Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

การวางแนวแบบควอเทอร์เนียน

ผู้เสนอ
William Hamilton (quaternions), aerospace engineers
ปี
1843
ประเภท
Mathematical framework
กลุ่มวิธี
Representation

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

การวางแนวแบบควอเทอร์เนียนเป็นการแสดงเชิงคณิตศาสตร์สำหรับการอธิบายการหมุนสามมิติโดยใช้เวกเตอร์สี่มิติ (ควอเทอร์เนียน) ซึ่งเหนือกว่ามุมออยเลอร์เนื่องจากการไม่มีจุดเอกฐาน (gimbal lock) ควอเทอร์เนียนจึงเป็นการแสดงมาตรฐานในการประมาณการวางแนวสมัยใหม่ การควบคุมยานอวกาศ และกราฟิกคอมพิวเตอร์ 3 มิติ พลศาสตร์ควอเทอร์เนียนแสดงให้เห็นอย่างสง่างามว่าการวางแนวมีการเปลี่ยนแปลงภายใต้การวัดความเร็วเชิงมุมจากไจโรสโคปอย่างไร

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

ควอเทอร์เนียนคือเวกเตอร์สี่องค์ประกอบ q = [q0, q1, q2, q3] หรือ q = [q_สเกลาร์, q_เวกเตอร์] ที่แสดงถึงการหมุนรอบแกนใดๆ ซึ่งแตกต่างจากมุมออยเลอร์ (การเอียง การหมุนควง การหมุนตามแกน) ซึ่งอาจกลายเป็นจุดเอกฐานหรือกำกวมที่มุมบางมุม ควอเทอร์เนียนจะราบรื่นทุกที่ ควอเทอร์เนียนรวมแกนหมุนและมุมได้อย่างเป็นธรรมชาติ การคูณควอเทอร์เนียนสอดคล้องกับการประกอบการหมุน

ประวัติศาสตร์

วิลเลียม ฮามิลตัน ประดิษฐ์ควอเทอร์เนียนในปี 1843 ในฐานะการขยายจำนวนเชิงซ้อน เลออนฮาร์ด ออยเลอร์ ใช้การแสดงผลคล้ายควอเทอร์เนียนก่อนหน้านี้ ควอเทอร์เนียนถูกค้นพบใหม่และนำไปใช้กับพลศาสตร์ของวัตถุแข็งในศตวรรษที่ 20 ในด้านการบินและอวกาศ ควอเทอร์เนียนกลายเป็นมาตรฐานหลังโครงการอะพอลโล เมื่อการกำหนดการวางแนวของยานอวกาศต้องการการแสดงผลทั่วโลกที่ปราศจากจุดเอกฐาน IMU สมัยใหม่ เอนจิ้นเกม และหุ่นยนต์ทั้งหมดใช้ควอเทอร์เนียน

ควรใช้เมื่อใด

ใช้การแสดงผลแบบควอเทอร์เนียนเมื่อใดก็ตามที่คุณต้องการการแสดงผลการวางแนวที่ต่อเนื่องและปราศจากจุดเอกฐาน จำเป็นสำหรับระบบควบคุมการบิน การประมวลผล IMU และการกำหนดการวางแนวของยานอวกาศ นำไปใช้ในระบบนำทางและการควบคุมสมัยใหม่ทั้งหมด ใช้สำหรับการแพร่กระจายการวางแนวแบบเรียลไทม์และการรวมเซ็นเซอร์ หลีกเลี่ยงมุมออยเลอร์ในลูปควบคุมเนื่องจากความเสี่ยงของ gimbal lock

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • การครอบคลุมสองเท่า; ควอเทอร์เนียนสองตัว (q และ -q) แสดงถึงการหมุนเดียวกัน; ต้องติดตามความต่อเนื่องของเครื่องหมาย
  • ไม่ค่อยเข้าใจง่าย; ควอเทอร์เนียนเป็นนามธรรม; วิศวกรต้องแปลงเป็นมุมออยเลอร์เพื่อการแสดงภาพและความเข้าใจ
  • จุดเอกฐานของพลศาสตร์ในการบูรณาการ; การแพร่กระจายผ่าน dq/dt = 0.5 q ⊗ ω ต้องการการบูรณาการเชิงตัวเลขอย่างระมัดระวังเพื่อรักษานอร์มหนึ่งหน่วย (||q|| = 1)
  • ความกำกวมในการตีความแกน-มุม; แกนของการหมุนไม่ซ้ำกันหากมุมใกล้เคียง 0 หรือ 2π

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • ไม่มีจุดเอกฐาน; ควอเทอร์เนียนหลีกเลี่ยง gimbal lock; การวางแนวสามารถเป็นทิศทางใดก็ได้โดยไม่มีการแตกหักทางคณิตศาสตร์
  • การคำนวณที่มีประสิทธิภาพ; การคูณควอเทอร์เนียนเร็วกว่าการดำเนินการเมทริกซ์; เหมาะสำหรับการควบคุมแบบเรียลไทม์
  • การแสดงผลแบบนอร์มัลไลซ์; ข้อจำกัดของควอเทอร์เนียนหนึ่งหน่วยเป็นธรรมชาติ; ไม่จำเป็นต้องมีการนอร์มัลไลซ์แบบยุคลิดเหมือนกับเมทริกซ์การหมุน
  • การประมาณค่าที่ราบรื่น; การประมาณค่าเชิงเส้นแบบทรงกลม (SLERP) ของควอเทอร์เนียนให้การประมาณค่าการวางแนวที่ราบรื่นระหว่างเฟรมหลัก

การประยุกต์ใช้

  • การกำหนดการวางแนวของยานอวกาศ: การแสดงทิศทางของดาวเทียมและยานอวกาศโดยไม่มี gimbal lock
  • ระบบนักบินอัตโนมัติและการควบคุมการบินของเครื่องบิน: กฎการควบคุมตามควอเทอร์เนียนสำหรับการควบคุมการวางแนวของเครื่องบินและการติดตามเส้นทาง
  • การประมวลผลหน่วยวัดความเฉื่อย (IMU): การบูรณาการการวัดไจโรสโคปเข้ากับการประมาณการวางแนวแบบควอเทอร์เนียน
  • กราฟิกคอมพิวเตอร์ 3 มิติและเอนจิ้นเกม: การแสดงผลการหมุนและการประมาณค่าที่ราบรื่นสำหรับการเคลื่อนไหว
  • หุ่นยนต์และยานพาหนะอัตโนมัติ: การติดตามทิศทางสำหรับการนำทางและการวางแผนการเคลื่อนที่

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

ระบุการวางแนวเป็นควอเทอร์เนียน q = [q0, q1, q2, q3] โดยที่ q0 เป็นส่วนสเกลาร์ และ [q1, q2, q3] เป็นส่วนเวกเตอร์ ตรวจสอบให้แน่ใจว่ามีนอร์มเป็นหนึ่ง (q0^2 + q1^2 + q2^2 + q3^2 = 1)

2

ปรับควอเทอร์เนียนให้เป็นนอร์มหากจำเป็น แปลงระหว่างการแสดงผล (มุมออยเลอร์ เมทริกซ์การหมุน) ตามที่จำเป็นสำหรับการแสดงผล

3

แพร่กระจายควอเทอร์เนียนไปข้างหน้าตามเวลาโดยใช้สมการพลศาสตร์: dq/dt = 0.5 * q ⊗ ω โดยที่ ω คือความเร็วเชิงมุม; บูรณาการเชิงตัวเลข

สูตร
\dot{\vec{q}} = \frac{1}{2}\vec{q} \otimes \vec{\omega}
4

อัปเดตควอเทอร์เนียนโดยใช้การวัดความเร็วเชิงมุมใหม่จากไจโรสโคป; ใช้ฟิลเตอร์ (คาลมาน, ส่วนเติมเต็ม) หากรวมเซ็นเซอร์อื่น

5

แปลงควอเทอร์เนียนเป็นมุมออยเลอร์ (การเอียง การหมุนควง การหมุนตามแกน) สำหรับการแสดงผลของนักบิน; ใช้ควอเทอร์เนียนโดยตรงสำหรับกฎการควบคุมและพลศาสตร์; ประเมินความเชื่อมั่นในการวางแนว

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การลืมปรับควอเทอร์เนียนให้เป็นนอร์ม; การดริฟต์เชิงตัวเลขทำให้เกิดการสะสมข้อผิดพลาด; การปรับนอร์มเป็นระยะเป็นสิ่งจำเป็น
  • ลำดับการคูณควอเทอร์เนียนไม่ถูกต้อง; q1 ⊗ q2 ≠ q2 ⊗ q1 (ไม่สลับที่); ลำดับมีความสำคัญต่อการประกอบ
  • การสับสนระหว่างคอนจูเกตของควอเทอร์เนียนกับอินเวอร์ส; สำหรับควอเทอร์เนียนหนึ่งหน่วย อินเวอร์ส = คอนจูเกต แต่สิ่งนี้ไม่เป็นจริงสำหรับควอเทอร์เนียนที่ไม่ใช่หนึ่งหน่วย
  • การไม่จัดการกับการครอบคลุมสองเท่า (q เทียบกับ -q) ในการกรอง; หากฟิลเตอร์ไม่ติดตามเครื่องหมาย จะเกิดความไม่ต่อเนื่อง; ตรวจสอบให้แน่ใจว่าเส้นทางควอเทอร์เนียนต่อเนื่อง

คำถามที่พบบ่อย

อะไรคือความแตกต่างระหว่างควอเทอร์เนียนกับเมทริกซ์การหมุน?

ควอเทอร์เนียน q = [q0, q1, q2, q3] เป็นการแสดงผล 4 องค์ประกอบ; เมทริกซ์การหมุน R เป็นเมทริกซ์ตั้งฉาก 3x3 ทั้งสองแสดงถึงการหมุนเดียวกัน การคูณควอเทอร์เนียนเร็วกว่า (16 การดำเนินการเทียบกับ 27 สำหรับการคูณเมทริกซ์); ควอเทอร์เนียนมีขนาดกะทัดรัดกว่า (4 เทียบกับ 9 องค์ประกอบ) การแปลงระหว่างกันนั้นตรงไปตรงมา

ทำไม q และ -q จึงแสดงถึงการหมุนเดียวกัน?

ควอเทอร์เนียนหนึ่งหน่วย q = [cos(θ/2), sin(θ/2) * n] แสดงถึงการหมุนด้วยมุม θ รอบแกน n ควอเทอร์เนียน -q = [-cos(θ/2), -sin(θ/2) * n] แสดงถึงการหมุนเดียวกัน (ทั้งสองสร้างเมทริกซ์การหมุนเดียวกัน) การครอบคลุมสองเท่านี้จะถูกจัดการในการกรองโดยการรักษาความต่อเนื่อง (หลีกเลี่ยงการพลิกเครื่องหมาย)

ฉันจะบูรณาการพลศาสตร์ควอเทอร์เนียนได้อย่างไร?

ใช้ dq/dt = 0.5 * q ⊗ ω_body โดยที่ ω_body คือความเร็วเชิงมุมในเฟรมของวัตถุ บูรณาการเชิงตัวเลขโดยใช้ Euler, RK4 หรือตัวบูรณาการอื่นๆ กุญแจสำคัญ: ปรับควอเทอร์เนียนให้เป็นนอร์มใหม่หลังแต่ละขั้นตอนเพื่อรักษานอร์มหนึ่งหน่วย (||q|| = 1) อีกทางเลือกหนึ่ง ใช้การบูรณาการแบบ exponential map เพื่อความแม่นยำที่สูงขึ้น

ฉันจะแปลงควอเทอร์เนียนเป็นมุมออยเลอร์ได้อย่างไร?

มุมออยเลอร์ (การเอียง φ, การหมุนควง θ, การหมุนตามแกน ψ) จากควอเทอร์เนียน q = [q0, q1, q2, q3] เกี่ยวข้องกับฟังก์ชันอาร์กแทนเจนต์ สูตรขึ้นอยู่กับข้อตกลงมุม (ZYX, XYZ ฯลฯ) ระวังจุดเอกฐานของ gimbal lock (θ = ±90°) ในการแปลง; ใกล้จุดเอกฐาน ให้ใช้ควอเทอร์เนียนโดยตรงสำหรับการควบคุม

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Shuster, M. D. (1993). A survey of attitude representations. Journal of the Astronautical Sciences, 41(4), 439–517.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  2. Titterton, D. H., & Weston, J. L. (2004). Strapdown Inertial Navigation Technology (2nd ed.). Institution of Engineering and Technology.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว
  3. Savage, P. G. (2000). Strapdown inertial navigation integration algorithm design. Part 1: Attitude algorithms. Journal of Guidance, Control, and Dynamics, 21(1), 19–28.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว