การทดสอบการเชื่อมโยงจุด
- ผู้เสนอ
- Ralph Reitan
- ปี
- 1958
- ประเภท
- Clinician-administered neuropsychological test of attention and executive function
- กลุ่มวิธี
- executive function and processing speed
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
การทดสอบการเชื่อมโยงจุด (TMT) เป็นการทดสอบทางประสาทจิตวิทยาที่เรียบง่ายและรวดเร็ว พัฒนาโดย Reitan ในปี 1958 เพื่อวัดความเร็วในการประมวลผลการมองเห็น การใส่ใจ และการทำงานของสมองส่วนหน้า TMT ประกอบด้วยสองส่วน: ส่วน A ซึ่งประเมินความเร็วในการประมวลผลพื้นฐานและการสแกนด้วยสายตา และส่วน B ซึ่งประเมินการทำงานของสมองส่วนหน้า การสลับงาน และความยืดหยุ่นทางปัญญา แม้จะมีความเรียบง่าย TMT ก็มีความไวสูงต่อความบกพร่องทางปัญญาในสภาวะทางระบบประสาทและจิตเวชที่หลากหลาย และยังคงเป็นหนึ่งในการทดสอบคัดกรองที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุดในประสาทจิตวิทยา
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
TMT ทำงานโดยให้ผู้เข้าร่วมเชื่อมโยงจุดตัวเลข (ส่วน A) หรือจุดสลับตัวเลขและตัวอักษร (ส่วน B) ตามลำดับที่เพิ่มขึ้นให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ส่วน A เป็นงานที่ต้องใช้การเคลื่อนไหวและการรับรู้ที่ค่อนข้างอัตโนมัติ ส่วน B ต้องการความจำใช้งาน การสลับงาน และการยับยั้ง ความแตกต่างระหว่างเวลาของส่วน B และส่วน A (B-A) จะแยกความบกพร่องของการทำงานของสมองส่วนหน้าออกจากความเร็วในการประมวลผลล้วนๆ การออกแบบที่ชาญฉลาดนี้—โดยใช้ความซับซ้อนเป็นเลนส์ในการแยกกระบวนการทางปัญญาที่แตกต่างกัน—อธิบายถึงประโยชน์ที่ยั่งยืนของ TMT
ประวัติศาสตร์
การทดสอบการเชื่อมโยงจุด (TMT) พัฒนาโดย Ralph Reitan ในทศวรรษที่ 1950 โดยอิงจากงานก่อนหน้านี้ของกองทัพสหรัฐฯ ( 'Army Individual Test of General Ability') การตีพิมพ์ในปี 1958 ของ Reitan ได้สร้างความถูกต้องในการตรวจจับความผิดปกติของสมอง TMT กลายเป็นส่วนประกอบมาตรฐานของ Halstead-Reitan Neuropsychological Battery และปัจจุบันถูกนำไปใช้ทั่วโลกในด้านประสาทจิตวิทยาคลินิก การวิจัย และอาชีวอนามัย ได้รับการแปลและกำหนดบรรทัดฐานอย่างกว้างขวางในประชากรที่หลากหลาย การทดสอบยังคงไม่เปลี่ยนแปลงมากนักตั้งแต่การพัฒนาครั้งแรก ซึ่งยืนยันถึงความแข็งแกร่ง
ควรใช้เมื่อใด
TMT มีข้อบ่งชี้สำหรับการคัดกรองการทำงานของสมองส่วนหน้าและความเร็วในการประมวลผลในผู้ป่วยที่มีภาวะบกพร่องทางปัญญาที่สงสัย โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้ที่มีความเสียหายต่อสมองส่วนหน้าหรือสมองส่วนลึก (เช่น โรคหลอดเลือดสมอง, TBI, โรคพาร์กินสัน, ภาวะสมองเสื่อมจากหลอดเลือด) มีความไวต่อภาวะเพ้อ สภาวะสมองเสื่อม โรคสมาธิสั้น และภาวะบกพร่องทางปัญญาเล็กน้อย TMT ไม่ใช่การวินิจฉัยเพียงอย่างเดียว และควรบูรณาการกับการประเมินทางคลินิก การถ่ายภาพ และการทดสอบทางประสาทจิตวิทยาอื่นๆ มีประโยชน์อย่างยิ่งในสถานการณ์ที่มีผู้ป่วยจำนวนมากเนื่องจากความรวดเร็วและความต้องการอุปกรณ์น้อย
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- ความจำเพาะจำกัด — ประสิทธิภาพ TMT ที่นานเกินไปอาจสะท้อนถึงความเร็วในการประมวลผลที่ช้าลง ความบกพร่องทางการเคลื่อนไหว ความบกพร่องในการมองเห็นและการเคลื่อนไหว ปัญหาด้านสมาธิ หรือความบกพร่องของการทำงานของสมองส่วนหน้า การทดสอบไม่ได้ระบุว่าสาเหตุใด
- อ่อนไหวต่อข้อจำกัดทางการเคลื่อนไหวและสายตา — โรคข้ออักเสบ อาการสั่น ปัญหาทางสายตา หรือความเชื่องช้าทางการเคลื่อนไหวที่ไม่เกี่ยวข้องกับความรู้ความเข้าใจ ทำให้เวลาที่เสร็จสิ้นนานขึ้น
- ผลกระทบของอายุและการศึกษา — เวลาที่เสร็จสิ้นเพิ่มขึ้นอย่างมากตามอายุที่เพิ่มขึ้นและการศึกษาระดับต่ำ คะแนนดิบจะต้องแปลงเป็นบรรทัดฐานที่ปรับตามอายุเพื่อการตีความ
- ผลจากการฝึกฝน — การปรับปรุงที่สำคัญสามารถเกิดขึ้นได้จากการทดสอบซ้ำ (โดยทั่วไปเวลาจะลดลง 10–20%) ซึ่งจำกัดประโยชน์สำหรับการติดตามผลเป็นระยะๆ
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- ความเรียบง่ายและความรวดเร็ว — ใช้เวลา 5–10 นาที; ต้องการเพียงกระดาษและดินสอ; ง่ายต่อการบริหารจัดการและให้คะแนน
- ความไวสูงต่อความบกพร่องทางปัญญา — ตรวจจับความบกพร่องของการทำงานของสมองส่วนหน้าและการชะลอตัวในสภาวะที่หลากหลาย (ภาวะสมองเสื่อม, โรคหลอดเลือดสมอง, TBI, ADHD, ภาวะซึมเศร้า)
- การออกแบบสองส่วนแยกกระบวนการที่แตกต่างกัน — ความแตกต่างระหว่างส่วน A และ B แยกความเร็วในการประมวลผลจากการทำงานของสมองส่วนหน้า
- ข้อมูลบรรทัดฐานที่ครอบคลุม — มีบรรทัดฐานที่เผยแพร่สำหรับกลุ่มอายุ ระดับการศึกษา และประชากรทางคลินิกทั่วโลก
การประยุกต์ใช้
- การติดตามการฟื้นตัวหลังโรคหลอดเลือดสมอง: นักประสาทวิทยาใช้ TMT เพื่อติดตามการฟื้นตัวของการทำงานของสมองส่วนหน้าและความเร็วในการประมวลผลในผู้ป่วย 6 สัปดาห์หลังโรคหลอดเลือดสมอง ความแตกต่างของส่วน B-A ในช่วงเริ่มต้นคือ 95 วินาที ที่การติดตามผล 3 เดือน ความแตกต่าง B-A ลดลงเหลือ 60 วินาที สอดคล้องกับการฟื้นตัวทางปัญญาบางส่วน
- การคัดกรอง ADHD ในการดูแลปฐมภูมิ: แพทย์เวชปฏิบัติทั่วไปใช้ TMT เป็นส่วนหนึ่งของการคัดกรอง ADHD ในผู้ป่วยอายุ 45 ปีที่รายงานปัญหาในการทำงานที่ซับซ้อนในที่ทำงาน เวลาส่วน B ที่นานผิดปกติ (115 วินาที, บรรทัดฐานที่ปรับตามอายุ 75) โดยมีส่วน A นานผิดปกติเพียงเล็กน้อย บ่งชี้ถึงความบกพร่องของการทำงานของสมองส่วนหน้า; มีการจัดเตรียมการประเมินทางประสาทจิตวิทยาเพิ่มเติม
- การประเมินระยะของภาวะสมองเสื่อม: แพทย์ผู้สูงอายุใช้คะแนน TMT เป็นระยะๆ เพื่อติดตามความเสื่อมทางปัญญาในผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคอัลไซเมอร์ ในช่วง 18 เดือน เวลาส่วน B เพิ่มขึ้นจาก 85 เป็น 120 วินาที บ่งชี้ถึงความบกพร่องของการทำงานของสมองส่วนหน้าและความก้าวหน้าของภาวะสมองเสื่อมที่เพิ่มขึ้น
- การฟื้นฟูสมรรถภาพหลังได้รับบาดเจ็บที่สมองจากการกระทบกระเทือน: นักประสาทจิตวิทยาด้านเวชศาสตร์ฟื้นฟูใช้ TMT ทุก 4 สัปดาห์ในผู้ป่วยที่กำลังฟื้นตัวจาก TBI ระดับปานกลาง การปรับปรุง TMT (จาก 105 วินาทีในสัปดาห์ที่ 4 เป็น 75 วินาทีในสัปดาห์ที่ 12) บันทึกความก้าวหน้าในการทำงานของสมองส่วนหน้า และถูกรวมเข้ากับการวางแผนการฟื้นฟูสมรรถภาพ
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
TMT ดำเนินการโดยใช้แบบฟอร์มกระดาษสองชุด ส่วน A นำเสนอวงกลมตัวเลข 25 วง (1–25) ที่กระจายแบบสุ่มบนหน้ากระดาษ ผู้เข้าร่วมวาดเส้นเชื่อมระหว่างวงกลมเหล่านั้นตามลำดับตัวเลขที่เพิ่มขึ้น ส่วน B นำเสนอวงกลม 25 วงที่มีตัวเลขสลับกัน (1–13) และตัวอักษร (A–L) ผู้เข้าร่วมเชื่อมโยงวงกลมเหล่านั้นตามลำดับสลับ (1-A-2-B-3-C ฯลฯ) โดยหลีกเลี่ยงเส้นที่ตัดกัน ผู้เข้าร่วมได้รับคำแนะนำให้ทำงานให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้โดยไม่ต้องยกดินสอ เวลา (เป็นวินาที) จะถูกบันทึกสำหรับแต่ละส่วน และข้อผิดพลาดใดๆ จะถูกบันทึก เวลาในการบริหารจัดการทั่วไปคือ 5–10 นาที
TMT ให้คะแนนโดยการบันทึกเวลาที่เสร็จสิ้นเป็นวินาทีสำหรับส่วน A และส่วน B แยกกัน การให้คะแนนมาตรฐานยังคำนวณความแตกต่าง B-A ซึ่งแยกการทำงานของสมองส่วนหน้า (การสลับงาน ความยืดหยุ่นทางปัญญา) ออกจากความเร็วในการประมวลผล เวลาตัดจะแตกต่างกันไปตามอายุและการศึกษา มีบรรทัดฐานที่เผยแพร่พร้อมใช้งานอย่างแพร่หลาย ตัวอย่างเช่น เวลาที่เสร็จสิ้นโดยเฉลี่ยในผู้ใหญ่ที่ไม่ใช่ผู้ป่วยมักจะอยู่ที่ 25–35 วินาทีสำหรับส่วน A และ 50–80 วินาทีสำหรับส่วน B ค่าที่เกิน 2 ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานเหนือค่าบรรทัดฐานที่ปรับตามอายุบ่งชี้ถึงความบกพร่อง
เวลาที่นานเกินไปในส่วน A (>78 วินาทีในบรรทัดฐานที่ปรับตามอายุ) บ่งชี้ถึงความเร็วในการประมวลผลที่ช้าลงหรือความบกพร่องในการมองเห็นและการเคลื่อนไหว เวลาที่นานเกินไปในส่วน B เมื่อเทียบกับส่วน A หรือความแตกต่าง B-A ที่มาก (>60 วินาที) บ่งชี้ถึงความบกพร่องของการทำงานของสมองส่วนหน้า ความยากลำบากในการสลับงาน หรือความบกพร่องของความยืดหยุ่นทางปัญญา ประสิทธิภาพจะต้องได้รับการตีความเสมอในบริบทของอายุ การศึกษา และความสามารถในการมองเห็น/การเคลื่อนไหว ประสิทธิภาพส่วน A ที่ช้ามากจะทำให้การตีความส่วน B ไม่ถูกต้อง (เนื่องจากส่วน B รวมถึงภาระความเร็วในการประมวลผลของส่วน A)
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การใช้เวลา TMT ดิบโดยไม่มีการปรับตามอายุ — คะแนนดิบไม่มีความหมาย; ควรแปลงเป็นบรรทัดฐานที่ปรับตามอายุเสมอเพื่อการตีความทางคลินิก
- การตีความการชะลอตัวของ TMT ที่แยกออกมาว่าเป็นภาวะสมองเสื่อมมากเกินไป — TMT ที่นานเกินไปอาจสะท้อนถึงภาวะซึมเศร้า ความเชื่องช้าทางการเคลื่อนไหว ความบกพร่องทางการมองเห็น หรือแรงจูงใจต่ำ แทนที่จะเป็นความบกพร่องทางปัญญาหลัก
- การบริหารส่วน B เมื่อส่วน A บกพร่องอย่างรุนแรง — หากเวลาส่วน A นานเกินไปอย่างมาก (>90 วินาที) ส่วน B จะไม่สามารถตีความได้อย่างถูกต้อง
- การไม่พิจารณาข้อจำกัดทางการเคลื่อนไหว ทางสายตา หรือการมองเห็นและการเคลื่อนไหว — TMT มีความไวแต่ไม่จำเพาะต่อความบกพร่องทางปัญญา ต้องแยกแยะข้อบกพร่องทางการเคลื่อนไหวหรือประสาทสัมผัสออกทางคลินิก
คำถามที่พบบ่อย
ฉันควรทำอย่างไรหากผู้ป่วยทำข้อผิดพลาดใน TMT?
ข้อผิดพลาดทั่วไป ได้แก่ การข้ามตัวเลขหรือตัวอักษร หรือการเชื่อมจุดนอกลำดับ หากข้อผิดพลาดมีน้อยและได้รับการแก้ไขทันที การให้คะแนนโดยทั่วไปจะรวมเฉพาะเวลาที่เสร็จสิ้น หากข้อผิดพลาดบ่อยครั้ง (>3) หรือไม่ได้รับการแก้ไข ให้บันทึกแยกต่างหาก ข้อผิดพลาดที่บ่อยครั้งบ่งชี้ถึงปัญหาด้านสมาธิหรือการปฏิบัติตามคำแนะนำ แพทย์บางคนใช้จำนวนข้อผิดพลาดเป็นผลลัพธ์เพิ่มเติม; ปรึกษาบรรทัดฐานในประชากรอ้างอิงของคุณ
ฉันจะตีความความแตกต่างอย่างมากระหว่างส่วน B และส่วน A (B-A > 60 วินาที) ได้อย่างไร?
ความแตกต่าง B-A ของ >60 วินาที บ่งชี้ถึงความบกพร่องของการทำงานของสมองส่วนหน้า ความยากลำบากในการสลับงาน หรือความบกพร่องของความยืดหยุ่นทางปัญญา อย่างไรก็ตาม ควรตรวจสอบเสมอว่าเวลาส่วน A ปกติหรือไม่ ความแตกต่าง B-A ที่มากซึ่งเกิดจากส่วน A ที่ช้ามากอาจเป็นเพียงการสะท้อนถึงความเร็วในการประมวลผลที่ช้าลง แทนที่จะเป็นความบกพร่องของการทำงานของสมองส่วนหน้า ให้พล็อตทั้งส่วน A และส่วน B เทียบกับบรรทัดฐานที่ปรับตามอายุแยกกัน
ฉันสามารถใช้ TMT จากระยะไกลหรือแบบดิจิทัลได้หรือไม่?
มีเวอร์ชันดิจิทัลอยู่ แต่ไม่สามารถเปรียบเทียบกับบรรทัดฐานแบบกระดาษและดินสอได้โดยตรง หากจำเป็นต้องใช้การบริหารจัดการแบบดิจิทัล ให้บันทึกแพลตฟอร์มและพิจารณาว่ามีบรรทัดฐานสำหรับเวอร์ชันนั้นหรือไม่ การบริหารจัดการแบบกระดาษและดินสอด้วยตนเองยังคงเป็นมาตรฐาน การสังเกตการมองเห็น ความสามารถทางการเคลื่อนไหว และสมาธิได้ง่ายกว่า
การที่ TMT ปกติ แต่การประมวลผลช้าในแบบทดสอบอื่นหมายความว่าอย่างไร?
TMT มีความไวแต่ไม่ครอบคลุม ผู้ป่วยอาจมี TMT ปกติ แต่มีประสิทธิภาพบกพร่องในมาตรวัดอื่นๆ ของความเร็วในการประมวลผลหรือการทำงานของสมองส่วนหน้า (เช่น Digit Symbol Substitution Test, Wisconsin Card Sorting Test) TMT เป็นเครื่องมือคัดกรองที่มีประโยชน์ ผลลัพธ์ที่ผิดปกติจะกระตุ้นให้ทำการทดสอบเพิ่มเติม แต่ผลลัพธ์ปกติไม่สามารถตัดความบกพร่องทางปัญญาออกได้
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Reitan, R. M. (1958). Validity of the Trail Making Test as an indicator of organic brain damage. Perceptual and Motor Skills, 8(3), 271-276.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้วSanchez-Cubillo, I., Perianez, J. A., Adrover-Roig, D., et al. (2009). Construct validity of the Trail Making Test: Role of task-switching, working memory, inhibition/interference control, and visuomotor abilities. Journal of the International Neuropsychological Society, 15(3), 438-450.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้วCorrigan, J. D., & Hinkeldey, N. S. (1987). Relationships between parts A and B of the Trail Making Test. Journal of Clinical Psychology, 43(4), 402-409.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้ว