Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

รายการประเมินความโศกเศร้าฉบับปรับปรุงของเท็กซัส

ผู้เสนอ
Thomas R. Faschingbauer, Sidney Zisook, Richard DeVaul
ปี
1987
ประเภท
Self-report questionnaire
กลุ่มวิธี
multidimensional-grief-assessment

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

รายการประเมินความโศกเศร้าฉบับปรับปรุงของเท็กซัส (TRIG) เป็นมาตรวัดหลายมิติที่มี 21 ข้อ พัฒนาโดย Faschingbauer, Zisook และ DeVaul ในปี 1987 เพื่อประเมินทั้งพฤติกรรมความโศกเศร้าในอดีต (บุคคลนั้นโศกเศร้าอย่างไรเมื่อการสูญเสียเกิดขึ้น) และความรู้สึกโศกเศร้าในปัจจุบัน (การตอบสนองทางอารมณ์ต่อการสูญเสียในปัจจุบัน) TRIG มีความโดดเด่นในการแยกแยะการตอบสนองความโศกเศร้าในอดีตออกจากสภาวะความโศกเศร้าในปัจจุบัน โดยให้ข้อมูลเชิงลึกเกี่ยวกับช่วงเวลาและมิติของความโศกเศร้าอย่างครอบคลุม

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

TRIG มีพื้นฐานมาจากแนวคิดที่ว่าความโศกเศร้าเกี่ยวข้องกับการตอบสนองทางอารมณ์ที่เฉียบพลันและจำกัดเวลาทันทีหลังการสูญเสีย และสภาวะทางอารมณ์ที่ยาวนานและต่อเนื่อง การแยก 'พฤติกรรมในอดีต' (สิ่งที่บุคคลนั้นทำและรู้สึก ณ เวลาที่เสียชีวิต) ออกจาก 'ความรู้สึกในปัจจุบัน' (ความปรารถนา ความเศร้า ความหมกมุ่นในปัจจุบัน) TRIG สามารถจับภาพวิถีความโศกเศร้าทั้งหมดและความแตกต่างระหว่างบุคคลในระยะเวลาของความโศกเศร้า โครงสร้างสองปัจจัยนี้สะท้อนให้เห็นถึงความเข้าใจว่าบางคนโศกเศร้าอย่างรุนแรงในทันทีหลังการสูญเสียแล้วปรับตัวได้ ในขณะที่บางคนมีปฏิกิริยาความโศกเศร้าที่ล่าช้าหรือยืดเยื้อ แนวทางหลายมิติของ TRIG ช่วยให้ผู้ปฏิบัติงานทางคลินิกสามารถประเมินได้ว่าความโศกเศร้าในปัจจุบันที่สูงนั้นสะท้อนถึงการประมวลผลความโศกเศร้าเฉียบพลันที่ไม่เพียงพอ หรือการปรากฏของความโศกเศร้าที่ซับซ้อน

ประวัติศาสตร์

TRIG ได้รับการพัฒนาในปี 1987 โดย Thomas R. Faschingbauer, Sidney Zisook และ Richard DeVaul ที่ University of Texas สร้างขึ้นเพื่อเป็นการปรับปรุงจาก Texas Inventory of Grief (TIG) ก่อนหน้านี้ ซึ่งประเมินเฉพาะความรู้สึกโศกเศร้าในปัจจุบัน การเพิ่มส่วนย่อยพฤติกรรมในอดีตสะท้อนถึงการยอมรับที่เพิ่มขึ้นว่าการทำความเข้าใจรูปแบบความโศกเศร้าจำเป็นต้องมีความรู้ทั้งการตอบสนองเฉียบพลันและวิถีตามระยะเวลา TRIG ได้ถูกรวมเข้าไว้ในหนังสือที่รวบรวมโดย Zisook ในปี 1987 ชื่อ 'Biopsychosocial Aspects of Bereavement' ซึ่งทำให้เป็นเครื่องมือประเมินความโศกเศร้าที่สำคัญ การศึกษาตรวจสอบความถูกต้องในภายหลังในประชากรที่หลากหลาย (คู่สมรสที่สูญเสีย บิดามารดา วัยรุ่น) ยืนยันความแข็งแกร่งของโครงสร้างสองปัจจัย TRIG มีอิทธิพลอย่างยิ่งในการวิจัยเกี่ยวกับวิถีความโศกเศร้า วิทยาศาสตร์การป้องกัน และการทำความเข้าใจความแตกต่างระหว่างบุคคลในผลลัพธ์ของการสูญเสีย

ควรใช้เมื่อใด

TRIG มีคุณค่าอย่างยิ่งเมื่อ: ต้องการการประเมินความโศกเศร้าหลายมิติที่ครอบคลุม นอกเหนือจากความรุนแรงของอาการเพียงอย่างเดียว; ผู้ปฏิบัติงานต้องการทำความเข้าใจวิถีความโศกเศร้าตามช่วงเวลา (รูปแบบเฉียบพลันเทียบกับรูปแบบยืดเยื้อ); การแยกแยะความโศกเศร้าที่ไม่ซับซ้อนออกจากความโศกเศร้าที่ซับซ้อน จำเป็นต้องเข้าใจทั้งการตอบสนองในอดีตและปัจจุบัน; การประเมินความโศกเศร้าในประชากรที่หลากหลาย ซึ่งการแสดงออกและความล่าช้าของความโศกเศร้าแตกต่างกันไปตามวัฒนธรรม; การวิจัยเชิงสำรวจระยะยาวที่ตรวจสอบวิถีความโศกเศร้าเมื่อเวลาผ่านไป; หรือการฝึกอบรมและการนิเทศทางคลินิกที่การเรียนรู้ธรรมชาติหลายมิติของความโศกเศร้าเป็นสิ่งสำคัญ TRIG ถูกใช้น้อยสำหรับการคัดกรองเบื้องต้น (ซึ่งเครื่องมือที่สั้นกว่า เช่น ICG เป็นที่นิยมมากกว่า) และใช้มากขึ้นสำหรับการสร้างกรอบแนวคิดโดยละเอียดในบุคคลที่มีปัญหาความโศกเศร้าที่ระบุได้หรือสงสัย

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • การประเมินพฤติกรรมในอดีตแบบย้อนหลังอาจได้รับผลกระทบจากการลดลงของความจำและอคติในการตีความใหม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อการประเมินเกิดขึ้นหลายปีหลังการสูญเสีย ความทรงจำล่าสุดอาจน่าเชื่อถือกว่าความทรงจำที่ห่างไกล
  • ไม่มีคะแนนตัดเกณฑ์ที่เป็นที่ยอมรับโดยสากลสำหรับการวินิจฉัย การตีความส่วนใหญ่เป็นการบรรยายมากกว่าการอ้างอิงเกณฑ์ ทำให้ความแม่นยำในการวินิจฉัยลดลงเมื่อเทียบกับเครื่องมือวินิจฉัยที่มีโครงสร้าง
  • การประเมินเกณฑ์ความโศกเศร้าที่ซับซ้อนอย่างชัดเจนมีจำกัด (เช่น การบกพร่องในการทำงาน ความคิดที่รบกวนจิตใจ); เหมาะสมกว่าสำหรับการอธิบายมิติความโศกเศร้ามากกว่าการวินิจฉัยพยาธิสภาพ
  • ชื่อส่วนย่อย ('พฤติกรรมในอดีต', 'ความรู้สึกในปัจจุบัน') อาจถูกตีความผิด พฤติกรรมในอดีตสะท้อนถึงการตอบสนองทางอารมณ์ ณ เวลาที่เสียชีวิต ไม่ใช่พฤติกรรมการรับมือหรือการกระทำที่ปรับตัวได้ในช่วงการสูญเสีย
  • ความแตกต่างทางวัฒนธรรมในการแสดงออกและความล่าช้าของความโศกเศร้าไม่ได้ถูกกล่าวถึงอย่างชัดเจน คะแนนที่สูงอาจสะท้อนถึงบรรทัดฐานทางวัฒนธรรมเกี่ยวกับการแสดงออกทางอารมณ์ มากกว่าความโศกเศร้าที่ซับซ้อน

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • โครงสร้างหลายมิติแยกแยะพฤติกรรมความโศกเศร้าในอดีตออกจากความรู้สึกโศกเศร้าในปัจจุบัน ให้ข้อมูลทางคลินิกที่สมบูรณ์ยิ่งกว่าความรุนแรงของอาการเพียงอย่างเดียว ช่วยแยกแยะรูปแบบความโศกเศร้าเฉียบพลันออกจากรูปแบบเรื้อรัง/ซับซ้อน
  • ทั้งสองส่วนย่อยได้รับการตรวจสอบความถูกต้องอย่างดี มีความสอดคล้องภายในที่ดี (Cronbach's α โดยทั่วไป 0.70–0.85) และความน่าเชื่อถือในการทดสอบซ้ำ โครงสร้างปัจจัยได้รับการทำซ้ำในหลายการศึกษาและประชากร
  • โปรไฟล์ส่วนย่อยที่ตีความได้ให้แนวทางทางคลินิกนอกเหนือจากคะแนนรวม ช่วยให้สามารถสร้างกรอบแนวคิดวิถีความโศกเศร้าเฉพาะบุคคลได้
  • ความยาวปานกลาง (21 ข้อ) สร้างสมดุลระหว่างความครอบคลุมกับภาระในการบริหารจัดการ ใช้เวลา 5-10 นาที เหมาะสำหรับการใช้งานทางคลินิก
  • ไม่มีข้อจำกัดด้านลิขสิทธิ์ สามารถใช้งานได้ฟรีในการตั้งค่าทางคลินิกและการวิจัย มีให้ใช้งานอย่างแพร่หลายในรูปแบบตีพิมพ์และออนไลน์

การประยุกต์ใช้

  • การประเมินความโศกเศร้าหลายมิติในการปฏิบัติงานให้คำปรึกษาและจิตบำบัด เพื่อทำความเข้าใจทั้งมิติความโศกเศร้าเฉียบพลันและต่อเนื่อง และเพื่อเป็นแนวทางในการวางแผนการรักษา
  • การศึกษาวิจัยเชิงสำรวจระยะยาวที่ตรวจสอบวิถีความโศกเศร้าและผลลัพธ์หลังการสูญเสีย; ส่วนย่อยทั้งสองช่วยให้สามารถติดตามการเปลี่ยนแปลงตามช่วงเวลาได้
  • การวิจัยทางคลินิกเกี่ยวกับการป้องกันและการแทรกแซงตั้งแต่เนิ่นๆ การระบุบุคคลที่มีรูปแบบความโศกเศร้าที่ผิดปกติ (เช่น ความรู้สึกในปัจจุบันสูง แม้ว่าการตอบสนองเฉียบพลันจะต่ำ) ซึ่งอาจได้รับประโยชน์จากการสนับสนุนที่ตรงเป้าหมาย
  • การฝึกอบรมและการศึกษาบุคลากรด้านสุขภาพจิต เพื่อแสดงให้เห็นถึงธรรมชาติหลายมิติและตามช่วงเวลาของกระบวนการความโศกเศร้า
  • การศึกษาเปรียบเทียบและการวิเคราะห์อภิมานของการแทรกแซงความโศกเศร้า โดยให้มาตรวัดผลลัพธ์เชิงมิติที่ไวต่อการเปลี่ยนแปลงทั้งในมุมมองอดีต/ปัจจุบัน

