สมการสภาวะ Peng-Robinson
- ผู้เสนอ
- Ding-Yu Peng and David Bernard Robinson
- ปี
- 1976
- ประเภท
- Equation of state; thermodynamic property correlation
- กลุ่มวิธี
- Thermodynamic Modeling
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
สมการสภาวะ Peng-Robinson เป็นแบบจำลองกำลังสามที่ใช้อธิบายคุณสมบัติทางอุณหพลศาสตร์ของของไหลบริสุทธิ์และสารผสม ถูกนำเสนอโดย Ding-Yu Peng และ David Bernard Robinson ในปี 1976 โดยมีการปรับปรุงจากแบบจำลองก่อนหน้า (van der Waals, Redlich-Kwong) ด้วยการทำนายค่าปัจจัยการอัดตัวและสมดุลเฟสได้ดีขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริเวณจุดวิกฤต เป็นที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลายในวิศวกรรมปิโตรเลียม การออกแบบกระบวนการทางเคมี และการคำนวณก๊าซธรรมชาติ
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
ก๊าซจริงเบี่ยงเบนไปจากพฤติกรรมของก๊าซในอุดมคติเนื่องจากขนาดของโมเลกุล (การกีดกันปริมาตร) และแรงระหว่างโมเลกุล (แรงดึงดูด) แบบจำลอง Peng-Robinson พิจารณาทั้งสองผลกระทบ: เทอม b แสดงถึงปริมาตรที่ถูกกีดกัน (โมเลกุลผลักกันในระยะใกล้) และเทอม a(T) แสดงถึงแรงดึงดูด (โมเลกุลดึงดูดกัน) แบบจำลองนี้เป็นสมการกำลังสามในปริมาตรโมล ซึ่งช่วยให้สามารถหาผลเฉลยเชิงวิเคราะห์สำหรับการคำนวณสมดุลได้ ด้วยการปรับเทอมแรงดึงดูดที่ขึ้นกับอุณหภูมิโดยใช้ปัจจัยไร้ศูนย์ (acentric factor) แบบจำลองจึงสามารถจับพฤติกรรมของสารต่างๆ ได้อย่างแม่นยำ
ประวัติศาสตร์
สมการ van der Waals (1873) เป็นสมการสภาวะกำลังสามแรก Redlich-Kwong (1949) ปรับปรุงความแม่นยำ Soave (1972) นำเสนอการขึ้นกับอุณหภูมิของแรงดึงดูด Peng และ Robinson (1976) ปรับปรุงแบบจำลองและความสัมพันธ์ของอุณหภูมิ ทำให้ได้ความแม่นยำที่เหนือกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งใกล้จุดวิกฤต ปัจจุบัน PR-EOS และรูปแบบต่างๆ (PR-HV, PR-EOS พร้อมกฎการผสมแบบกำลังสอง) ยังคงเป็นมาตรฐานอุตสาหกรรม
ควรใช้เมื่อใด
ใช้ Peng-Robinson EOS สำหรับการคำนวณทางวิศวกรรมที่เกี่ยวข้องกับก๊าซจริงและของเหลว โดยเฉพาะอย่างยิ่งระบบไฮโดรคาร์บอนและก๊าซธรรมชาติ มีประสิทธิภาพดีกว่าสำหรับการใช้งานที่ความดันสูงและการทำนายสมดุลเฟส ใช้เมื่อต้องการความแม่นยำสูงกว่ากฎก๊าซในอุดมคติ แต่ยังต้องการความง่ายในการคำนวณ (เมื่อเทียบกับความสัมพันธ์ของ NIST หรือพลศาสตร์โมเลกุล) หลีกเลี่ยงการใช้กับสารที่มีการจับกลุ่มอย่างมาก (น้ำที่มีพันธะไฮโดรเจน) หรือโมเลกุลมีขั้ว แบบจำลองเฉพาะทางอาจเหมาะสมกว่า
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- คาดการณ์ความหนาแน่นของของเหลวต่ำเกินไป (โดยทั่วไปข้อผิดพลาด 1-3%)
- ประสิทธิภาพต่ำสำหรับสารมีขั้ว (น้ำ แอลกอฮอล์) และสารประกอบที่มีการจับกลุ่มอย่างมาก
- ผสมพฤติกรรมก๊าซในอุดมคติและก๊าซจริง; พฤติกรรมที่ขอบเขตไม่ราบรื่นเสมอไป
- จำกัดเฉพาะสภาวะใกล้สมดุล; สภาวะที่ห่างจากสมดุลต้องใช้แบบจำลองที่ซับซ้อนกว่า
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- ปัจจัยการอัดตัวและสมดุลเฟสที่แม่นยำใกล้จุดวิกฤต
- มีประสิทธิภาพในการคำนวณ; สมการกำลังสามแก้ซ้ำได้ง่าย
- ทำงานได้ดีกับไฮโดรคาร์บอน ก๊าซธรรมชาติ และสารผสมที่ไม่มีขั้ว
- ถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลายในซอฟต์แวร์จำลองกระบวนการอุตสาหกรรมและซอฟต์แวร์ปิโตรเลียม
การประยุกต์ใช้
- การออกแบบคอลัมน์กลั่นและตัวแยกในโรงกลั่นปิโตรเลียม
- การจำลองระบบท่อส่งก๊าซธรรมชาติและระบบอัดก๊าซ
- การคำนวณจุดน้ำค้างและจุดฟองสำหรับสารผสมไฮโดรคาร์บอน
- การทำนายคุณสมบัติทางอุณหพลศาสตร์ในซอฟต์แวร์จำลองกระบวนการ (Aspen Plus, HYSYS)
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
ระบุอุณหภูมิวิกฤต T_c, ความดันวิกฤต P_c, และปัจจัยไร้ศูนย์ ω สำหรับสาร
คำนวณค่าคงที่ของสมการสภาวะ a_c และ b จากคุณสมบัติวิกฤต
สูตร
T_c, P_c, \omega, T, P
คำนวณพารามิเตอร์แรงดึงดูดที่ขึ้นกับอุณหภูมิ a(T) โดยใช้ความสัมพันธ์ของปัจจัยไร้ศูนย์
สูตร
P = \frac{RT}{V_m - b} - \frac{a(T)}{V_m^2 + 2bV_m - b^2}แก้สมการกำลังสามหาปริมาตรโมลที่อุณหภูมิและแรงดันที่กำหนด; ทำซ้ำหากจำเป็นสำหรับสมดุลเฟส
สูตร
a(T) = a_c \alpha(T_r, \omega), \quad b = 0.07780 R T_c / P_c
ดึงคุณสมบัติทางอุณหพลศาสตร์ (ปัจจัยการอัดตัว, ฟิวแกซิตี้, การลดลงของเอนทัลปี) จากสมการสภาวะ
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การใช้ Peng-Robinson สำหรับน้ำหรือโมเลกุลมีขั้วสูงอื่นๆ; ใช้เวอร์ชันที่ปรับปรุงแล้ว (PR-HV, ฯลฯ) หรือแบบจำลองเฉพาะทาง
- การลืมแปลงหน่วยให้สอดคล้องกัน (หน่วย SI เทียบกับหน่วยวิศวกรรมต่างๆ ทำให้เกิดข้อผิดพลาด)
- การนำแบบจำลองไปใช้เกินขอบเขตที่ปรับเทียบไว้ (เช่น อุณหภูมิไครโอเจนิก หรือความดันสูงมาก)
คำถามที่พบบ่อย
Peng-Robinson แตกต่างจากสมการ van der Waals อย่างไร?
ทั้งสองเป็นสมการกำลังสาม แต่ PR มีการขึ้นกับอุณหภูมิที่ดีกว่าสำหรับพารามิเตอร์แรงดึงดูด (โดยใช้ปัจจัยไร้ศูนย์) และทำนายปัจจัยการอัดตัวได้แม่นยำกว่าใกล้จุดวิกฤต โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับสารผสมมีขั้วและไม่มีขั้ว
ฉันสามารถใช้ Peng-Robinson กับน้ำได้หรือไม่?
PR มาตรฐานมีประสิทธิภาพต่ำสำหรับน้ำ มีเวอร์ชันที่ปรับปรุงแล้ว (PR-HV โดยใช้กฎการผสม Huron-Vidal หรือ PR พร้อมการแก้ไขพันธะไฮโดรเจน) แต่สมการสภาวะเฉพาะสำหรับน้ำ (IAPWS, NIST) จะเป็นที่นิยมมากกว่า
ฉันจะจัดการกับสารผสมด้วย Peng-Robinson ได้อย่างไร?
ใช้กฎการผสมสำหรับค่าคงที่ a และ b กฎการผสมแบบกำลังสองมาตรฐานสามารถใช้ได้ สำหรับสารผสมที่มีการจับกลุ่ม วิธีการที่ซับซ้อนกว่า (NRTL, สัมประสิทธิ์กิจกรรมของ Wilson) จะถูกรวมเข้ากับ PR
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Peng, D. Y., & Robinson, D. B. (1976). A new two-constant equation of state. Industrial & Engineering Chemistry Fundamentals, 15(1), 59-64.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้วReid, R. C., Prausnitz, J. M., & Sherwood, T. K. (1987). The Properties of Gases and Liquids (4th ed.). McGraw-Hill.
ISBN: 978-0-07-051798-8คัดลอกแล้วSoave, G. (1972). Equilibrium constants from a modified Redlich-Kwong equation of state. Chemical Engineering Science, 27(6), 1197-1203.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้ว