Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

การออกแบบการทดลองแบบวัดก่อน-หลังการทดลอง

ผู้เสนอ
Donald T. Campbell and Julian C. Stanley
ปี
1963 (formalized in Campbell & Stanley)
ประเภท
Experimental / quasi-experimental research design
กลุ่มวิธี
Experimental design

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

การออกแบบการทดลองแบบวัดก่อน-หลังการทดลองจะวัดผู้เข้าร่วมในตัวแปรผลลัพธ์ก่อนและหลังการรักษา โดยทั่วไปจะมีการสุ่มแบ่งกลุ่มเพื่อรับการรักษาและกลุ่มควบคุม ความแตกต่างระหว่างคะแนนก่อนและหลังจะแยกผลของการรักษาออกจากความแปรปรวนพื้นฐาน ทำให้การออกแบบนี้เป็นหนึ่งในกรอบงานที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุดในการวิจัยเชิงทดลองและกึ่งทดลองในสาขาการศึกษา จิตวิทยา การแพทย์ และสังคมศาสตร์

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

ลองนึกภาพว่าคุณต้องการทราบว่าการแทรกแซงการอ่านเป็นเวลาหกสัปดาห์ช่วยเพิ่มคะแนนความสามารถในการอ่านได้หรือไม่ การวัดคะแนนหลังจบโปรแกรมเพียงอย่างเดียวไม่น่าเชื่อถือ — คะแนนอาจเพิ่มขึ้นอยู่แล้วเนื่องจากการเจริญเติบโตตามธรรมชาติหรือผลกระทบตามฤดูกาล การออกแบบวัดก่อน-หลังการทดลองจะเพิ่มการวัดก่อนเริ่มโปรแกรม: ตอนนี้คุณเปรียบเทียบว่าแต่ละกลุ่มเปลี่ยนแปลงไปมากน้อยเพียงใด ไม่ใช่ว่าพวกเขาไปถึงจุดไหน ด้วยกลุ่มควบคุม การเปลี่ยนแปลงใดๆ ที่เกิดขึ้นกับทั้งสองกลุ่ม (เช่น การเติบโตตามธรรมชาติ) จะหักล้างกันไป เหลือเพียงการประมาณการผลงานที่เป็นเอกลักษณ์ของโปรแกรม การเพิ่มการสุ่มแบ่งกลุ่มจะยกระดับนี้ให้เป็นการทดลองที่แท้จริงพร้อมหลักฐานเชิงสาเหตุที่แข็งแกร่ง

ประวัติศาสตร์

การออกแบบวัดก่อน-หลังการทดลองได้รับการพิจารณาอย่างเป็นระบบผ่านบทความวิชาการของ Donald Campbell และ Julian Stanley ในปี 1963 เรื่อง Experimental and Quasi-Experimental Designs for Research ซึ่งได้นำเสนอสัญกรณ์ (O1 X O2) และจัดทำรายการภัยคุกคามต่อความถูกต้องภายใน Campbell และ Stanley ได้แยกความแตกต่างระหว่างการออกแบบการทดลองแบบวัดก่อน-หลังการทดลองพร้อมกลุ่มควบคุมที่แท้จริง (พร้อมการสุ่ม) จากการออกแบบกึ่งทดลองแบบวัดก่อน-หลังการทดลองกลุ่มเดียว โดยระบุถึงความเปราะบางของแบบหลังต่อภัยคุกคามจากประวัติศาสตร์ การเจริญเติบโต และการทดสอบ Shadish, Cook และ Campbell ได้ปรับปรุงและขยายกรอบงานในปี 2002 โดยตอกย้ำตำแหน่งของการออกแบบนี้ในฐานะรากฐานสำคัญของระเบียบวิธีวิจัยประยุกต์

ควรใช้เมื่อใด

ใช้การออกแบบวัดก่อน-หลังการทดลองเมื่อคุณต้องการประเมินการเปลี่ยนแปลงเมื่อเวลาผ่านไปอันเนื่องมาจากการแทรกแซง และความแตกต่างพื้นฐานระหว่างบุคคลมีแนวโน้มที่จะสร้างสัญญาณรบกวน การออกแบบนี้เหมาะสมเมื่อการสุ่มสามารถทำได้ (การทดลองที่แท้จริง) หรือเมื่อคะแนนก่อนการทดลองมีความจำเป็นสำหรับการควบคุมความแตกต่างของกลุ่มที่มีอยู่ก่อนแล้วในการตั้งค่ากึ่งทดลอง อย่าใช้เมื่อการวัดหลังการทดลองเพียงครั้งเดียวเพียงพอ (เช่น ความแปรปรวนของผลลัพธ์ระหว่างบุคคลมีน้อย) เมื่อการวัดก่อนการทดลองเองมีแนวโน้มที่จะทำให้ผู้เข้าร่วมไวต่อการแทรกแซง (ภัยคุกคามจากการทดสอบ — พิจารณาการออกแบบสี่กลุ่มโซโลมอนแทน) หรือเมื่อสามารถเก็บข้อมูลได้เพียงจุดเวลาเดียวเท่านั้น

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • การวัดก่อนการทดลองอาจทำให้ผู้เข้าร่วมไวต่อเนื้อหาการรักษาหรือสมมติฐานของนักวิจัย ทำให้คะแนนหลังการทดลองสูงขึ้นหรือต่ำลง (ภัยคุกคามจากการทดสอบ)
  • การเสียชีวิต/การหลุดออกไปของผู้เข้าร่วมระหว่างการวัดก่อนและหลังการทดลองอาจทำให้ผลลัพธ์เอนเอียงหากการหลุดออกไปเกี่ยวข้องกับเงื่อนไขการรักษาหรือคะแนนพื้นฐาน
  • หากไม่มีการสุ่ม อคติในการเลือกยังคงอยู่: ความแตกต่างที่มีอยู่ก่อนแล้วระหว่างกลุ่มอาจไม่ถูกวัดได้ทั้งหมดด้วยคะแนนก่อนการทดลองเพียงอย่างเดียว
  • การถดถอยสู่ค่าเฉลี่ย: กลุ่มที่ถูกเลือกตามคะแนนก่อนการทดลองที่สูงมากมีแนวโน้มที่จะได้คะแนนใกล้เคียงกับค่าเฉลี่ยในการวัดหลังการทดลองโดยไม่คำนึงถึงการรักษา

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • ควบคุมความแตกต่างระหว่างบุคคลที่มีอยู่ก่อนแล้ว เพิ่มอำนาจทางสถิติเมื่อเทียบกับการออกแบบวัดหลังการทดลองเท่านั้น
  • อนุญาตให้วัดการเปลี่ยนแปลงได้โดยตรง ซึ่งมักเป็นปริมาณที่มีความหมายในทางเนื้อหา (เช่น การเรียนรู้ที่เพิ่มขึ้น การลดลงของอาการ)
  • เป็นที่เข้าใจกันอย่างกว้างขวางในหลากหลายสาขาวิชา และเข้ากันได้กับกรอบการวิเคราะห์หลายรูปแบบ (ANCOVA, ANOVA, การสร้างแบบจำลองหลายระดับ)
  • เมื่อรวมกับการสุ่ม จะให้หลักฐานเชิงสาเหตุที่แข็งแกร่งสำหรับผลของการรักษา
  • คะแนนก่อนและหลังช่วยให้สามารถตรวจจับการเปลี่ยนแปลงที่แตกต่างกันในกลุ่มย่อย (การวิเคราะห์การปรับเปลี่ยน)

การประยุกต์ใช้

  • การประเมินการแทรกแซงทางการศึกษา — การวัดผลการเรียนรู้ที่เพิ่มขึ้นก่อนและหลังหลักสูตร โปรแกรมสอนพิเศษ หรือเทคโนโลยีการสอน
  • การวิจัยทางคลินิกและสุขภาพ — การประเมินการลดลงของอาการ การปรับปรุงการทำงาน หรือการเปลี่ยนแปลงพฤติกรรมหลังจากการรักษาทางการแพทย์หรือจิตวิทยา
  • การศึกษาการฝึกอบรมในองค์กร — การวัดการเปลี่ยนแปลงความรู้ ทักษะ หรือทัศนคติในพนักงานก่อนและหลังโปรแกรมการฝึกอบรม
  • การประเมินนโยบายสาธารณะ — การประมาณผลกระทบของการเปลี่ยนแปลงนโยบายหรือโปรแกรมทางสังคมต่อผลลัพธ์ เช่น การจ้างงาน สุขภาพ หรือผลสัมฤทธิ์ทางการศึกษา
  • วิทยาศาสตร์การกีฬาและการออกกำลังกาย — การติดตามสมรรถภาพทางกาย ประสิทธิภาพ หรือตัวชี้วัดทางจิตวิทยาตลอดการแทรกแซงการฝึกอบรมที่มีโครงสร้าง

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

ผู้เข้าร่วมทั้งหมดจะทำการวัดตัวแปรผลลัพธ์ (การวัดก่อนการทดลอง, O1) ก่อนที่จะมีการให้การรักษาใดๆ การวัดพื้นฐานนี้มีวัตถุประสงค์สามประการ: เพื่อยืนยันความเท่าเทียมกันของกลุ่มในตอนเริ่มต้น (โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อรวมกับการสุ่ม) เพื่อให้สามารถคำนวณคะแนนการเปลี่ยนแปลงได้ และเพื่อเพิ่มอำนาจทางสถิติโดยการควบคุมความแตกต่างระหว่างบุคคล

2

ผู้เข้าร่วมจะถูกสุ่มแบ่งออกเป็นกลุ่มที่ได้รับการรักษาหรือกลุ่มควบคุม (หรือกลุ่มเปรียบเทียบ) การสุ่มแบ่งกลุ่มคือสิ่งที่ทำให้การทดลองวัดก่อน-หลังการทดลองที่แท้จริงแตกต่างจากการออกแบบกึ่งทดลอง หากไม่มีการสุ่ม ความแตกต่างที่มีอยู่ก่อนแล้วระหว่างกลุ่มจะคุกคามการอนุมานเชิงสาเหตุ และการออกแบบจะเป็นกึ่งทดลอง

3

กลุ่มที่ได้รับการรักษาจะได้รับการแทรกแซง ในขณะที่กลุ่มควบคุมจะได้รับการรักษาแบบไม่แทรกแซง การให้ยาหลอก หรือการรักษาตามปกติ ระยะเวลาและความเที่ยงตรงของการให้การรักษาจะต้องได้มาตรฐานและบันทึกไว้เพื่อให้แน่ใจถึงความถูกต้องภายใน

4

หลังช่วงเวลาการแทรกแซง ผู้เข้าร่วมทั้งหมดจะทำการวัดผลลัพธ์เดียวกันอีกครั้ง (การวัดหลังการทดลอง, O2) ช่วงเวลาระหว่างการวัดก่อนและหลังควรนานพอที่การรักษาจะส่งผล แต่ไม่นานเกินไปจนเหตุการณ์ในอดีตหรือการหลุดออกไปของผู้เข้าร่วมจะทำให้ผลลัพธ์คลาดเคลื่อนอย่างรุนแรง

5

การวิเคราะห์หลักจะคำนวณการเปลี่ยนแปลงจากคะแนนก่อนการทดลองเป็นคะแนนหลังการทดลองสำหรับแต่ละกลุ่ม และทดสอบว่าการเปลี่ยนแปลงของกลุ่มที่ได้รับการรักษามากกว่าการเปลี่ยนแปลงของกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญหรือไม่ วิธีการวิเคราะห์ทั่วไป ได้แก่ การวิเคราะห์ความแปรปรวนร่วม (ANCOVA) โดยใช้คะแนนก่อนการทดลองเป็นตัวแปรร่วม การทดสอบทีสำหรับกลุ่มตัวอย่างที่จับคู่ภายในแต่ละกลุ่ม หรือการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบวัดซ้ำสำหรับแบบจำลองผสม (mixed-model repeated-measures ANOVA)

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การวิเคราะห์คะแนนหลังการทดลองโดยไม่ปรับสำหรับคะแนนก่อนการทดลอง — วิธีนี้จะทิ้งข้อมูลที่คะแนนก่อนการทดลองให้มาและลดอำนาจทางสถิติ ควรใช้ ANCOVA โดยมีคะแนนก่อนการทดลองเป็นตัวแปรร่วม แทนที่จะเป็นการเปรียบเทียบคะแนนหลังการทดลองแบบง่ายๆ
  • การใช้เครื่องมือวัดก่อนการทดลองที่ไม่เหมือนกับเครื่องมือวัดหลังการทดลอง ทำให้คะแนนการเปลี่ยนแปลงไม่สามารถตีความได้ ทั้งสองช่วงเวลาต้องใช้มาตรวัดผลลัพธ์ที่เหมือนกันหรือขนานกันอย่างเคร่งครัด
  • การละเลยภัยคุกคามจากการทดสอบในบริบทที่ละเอียดอ่อน (เช่น แบบสำรวจทัศนคติ แบบทดสอบความรู้ที่มีรายการที่ชัดเจน) — หากการวัดก่อนการทดลองมีแนวโน้มที่จะเปลี่ยนแปลงผู้เข้าร่วม ควรพิจารณาการออกแบบสี่กลุ่มโซโลมอน
  • การถือว่าการออกแบบวัดก่อน-หลังการทดลองเป็นเชิงสาเหตุโดยอัตโนมัติโดยไม่มีการสุ่ม — ในรูปแบบกึ่งทดลอง ตัวแปรร่วมที่ไม่ได้วัดอาจยังคงอธิบายความแตกต่างของการเปลี่ยนแปลงที่สังเกตได้
  • การใช้คะแนนการเปลี่ยนแปลงดิบ (O2 - O1) เป็นตัวแปรตามในการถดถอย — วิธีนี้มีปัญหาทางจิตวิทยาที่ทราบกันดี ควรใช้ ANCOVA หรือคะแนนการเปลี่ยนแปลงที่เหลือ (residualized change scores) จะดีกว่า

คำถามที่พบบ่อย

ฉันควรใช้ ANCOVA หรือ t-test แบบจับคู่เพื่อวิเคราะห์ข้อมูลวัดก่อน-หลังการทดลองหรือไม่?

ANCOVA โดยใช้คะแนนก่อนการทดลองเป็นตัวแปรร่วม โดยทั่วไปจะดีกว่าสำหรับการเปรียบเทียบระหว่างกลุ่ม เนื่องจากจะขจัดความแปรปรวนของคะแนนก่อนการทดลองออกจากเทอมความคลาดเคลื่อน เพิ่มอำนาจทางสถิติ และปรับสำหรับความไม่สมดุลของพื้นฐานที่อาจหลงเหลืออยู่ การทดสอบทีสำหรับกลุ่มตัวอย่างที่จับคู่ภายในกลุ่มเดียวเหมาะสำหรับการตรวจสอบก่อน-หลังในกลุ่มเดียว แต่ไม่สามารถแยกผลของการรักษาออกจากการเจริญเติบโตหรือประวัติศาสตร์ได้ หลีกเลี่ยงการใช้คะแนนการเปลี่ยนแปลงดิบ (หลังลบก่อน) เป็นตัวแปรตามใน ANCOVA — ป้อนคะแนนก่อนและหลังเป็นตัวแปรแยกกัน

ภัยคุกคามจากการทดสอบคืออะไร และเมื่อใดจึงมีความสำคัญ?

ภัยคุกคามจากการทดสอบเกิดขึ้นเมื่อการทำแบบทดสอบก่อนการทดลองเองทำให้ผู้เข้าร่วมเปลี่ยนแปลงไป — ตัวอย่างเช่น โดยการแจ้งให้พวกเขาทราบถึงผลลัพธ์ที่มีคุณค่า การฝึกทำข้อสอบ หรือการลดความวิตกกังวลในการทดสอบหลังการทดลอง มีความสำคัญมากที่สุดเมื่อเครื่องมือวัดผลลัพธ์เป็นแบบทดสอบความรู้ที่มีเนื้อหาที่ชัดเจน หรือเมื่อผู้เข้าร่วมมีแนวโน้มที่จะพิจารณาหรือหารือเกี่ยวกับคำตอบก่อนการทดลองก่อนการทดสอบหลังการทดลอง หากนี่เป็นข้อกังวลที่ร้ายแรง ให้เพิ่มสองกลุ่มที่ไม่ได้รับการทดสอบก่อนโดยใช้การออกแบบสี่กลุ่มโซโลมอน

การออกแบบวัดก่อน-หลังการทดลองเป็นการทดลองกึ่งทดลองหรือการทดลอง?

สามารถเป็นได้ทั้งสองอย่าง เมื่อมีการสุ่มแบ่งกลุ่มเพื่อรับการรักษาและกลุ่มควบคุม จะเป็นการทดลองที่แท้จริง (การออกแบบการทดลองแบบวัดก่อน-หลังการทดลองพร้อมกลุ่มควบคุมแบบคลาสสิกของ Campbell & Stanley) หากไม่มีการสุ่ม — ตัวอย่างเช่น เมื่อเปรียบเทียบห้องเรียนที่สมบูรณ์หรือกลุ่มที่มีอยู่ — จะเป็นการออกแบบกึ่งทดลองและเผชิญกับภัยคุกคามที่รุนแรงกว่าต่อความถูกต้องภายใน รวมถึงอคติในการเลือก

ช่วงเวลาระหว่างการวัดก่อนและหลังการทดลองควรนานเท่าใด?

ช่วงเวลาควรนานพอที่การแทรกแซงจะให้ผลลัพธ์ที่คาดหวัง แต่ไม่นานเกินไปจนผลกระทบจากประวัติศาสตร์ การหลุดออกไปของผู้เข้าร่วม หรือการเปลี่ยนแปลงตามพัฒนาการที่ไม่เกี่ยวข้องกับการรักษา ทำให้คะแนนการเปลี่ยนแปลงตีความได้ยาก ไม่มีกฎสากล ช่วงเวลาที่เหมาะสมจะถูกกำหนดโดยทฤษฎีการเปลี่ยนแปลงที่เป็นพื้นฐานของการแทรกแซงและหลักฐานก่อนหน้านี้เกี่ยวกับช่วงเวลาของผลกระทบ

ฉันสามารถเพิ่มจุดเวลาเพิ่มเติมในการออกแบบวัดก่อน-หลังการทดลองได้หรือไม่?

ได้ — การเพิ่มการวัดผลติดตามหนึ่งครั้งหรือมากกว่านั้นจะสร้างการออกแบบแบบวัดซ้ำหรือแบบติดตามยาว ซึ่งสามารถเปิดเผยได้ว่าผลของการรักษาคงอยู่ จางหายไป หรือเพิ่มขึ้นเมื่อเวลาผ่านไป การขยายนี้บางครั้งเรียกว่าการออกแบบวัดก่อน-หลังการทดลอง-ติดตามผล วิธีการวิเคราะห์ ได้แก่ ANOVA แบบผสม หรือการสร้างแบบจำลองเส้นโค้งการเติบโต (growth curve modeling)

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Campbell, D. T., & Stanley, J. C. (1963). Experimental and Quasi-Experimental Designs for Research. Rand McNally.

    เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์
    คัดลอกแล้ว
  2. Shadish, W. R., Cook, T. D., & Campbell, D. T. (2002). Experimental and Quasi-Experimental Designs for Generalized Causal Inference. Houghton Mifflin.

    ISBN: 978-0395615560
    คัดลอกแล้ว