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

TRIG ประกอบด้วย 21 ข้อ แต่ละข้อให้คะแนนตามมาตรวัดแบบ Likert 5 ระดับ (1 = ไม่เห็นด้วยอย่างยิ่ง, 2 = ไม่เห็นด้วย, 3 = เฉยๆ, 4 = เห็นด้วย, 5 = เห็นด้วยอย่างยิ่ง) มาตรวัดแบ่งออกเป็นสองส่วนย่อยที่แตกต่างกันในเชิงแนวคิด: พฤติกรรมในอดีต (8 ข้อ ประเมินการตอบสนองความโศกเศร้า ณ เวลาหรือทันทีหลังการเสียชีวิต เช่น 'ฉันรู้สึกอยากถอนตัวจากกิจกรรมปกติของฉัน'; 'ฉันพบว่าการจัดการ [งานศพ] ทำให้รู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่ง') และความรู้สึกในปัจจุบัน (13 ข้อ ประเมินสภาวะทางอารมณ์ในปัจจุบัน เช่น 'ฉันรู้สึกเศร้าเมื่อคิดถึงเขา/เธอ'; 'ฉันยังคงรู้สึกเจ็บปวดอย่างรุนแรงจากการสูญเสีย') ข้อคำถามจะกระจายอยู่ทั่วแบบสอบถาม TRIG เป็นแบบประเมินตนเองและใช้เวลาประมาณ 5-10 นาทีในการทำเสร็จสิ้น ต้องมีการอธิบายเพียงเล็กน้อยและเหมาะสำหรับประชากรที่หลากหลาย แม้ว่าการรายงานพฤติกรรมในอดีตแบบย้อนหลังอาจมีข้อจำกัดด้านความจำหรือการตีความใหม่เมื่อเวลาผ่านไป

สูตร
Administer 21 items rated on 1–5 Likert scale assessing past and present grief
2

มีการคำนวณคะแนนสองส่วนย่อย พฤติกรรมในอดีต (PB) = ผลรวมของ 8 ข้อ อยู่ในช่วง 8-40 ความรู้สึกในปัจจุบัน (PF) = ผลรวมของ 13 ข้อ อยู่ในช่วง 13-65 คะแนนรวม TRIG (ไม่บังคับ) = ผลรวมของทั้ง 21 ข้อ อยู่ในช่วง 21-105 คะแนนที่สูงขึ้นบ่งชี้ถึงความโศกเศร้าที่รุนแรงขึ้น (ในอดีตหรือปัจจุบัน) งานวิจัยชี้ให้เห็นว่าช่วงคะแนนปกติจะแตกต่างกันไปตามระยะเวลาหลังการสูญเสีย เช่น PB สูงร่วมกับ PF ต่ำ อาจสะท้อนถึงความโศกเศร้าที่ไม่ซับซ้อน (การตอบสนองเฉียบพลันที่รุนแรงตามด้วยการปรับตัว) ในขณะที่ PF สูงร่วมกับ PB ปานกลาง อาจบ่งชี้ถึงความโศกเศร้าที่ล่าช้าหรือซับซ้อน ยังไม่มีการกำหนดคะแนนตัดเกณฑ์สากลสำหรับการวินิจฉัย การตีความส่วนใหญ่เป็นการบรรยายและเปรียบเทียบ

สูตร
Calculate two subscales: Past Behavior (8 items) and Present Feelings (13 items); interpret subscale and total scores
3

การตีความ TRIG ใช้โปรไฟล์ของส่วนย่อย PB สูง + PF ต่ำ: ความโศกเศร้าเฉียบพลัน ณ เวลาที่สูญเสีย ตามด้วยการปรับตัวอย่างมีนัยสำคัญ; การสูญเสียที่ไม่ซับซ้อนทั่วไป PB สูง + PF สูง: ความโศกเศร้าเฉียบพลันที่รุนแรงซึ่งยังไม่คลี่คลายอย่างมีนัยสำคัญ; อาจเป็นความโศกเศร้าที่ซับซ้อนหรือความผิดปกติของความโศกเศร้าที่ยืดเยื้อ โดยเฉพาะอย่างยิ่งหากระยะเวลาหลังการสูญเสียมีนัยสำคัญ (>12 เดือน) PB ต่ำ + PF สูง: การตอบสนองความโศกเศร้าเริ่มต้นที่ล่าช้าหรือถูกกดไว้ พร้อมกับการปรากฏของความรู้สึกในปัจจุบัน; อาจสะท้อนถึงการหลีกเลี่ยง การแยกตัว หรือปฏิกิริยาครบรอบ PB ต่ำ + PF ต่ำ: การตอบสนองความโศกเศร้าที่น้อยที่สุด (ทั้งในอดีตและปัจจุบัน); อาจบ่งชี้ถึงความผูกพันที่มั่นคงกับผู้เสียชีวิต การรบกวนทางจิตใจที่จำกัด หรือปัจจัยทางวัฒนธรรมที่ส่งเสริมการยับยั้งอารมณ์ การตีความทางคลินิกควรพิจารณาระยะเวลาหลังการสูญเสีย ลักษณะการเสียชีวิต คุณภาพความสัมพันธ์ ประวัติการบาดเจ็บทางใจในอดีต และความเครียดที่เกิดขึ้นพร้อมกัน

สูตร
Interpret subscale profiles to distinguish past grief history from current grief intensity and coping

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การตีความคะแนนส่วนย่อยความรู้สึกในปัจจุบันที่สูงว่าบ่งชี้ถึงความโศกเศร้าที่ซับซ้อนโดยอัตโนมัติ โดยไม่ได้ประเมินระยะเวลา การบกพร่องในการทำงาน และการวินิจฉัยแยกโรค ความรู้สึกโศกเศร้าที่สูงอาจเป็นเรื่องปกติในการสูญเสียที่เพิ่งเกิดขึ้น
  • การพึ่งพาคะแนนพฤติกรรมในอดีตมากเกินไปเพื่อปฏิเสธความโศกเศร้าในปัจจุบันว่า 'ไม่ได้โศกเศร้าอย่างแท้จริงในเวลานั้น' บางคนกดความโศกเศร้าเฉียบพลันเนื่องจากบรรทัดฐานทางวัฒนธรรม การยับยั้งชั่งใจ หรือการแยกตัว แล้วจึงประสบกับการปรากฏของความรู้สึกในภายหลัง
  • การบริหาร TRIG ในช่วงเวลาหลังการสูญเสียที่เร็วมาก (วันถึงสัปดาห์) ซึ่งความรู้สึกในอดีตและปัจจุบันทับซ้อนกันอย่างมีนัยสำคัญ ความชัดเจนของส่วนย่อยทั้งสองจะดีขึ้นเมื่อมีเวลาเพียงพอ (สัปดาห์ถึงเดือน) สำหรับมุมมองทางเวลาที่แตกต่างกัน
  • การไม่พิจารณาสถานการณ์ชีวิตเมื่อตีความความรู้สึกในปัจจุบัน ความโศกเศร้าในปัจจุบันที่สูงอาจสะท้อนถึงปฏิกิริยาครบรอบ การเตือนความจำถึงผู้เสียชีวิตในปัจจุบัน การสูญเสียที่เกิดขึ้นพร้อมกัน หรือการแย่ลงจากภาวะซึมเศร้า/ความวิตกกังวล แทนที่จะเป็นความโศกเศร้าที่ซับซ้อนในระดับพื้นฐาน
  • การใช้คะแนนรวม TRIG เพียงอย่างเดียวโดยไม่ได้พิจารณารูปแบบของส่วนย่อย คะแนนรวมจะบดบังโปรไฟล์ช่วงเวลาที่แตกต่างซึ่งเป็นข้อได้เปรียบทางคลินิกหลักของ TRIG

คำถามที่พบบ่อย

ส่วนย่อยพฤติกรรมในอดีตวัดอะไรกันแน่? เกี่ยวกับการรับมือหรือไม่?

ไม่ ส่วนย่อยพฤติกรรมในอดีตวัดการตอบสนองทางอารมณ์และพฤติกรรมทั่วไปของบุคคล ณ เวลาที่เสียชีวิตและทันทีหลังจากนั้น โดยพื้นฐานแล้วคือปฏิกิริยาความโศกเศร้าเริ่มต้น ไม่ใช่เกี่ยวกับกลยุทธ์การรับมือที่ปรับตัวได้ แต่เกี่ยวกับว่าบุคคลนั้นรู้สึกไม่สบายใจ ถอนตัว หรือท่วมท้นทางอารมณ์มากน้อยเพียงใดในช่วงการสูญเสียเฉียบพลัน คะแนน PB สูงบ่งชี้ถึงความโศกเศร้าเฉียบพลันที่รุนแรง คะแนน PB ต่ำบ่งชี้ถึงการตอบสนองเริ่มต้นที่เบาบางหรือถูกกดไว้

ฉันมีความรู้สึกในปัจจุบันสูง แต่พฤติกรรมในอดีตต่ำ หมายความว่าฉันมีความโศกเศร้าที่ซับซ้อนหรือไม่?

ไม่จำเป็นเสมอไป ความรู้สึกในปัจจุบันสูงร่วมกับพฤติกรรมในอดีตต่ำ อาจบ่งชี้ถึงความโศกเศร้าที่ล่าช้า การตอบสนองเฉียบพลันที่ถูกกดไว้ การเตือนความจำในปัจจุบันหรือปฏิกิริยาครบรอบ ภาวะซึมเศร้า/ความวิตกกังวลที่เกิดขึ้นพร้อมกัน หรือเพียงแค่การสูญเสียมีความสำคัญมากขึ้นเมื่อเวลาผ่านไปเนื่องจากสถานการณ์ชีวิต การประเมินอย่างมืออาชีพเกี่ยวกับระยะเวลา ผลกระทบต่อการทำงาน และการวินิจฉัยแยกโรค จำเป็นต้องมีเพื่อพิจารณาว่ามีความโศกเศร้าที่ซับซ้อนหรือไม่

ฉันควรทำ TRIG นานเท่าใดหลังจากการสูญเสีย?

TRIG สามารถทำได้ทุกเมื่อหลังจากการสูญเสีย อย่างไรก็ตาม ความแตกต่างระหว่างพฤติกรรมในอดีตและความรู้สึกในปัจจุบันจะชัดเจนที่สุดเมื่อมีเวลาเพียงพอสำหรับการตอบสนองความโศกเศร้าเฉียบพลันที่จะแยกออกจากความรู้สึกระยะยาว ซึ่งโดยทั่วไปคือสัปดาห์ถึงหลายเดือนหลังการสูญเสีย การทำเสร็จสิ้นเร็วมาก (วันหลังการสูญเสีย) อาจส่งผลให้เกิดการทับซ้อนอย่างมีนัยสำคัญระหว่างส่วนย่อยทั้งสอง

มีคะแนนตัดเกณฑ์ที่บ่งชี้ว่าฉันต้องการการให้คำปรึกษาเรื่องความโศกเศร้าหรือไม่?

TRIG ไม่มีคะแนนตัดเกณฑ์ที่เป็นมาตรฐานที่บ่งชี้ถึงความต้องการการให้คำปรึกษา มันไม่ใช่เครื่องมือวินิจฉัย คะแนนที่สูงขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งในส่วนความรู้สึกในปัจจุบันเมื่อประเมินหลายเดือนถึงหลายปีหลังการสูญเสีย บ่งชี้ถึงความโศกเศร้าที่ต่อเนื่องอย่างมีนัยสำคัญซึ่งสมควรได้รับการประเมินโดยผู้เชี่ยวชาญด้านสุขภาพจิต การตัดสินใจเข้ารับการให้คำปรึกษาควรพิจารณาจากวิจารณญาณทางคลินิก โดยคำนึงถึงระยะเวลาของอาการ ผลกระทบต่อการทำงาน บริบททางวัฒนธรรม และการวินิจฉัยแยกโรค ไม่ใช่จากคะแนน TRIG เพียงอย่างเดียว

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Faschingbauer, T. R., Zisook, S., & DeVaul, R. (1987). The Texas Revised Inventory of Grief. In S. Zisook (Ed.), Biopsychosocial aspects of bereavement (pp. 111–124). American Psychiatric Press.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว