Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

แบบทดสอบประเมินผลลัพธ์ไซโนนาซัล-22

ผู้เสนอ
Claire Hopkins, King's College London
ปี
2009
ประเภท
Self-report questionnaire
กลุ่มวิธี
sino-nasal-qol

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

SNOT-22 เป็นแบบสอบถามคุณภาพชีวิตเฉพาะโรคที่มี 22 ข้อ ซึ่งออกแบบมาเพื่อประเมินอาการเกี่ยวกับโพรงจมูกและผลกระทบต่อการทำงานในผู้ป่วยโรคโพรงจมูกอักเสบเรื้อรัง ริดสีดวงจมูก และภาวะที่เกี่ยวข้อง พัฒนาโดย Hopkins และคณะที่ King's College London ในปี 2009 แบบสอบถามนี้ได้กลายเป็นเครื่องมือที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุดในการวัดภาระของโรคเกี่ยวกับโพรงจมูกในการทดลองทางคลินิกและการปฏิบัติทางไรโนวิทยา SNOT-22 ให้การประเมินที่รวดเร็วและเน้นผู้ป่วยเป็นศูนย์กลาง ทั้งอาการเฉพาะจมูก (คัดจมูก, น้ำมูกไหล, จาม) และผลกระทบต่อสุขภาพทั่วไป (การนอนหลับ, ปวดศีรษะ, สมาธิ).

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

SNOT-22 ตระหนักดีว่าโรคเกี่ยวกับโพรงจมูกนั้นขยายวงกว้างเกินกว่าอาการทางจมูกง่ายๆ โรคโพรงจมูกอักเสบเรื้อรังและริดสีดวงจมูกรบกวนการนอนหลับอย่างมาก ทำให้สมาธิบกพร่อง ทำให้เกิดอาการปวดศีรษะ และสร้างความอับอายทางสังคม (เช่น น้ำมูกไหล, การกรน) ผู้ป่วยที่ประสบผลกระทบต่อเนื่องเหล่านี้มักรายงานคุณภาพชีวิตที่แย่กว่าที่คะแนนความรุนแรงเชิงวัตถุวิสัย (การส่องกล้อง, การถ่ายภาพ) จะบ่งชี้ SNOT-22 ครอบคลุมทั้งอาการทางจมูกโดยตรง (คัดจมูก, น้ำมูกไหลลงคอ, จาม, การสูญเสียการได้กลิ่น/รส) และผลกระทบต่อระบบร่างกาย (การรบกวนการนอนหลับ, ปวดศีรษะ, อ่อนเพลีย, การถอนตัวทางสังคม, ความทุกข์ทางอารมณ์) แนวทางที่ครอบคลุมนี้ช่วยให้แพทย์เข้าใจภาระที่แท้จริงของผู้ป่วยและสามารถให้คำแนะนำเกี่ยวกับประโยชน์ของการรักษาที่คาดหวังได้.

ประวัติศาสตร์

Hopkins และคณะที่ King's College London ได้พัฒนา SNOT-22 ในปี 2009 เพื่อเป็นการขยายจาก SNOT ดั้งเดิม 20 ข้อ ซึ่งได้รับการปรับปรุงเพื่อคุณสมบัติทางจิตวิทยาที่ดีขึ้น เวอร์ชัน 22 ข้อได้รับการตรวจสอบอย่างกว้างขวางในการศึกษาข้ามชาติ (Kennedy et al. 2012) และตั้งแต่นั้นมาก็กลายเป็นมาตรฐานทองคำโดยพฤตินัยในไรโนวิทยา มีการแปลเป็นภาษาต่างๆ มากกว่า 15 ภาษา มีการเสนอคะแนนย่อยเฉพาะโดเมนในการวิจัยบางส่วน แต่คะแนนรวมแบบมิติเดียวก็ยังคงเป็นมาตรฐานในการปฏิบัติทางคลินิกและการทดลอง

ควรใช้เมื่อใด

SNOT-22 มีข้อบ่งชี้สำหรับผู้ป่วยโรคโพรงจมูกอักเสบเรื้อรัง (CRS), ริดสีดวงจมูก, โรคจมูกอักเสบจากภูมิแพ้, หรือภาวะเกี่ยวกับโพรงจมูกเรื้อรังอื่นๆ เป็นเครื่องมือที่นิยมใช้ในการทดลองทางคลินิกทางไรโนวิทยา, การศึกษาประสิทธิภาพก่อน-หลังการผ่าตัด, และคลินิกไรโนวิทยาเฉพาะทาง SNOT-22 มีประโยชน์น้อยกว่าสำหรับไซนัสอักเสบเฉียบพลัน (ซึ่งอาการผันผวนอย่างรวดเร็ว) หรือการคัดกรองในสถานพยาบาลปฐมภูมิ (ควรใช้เครื่องมือโรคจมูกอักเสบจากภูมิแพ้ที่ง่ายกว่าแทน) นอกจากนี้ยังมีการปรับใช้สำหรับภาวะที่ไม่ใช่ไซโนนาซัล (เช่น โรคไซนัสที่เกี่ยวข้องกับซิสติกไฟโบรซิส).

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • ศักยภาพสำหรับผลกระทบเพดาน/พื้นในโรคที่ไม่รุนแรงหรือการหายขาดสมบูรณ์: อาการน้อยที่สุดอาจให้คะแนนต่ำที่ไม่ให้ข้อมูลและมีการแยกแยะที่จำกัด
  • ความซ้ำซ้อนของข้อ: เนื้อหาบางส่วนที่ทับซ้อนกัน (เช่น รายการที่เกี่ยวข้องกับการระบายหลายรายการ) จำกัดความเป็นอิสระทางสถิติ
  • ขอบเขตที่จำกัดในการตั้งค่าเฉียบพลัน: ความยาว 22 ข้ออาจมากเกินไปสำหรับการประเมินอาการกำเริบเฉียบพลัน; เครื่องมือที่สั้นกว่าอาจเหมาะสมกว่า

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • เฉพาะโรค: ทั้ง 22 ข้อกล่าวถึงอาการเกี่ยวกับโพรงจมูกและผลกระทบที่เกี่ยวข้องกับโรคโดยตรง; ไม่มีข้อความทั่วไปที่ไม่เกี่ยวข้อง
  • มีความแม่นยำทางจิตวิทยา: แสดงความสอดคล้องภายในสูง (Cronbach's α=0.95), ความน่าเชื่อถือในการทดสอบซ้ำสูง (ICC>0.9), และความถูกต้องเชิงโครงสร้างในหลายภาษา
  • MCID ที่กำหนดไว้อย่างดี: เกณฑ์ 8.9 คะแนนให้เกณฑ์มาตรฐานเชิงวัตถุวิสัยสำหรับการปรับปรุงทางคลินิก ซึ่งจำเป็นสำหรับการตัดสินใจในการผ่าตัดและการออกแบบการทดลอง
  • การบริหารจัดการที่รวดเร็ว: ใช้เวลาในการกรอก 5–7 นาที ทำให้สะดวกในการใช้ในคลินิกประจำวัน; ไม่ต้องมีการฝึกอบรมเฉพาะทาง

การประยุกต์ใช้

  • การทดลองโรคโพรงจมูกอักเสบเรื้อรัง: จุดสิ้นสุดหลักในการศึกษาการรักษาด้วยยา (เช่น ยาปฏิชีวนะที่มุ่งเป้าไปที่ไบโอฟิล์ม, ประสิทธิภาพของดูพิลูแมบ); ไวต่อการตอบสนองทางเภสัชวิทยา
  • ผลลัพธ์การผ่าตัดไซนัสด้วยกล้องเอนโดสโคป: การประเมินพื้นฐานและการวัดหลังการผ่าตัด 3–6 เดือนเพื่อหาปริมาณการปรับปรุงอาการและความสำเร็จของการผ่าตัด
  • การจัดการโรคจมูกอักเสบจากภูมิแพ้: การติดตามผลกระทบจากการสัมผัสสารก่อภูมิแพ้ตามฤดูกาลและประสิทธิภาพของคอร์ติโคสเตียรอยด์/ยาแก้แพ้ทางจมูกในกรณีเรื้อรัง
  • การวิจัยคุณภาพชีวิต: การประเมินภาระของโรคเกี่ยวกับโพรงจมูกในระดับประชากรในการศึกษาทางระบาดวิทยาหรือการประเมินนโยบายสุขภาพ

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

SNOT-22 ประกอบด้วย 22 ข้อ ครอบคลุมสี่ด้าน: อาการทางจมูก (คัดจมูก, น้ำมูกไหลลงคอ, การสูญเสียการได้กลิ่น/รส, จาม, น้ำมูกไหล), การนอนหลับ (นอนหลับยาก, ตื่นจากการนอนหลับ), สุขภาพทั่วไป (ปวดศีรษะ, ปวดใบหน้า, สมาธิ, การจดจำ, อ่อนเพลีย, อารมณ์, ความอับอาย, ความหงุดหงิด), และอาการทางหู (หูอื้อ, เวียนศีรษะ) แต่ละข้อให้คะแนนตามมาตราส่วนลิเคิร์ท 0–5 (0='ไม่มีปัญหา' ถึง 5='ปัญหาแย่ที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้') แบบสอบถามนี้กรอกด้วยตนเอง โดยปกติใช้เวลา 5–7 นาที ไม่จำเป็นต้องมีการฝึกอบรมหรือการตีความโดยผู้เชี่ยวชาญ ผู้ตอบแบบสอบถามจะให้คะแนนประสบการณ์ของตนเอง.

สูตร
Respondent rates 22 sino-nasal and general health symptoms on 0–5 Likert scale
2

คะแนนรวม SNOT-22 คือผลรวมง่ายๆ ของทั้ง 22 ข้อ ทำให้ได้คะแนนต่อเนื่อง 0–110 (คะแนนต่ำกว่า = ดีกว่า) ไม่จำเป็นต้องมีการคำนวณคะแนนย่อยสำหรับเวอร์ชันมาตรฐาน แม้ว่าสิ่งพิมพ์วิจัยบางครั้งจะรายงานคะแนนย่อยเฉพาะด้านสำหรับการวิเคราะห์เชิงลึก ความแตกต่างทางคลินิกที่สำคัญน้อยที่สุด (MCID) คือ 8.9 คะแนน การเปลี่ยนแปลงที่ ≥8.9 แสดงถึงการปรับปรุงหรือการเสื่อมสภาพที่มีความหมาย สำหรับการศึกษาในระดับกลุ่ม จะใช้ MCID ที่ 8–9 คะแนน.

สูตร
Individual item scores summed to yield total 0–110 score
3

การตีความ SNOT-22: 0–30 = ภาระไซโนนาซัลเล็กน้อย, 31–60 = ภาระปานกลาง, 61–90 = ภาระรุนแรง, >90 = ภาระรุนแรงมาก คะแนน SNOT-22 พื้นฐานจะแจ้งความเข้มข้นของการรักษา: ผู้ป่วยที่ได้คะแนน >70 มักจะได้รับการผ่าตัดไซนัสด้วยกล้องเอนโดสโคปหรือการแทรกแซงอื่นๆ คะแนนการเปลี่ยนแปลงมีความสำคัญทางคลินิกอย่างยิ่ง: การลดลง ≥8.9 คะแนนบ่งชี้ถึงการปรับปรุงที่มีความหมายทางคลินิกหลังจากการรักษาด้วยยาหรือการผ่าตัด การขาดการปรับปรุงแม้จะได้รับการรักษาก็อาจบ่งชี้ถึงการวินิจฉัยที่ไม่เพียงพอ การไม่ปฏิบัติตามคำแนะนำ หรือความจำเป็นในการรักษาทางเลือก.

สูตร
Higher scores indicate worse sino-nasal disease burden; MCID=8.9 points

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การถือว่าคะแนน SNOT-22 เป็นข้อบ่งชี้ในการผ่าตัด: คะแนนสูงบ่งชี้ถึงภาระของอาการ แต่ไม่ได้บ่งชี้ถึงความจำเป็นในการผ่าตัดโดยอัตโนมัติ; การตรวจด้วยกล้องเอนโดสโคปและการถ่ายภาพต้องสอดคล้องกับอาการ
  • การละเลยการตีความโดเมน: การทบทวนเฉพาะคะแนนรวมอาจบดบังปัญหาเฉพาะด้าน (เช่น การรบกวนการนอนหลับที่เด่นชัดเทียบกับความเจ็บปวด) ที่แจ้งการรักษาที่ตรงเป้าหมาย
  • การสมมติว่า MCID ใช้ได้สม่ำเสมอ: MCID 8.9 คะแนนเป็นระดับกลุ่ม; เกณฑ์ของผู้ป่วยแต่ละรายอาจแตกต่างกันไป; ควรพิจารณาบริบทภายในความรุนแรงพื้นฐานและเป้าหมายของผู้ป่วยเสมอ

คำถามที่พบบ่อย

SNOT-22 เหมาะสำหรับไซนัสอักเสบเฉียบพลัน หรือเฉพาะไซนัสอักเสบเรื้อรังเท่านั้น?

