Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

ค่าแชปลีย์

ผู้เสนอ
Lloyd Shapley
ปี
1953
ประเภท
algorithm
กลุ่มวิธี
Game-theoretic

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

ค่าแชปลีย์เป็นแนวคิดการแก้ปัญหาสำหรับเกมสหการ (coalition games) ที่แบ่งปันผลตอบแทนรวมอย่างยุติธรรมระหว่างผู้เล่น โดยพิจารณาจากผลงานส่วนเพิ่ม (marginal contributions) ของแต่ละคนต่อสหการต่างๆ ค่าแชปลีย์ซึ่งเสนอโดย ลอยด์ แชปลีย์ ในปี 1953 เป็นการแบ่งปันผลตอบแทนที่เป็นเอกลักษณ์ซึ่งสอดคล้องกับสี่หลักการพื้นฐานที่เข้าใจง่าย ได้แก่ ประสิทธิภาพ (ผลตอบแทนรวมถูกแบ่งปัน), สมมาตร (ผู้เล่นที่เหมือนกันจะได้รับผลตอบแทนเท่ากัน), ผู้เล่นที่ไม่มีผล (ผู้เล่นที่ไม่มีส่วนร่วมจะได้รับศูนย์), และการบวกเพิ่มระหว่างเกม

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

ลองจินตนาการถึงกลุ่มคนงานที่ร่วมลงทุน ค่าแชปลีย์จะถามว่า: คนงานแต่ละคนควรได้รับเท่าไร? คำตอบขึ้นอยู่กับผลงานส่วนเพิ่มเฉลี่ยที่คนงานแต่ละคนทำเมื่อเข้าร่วมทีมที่มีขนาดต่างกัน สำหรับลำดับที่เป็นไปได้ทั้งหมดที่คนงานเข้าร่วม (ตั้งแต่ศูนย์จนถึงทั้งหมด) ให้คำนวณว่าแต่ละคนเพิ่มเท่าไร จากนั้นหาค่าเฉลี่ยของผลงานเหล่านี้ในทุกๆ ลำดับที่เป็นไปได้ สิ่งนี้จะทำให้แต่ละคนงานได้รับผลตอบแทนที่สะท้อนถึงบทบาทที่ขาดไม่ได้ของพวกเขา โดยไม่มีอคติต่อเวลาหรือขนาดกลุ่ม นี่คือการแบ่งปันที่ 'ยุติธรรม' ที่เป็นเอกลักษณ์ซึ่งสอดคล้องกับหลักการพื้นฐานที่เข้าใจง่าย

ประวัติศาสตร์

ลอยด์ แชปลีย์ ได้เสนอค่าแชปลีย์ในปี 1953 ในฐานะคำตอบที่เป็นเอกลักษณ์สำหรับปัญหาการแบ่งปันอย่างยุติธรรมในเกมสหการ แนวทางเชิงหลักการของเขาได้รับการพิสูจน์แล้วว่าเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญ โดยสร้างทฤษฎีเกมสหการให้เป็นสาขาวิชาที่มีระเบียบวิธี ค่าแชปลีย์ถูกนำไปประยุกต์ใช้ในหลากหลายสาขา ตั้งแต่การจัดสรรต้นทุนไปจนถึงการจัดสรรเครดิตและการกำกับดูแลสิ่งแวดล้อม ผลงานของแชปลีย์ในทฤษฎีเกมทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาเศรษฐศาสตร์ในปี 2012 ซึ่งเป็นการยอมรับความสำคัญพื้นฐานของค่านั้น

ควรใช้เมื่อใด

ใช้ค่าแชปลีย์เมื่อต้องการแบ่งปันผลตอบแทนร่วมจากการก่อตั้งสหการอย่างยุติธรรม เช่น การแบ่งปันกำไรในหุ้นส่วน การจัดสรรเครดิตในทีมวิจัย หรือการประเมินคุณค่าผลงานส่วนบุคคลต่อแบบจำลองแบบรวม (ensemble models) ใช้เมื่อผู้เล่นมีผลงานที่แตกต่างกันและไม่มีราคาตลาดที่บ่งชี้ถึงคุณค่าส่วนบุคคล เหมาะสมเมื่อต้องการการแบ่งปันที่ยุติธรรมซึ่งมีพื้นฐานทางหลักการและสอดคล้องกับหลักการพื้นฐานของความเท่าเทียม

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • มีค่าใช้จ่ายในการคำนวณสูง: ต้องแจกแจงสหการทั้งหมด 2^n สำหรับผู้เล่น n คน ทำให้ไม่สามารถทำได้สำหรับ n ที่มีค่ามาก
  • ต้องการข้อมูลที่สมบูรณ์: ต้องทราบค่าสหการล่วงหน้าสำหรับชุดย่อยทั้งหมด
  • อาจไม่สอดคล้องกับหลักการให้ผลตอบแทนส่วนบุคคล (individual rationality): ผู้เล่นบางคนอาจได้รับมากกว่าเมื่ออยู่นอกสหการใหญ่
  • ไม่เป็นเอกลักษณ์ในเกมสหการหลายแบบ: เมื่อมีสหการที่เป็นไปได้หลายแบบ การกำหนดว่าสหการใดก่อตั้งขึ้นจะมีความคลุมเครือ

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • มีเอกลักษณ์ตามหลักการ: เป็นการแบ่งปันเพียงวิธีเดียวที่สอดคล้องกับหลักการประสิทธิภาพ สมมาตร ผู้เล่นที่ไม่มีผล และการบวกเพิ่ม
  • ยุติธรรมและมีพื้นฐานทางทฤษฎี: สะท้อนผลงานส่วนเพิ่มเฉลี่ยของผู้เล่นแต่ละคนในสหการต่างๆ
  • ยืดหยุ่น: สามารถนำไปใช้กับเกมสหการใดๆ ที่ค่าสหการถูกกำหนดไว้อย่างชัดเจน
  • สามารถแยกย่อยได้: สามารถใช้กับฟังก์ชันการประเมินค่าใดๆ รวมถึงเวอร์ชันที่มีความน่าจะเป็นและมีน้ำหนัก

การประยุกต์ใช้

  • การบัญชีหุ้นส่วน: การแบ่งปันกำไรอย่างยุติธรรมระหว่างหุ้นส่วนทางธุรกิจที่มีส่วนร่วมแตกต่างกัน
  • การให้เครดิตทีมวิจัย: การจัดสรรการยอมรับและเครดิตระหว่างผู้เขียนร่วมตามขนาดของผลงาน
  • การจัดสรรต้นทุน: การกำหนดวิธีการแบ่งต้นทุนโครงสร้างพื้นฐานระหว่างผู้ใช้ที่มีรูปแบบการใช้งานแตกต่างกัน
  • การจัดการทรัพยากรในลุ่มน้ำ: การแบ่งปันน้ำจากแม่น้ำสายเดียวกันอย่างเท่าเทียมระหว่างผู้ใช้ปลายน้ำ
  • การเรียนรู้ของเครื่อง: การระบุการทำนายของแบบจำลองตามผลงานของฟีเจอร์โดยใช้ SHAP (SHapley Additive exPlanations)

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

ระบุชุดย่อย (สหการ) ของผู้เล่นที่เป็นไปได้ทั้งหมดที่สามารถก่อตั้งขึ้นได้

2

สำหรับแต่ละสหการ S ให้คำนวณ v(S) ซึ่งเป็นผลตอบแทนรวมที่สหการนั้นสามารถบรรลุได้โดยไม่มีผู้เล่นภายนอก

3

สำหรับผู้เล่น i แต่ละคนและสหการ S ที่ไม่มี i ให้คำนวณผลงานส่วนเพิ่ม: v(S ∪ {i}) - v(S)

4

หาค่าเฉลี่ยผลงานส่วนเพิ่มของผู้เล่น i ในทุกๆ ลำดับของผู้เล่น โดยถ่วงน้ำหนักด้วยจำนวนสหการของแต่ละขนาด

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • สมมติว่าค่าแชปลีย์นำไปสู่สหการที่เสถียร: ค่าดังกล่าวเป็นการกำหนดการแบ่งปันผลตอบแทนที่ยุติธรรม ไม่ใช่โครงสร้างสหการที่เสถียรเสมอไป
  • การคำนวณค่าแชปลีย์โดยการหาค่าเฉลี่ยอย่างง่ายในทุกๆ ลำดับ: ต้องถ่วงน้ำหนักด้วยความน่าจะเป็นของขนาดสหการ
  • การสับสนค่าแชปลีย์กับ Nash Bargaining หรือแนวคิดการแก้ปัญหาอื่นๆ: แต่ละแนวคิดมีการตีความและคุณสมบัติที่แตกต่างกัน
  • การลืมว่าค่าแชปลีย์สมมติว่ามีฟังก์ชันลักษณะเฉพาะที่สมบูรณ์ (complete characteristic function): หากค่าสหการไม่แน่นอน จำเป็นต้องมีการขยายแนวคิด

คำถามที่พบบ่อย

เหตุใดค่าแชปลีย์จึงมีเอกลักษณ์?

เนื่องจากเป็นเพียงการแบ่งปันผลตอบแทนวิธีเดียวที่สอดคล้องกับหลักการพื้นฐานที่เข้าใจง่ายสี่ประการ: (1) ประสิทธิภาพ (แบ่งปันผลตอบแทนทั้งหมด), (2) สมมาตร (ผู้เล่นที่เหมือนกันได้รับผลตอบแทนเท่ากัน), (3) ผู้เล่นที่ไม่มีผล (ผู้เล่นที่ไม่มีส่วนร่วมได้รับศูนย์), และ (4) การบวกเพิ่ม (ผลตอบแทนรวมกันระหว่างเกม) หลักการเหล่านี้กำหนดค่าได้อย่างมีเอกลักษณ์

ค่าแชปลีย์จัดการกับเกมที่สหการใหญ่ไม่ก่อตั้งขึ้นได้อย่างไร?

ค่าแชปลีย์สมมติว่าสหการใหญ่ก่อตั้งขึ้นและแบ่งปันผลตอบแทน v(N) หากสหการอื่นนอกเหนือจากสหการใหญ่มีแนวโน้มที่จะก่อตั้งขึ้น ค่าแชปลีย์ไม่ได้กล่าวถึงความเสถียรของโครงสร้างสหการโดยตรง จำเป็นต้องใช้แนวคิดทฤษฎีเกมอื่นๆ (เช่น แกนกลาง, การเจรจาต่อรอง)

ค่าแชปลีย์สามารถติดลบได้หรือไม่?

ได้ หากผลงานส่วนเพิ่มเฉลี่ยของผู้เล่นในสหการต่างๆ ติดลบ (พวกเขาทำให้ผลตอบแทนรวมลดลง) ค่าแชปลีย์ของพวกเขาจะเป็นลบ สิ่งนี้สามารถเกิดขึ้นได้ในเกมที่มีผลกระทบภายนอก (externalities) หรือการทำงานร่วมกันเชิงลบ (negative synergies)

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Shapley, L. S. (1953). A value for n-person games. In H. W. Kuhn & A. W. Tucker (Eds.), Contributions to the Theory of Games II (pp. 307-317). Princeton University Press.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว
  2. Roth, A. E. (1988). The Shapley value as a von Neumann-Morgenstern utility. Econometrica, 56(4), 745-794.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว