[UNTRANSLATED]
- ผู้เสนอ
- Alan Williams (Health Economics Research Centre, Oxford University)
- ปี
- 1985
- ประเภท
- Method
- กลุ่มวิธี
- health utility measurement
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
QALY เป็นหน่วยวัดผลประโยชน์ทางสุขภาพ โดยคำนวณจากน้ำหนักอรรถประโยชน์ (utility weight) (0 = เสียชีวิต, 1 = สุขภาพสมบูรณ์) คูณด้วยระยะเวลาที่มีชีวิตอยู่ QALY ถูกพัฒนาขึ้นโดย Alan Williams ในปี 1985 ทำให้สามารถเปรียบเทียบผลลัพธ์ของการรักษาพยาบาลที่แตกต่างกันได้โดยใช้ตัวชี้วัดร่วมกัน หน่วย QALY ถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลายทั่วโลกโดยหน่วยงานประเมินเทคโนโลยีด้านสุขภาพ เช่น NICE (สหราชอาณาจักร), HAS (ฝรั่งเศส), CADTH (แคนาดา), WHO เพื่อประกอบการตัดสินใจว่าจะให้การรักษาใดได้รับการสนับสนุนด้านงบประมาณสาธารณะ
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
นโยบายสาธารณสุขจำเป็นต้องมีหน่วยวัดกลางเพื่อเปรียบเทียบการรักษาต่างๆ เช่น ยารักษามะเร็ง การผ่าตัดหัวใจ การบำบัดสุขภาพจิต หรือโปรแกรมป้องกันโรค QALY สามารถวัดผลได้สองมิติ คือ อายุขัยที่ยืนยาวขึ้น และคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้น การรักษาที่ช่วยยืดอายุ 2 ปีในภาวะสุขภาพสมบูรณ์จะให้ผล 2 QALYs ในขณะที่การรักษาที่ช่วยปรับปรุงคุณภาพชีวิตจากภาวะเจ็บป่วยจาก 0.4 เป็น 0.7 ในช่วงเวลา 1 ปี จะให้ผล 0.3 QALYs สิ่งนี้ช่วยให้นักเศรษฐศาสตร์สาธารณสุขสามารถจัดลำดับความสำคัญของการลงทุนตามความคุ้มค่า หรือต้นทุนต่อ QALY ที่ได้รับ น้ำหนักอรรถประโยชน์ไม่ได้ถูกกำหนดขึ้นเอง แต่ได้มาจากการสำรวจประชากรโดยใช้เครื่องมือที่ผ่านการตรวจสอบความถูกต้องแล้ว (เช่น EQ-5D ซึ่งเป็นที่นิยมที่สุด ประกอบด้วย 5 มิติ แต่ละมิติมีระดับความรุนแรง 3-5 ระดับ)
ประวัติศาสตร์
Alan Williams ได้เสนอ QALY ในปี 1985 ในฐานะกรอบแนวคิดเชิงบรรทัดฐานสำหรับการจัดสรรทรัพยากรด้านสุขภาพ (Williams, A. (1985). Economics of coronary artery bypass grafting. BMJ, 291, 326–329) EQ-5D ได้รับการพัฒนาโดย EuroQol Group (1985–1990) เพื่อสร้างมาตรฐานการวัดอรรถประโยชน์ทั่วยุโรป (Brooks, R. (1996). EuroQol: the current state of play) NICE นำ QALY มาใช้เป็นตัวชี้วัดหลักในปี 1999 (UK National Institute for Clinical Excellence guidance) SF-6D ซึ่งพัฒนามาจาก SF-36 ได้รับการพัฒนาในช่วงปลายทศวรรษ 1990 เพื่อเป็นทางเลือก (Brazier et al., 2002) HUI (แคนาดา, Feeny et al. 1992) และ 15D (ฟินแลนด์) ได้รับการพัฒนาตามมา ในปี 2009 มีการวิพากษ์วิจารณ์ QALY อย่างกว้างขวางเกี่ยวกับการเลือกปฏิบัติต่อผู้พิการ ซึ่งนำไปสู่การถกเถียง (Amartya Sen, นักวิชาการด้านสิทธิผู้พิการ) ภายในปี 2020 HTA รายใหญ่ส่วนใหญ่ใช้ QALY เป็นตัวชี้วัดหลัก โดยมีแนวคิดด้านความเท่าเทียมและ QALY ที่ถ่วงน้ำหนักด้วยความเท่าเทียม (e-QALY) เกิดขึ้นในบางเขตอำนาจศาล
ควรใช้เมื่อใด
เมื่อการรักษาพยาบาล (ยา อุปกรณ์ หัตถการ โปรแกรมสาธารณสุข) ส่งผลต่อทั้งระยะเวลาและคุณภาพชีวิต การวิเคราะห์ QALY เป็นข้อบังคับสำหรับการยื่นขอประเมินเทคโนโลยีด้านสุขภาพ (HTA) ในประเทศพัฒนาแล้วส่วนใหญ่ ใช้เมื่อเปรียบเทียบการรักษาระหว่างกลุ่มโรคที่แตกต่างกัน (เช่น เบาหวานกับมะเร็ง) หรือเมื่อการปรับปรุงคุณภาพชีวิตมีความสำคัญเท่ากับการลดอัตราการเสียชีวิต ไม่เหมาะสมสำหรับ: การรักษาที่ให้ผลประโยชน์ที่ไม่ใช่ด้านสุขภาพ (เช่น การศึกษา การจ้างงาน); เหตุการณ์เฉียบพลันครั้งเดียว (ผลลัพธ์จากการผ่าตัดครั้งเดียว); หรือในสถานการณ์ที่ข้อกังวลด้านความเท่าเทียมมีความสำคัญเหนือกว่าประสิทธิภาพ (QALY มีลักษณะอรรถประโยชน์นิยม ไม่ใช่เสมอภาค)
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- การประเมินอรรถประโยชน์ใช้เวลานานและอาจมีอคติจากการตอบสนอง VAS และ TTO ให้ค่าอรรถประโยชน์ที่แตกต่างกันสำหรับภาวะสุขภาพเดียวกัน
- QALY ตั้งสมมติฐานเกี่ยวกับแบบจำลองการคูณเวลา × อรรถประโยชน์; ตั้งสมมติฐานว่าอรรถประโยชน์คงที่ตลอดเวลา; ไม่คำนึงถึงผลกระทบของระยะเวลา (1 ปีที่อรรถประโยชน์ 0.5 ไม่เท่ากับ 0.5 ปีที่อรรถประโยชน์ 1.0)
- ไม่สามารถวัดผลด้านความเท่าเทียมได้: QALY ที่ได้จากคนสุขภาพดีเท่ากับ QALY ที่ได้จากคนพิการรุนแรง ซึ่งขัดต่อสัญชาตญาณด้านความเป็นธรรมในบางบริบท
- อรรถประโยชน์ทางสุขภาพแตกต่างกันไปตามวัฒนธรรม อายุ โรคร่วม การนำตารางอ้างอิง EQ-5D ของสหราชอาณาจักรไปใช้ในประเทศที่มีรายได้น้อยอาจแสดงถึงความพึงพอใจของคนท้องถิ่นได้ไม่ถูกต้อง
- นักวิชาการด้านความพิการโต้แย้งว่า QALY เลือกปฏิบัติต่อผู้ที่ใช้ชีวิตอยู่กับภาวะเรื้อรัง (กำหนดอรรถประโยชน์พื้นฐานที่ต่ำกว่า ทำให้ผลประโยชน์ที่คำนวณได้จากการรักษาสำหรับกลุ่มผู้พิการลดลง)
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- บูรณาการอัตราการเสียชีวิตและอัตราการป่วยเข้าเป็นตัวชี้วัดเดียว ทำให้สามารถเปรียบเทียบข้ามกลุ่มโรคและจัดสรรทรัพยากรในระดับระบบได้
- น้ำหนักอรรถประโยชน์ได้มาจากการสำรวจเชิงประจักษ์จากความพึงพอใจของประชากร (ไม่ใช่ความคิดเห็นของแพทย์) โดยยึดการประเมินค่าจากคุณค่าของผู้ป่วย/สาธารณชน
- วิธีการที่โปร่งใส ตรวจสอบได้: NICE และ HTA อื่นๆ เผยแพร่แบบจำลอง QALY อย่างละเอียด ทำให้สามารถทำซ้ำและวิพากษ์วิจารณ์ได้
- ได้รับการยอมรับในระดับสากลจากหน่วยงานกำกับดูแลและผู้จ่ายเงิน ลดความซับซ้อนในการเจรจาเพื่อเข้าสู่ตลาด
การประยุกต์ใช้
- การยื่นเอกสารด้านเภสัชกรรมต่อ NICE, HAS, CADTH: แบบจำลองต้นทุน-ประสิทธิผลคาดการณ์ QALYs ที่ได้รับเมื่อเทียบกับการรักษาปัจจุบัน เพื่อประกอบการตัดสินใจด้านราคาและรายการยาในบัญชี
- การประเมินผลโครงการสาธารณสุข: การประมาณค่า QALYs จากโครงการเลิกบุหรี่ การฉีดวัคซีน หรือการลดน้ำหนัก เพื่อสนับสนุนการลงทุนในระดับประชากร
- การออกแบบการทดลองทางคลินิก: จุดยุติร่วม (coprimary endpoint) ในการทดลองแบบสุ่มและมีกลุ่มควบคุม (RCT) บางรายการ คือทั้งประสิทธิผลทางคลินิก (เช่น ระยะเวลาจนโรคดำเนินต่อไป) และการรอดชีวิตที่ปรับตามคุณภาพ (QALYs ผ่านแบบสอบถาม EQ-5D ในการเยี่ยมติดตามผล)
- การจัดสรรทรัพยากรในโรงพยาบาล: การจัดลำดับความสำคัญของโปรแกรมการผ่าตัดต่างๆ (ปลูกถ่ายอวัยวะ, มะเร็งวิทยา, ศัลยกรรมกระดูก) ตามต้นทุนต่อ QALY เพื่อเป็นแนวทางในการจัดทำงบประมาณลงทุน
- เวชศาสตร์แม่นยำ (Personalized medicine): การประเมินโปรไฟล์อรรถประโยชน์ตามกลุ่มยีน เพื่อสนับสนุนต้นทุนการรักษาแบบแม่นยำสำหรับผู้มียีนกลายพันธุ์เฉพาะ
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
ขั้นตอนที่ 1: สุ่มตัวอย่างประชากรทั่วไป ผู้ป่วย หรือบุคลากรทางการแพทย์ที่ครอบคลุม ขั้นตอนที่ 2: ใช้เครื่องมือประเมินอรรถประโยชน์ EQ-5D (5 คำถาม ใช้เวลา 10 นาที): สอบถามเกี่ยวกับความคล่องตัว การดูแลตนเอง กิจวัตรประจำวัน ความเจ็บปวด/ความไม่สบาย ความวิตกกังวล/ภาวะซึมเศร้า โดยใช้มาตรวัด 3 ระดับ (1 = ไม่มีปัญหา, 3 = ปัญหารุนแรง) หรือ 5 ระดับ จากนั้นใช้ตารางอ้างอิงของสหราชอาณาจักร (UK tariff) แปลงผลการตอบกลับเป็นค่าอรรถประโยชน์ 0–1 SF-6D (6 คำถาม พัฒนาจาก SF-36): ประเมินสมรรถภาพทางกาย ข้อจำกัดในการทำงาน การเข้าสังคม ความเจ็บปวด สุขภาพจิต พลังงานชีวิต โดยใช้อัลกอริทึมในการคำนวณค่าอรรถประโยชน์ HUI (Health Utilities Index, แคนาดา): 8 มิติ แต่ละมิติมี 5-6 ระดับ Time Trade-Off (TTO): สอบถามผู้ป่วยว่า 'คุณยินดีจะแลกเวลา X ปีในภาวะสุขภาพปัจจุบัน กับเวลา Y ปีในภาวะสุขภาพสมบูรณ์หรือไม่?' โดยอรรถประโยชน์ = Y/X Visual Analogue Scale (VAS): มาตรวัดแบบแถบเส้นตรง 0–100 ซึ่งมีความแม่นยำน้อยกว่าแต่รวดเร็ว ขั้นตอนที่ 3: ตรวจสอบความถูกต้องของการตอบสนองเพื่อความสอดคล้องภายในและความสามารถในการทำซ้ำ
สูตร
Elicit health utility weights from patient sample using standardized instruments (EQ-5D, SF-6D, HUI, TTO, VAS, or time trade-off).
สูตร: QALY = U × t โดยที่ U = น้ำหนักอรรถประโยชน์ (0 ≤ U ≤ 1) และ t = ระยะเวลาเป็นปี ตัวอย่าง: ผู้ป่วยความดันโลหิตสูงมีอรรถประโยชน์ 0.85 (85% ของสุขภาพสมบูรณ์) เป็นเวลา 5 ปี จะได้ QALYs = 0.85 × 5 = 4.25 สำหรับการรักษา ให้คำนวณ QALY ส่วนเพิ่ม (incremental QALY): ΔQ = Q_intervention − Q_baseline หากการรักษา A มีต้นทุน £60,000 และให้ผล 3 QALYs ในช่วง 10 ปี อัตราต้นทุน-ประสิทธิผลส่วนเพิ่ม (Incremental Cost-Effectiveness Ratio - ICER) = £60,000 / 3 = £20,000 ต่อ QALY สำหรับกรณีที่มีหลายแขนงการรักษา ให้ถ่วงน้ำหนักตามระยะเวลาในแต่ละภาวะสุขภาพ การคิดลด (Discounting): QALY ในอนาคตจะถูกคิดลด (โดยทั่วไป 3–5% ต่อปี) เนื่องจากสังคมให้คุณค่ากับสุขภาพในปัจจุบันมากกว่าสุขภาพในอนาคต
สูตร
QALY = Utility Score (0 to 1) × Time in Health State (years). Utility: dead = 0, perfect health = 1. Intermediate states reflect morbidity burden.
เกณฑ์ของ NICE (สหราชอาณาจักร): การรักษาที่มีต้นทุน ≤ £20,000/QALY ถือว่าคุ้มค่า; £20,000–£30,000 ถือว่าก้ำกึ่ง; > £30,000 มักจะไม่ได้รับการอนุมัติ เว้นแต่จะมีเหตุผลพิเศษ เกณฑ์ของ WHO (ประเทศกำลังพัฒนา): 1–3 เท่าของ GDP ต่อหัวต่อ DALY ที่หลีกเลี่ยงได้ ถือว่าคุ้มค่า เทียบเท่ากับ 1–3 เท่าของ GDP ต่อ QALY ในกรอบการประเมิน QALY การวิเคราะห์ควอแดรนต์: (1) SE (ตะวันออกเฉียงใต้): ประหยัดต้นทุนและมีประสิทธิผลมากกว่า = ควรนำมาใช้แน่นอน; (2) NE (ตะวันออกเฉียงเหนือ): ต้นทุนสูงกว่า มีประสิทธิผลมากกว่า = พิจารณาอัตราส่วนต้นทุน-ประสิทธิผลเทียบกับเกณฑ์; (3) SW (ตะวันตกเฉียงใต้): ประหยัดต้นทุน มีประสิทธิผลน้อยกว่า = ไม่ค่อยนำมาใช้ (ผลลัพธ์ทางสุขภาพแย่ลง); (4) NW (ตะวันตกเฉียงเหนือ): ต้นทุนสูงและมีประสิทธิผลน้อยกว่า = ปฏิเสธ การรักษาที่ไม่ถูกครอบงำ (non-dominated) (อยู่ภายในขอบเขตที่ยอมรับได้ ณ เกณฑ์ความเต็มใจที่จะจ่าย WTP) จะได้รับการแนะนำ การวิเคราะห์ความไว (Sensitivity analysis) ใช้ทดสอบความแข็งแกร่งของผลลัพธ์ต่อสมมติฐานเกี่ยวกับอรรถประโยชน์ อัตราคิดลด และกรอบเวลา
สูตร
Sum QALYs across life course or trial period. Compare intervention QALYs to standard care. Incremental QALY gain = (New QALYs) − (Baseline QALYs). Apply willingness-to-pay threshold (e.g., £20,000–£30,000/QALY for NICE) to determine cost-effectiveness.
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การตั้งสมมติฐานว่าอรรถประโยชน์ถูกวัดค่า ไม่ใช่การประเมิน: ใช้ความคิดเห็นของแพทย์หรือมาตรวัดเฉพาะโรค (เช่น คะแนนดิบของ EORTC QLQ-C30) แทนเครื่องมือที่ให้น้ำหนักตามความพึงพอใจ ควรใช้ EQ-5D, SF-6D หรือ HUI กับตารางอ้างอิงที่เผยแพร่แล้วเสมอ
- การลืมคิดลด: การไม่คิดลด QALY ในอนาคตที่อัตรา 3–5% จะทำให้ประเมินผลประโยชน์ที่เกิดขึ้นในระยะยาวสูงเกินไป ระบบสุขภาพส่วนใหญ่กำหนดให้ต้องมีการคิดลด
- การตีความ QALY ผิดพลาดกับคุณภาพชีวิต (QoL): QALY เป็นค่าที่ให้น้ำหนักตามความพึงพอใจ (สิ่งที่คนยอมแลก); QoL เป็นคำอธิบาย (ภาระอาการ การทำงาน) ผู้ป่วยอาจรายงาน QoL สูง (มีชีวิตทางสังคมที่หลากหลาย) แต่มีอรรถประโยชน์ QALY ต่ำ (ความเจ็บปวดรุนแรง)
- การตีความเกณฑ์ผิดพลาด: การเชื่อว่า £20,000/QALY เป็นกฎที่ตายตัว แทนที่จะเป็นแนวทางปฏิบัติ การตัดสินใจของ NICE พิจารณาหลายปัจจัย (ความไม่แน่นอน ความเท่าเทียม แรงจูงใจด้านนวัตกรรม ความหายาก)
- การใช้ตัวเปรียบเทียบที่ไม่เหมาะสม: การคำนวณ QALY ที่เพิ่มขึ้นเทียบกับยาหลอก แทนที่จะเป็นการปฏิบัติที่ดีที่สุดในปัจจุบัน ซึ่งทำให้ผลประโยชน์ที่ปรากฏเกินจริง
คำถามที่พบบ่อย
จะกำหนดน้ำหนักอรรถประโยชน์ได้อย่างไรหากภาวะสุขภาพนั้นไม่ได้ถูกวัดค่าโดยตรง?
การจับคู่ (Mapping) หรือการประมาณค่า (extrapolation) หากการทดลองใช้มาตรวัดเฉพาะโรค (เช่น EORTC QLQ-C30) แต่ไม่ได้ใช้ EQ-5D นักวิจัยจะใช้อัลกอริทึมการจับคู่ที่เผยแพร่แล้วเพื่อแปลงคะแนนเฉพาะโรคเป็นค่าอรรถประโยชน์ EQ-5D หรืออาจทำการศึกษาอรรถประโยชน์ขนาดเล็กในผู้ป่วยที่คล้ายคลึงกัน การจับคู่จะลดความแม่นยำ การวัดโดยตรงเป็นที่ต้องการมากกว่า
อะไรคือความแตกต่างระหว่าง QALY และ DALY?
QALYs วัดผลประโยชน์ทางสุขภาพที่ได้รับ (0 = เสียชีวิต, 1 = สุขภาพสมบูรณ์); DALYs วัดภาระของโรค (0 = สุขภาพสมบูรณ์, 1 = เสียชีวิต) QALY = อรรถประโยชน์ × เวลา (การนำเสนอเชิงบวก); DALY = YLL (ปีของชีวิตที่สูญเสียไปจากการเสียชีวิต) + YLD (ปีที่ใช้ชีวิตอยู่กับความพิการ) NICE ใช้ QALYs; WHO GBD ใช้ DALYs ความสัมพันธ์แบบผกผัน: QALY ที่ได้รับ ≈ DALY ที่หลีกเลี่ยงได้
เหตุใดจึงมีการคิดลด (discounting) สำหรับ QALY ในอนาคต?
ความพึงพอใจตามช่วงเวลา (Time preference): สังคมให้คุณค่ากับสุขภาพที่ได้รับทันทีมากกว่าสุขภาพที่จะได้รับในอนาคต (เงิน 1 บาทวันนี้ > เงิน 1 บาทในอีก 10 ปี) อัตรามาตรฐานในสหราชอาณาจักร/แคนาดา คือ 3–5% ต่อปี QALY 1 หน่วยในปีที่ 10 จะมีมูลค่าปัจจุบันสุทธิประมาณ 0.7 QALYs ที่อัตราคิดลด 3% สิ่งนี้ช่วยป้องกันการลงทุนมากเกินไปในการรักษาที่ให้ผลประโยชน์น้อยแต่เกิดขึ้นในอนาคตอันไกลโพ้น
อรรถประโยชน์ของ EQ-5D มีความถูกต้องสำหรับประชากรทุกกลุ่มหรือไม่?
ไม่ อรรถประโยชน์ของ EQ-5D แตกต่างกันไปในแต่ละประเทศ (ตารางอ้างอิงของสหราชอาณาจักร ฝรั่งเศส เยอรมนี สหรัฐอเมริกา แตกต่างกัน) EQ-5D มีความไวน้อยในภาวะเจ็บป่วยเล็กน้อยและในกลุ่มประชากรเด็ก ค่าทางวัฒนธรรม ความชุกของความพิการ และประสบการณ์การดูแลสุขภาพ ส่งผลต่อการประเมินอรรถประโยชน์ เมื่อนำ EQ-5D ไปใช้กับประชากรกลุ่มใหม่ การศึกษาประเมินค่าในท้องถิ่นเป็นสิ่งที่ดีที่สุด หากไม่สามารถทำได้ จำเป็นต้องมีการวิเคราะห์ความไวอย่างชัดเจนโดยเปรียบเทียบตารางอ้างอิง
การรักษาพยาบาลสามารถมีค่า QALY ติดลบได้หรือไม่ (คุณภาพชีวิตแย่กว่าความตาย)?
ตามหลักการแล้ว เป็นไปได้ หากการรักษาช่วยยืดอายุแต่สร้างภาวะสุขภาพที่ถูกมองว่าแย่กว่าความตาย (อรรถประโยชน์ < 0) ในทางปฏิบัติ เครื่องมือส่วนใหญ่จำกัดค่าอรรถประโยชน์ขั้นต่ำไว้ที่ 0 (เทียบเท่าความตาย) หรือติดลบเล็กน้อย (ภาวะที่พบได้ยากและรุนแรง) การรักษาที่ให้ผล QALY ติดลบสุทธิจะไม่ได้รับการแนะนำ
จะจัดการกับความไม่แน่นอนของ QALY ในการวิเคราะห์ต้นทุน-ประสิทธิผลได้อย่างไร?
การวิเคราะห์ความไว (Sensitivity analysis): แบบกำหนด (deterministic) (เปลี่ยนแปลงอรรถประโยชน์ ± 10%, อัตราคิดลด ± 1%, กรอบเวลา ± ปี ทีละรายการ) และแบบสุ่ม (probabilistic) (การจำลองแบบ Monte Carlo โดยสุ่มตัวอย่าง 10,000 ครั้งจากการกระจายของพารามิเตอร์ทั้งหมด) เส้นโค้งความน่าจะเป็น (Acceptability curve) แสดงความน่าจะเป็นที่การรักษาจะคุ้มค่าในช่วงของเกณฑ์ความเต็มใจที่จะจ่าย (willingness-to-pay thresholds) การวิเคราะห์สถานการณ์ (Scenario analysis) ใช้ทดสอบสมมติฐานเชิงโครงสร้าง (เช่น เครื่องมือวัดอรรถประโยชน์ที่แตกต่างกัน)
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Kind, P. (1989). The EuroQol instrument: an index of health-related quality of life. In B. Teeling Smith (Ed.), Measuring health: a practical approach. Chichester: Wiley.
เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์คัดลอกแล้วWeinstein, M. C., & Stason, W. B. (1976). Hypertension: A Policy Perspective. Cambridge, MA: Harvard University Press.
เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์คัดลอกแล้วBrooks, R. (1996). EuroQol: the current state of play. Health Policy, 37(1), 53-72.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้ว