SNOT-22 ออกแบบมาสำหรับภาวะเรื้อรัง; ไซนัสอักเสบเฉียบพลันเป็นภาวะที่จำกัดตัวเองและอาการจะหายไปอย่างรวดเร็ว สำหรับการประเมินอาการกำเริบเฉียบพลัน ควรใช้บันทึกอาการที่ง่ายกว่าหรือมาตราส่วนภาพอนาล็อก ใช้ SNOT-22 ในอาการกำเริบเฉียบพลันของ CRS เรื้อรัง หรือเมื่อประเมิน CRS พื้นฐานก่อนที่จะมีอาการแย่ลงเฉียบพลัน

ผู้ป่วยมีอาการดีขึ้น 6 คะแนนจาก SNOT-22; สิ่งนี้มีความหมายทางคลินิกหรือไม่?

การปรับปรุง 6 คะแนนต่ำกว่าเกณฑ์ MCID ที่ 8.9 คะแนน ซึ่งบ่งชี้ถึงการเปลี่ยนแปลงที่ไม่สำคัญในระดับกลุ่ม อย่างไรก็ตาม การรับรู้ของผู้ป่วยแต่ละรายมีความสำคัญ; หากผู้ป่วยรายงานว่าอาการดีขึ้นอย่างมีนัยสำคัญ การตัดสินใจทางคลินิกจะสำคัญกว่าเกณฑ์ที่กำหนด ควรบูรณาการ SNOT-22 เข้ากับการค้นพบเชิงวัตถุวิสัยและความพึงพอใจของผู้ป่วยเสมอ

ฉันจะให้คะแนน SNOT-22 ได้อย่างไรหากผู้ป่วยข้ามข้อ?

การจัดการข้อที่ขาดหายไปจะแตกต่างกันไปตามระเบียบวิธีวิจัย โดยทั่วไป หากมีข้อที่ขาดหายไป <5% คะแนนเฉลี่ยของข้อของผู้ป่วยสามารถใช้ประมาณค่าที่ขาดหายไปได้ หากมีข้อที่ขาดหายไป >5% แบบสอบถามจะถือว่าไม่สมบูรณ์ เวอร์ชันดิจิทัลสมัยใหม่มักจะบังคับให้กรอกข้อให้ครบถ้วนเพื่อหลีกเลี่ยงปัญหานี้

ฉันควรใช้ SNOT-22 หรือ RQLQ สำหรับโรคจมูกอักเสบจากภูมิแพ้?

SNOT-22 เหมาะสำหรับโรคโพรงจมูกอักเสบเรื้อรังและริดสีดวงจมูก RQLQ (Rhinoconjunctivitis QoL Questionnaire) มีความไวมากกว่าสำหรับโรคจมูกอักเสบจากภูมิแพ้ที่มีอาการทางตา พิจารณาฟีโนไทป์ของโรค: หากเป็นอาการทางจมูก/ไซนัสเป็นหลัก ให้ใช้ SNOT-22; หากเป็นโรคจมูกอักเสบจากภูมิแพ้ที่มีอาการทางตา ให้พิจารณา RQLQ.

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Hopkins, C., Gillett, S., Slack, R., Lund, V. J., & Browne, J. P. (2009). Psychometric validity of the 22-item Sinonasal Outcome Test. Clinical Otolaryngology, 34(5), 447-454.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว
  2. Kennedy, J. L., Hubbard, M. A., Huyett, P., Patanavanich, S., Gould, H. M., & Köller, D. Y. (2012). Sino-Nasal Outcome Test (SNOT-22): A multicenter validation study. Rhinology, 50(4), 359-363.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว