Six Sigma ในการดูแลสุขภาพ
- ผู้เสนอ
- Motorola, Bill Smith, Mikel Harry
- ปี
- 1986
- ประเภท
- Statistical quality improvement methodology
- กลุ่มวิธี
- Quality management, Process optimization
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
Six Sigma เป็นระเบียบวิธีปรับปรุงคุณภาพที่ขับเคลื่อนด้วยข้อมูล ซึ่งมีต้นกำเนิดที่ Motorola ในปี 1986 โดยมีเป้าหมายเพื่อลดความแปรปรวนของกระบวนการและข้อบกพร่องเพื่อให้ได้คุณภาพที่เกือบสมบูรณ์แบบ (ข้อบกพร่อง 3.4 รายการต่อโอกาสหนึ่งล้านรายการ) ในการดูแลสุขภาพ Six Sigma ใช้การวิเคราะห์ทางสถิติและระเบียบวิธีโครงการที่มีโครงสร้าง (DMAIC: Define-Measure-Analyze-Improve-Control) เพื่อลดข้อผิดพลาด ปรับปรุงความปลอดภัย และเพิ่มผลลัพธ์ของผู้ป่วย
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
กระบวนการดูแลสุขภาพมีความแปรปรวนตามธรรมชาติ: พยาบาลแต่ละคนไม่ได้ใช้เวลาเท่ากันในการให้ยา ผู้ป่วยแต่ละรายไม่ได้ตอบสนองต่อการรักษาเหมือนกันทุกประการ Six Sigma ตั้งสมมติฐานว่ากระบวนการสามารถวัดผลและปรับปรุงให้เหมาะสมได้โดยการลดความแปรปรวน แนวทางนี้แตกต่างจาก Lean: Lean มุ่งเน้นไปที่การกำจัดความสูญเปล่า (การทำสิ่งที่ผิดน้อยลง); Six Sigma มุ่งเน้นไปที่การลดความแปรปรวน (การทำสิ่งที่ถูกต้องอย่างสม่ำเสมอ) ทั้งสองวิธีเสริมซึ่งกันและกัน: Lean ระบุว่ากระบวนการใดมีความสำคัญ; Six Sigma จะปรับปรุงกระบวนการเหล่านั้นให้เหมาะสม
ประวัติศาสตร์
Bill Smith ที่ Motorola ได้นำ Six Sigma มาใช้ในปี 1986 โดยตั้งชื่อตามการวัดทางสถิติ (ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานหกเท่าจากค่าเฉลี่ยไปยังขีดจำกัดคุณสมบัติ) เป้าหมายคือการลดข้อบกพร่องในการผลิตอย่างมาก General Electric ภายใต้ Jack Welch (1995–2001) ได้ทำให้ Six Sigma เป็นที่นิยมในทุกหน้าที่ทางธุรกิจ โดยได้รับรายงานว่าประหยัดได้กว่า 10,000 ล้านดอลลาร์ การประยุกต์ใช้ในการดูแลสุขภาพขยายตัวในช่วงปี 2000 ระเบียบวิธีได้พัฒนาไปสู่การออกแบบเพื่อ Six Sigma (DFSS) สำหรับกระบวนการใหม่ ยังคงมีการถกเถียงกันว่าประโยชน์ของ Six Sigma ถูกกล่าวเกินจริงหรือไม่ และมันยับยั้งนวัตกรรมหรือไม่
ควรใช้เมื่อใด
ใช้ Six Sigma เมื่อกระบวนการที่กำหนดไว้อย่างดีมีอัตราข้อบกพร่องหรือความแปรปรวนที่ยอมรับไม่ได้ เมื่อสามารถรวบรวมข้อมูลกระบวนการได้อย่างน่าเชื่อถือ หรือเมื่อการปรับปรุงต้องการการวิเคราะห์ทางสถิติที่เข้มงวด เหมาะสมที่สุดสำหรับกระบวนการที่มีปริมาณมากและทำซ้ำๆ (การจ่ายยา การทดสอบในห้องปฏิบัติการ การจัดตารางเวลา) ที่มีข้อมูลความแปรปรวนจำนวนมาก หลีกเลี่ยง Six Sigma หากปัญหานั้นใหม่ (ไม่มีข้อมูลในอดีต) หากกระบวนการไม่สามารถวัดผลได้ หรือหากการปรับปรุงเชิงคุณภาพ (การตัดสินทางคลินิก) มีความสำคัญเหนือกว่า
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- ต้องการความเชี่ยวชาญทางสถิติอย่างมาก ผู้บริหารและพนักงานด้านการดูแลสุขภาพทุกคนไม่ได้ผ่านการฝึกอบรมเกี่ยวกับการทดสอบสมมติฐานและการออกแบบการทดลอง
- ใช้เวลานาน: โครงการ Six Sigma โดยทั่วไปใช้เวลา 4–6 เดือน ไม่เหมาะสำหรับปัญหาเร่งด่วน
- การมุ่งเน้นไปที่การลดความแปรปรวนอาจทำให้พลาดโอกาสในการออกแบบกระบวนการใหม่หรือนวัตกรรม
- นัยสำคัญทางสถิติไม่ได้รับประกันนัยสำคัญทางคลินิก: การปรับปรุงอัตราข้อบกพร่องที่วัดผลได้อาจไม่ส่งผลต่อผลลัพธ์ของผู้ป่วย
- อาจถูกมองว่าเป็นภาระ พนักงานอาจต่อต้านการวัดผลและการควบคุมอย่างเป็นทางการหากไม่มีการจัดการด้วยการมีส่วนร่วมและความโปร่งใส
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- แนวทางทางสถิติที่เข้มงวดช่วยวัดปริมาณความแปรปรวนพื้นฐานและการปรับปรุง ลดการกล่าวอ้างที่ขึ้นอยู่กับดุลยพินิจ
- ระเบียบวิธีที่มีโครงสร้างสูง (DMAIC) รับประกันการแก้ปัญหาและการดำเนินการอย่างมีระเบียบวินัย
- โปรแกรมการรับรอง (Black Belt) พัฒนาความเชี่ยวชาญและความเป็นผู้นำในการปรับปรุงคุณภาพ
- สร้างผลตอบแทนทางการเงินที่วัดผลได้: บันทึกการประหยัดในองค์กรต่างๆ เช่น General Electric และพันธมิตรการผลิต
- สามารถนำไปใช้ได้กับทั้งกระบวนการผลิตและบริการ รวมถึงการดูแลสุขภาพ
การประยุกต์ใช้
- การลดข้อผิดพลาดในการให้ยาโดยการทำให้ขั้นตอนการตรวจสอบและจ่ายยาเป็นมาตรฐาน การวัดอัตราข้อบกพร่องก่อนและหลัง
- การปรับปรุงเวลาตอบสนองของห้องปฏิบัติการโดยการวิเคราะห์ความแปรปรวนในแต่ละขั้นตอน (การเก็บสิ่งส่งตรวจ การขนส่ง การประมวลผล การรายงาน) และการกำจัดความล่าช้า
- การเพิ่มคุณภาพการผ่าตัดโดยการติดตามอัตราภาวะแทรกซ้อนและนำรายการตรวจสอบที่เป็นมาตรฐานมาใช้เพื่อลดความแปรปรวนในเทคนิค
- การปรับปรุงการจัดตารางผู้ป่วยเพื่อลดการไม่มาตามนัดและการจองเกินกำหนดโดยการวิเคราะห์รูปแบบในอดีตและนำการแจ้งเตือนหรือการยืนยันมาใช้
- การปรับปรุงความปลอดภัยของผู้ป่วยในหอผู้ป่วยวิกฤตโดยการลดการติดเชื้อที่เกี่ยวข้องกับสายสวนผ่านโปรโตคอลการใส่และการบำรุงรักษาที่เป็นมาตรฐาน
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
กำหนดกระบวนการและลักษณะสำคัญต่อคุณภาพ (CTQ) ที่มีความสำคัญต่อลูกค้า (ผู้ป่วย แพทย์) รวบรวมข้อมูลพื้นฐานเกี่ยวกับประสิทธิภาพปัจจุบัน: ระยะเวลาดำเนินการ อัตราข้อผิดพลาด ตัวชี้วัดความแปรปรวน (ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน)
วัดขีดความสามารถ: กระบวนการมีความสม่ำเสมอเพียงใด คำนวณระดับ sigma ของกระบวนการ ความแปรปรวนของฮิสโตแกรม และระบุสัญญาณเตือนล่วงหน้าของการเสื่อมสภาพ
ใช้เครื่องมือทางสถิติเพื่อระบุสาเหตุที่แท้จริงของความแปรปรวน: การออกแบบการทดลอง การวิเคราะห์การถดถอย การวิเคราะห์หลายตัวแปร แยกความแปรปรวนจากสาเหตุพิเศษ (ที่สามารถระบุและแก้ไขได้) ออกจากความแปรปรวนจากสาเหตุทั่วไป (โดยธรรมชาติของกระบวนการ)
นำการเปลี่ยนแปลงไปใช้เพื่อลดความแปรปรวน: ทำให้ขั้นตอนเป็นมาตรฐาน กำจัดสาเหตุพิเศษ ปรับปรุงระบบควบคุม ออกแบบกระบวนการใหม่หากจำเป็น
ติดตามกระบวนการที่ปรับปรุงแล้วเพื่อยืนยันว่าผลประโยชน์ยังคงอยู่ กำหนดขีดจำกัดการควบคุมและแผนการติดตามเพื่อป้องกันการถดถอย ฝึกอบรมพนักงานเกี่ยวกับขั้นตอนใหม่และรักษาการปรับปรุงให้ยั่งยืน
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การนำ Six Sigma ไปใช้กับกระบวนการที่มีปริมาณน้อยซึ่งกำลังทางสถิติไม่เพียงพอ จำเป็นต้องมีข้อมูลเพียงพอที่จะแยกสัญญาณออกจากสัญญาณรบกวน
- การมุ่งเน้นไปที่ตัวชี้วัดที่วัดผลได้ง่ายซึ่งไม่สัมพันธ์กับผลลัพธ์ที่ต้องการ เช่น การลดเวลาตอบสนองสำหรับผลการตรวจในห้องปฏิบัติการไม่ได้ปรับปรุงการดูแลผู้ป่วยหากไม่นำผลลัพธ์ไปปฏิบัติ
- การละเลยปัจจัยมนุษย์ในการออกแบบกระบวนการ การทำให้กระบวนการเป็นมาตรฐานโดยไม่คำนึงถึงวิธีการทำงานจริงของพนักงานนำไปสู่การยอมรับที่ไม่ดี
- การตีความแผนภูมิควบคุมผิดพลาด จุดที่อยู่นอกขีดจำกัดการควบคุมบ่งชี้ถึงสาเหตุพิเศษ ไม่จำเป็นต้องเป็นปัญหาที่ต้องแก้ไข
- การประกาศชัยชนะก่อนเวลาอันควร การปรับปรุงมักจะถดถอยหากระบบควบคุมไม่ได้รับการรักษาให้ยั่งยืน
คำถามที่พบบ่อย
ระดับ sigma คืออะไร และ 'six sigma' หมายถึงอะไร?
Sigma เป็นอักษรกรีกที่ใช้แทนค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน ซึ่งเป็นการวัดความแปรปรวน Six sigma หมายถึงค่าเฉลี่ยของกระบวนการอยู่หกค่าเบี่ยงเบนมาตรฐานจากขีดจำกัดคุณสมบัติที่ใกล้ที่สุด ที่ระดับนี้ อัตราข้อบกพร่องจะอยู่ที่ประมาณ 3.4 รายการต่อโอกาสหนึ่งล้านรายการ กระบวนการส่วนใหญ่ทำงานที่ระดับสามถึงสี่ sigma (ข้อบกพร่อง 66,000–6,200 รายการต่อล้านรายการ)
DMAIC คืออะไร และเมื่อใดที่ควรใช้เทียบกับ DFSS?
DMAIC (Define-Measure-Analyze-Improve-Control) ใช้สำหรับการปรับปรุงกระบวนการที่มีอยู่ DFSS (Design-for-Six-Sigma) ใช้เมื่อออกแบบกระบวนการใหม่ตั้งแต่ต้น ใช้ DMAIC สำหรับการปรับปรุงแบบค่อยเป็นค่อยไป ใช้ DFSS สำหรับเทคโนโลยีใหม่หรือการออกแบบใหม่ที่สำคัญ
Black Belt คืออะไร และต้องมีการฝึกอบรมอย่างไร?
Six Sigma Black Belt คือผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับการรับรองซึ่งได้รับการฝึกอบรมด้านระเบียบวิธีทางสถิติ การจัดการโครงการ และความเป็นผู้นำในการเปลี่ยนแปลง (โดยทั่วไปคือการฝึกอบรม 4–6 สัปดาห์) Green Belts ได้รับการฝึกอบรมที่น้อยกว่า (1–2 สัปดาห์) และสนับสนุนโครงการ Black Belt การรับรองแสดงถึงความเชี่ยวชาญใน DMAIC และเครื่องมือทางสถิติ
จะเลือกกระบวนการใดเพื่อปรับปรุงด้วย Six Sigma ได้อย่างไร?
จัดลำดับความสำคัญตามผลกระทบ: กระบวนการที่มีอัตราข้อบกพร่องสูง ผลกระทบด้านต้นทุนสูง และความถี่สูง เริ่มต้นด้วยโครงการนำร่องที่คาดว่าจะประสบความสำเร็จและมีผลประโยชน์ที่ชัดเจน สื่อสารผลลัพธ์เพื่อสร้างแรงผลักดันสำหรับโครงการที่ใหญ่ขึ้น
จะรักษาการปรับปรุง Six Sigma ให้ยั่งยืนได้อย่างไร?
กำหนดแผนภูมิควบคุมและการจัดการด้วยภาพเพื่อติดตามตัวชี้วัดที่สำคัญ กำหนดความเป็นเจ้าของและความรับผิดชอบในการรักษาการปรับปรุง รวมตัวชี้วัดไว้ในการทบทวนประสิทธิภาพและแดชบอร์ดขององค์กร ทบทวนเป็นระยะว่าการปรับปรุงยังคงอยู่หรือไม่
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Harry, M. J., & Schroeder, R. (2000). Six Sigma: The Breakthrough Management Strategy. Currency.
ISBN: 9780385494015คัดลอกแล้วPyzdek, T. (2003). The Six Sigma Handbook (2nd ed.). McGraw-Hill.
ISBN: 9780071418935คัดลอกแล้วTennant, G., & Field, A. (2007). Six Sigma and Lean: Convergence and Implications. The Quality Engineer, 17(4), 327–337.
เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์คัดลอกแล้ว