวาจา (จำนวนคำที่สร้างขึ้น น้อยลงในการเสื่อมด้านการรู้คิด) เวลาตอบสนองการทดสอบ Stroop (นานขึ้นในโรค) คะแนน Symbol Digit (น้อยลงในการบกพร่องของการรู้คิด) แบบประเมินการทำงาน: ผลรวมของ 25 รายการ แต่ละรายการ 0-4 (0=ปกติ เป็นอิสระ, 4=พึ่งพาอย่างสมบูรณ์) คะแนนการทำงานที่สูงขึ้น = ความเป็นอิสระที่ดีขึ้น คะแนนการทำงานสูงสุดที่เป็นไปได้ 100 (ทุกรายการปกติ); คะแนนที่ต่ำลงบ่งชี้ถึงการพึ่งพาที่มากขึ้น

สูตร
UHDRS comprises multiple subscales: Motor score (0-124 approximately): includes oculomotor items, involuntary movements, rigidity, dystonia, postural/gait abnormalities. Cognitive score: verbal fluency test (number of words in 60 seconds), Stroop color-word test (response time), Symbol Digit Modalities Test (substitution accuracy). Functional Assessment Scale: 25 items rating independence in activities (0-100, higher=better independence). Total Motor Impairment Score used as primary outcome.
3

คะแนนระบบประสาท UHDRS ณ จุดเริ่มต้น ร่วมกับความยาวของ CAG repeat ทำนายอัตราความก้าวหน้าของโรคและเวลาที่เกิดความพิการทางการทำงาน คะแนนระบบประสาทมักเพิ่มขึ้น 5-15 คะแนนต่อปีในโรคที่มีอาการ ความก้าวหน้าที่เร็วขึ้นใน CAG repeat ที่ยาวขึ้น การเสื่อมด้านการรู้คิดประเมินโดยความคล่องแคล่วทางวาจาและการเสื่อมของ Stroop การเปลี่ยนแปลงที่มีนัยสำคัญ (>2 SD จากค่าเริ่มต้น) บ่งชี้ถึงความก้าวหน้าของการรู้คิด การเสื่อมของการทำงาน (การพึ่งพาที่เพิ่มขึ้นในแบบประเมินการทำงาน) สัมพันธ์กับความบกพร่องทางระบบประสาทและการรู้คิด และทำนายความต้องการความช่วยเหลือ การเข้ารับการรักษาในสถานพยาบาล อาการทางจิตเวช (ภาวะซึมเศร้า การฆ่าตัวตาย ความหงุดหงิด) ถูกติดตามตลอดโรคและมักจะนำหน้าหรือมาพร้อมกับการเสื่อมของระบบประสาท/การรู้คิด การประเมิน UHDRS เป็นระยะ (ทุก 6-12 เดือน) วัดปริมาณความก้าวหน้าของโรค ใช้ในการประมาณค่ามัธยฐานของการรอดชีวิตและพยากรณ์โรค

สูตร
Higher motor scores indicate greater motor impairment in Huntington's disease. Baseline motor score and progression rate predict disease trajectory. Motor scores typically increase 5-15 points per year depending on disease stage and genetic burden (CAG repeat length). Cognitive decline parallels motor decline; verbal fluency and Stroop deterioration predict disease progression. Functional score decline predicts time to dependence for ADL. Serial UHDRS every 6-12 months tracks disease progression; used in natural history studies and therapeutic intervention trials.

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การใช้ UHDRS โดยไม่มีการฝึกอบรมหรือการรับรองอย่างเป็นทางการจาก Huntington's Study Group นำไปสู่ข้อผิดพลาดในการให้คะแนนที่เป็นระบบ โดยเฉพาะอย่างยิ่งในการให้คะแนน chorea ทางระบบประสาทและการทำแบบทดสอบการรู้คิด ต้องได้รับการฝึกอบรมผ่านโปรแกรมที่ได้รับการรับรอง
  • การเปรียบเทียบคะแนนระบบประสาท UHDRS ระหว่างผู้ประเมินที่แตกต่างกันโดยไม่มีการตรวจสอบวิดีโอที่เป็นมาตรฐาน; ความแปรปรวนที่ทราบในการให้คะแนน chorea ระหว่างผู้ประเมิน ใช้ผู้ประเมินคนเดียวกันสำหรับการติดตามผลในระยะยาวเมื่อเป็นไปได้ หากเปลี่ยนผู้ประเมิน ให้ทับซ้อนช่วงเวลาการประเมิน
  • การสับสนความรุนแรงของ chorea กับท่าทาง dystonic โดยไม่สมัครใจหรือ tics ที่ไม่เกี่ยวข้องกับโรคฮันติงตัน; การประเมินทางคลินิกอย่างระมัดระวังเพื่อแยกแยะ chorea ที่แท้จริง (การเคลื่อนไหวโดยไม่สมัครใจแบบสุ่ม) จากความผิดปกติของการเคลื่อนไหวอื่นๆ
  • การทำแบบทดสอบการรู้คิด (Stroop, ความคล่องแคล่วทางวาจา) โดยมีเวลาไม่เพียงพอหรือไม่มีคำแนะนำที่เหมาะสม; การปฏิบัติตามโปรโตคอลที่เข้มงวดมีความสำคัญต่อความตรงของคะแนน อย่าเบี่ยงเบนจากขีดจำกัดเวลาที่เป็นมาตรฐาน
  • การตีความการเปลี่ยนแปลงคะแนนระบบประสาท <5 คะแนนว่าเป็นการดำเนินไปอย่างมีความหมาย; การเปลี่ยนแปลงที่ตรวจจับได้น้อยที่สุดประมาณ 5-7 คะแนนสำหรับส่วนประกอบระบบประสาทแต่ละรายการ การเปลี่ยนแปลง <5 อยู่ภายในความแปรปรวนของการทดสอบซ้ำ
  • การไม่บันทึกความยาวของ CAG repeat ระยะเวลาของโรค ประวัติครอบครัว และยาทางจิตเวชที่มีผลต่อประสิทธิภาพทางระบบประสาท/การรู้คิด; บริบทมีความจำเป็นสำหรับการตีความคะแนน

คำถามที่พบบ่อย

สามารถใช้ UHDRS ในผู้ที่มียีนโรคฮันติงตันก่อนมีอาการได้หรือไม่?

ได้ ผู้ที่มียีนก่อนมีอาการ (CAG expansion ได้รับการยืนยัน แต่ไม่มีอาการทางระบบประสาท) ควรได้รับการประเมิน UHDRS ณ จุดเริ่มต้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งมาตรวัดย่อยด้านการรู้คิดและการทำงาน การตรวจระบบประสาทอาจเป็นปกติ แต่การเปลี่ยนแปลงด้านการรู้คิดที่ละเอียดอ่อน (ความคล่องแคล่วทางวาจา, Stroop) สามารถเกิดขึ้นก่อนการเริ่มมีอาการทางระบบประสาทได้ 5-10 ปี การประเมิน UHDRS เป็นระยะทุก 1-2 ปีในผู้ที่มียีนก่อนมีอาการช่วยให้ตรวจจับการเสื่อมได้ตั้งแต่เนิ่นๆ และให้ข้อมูลในการให้คำปรึกษาเกี่ยวกับความเป็นไปได้ของการเริ่มมีอาการ คะแนนระบบประสาทจะยังคงเป็น 0 ในโรคก่อนมีอาการ

ความยาวของ CAG repeat เกี่ยวข้องกับคะแนน UHDRS อย่างไร?

ความยาวของ CAG repeat (จำนวน CAG trinucleotide repeats; โดยทั่วไป 40-120 ในโรคฮันติงตัน) ทำนายอายุที่เริ่มมีอาการทางระบบประสาทแบบผกผัน และทำนายอัตราความก้าวหน้าของโรคโดยตรง CAG repeat ที่ยาวขึ้น = การเริ่มมีอาการเร็วขึ้นและการเสื่อมของคะแนน UHDRS ที่เร็วขึ้น สำหรับการวิจัย คะแนน UHDRS มักจะปรับตามความยาวของ CAG repeat โดยใช้ 'CAG-age product' (CAG repeat ลบ 35 คูณด้วยอายุปัจจุบัน); การปรับตามนี้ทำนายการเริ่มมีอาการและพยากรณ์โรค ความสัมพันธ์ระหว่างจีโนไทป์และฟีโนไทป์ค่อนข้างสูง (r=0.7) แต่ยังคงมีความแปรปรวนของแต่ละบุคคลอย่างมาก; ไม่สามารถทำนายวิถีของ UHDRS ของแต่ละบุคคลได้อย่างน่าเชื่อถือจากความยาวของ CAG เพียงอย่างเดียว

การเปลี่ยนแปลงคะแนนระบบประสาท UHDRS ที่มีความหมายทางคลินิกคืออะไร?

การเปลี่ยนแปลงที่ตรวจจับได้น้อยที่สุด (MDC) สำหรับคะแนนระบบประสาท UHDRS อยู่ที่ประมาณ 5-7 คะแนนสำหรับคะแนนรวม; การเปลี่ยนแปลงส่วนประกอบแต่ละรายการอาจอยู่ที่ 1-2 คะแนน การเปลี่ยนแปลงที่มีความหมายทางคลินิกโดยทั่วไปคือ ≥10 คะแนน หรือ ≥15% จากค่าเริ่มต้น ซึ่งแสดงถึงความก้าวหน้าหรือการเปลี่ยนแปลงที่ผู้ป่วย/ครอบครัวสังเกตเห็นได้ ในประวัติธรรมชาติ ความก้าวหน้าเฉลี่ยคือ 5-10 คะแนนต่อปี; ความก้าวหน้าที่ช้าลงอาจบ่งชี้ถึงอาการนำที่ไม่ตรงแบบ (atypical presentation) ในการทดลองทางคลินิก การเปลี่ยนแปลงที่เกิดจากการรักษา ≥5 คะแนนถือว่ามีความเกี่ยวข้องทางคลินิก

UHDRS ใช้ได้ในโรคฮันติงตันในวัยเด็กหรือไม่?

ส่วนประกอบด้านระบบประสาทและการรู้คิดของ UHDRS ใช้ได้อย่างเหมาะสมในโรคฮันติงตันในวัยเด็ก (เริ่มมีอาการ <20 ปี); อย่างไรก็ตาม การนำเสนอแตกต่างจากโรคในผู้ใหญ่ (rigidity/dystonia มากขึ้น, chorea น้อยลง; อาการทางระบบประสาท/พฤติกรรมมากขึ้น) แบบประเมินการทำงานสามารถนำมาใช้ได้ โรคในวัยเด็กมักจะดำเนินไปอย่างรวดเร็วกว่า; การเปลี่ยนแปลง UHDRS รายปีอาจอยู่ที่ 10-20+ คะแนน เทียบกับ 5-10 ในผู้ใหญ่ บางศูนย์ใช้การประเมินที่บ่อยขึ้น (ทุก 3-6 เดือน) ในโรคในวัยเด็ก การทดสอบการรู้คิด (ความคล่องแคล่วทางวาจา, Stroop) อาจต้องใช้เกณฑ์ปกติที่ปรับตามอายุ

สามารถใช้ UHDRS เพื่อติดตามการตอบสนองต่อการรักษาในโรคฮันติงตันที่มีอาการได้หรือไม่?

ได้ การรักษาตามอาการที่มุ่งเป้าไปที่ chorea (tetrabenazine, deutetrabenazine) อาการทางพฤติกรรม (ยาต้านโรคจิต ยาแก้ซึมเศร้า) หรือการเสื่อมด้านการรู้คิด (การทดลองทางคลินิกของสารใหม่) สามารถติดตามได้โดยใช้มาตรวัดย่อยด้านระบบประสาท/การรู้คิด/การทำงานของ UHDRS โดยทั่วไป การประเมิน UHDRS เป็นระยะทุก 8-12 สัปดาห์ระหว่างช่วงการปรับยาช่วยให้สามารถบันทึกการตอบสนองต่อการรักษาได้ การดีขึ้นของคะแนนระบบประสาท (การลด chorea) หรือความคงที่ของการรู้คิด/การทำงานบ่งชี้ถึงประโยชน์; การขาดการตอบสนองหรือการเสื่อมกระตุ้นให้เกิดการเปลี่ยนแปลงยา

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Huntington Study Group (1996). Unified Huntington's Disease Rating Scale: Reliability and consistency. Movement Disorders, 11(2), 136-142.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว