การศึกษาเชิงกรณีศึกษาเดียว — การออกแบบการศึกษาเชิงกรณีศึกษาเดียว
- ผู้เสนอ
- Robert K. Yin; Robert E. Stake
- ปี
- 1984 (Yin's seminal protocol); 1995 (Stake's art-of-case-study framework)
- ประเภท
- Qualitative research method
- กลุ่มวิธี
- Case Study
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
การศึกษาเชิงกรณีศึกษาเดียว (Single-case study) เป็นการออกแบบการวิจัยเชิงคุณภาพที่ตรวจสอบเหตุการณ์ที่ถูกจำกัดขอบเขตเพียงหนึ่งเดียว — เช่น องค์กร โครงการ เหตุการณ์ บุคคล หรือชุมชน — ในบริบทโลกแห่งความเป็นจริง ผ่านแหล่งข้อมูลที่หลากหลายและสอดคล้องกัน การออกแบบนี้ได้รับการพัฒนาให้เป็นวิธีการทางสังคมศาสตร์ที่เข้มงวด โดยเฉพาะโดย Robert Yin และ Robert Stake มีประสิทธิภาพอย่างยิ่งเมื่อกรณีศึกษามีความเฉพาะเจาะจง เป็นกรณีสุดขั้ว เป็นกรณีสำคัญ หรือเป็นกรณีที่เปิดเผย และเมื่อคำถามการวิจัยขึ้นต้นด้วย 'อย่างไร' (how) หรือ 'ทำไม' (why) มากกว่า 'จำนวนเท่าใด' (how many)
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
ลองนึกถึงนักข่าวที่ใช้เวลาหกเดือนภายในหอผู้ป่วยเพียงแห่งเดียวเพื่อทำความเข้าใจว่าพยาบาลตัดสินใจเรื่องความเป็นความตายภายใต้ข้อจำกัดด้านทรัพยากรได้อย่างไร ค่าเฉลี่ยจากการสำรวจไม่สามารถจับกฎเกณฑ์ของสถาบัน แนวทางการทำงานที่ไม่เป็นทางการ พลวัตของทีม และการให้เหตุผลทางศีลธรรมของแต่ละบุคคลที่หล่อหลอมการตัดสินใจเหล่านั้นในหอผู้ป่วยเฉพาะแห่งนั้น ในช่วงเวลาที่เฉพาะเจาะจงนั้นได้ การศึกษาเชิงกรณีศึกษาเดียวก็ทำงานในลักษณะเดียวกัน: ผู้วิจัยจะเจาะลึกเข้าไปในกรณีที่ได้รับการคัดเลือกอย่างรอบคอบ รวบรวมหลักฐานจากทุกมุมที่เป็นไปได้ — การสัมภาษณ์ เอกสาร การสังเกต — จากนั้นจึงสร้างคำอธิบายที่สอดคล้องกันว่าสิ่งต่างๆ เกิดขึ้นได้อย่างไรและทำไม เป้าหมายไม่ใช่การสรุปผลเชิงสถิติไปยังประชากร แต่เป็นการสรุปผลเชิงวิเคราะห์ไปยังทฤษฎี: เพื่อแสดงให้เห็นว่ากรณีศึกษานี้ยืนยัน ท้าทาย หรือขยายความรู้ที่เราเคยมี
ประวัติศาสตร์
การวิจัยกรณีศึกษาได้ถูกนำมาปฏิบัติในทางการแพทย์คลินิก กฎหมาย และงานสังคมสงเคราะห์มานานกว่าศตวรรษ แต่ยังขาดระเบียบวิธีทางสังคมศาสตร์ที่เป็นระบบ จนกระทั่ง Robert Yin ตีพิมพ์ Case Study Research: Design and Methods ฉบับแรกในปี 1984 ซึ่งจัดทำกรอบการทำงานที่เป็นระบบตามระเบียบวิธีวิจัยที่ปฏิบัติตาม ซึ่งถือว่ากรณีศึกษาเป็นวิธีการเชิงประจักษ์ที่เข้มงวด แทนที่จะเป็นทางเลือกสำรองสำหรับการสำรวจ ในขณะเดียวกัน Robert Stake ได้พัฒนาแนวคิดเชิงตีความ — ซึ่งนำเสนอใน The Art of Case Study Research (1995) — ซึ่งเน้นคุณค่าโดยธรรมชาติของการทำความเข้าใจกรณีศึกษาเฉพาะในบริบทของมันเอง แทนที่จะเป็นสิ่งที่สามารถสรุปผลไปสู่สิ่งอื่นได้ แนวทางทั้งสองนี้ คือแนวทางของ Yin ที่ค่อนข้างเป็นบวกนิยม (positivist) และแนวทางของ Stake ที่ค่อนข้างเป็นโครงสร้างนิยม (constructivist) ยังคงมีอิทธิพลต่อการออกแบบและการประเมินการศึกษาเชิงกรณีศึกษาเดียวในปัจจุบัน
ควรใช้เมื่อใด
เลือกการศึกษาเชิงกรณีศึกษาเดียวเมื่อคุณมีคำถาม 'อย่างไร' หรือ 'ทำไม' เกี่ยวกับปรากฏการณ์ร่วมสมัยในบริบทโลกแห่งความเป็นจริงที่คุณไม่สามารถจัดการได้ด้วยการทดลอง เป็นการออกแบบที่เหมาะสมเมื่อกรณีศึกษามีความเฉพาะเจาะจง สุดขั้ว สำคัญ หรือเปิดเผย — เมื่อตัวอย่างเฉพาะนั้นมีส่วนช่วยทางปัญญา เหมาะสำหรับการวิจัยที่คุณต้องการทำความเข้าใจกลไกเชิงสาเหตุที่ขึ้นอยู่กับบริบท ติดตามกระบวนการขององค์กรหรือนโยบายอย่างละเอียด หรือทดสอบข้อเสนอเชิงทฤษฎีกับความซับซ้อนของโลกแห่งความเป็นจริง อย่าใช้เมื่อเป้าหมายการวิจัยคือการสรุปผลเชิงสถิติ เมื่อคุณต้องการประมาณการความชุกของปรากฏการณ์ในระดับประชากร หรือเมื่อปรากฏการณ์สามารถแยกออกจากบริบทในการทดลองที่มีการควบคุมได้
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- ไม่สามารถสรุปผลเชิงสถิติไปยังประชากรได้ กรณีศึกษาเดียวไม่สามารถสนับสนุนการอนุมานตามความน่าจะเป็นเกี่ยวกับความชุกของปรากฏการณ์ได้
- ขึ้นอยู่กับการเข้าถึง — หากสถานที่กรณีศึกษาหรือผู้ให้ข้อมูลหลักไม่สามารถเข้าถึงได้ การศึกษาก็ไม่สามารถเสร็จสมบูรณ์หรือทำซ้ำได้ในลักษณะเดียวกัน
- การมีส่วนร่วมอย่างต่อเนื่องของผู้วิจัยกับสถานที่เดียวสร้างความเสี่ยงต่ออคติ การระบุตัวตนกับผู้เข้าร่วมมากเกินไป และการให้ความสนใจเฉพาะหลักฐานที่ยืนยัน
- ใช้เวลาและทรัพยากรมาก: การวิจัยกรณีศึกษาเดียวอย่างละเอียดมักเกี่ยวข้องกับการทำงานภาคสนามหลายเดือนและข้อมูลดิบหลายร้อยหน้า
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- รักษาความซับซ้อนแบบองค์รวมของปรากฏการณ์ในโลกแห่งความเป็นจริง — บริบท กระบวนการ และผลลัพธ์จะถูกศึกษาไปด้วยกัน แทนที่จะแยกออกจากกัน
- มีประสิทธิภาพอย่างยิ่งสำหรับคำถามเชิงสำรวจและเชิงอธิบาย ('อย่างไร' และ 'ทำไม') ที่แบบสำรวจและการทดลองไม่สามารถตอบได้
- แหล่งข้อมูลที่หลากหลายและสอดคล้องกันช่วยเสริมความน่าเชื่อถือของผลการศึกษาเกินกว่าที่แหล่งข้อมูลเดียวจะให้ได้
- ช่วยให้สามารถวิเคราะห์กรณีศึกษาที่เฉพาะเจาะจง หายาก หรือเปิดเผยได้อย่างลึกซึ้ง ซึ่งจะสูญหายไปในการรวบรวมข้อมูลข้ามกรณี
- ผลการศึกษาสรุปผลเชิงวิเคราะห์ไปยังทฤษฎี — กรณีศึกษาที่สำคัญหรือสุดขั้วเพียงกรณีเดียวสามารถยืนยันหรือปฏิเสธข้อเสนอเชิงทฤษฎีได้อย่างเด็ดขาด เช่นเดียวกับที่กลุ่มตัวอย่างขนาดใหญ่สามารถทดสอบสมมติฐานได้
การประยุกต์ใช้
- การตรวจสอบว่าองค์กรเดียวมีการนำนโยบายหรือเทคโนโลยีใหม่มาใช้อย่างไร — การติดตามกระบวนการ อุปสรรค และการปรับตัวเมื่อเวลาผ่านไป
- การศึกษาเคสทางคลินิกที่ผิดปกติซึ่งท้าทายหมวดหมู่การวินิจฉัยหรือระเบียบวิธีรักษาที่มีอยู่ในการแพทย์หรือจิตวิทยา
- การตรวจสอบการพัฒนาโปรแกรมการศึกษาที่เป็นนวัตกรรมที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง เพื่อทำความเข้าใจว่าเหตุใดจึงประสบความสำเร็จหรือล้มเหลวในบริบทเฉพาะนั้น
- การวิเคราะห์คดีความหรือการตัดสินใจเชิงนโยบายที่สำคัญ เพื่ออธิบายปัจจัยสถาบัน การเมือง และสังคม ที่หล่อหลอมผลลัพธ์
- การสำรวจว่าชุมชนตอบสนองต่อวิกฤตการณ์ฉับพลันอย่างไร — ภัยพิบัติทางธรรมชาติ การปิดโรงงาน — โดยอาศัยเอกสาร การสัมภาษณ์ และการสังเกตที่รวบรวมภายในชุมชนนั้น
- การประเมินโครงการนำร่องหรือการแทรกแซงทางสังคมในสถานที่เดียว ก่อนตัดสินใจว่าจะขยายไปยังบริบทอื่นหรือไม่
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
ผู้วิจัยจะกำหนดคำถามการวิจัยที่มุ่งเน้นไปที่ 'อย่างไร' หรือ 'ทำไม' และให้เหตุผลในการเลือกกรณีศึกษาเดียวตามเหตุผลห้าประการ: (1) กรณีศึกษามีความสำคัญยิ่งยวด — เป็นการทดสอบทฤษฎีที่พัฒนาขึ้นอย่างดี (2) กรณีศึกษาผิดปกติหรือสุดขั้ว — เป็นตัวแทนของสภาวะที่หายากพอที่จะศึกษาได้ด้วยคุณสมบัติของมันเอง (3) กรณีศึกษาเป็นเรื่องปกติ — เป็นตัวอย่างของสถานการณ์ที่เกิดขึ้นบ่อยครั้งแต่ยังไม่ได้รับการตรวจสอบอย่างละเอียด (4) กรณีศึกษาเปิดเผย — ผู้วิจัยสามารถเข้าถึงสถานที่ที่ไม่เคยมีการสืบค้นมาก่อน (5) กรณีศึกษาเป็นแบบระยะยาว — กรณีศึกษาเดียวกันถูกศึกษาในช่วงเวลาตั้งแต่สองช่วงขึ้นไป หน่วยของการวิเคราะห์ ('กรณีศึกษา') และขอบเขตของมันจะต้องถูกระบุไว้อย่างชัดเจนก่อนเริ่มการเก็บข้อมูล
มีการจัดเตรียมระเบียบวิธีวิจัยกรณีศึกษาที่เป็นทางการ: ซึ่งระบุคำถามการวิจัย ข้อเสนอหรือกรอบแนวคิดที่ชี้นำการเก็บข้อมูล แหล่งข้อมูลที่จะใช้ ตรรกะที่เชื่อมโยงข้อมูลกับข้อเสนอ และเกณฑ์ในการตีความผลการศึกษา Yin เน้นว่าระเบียบวิธีวิจัยนี้ทำหน้าที่ทางระเบียบวิธีวิจัยเช่นเดียวกับเครื่องมือที่มีโครงสร้างในการวิจัยเชิงปริมาณ — ทำให้การศึกษาสามารถทำซ้ำได้และโปร่งใส การออกแบบยังตัดสินใจด้วยว่ากรณีศึกษาจะได้รับการพิจารณาแบบองค์รวม (หน่วยวิเคราะห์เดียว) หรือแบบฝัง (วิเคราะห์หน่วยย่อยหลายหน่วยภายในกรณีศึกษา)
หลักฐานจะถูกรวบรวมจากหลายแหล่งพร้อมกัน แหล่งข้อมูลหลักหกแหล่งที่ Yin ระบุ ได้แก่: เอกสาร (รายงาน บันทึกช่วยจำ นโยบาย) บันทึกทางสถาบัน (สถิติ แผนผังองค์กร) การสัมภาษณ์ (แบบปลายเปิดหรือแบบเจาะจง) การสังเกตโดยตรง (การเยี่ยมชมภาคสนาม) การสังเกตแบบมีส่วนร่วม (ผู้วิจัยมีบทบาทอย่างแข็งขัน) และวัตถุทางกายภาพ (เครื่องมือ เทคโนโลยี วัตถุศิลปะ) ขอแนะนำอย่างยิ่งให้ใช้แหล่งข้อมูลอย่างน้อยสามแหล่ง การพึ่งพาแหล่งข้อมูลเดียว — เช่น การสัมภาษณ์เพียงอย่างเดียว — จะบั่นทอนความน่าเชื่อถือของหลักฐานของกรณีศึกษา
การสามเส้า (Triangulation) คือการตรวจสอบหลักฐานข้ามแหล่งข้อมูล วิธีการ ผู้วิจัย หรือทฤษฎีอย่างจงใจ เพื่อยืนยันหรือปฏิเสธผลการศึกษาที่เกิดขึ้น หลักฐานที่สอดคล้องกันจากแหล่งข้อมูลอิสระช่วยเสริมความน่าเชื่อถือของผลการศึกษา หลักฐานที่แตกต่างกันบ่งชี้ว่าปรากฏการณ์มีความซับซ้อนมากกว่าที่แหล่งข้อมูลใดแหล่งข้อมูลหนึ่งเปิดเผย และกระตุ้นให้เกิดการวิเคราะห์ที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้น การสามเส้าเข้ามาแทนที่ตรรกะทางสถิติของการทำซ้ำในการวิจัยเชิงปริมาณ: แทนที่จะวัดซ้ำ ผู้วิจัยกรณีศึกษาเดียวจะเข้าใกล้ข้อเท็จจริงเดียวกันจากหลายทิศทาง
การวิเคราะห์เป็นไปตามกลยุทธ์หลักสี่ประการ: (1) การจับคู่รูปแบบ (pattern-matching) — เปรียบเทียบรูปแบบที่สังเกตได้กับรูปแบบที่คาดการณ์ไว้ตามทฤษฎี (2) การสร้างคำอธิบาย (explanation-building) — การสร้างคำอธิบายเชิงสาเหตุของกรณีศึกษาแบบวนซ้ำ (3) การวิเคราะห์อนุกรมเวลา (time-series analysis) — การติดตามการเปลี่ยนแปลงของสภาวะเมื่อเวลาผ่านไปภายในกรณีศึกษา (4) การสังเคราะห์ข้ามกรณี (cross-case synthesis) — ใช้เมื่อกรณีศึกษาเดียวถูกเปรียบเทียบกับกรณีศึกษาที่มีอยู่แล้วในวรรณกรรม ในทุกกลยุทธ์ จะต้องรักษาห่วงโซ่ของหลักฐานไว้ เพื่อให้ผู้อ่านภายนอกสามารถติดตามเส้นทางจากข้อมูลดิบไปสู่ข้อสรุปได้โดยไม่มีช่องว่าง
รายงานกรณีศึกษาเล่าเรื่องราวของกรณีศึกษาในรูปแบบที่เหมาะสมกับกลุ่มเป้าหมาย — โครงสร้างเชิงเส้นเชิงวิเคราะห์ (ภูมิหลัง → ผลการศึกษา → ข้อสรุป) สำหรับกลุ่มเป้าหมายทางวิชาการ หรือโครงสร้างบทสรุปเชิงพรรณนาสำหรับกลุ่มเป้าหมายผู้ปฏิบัติงาน รายงานจะต้องกล่าวถึงคำถามการวิจัยแต่ละข้ออย่างชัดเจน นำเสนอหลักฐานที่สนับสนุนข้อสรุปแต่ละข้อ ยอมรับคำอธิบายคู่แข่งที่ได้รับการพิจารณาและปฏิเสธไปแล้ว และอภิปรายขอบเขตและข้อจำกัดของการสรุปผลเชิงทฤษฎีใดๆ ที่อ้างสิทธิ์
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การเลือกกรณีศึกษาเพื่อความสะดวก แทนที่จะเป็นเหตุผลหลัก — กรณีศึกษาที่เลือกเพียงเพราะเข้าถึงได้ง่าย อาจไม่ใช่กรณีที่สำคัญ สุดขั้ว เปิดเผย หรือให้ข้อมูลเชิงทฤษฎี และเหตุผลสำหรับการออกแบบกรณีศึกษาเดียวก็พังทลายลง
- การพึ่งพาแหล่งข้อมูลเดียว — การสัมภาษณ์เพียงอย่างเดียว หรือเอกสารเพียงอย่างเดียว ไม่สามารถสนับสนุนการสามเส้าได้ หากไม่มีหลักฐานที่สอดคล้องกัน ผลการศึกษาจะขึ้นอยู่กับบัญชีประเภทเดียวที่อาจเป็นเพียงบางส่วนหรือมีอคติ
- การละเลยคำอธิบายคู่แข่ง — กรณีศึกษาที่น่าเชื่อถือจะต้องพิจารณาและปฏิเสธคำอธิบายทางเลือกของผลการศึกษาอย่างชัดเจน การละเว้นขั้นตอนนี้จะทำให้ข้อสรุปเปิดกว้างต่อการท้าทายได้ง่าย
- การผสมผสานกรณีศึกษากับหน่วยวิเคราะห์ — 'กรณีศึกษา' คือบริบทที่ถูกจำกัด (โรงเรียน โครงการ องค์กร) ในขณะที่ 'หน่วยวิเคราะห์' คือสิ่งที่กำลังศึกษาอยู่ภายในนั้น (การตัดสินใจของครู การทำงานของทีม) การสับสนระหว่างสิ่งเหล่านี้จะนำไปสู่การเก็บข้อมูลที่ไม่ตรงจุดและการวิเคราะห์ที่ไม่สอดคล้องกัน
- การสรุปผลเกินจริง — การอ้างว่าสิ่งที่พบในกรณีศึกษาเดียวเป็นจริงทั้งหมดโดยไม่จำกัดข้ออ้างเชิงทฤษฎีไว้ที่สภาวะที่กรณีศึกษานั้นเป็นตัวแทน
คำถามที่พบบ่อย
อะไรคือสิ่งที่ทำให้การศึกษาเชิงกรณีศึกษาเดียวแตกต่างจากการศึกษาเชิงกรณีศึกษาหลายกรณี
ในการศึกษาเชิงกรณีศึกษาเดียว จะมีการตรวจสอบกรณีที่ถูกจำกัดขอบเขตเพียงกรณีเดียวอย่างลึกซึ้ง ในการศึกษาเชิงกรณีศึกษาหลายกรณี จะมีการใช้ระเบียบวิธีวิจัยเดียวกันกับสองกรณีขึ้นไป และผลการศึกษาจะถูกเปรียบเทียบระหว่างกรณีเหล่านั้น กรณีศึกษาหลายกรณีให้พื้นฐานที่แข็งแกร่งกว่าสำหรับการสรุปผลเชิงทฤษฎี เนื่องจากผลการศึกษาที่สอดคล้องกันในกรณีศึกษาอิสระหลายกรณีมีความน่าเชื่อถือมากกว่าผลการศึกษาจากกรณีเดียว อย่างไรก็ตาม การศึกษาเชิงกรณีศึกษาเดียวจะมีความสมเหตุสมผลเมื่อกรณีศึกษานั้นมีความเฉพาะเจาะจง สุดขั้ว สำคัญ หรือเปิดเผยอย่างแท้จริง — สภาวะที่การทำซ้ำในหลายกรณีศึกษาไม่สามารถทำได้หรือไม่ใช่จุดประสงค์
การศึกษาเชิงกรณีศึกษาเดียวเหมือนกับการศึกษาเชิงคุณภาพหรือไม่
ไม่เชิงเสียทีเดียว กรณีศึกษาอาจใช้ข้อมูลเชิงคุณภาพ ข้อมูลเชิงปริมาณ หรือทั้งสองอย่าง สิ่งที่กำหนดวิธีการคือการมุ่งเน้นไปที่กรณีที่ถูกจำกัดขอบเขตในบริบทโลกแห่งความเป็นจริง ไม่ใช่ประเภทของข้อมูลที่รวบรวม การศึกษาเชิงกรณีศึกษาเดียวที่ติดตามผลการดำเนินงานรายไตรมาสขององค์กรในช่วงห้าปีโดยใช้บันทึกทางสถาบัน ยังคงเป็นการศึกษาเชิงกรณีศึกษา แม้ว่าข้อมูลจะเป็นตัวเลขก็ตาม อย่างไรก็ตาม กรณีศึกษาเชิงกรณีศึกษาเดียวที่ตีพิมพ์ส่วนใหญ่เป็นเชิงคุณภาพ เนื่องจากคำถาม 'อย่างไร' และ 'ทำไม' ที่กล่าวถึงนั้นต้องการการวิเคราะห์เชิงตีความมากกว่าการวิเคราะห์เชิงสถิติ
ฉันจะสร้างความเข้มงวดในการศึกษาเชิงกรณีศึกษาเดียวได้อย่างไร
กรอบการทำงานของ Yin จับคู่เกณฑ์คุณภาพสี่ประการกับการออกแบบ: ความตรงของโครงสร้าง (construct validity) (ใช้แหล่งข้อมูลหลายแหล่งและให้ผู้ให้ข้อมูลหลักตรวจสอบรายงานฉบับร่าง) ความตรงภายใน (internal validity) (ใช้การจับคู่รูปแบบหรือการสร้างคำอธิบายเพื่อปฏิเสธการตีความคู่แข่ง) ความตรงภายนอก (external validity) (กำหนดขอบเขตเชิงทฤษฎีที่ผลการศึกษาสรุปผลไปถึงและเหตุผล) และความน่าเชื่อถือ (reliability) (รักษาโปรโตคอลกรณีศึกษาและฐานข้อมูลกรณีศึกษา เพื่อให้นักวิจัยคนอื่นสามารถทำซ้ำการเก็บข้อมูลและได้ผลการศึกษาเดียวกัน)
ฉันสามารถสรุปผลจากการศึกษาเชิงกรณีศึกษาเดียวได้หรือไม่
ไม่ใช่ในเชิงสถิติ — แต่ในเชิงวิเคราะห์ ใช่ กรณีศึกษาที่สำคัญที่ได้รับการคัดเลือกมาอย่างดีเพียงกรณีเดียวสามารถยืนยันหรือปฏิเสธข้อเสนอเชิงทฤษฎีได้ เช่นเดียวกับการทดลองเดียว Yin เรียกสิ่งนี้ว่า 'การสรุปผลเชิงวิเคราะห์' (analytic generalization): ผู้วิจัยสรุปผลการศึกษาไปยังทฤษฎี ไม่ใช่ไปยังประชากร ข้ออ้างไม่ใช่ 'นี่คือวิธีที่โรงพยาบาลทั้งหมดทำงาน' แต่เป็น 'กรณีศึกษานี้ให้หลักฐานที่ท้าทาย / สนับสนุนทฤษฎี X ภายใต้สภาวะ Y และ Z'
เมื่อใดที่ฉันควรเลือกการศึกษาเชิงกรณีศึกษา แทนที่จะเป็นการศึกษาชาติพันธุ์วรรณนา (ethnography) หรือปรากฏการณ์วิทยา (phenomenology)
เลือกการศึกษาเชิงกรณีศึกษาเมื่อเป้าหมายหลักคือการทำความเข้าใจกรณีศึกษาในโลกแห่งความเป็นจริงที่ถูกจำกัดขอบเขต — เหตุการณ์ โครงการ การตัดสินใจ หรือองค์กร — และคุณต้องการอธิบายว่าเหตุการณ์นั้นเกิดขึ้นได้อย่างไรและทำไมโดยใช้แหล่งข้อมูลหลายแหล่ง เลือกการศึกษาชาติพันธุ์วรรณนาเมื่อเป้าหมายคือการอธิบายวัฒนธรรม ความหมาย และการปฏิบัติร่วมกันของกลุ่มในช่วงเวลาของการเข้าไปมีส่วนร่วมอย่างยาวนาน เลือกปรากฏการณ์วิทยาเมื่อเป้าหมายคือการเปิดเผยโครงสร้างประสบการณ์ชีวิตที่สำคัญของปรากฏการณ์ตามที่ผู้เข้าร่วมรายงาน การศึกษาเชิงกรณีศึกษาเป็นวิธีการที่ยืดหยุ่นที่สุดในสามวิธีนี้: มันกำหนดข้อจำกัดน้อยที่สุดเกี่ยวกับประเภทของข้อมูลและประเพณีการวิเคราะห์
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Yin, R. K. (2018). Case Study Research and Applications: Design and Methods (6th ed.). Sage.
ISBN: 978-1506336169คัดลอกแล้วStake, R. E. (1995). The Art of Case Study Research. Sage.
ISBN: 978-0803957671คัดลอกแล้ว