Skip to content
กลับไปยังผลการค้นหา

สมการสภาวะ Peng-Robinson

ผู้เสนอ
Ding-Yu Peng and David Bernard Robinson
ปี
1976
ประเภท
Equation of state; thermodynamic property correlation
กลุ่มวิธี
Thermodynamic Modeling

ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ

ขนาดตัวอักษร

ใช้ทำอะไร?

สมการสภาวะ Peng-Robinson เป็นแบบจำลองกำลังสามที่ใช้อธิบายคุณสมบัติทางอุณหพลศาสตร์ของของไหลบริสุทธิ์และสารผสม ถูกนำเสนอโดย Ding-Yu Peng และ David Bernard Robinson ในปี 1976 โดยมีการปรับปรุงจากแบบจำลองก่อนหน้า (van der Waals, Redlich-Kwong) ด้วยการทำนายค่าปัจจัยการอัดตัวและสมดุลเฟสได้ดีขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งบริเวณจุดวิกฤต เป็นที่นิยมใช้กันอย่างแพร่หลายในวิศวกรรมปิโตรเลียม การออกแบบกระบวนการทางเคมี และการคำนวณก๊าซธรรมชาติ

แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ

ก๊าซจริงเบี่ยงเบนไปจากพฤติกรรมของก๊าซในอุดมคติเนื่องจากขนาดของโมเลกุล (การกีดกันปริมาตร) และแรงระหว่างโมเลกุล (แรงดึงดูด) แบบจำลอง Peng-Robinson พิจารณาทั้งสองผลกระทบ: เทอม b แสดงถึงปริมาตรที่ถูกกีดกัน (โมเลกุลผลักกันในระยะใกล้) และเทอม a(T) แสดงถึงแรงดึงดูด (โมเลกุลดึงดูดกัน) แบบจำลองนี้เป็นสมการกำลังสามในปริมาตรโมล ซึ่งช่วยให้สามารถหาผลเฉลยเชิงวิเคราะห์สำหรับการคำนวณสมดุลได้ ด้วยการปรับเทอมแรงดึงดูดที่ขึ้นกับอุณหภูมิโดยใช้ปัจจัยไร้ศูนย์ (acentric factor) แบบจำลองจึงสามารถจับพฤติกรรมของสารต่างๆ ได้อย่างแม่นยำ

ประวัติศาสตร์

สมการ van der Waals (1873) เป็นสมการสภาวะกำลังสามแรก Redlich-Kwong (1949) ปรับปรุงความแม่นยำ Soave (1972) นำเสนอการขึ้นกับอุณหภูมิของแรงดึงดูด Peng และ Robinson (1976) ปรับปรุงแบบจำลองและความสัมพันธ์ของอุณหภูมิ ทำให้ได้ความแม่นยำที่เหนือกว่า โดยเฉพาะอย่างยิ่งใกล้จุดวิกฤต ปัจจุบัน PR-EOS และรูปแบบต่างๆ (PR-HV, PR-EOS พร้อมกฎการผสมแบบกำลังสอง) ยังคงเป็นมาตรฐานอุตสาหกรรม

ควรใช้เมื่อใด

ใช้ Peng-Robinson EOS สำหรับการคำนวณทางวิศวกรรมที่เกี่ยวข้องกับก๊าซจริงและของเหลว โดยเฉพาะอย่างยิ่งระบบไฮโดรคาร์บอนและก๊าซธรรมชาติ มีประสิทธิภาพดีกว่าสำหรับการใช้งานที่ความดันสูงและการทำนายสมดุลเฟส ใช้เมื่อต้องการความแม่นยำสูงกว่ากฎก๊าซในอุดมคติ แต่ยังต้องการความง่ายในการคำนวณ (เมื่อเทียบกับความสัมพันธ์ของ NIST หรือพลศาสตร์โมเลกุล) หลีกเลี่ยงการใช้กับสารที่มีการจับกลุ่มอย่างมาก (น้ำที่มีพันธะไฮโดรเจน) หรือโมเลกุลมีขั้ว แบบจำลองเฉพาะทางอาจเหมาะสมกว่า

ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา

  • คาดการณ์ความหนาแน่นของของเหลวต่ำเกินไป (โดยทั่วไปข้อผิดพลาด 1-3%)
  • ประสิทธิภาพต่ำสำหรับสารมีขั้ว (น้ำ แอลกอฮอล์) และสารประกอบที่มีการจับกลุ่มอย่างมาก
  • ผสมพฤติกรรมก๊าซในอุดมคติและก๊าซจริง; พฤติกรรมที่ขอบเขตไม่ราบรื่นเสมอไป
  • จำกัดเฉพาะสภาวะใกล้สมดุล; สภาวะที่ห่างจากสมดุลต้องใช้แบบจำลองที่ซับซ้อนกว่า

เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้

จุดแข็ง

  • ปัจจัยการอัดตัวและสมดุลเฟสที่แม่นยำใกล้จุดวิกฤต
  • มีประสิทธิภาพในการคำนวณ; สมการกำลังสามแก้ซ้ำได้ง่าย
  • ทำงานได้ดีกับไฮโดรคาร์บอน ก๊าซธรรมชาติ และสารผสมที่ไม่มีขั้ว
  • ถูกนำไปใช้อย่างแพร่หลายในซอฟต์แวร์จำลองกระบวนการอุตสาหกรรมและซอฟต์แวร์ปิโตรเลียม

การประยุกต์ใช้

  • การออกแบบคอลัมน์กลั่นและตัวแยกในโรงกลั่นปิโตรเลียม
  • การจำลองระบบท่อส่งก๊าซธรรมชาติและระบบอัดก๊าซ
  • การคำนวณจุดน้ำค้างและจุดฟองสำหรับสารผสมไฮโดรคาร์บอน
  • การทำนายคุณสมบัติทางอุณหพลศาสตร์ในซอฟต์แวร์จำลองกระบวนการ (Aspen Plus, HYSYS)

วิธีการทำงาน

วิธีการทำงาน

1

ระบุอุณหภูมิวิกฤต T_c, ความดันวิกฤต P_c, และปัจจัยไร้ศูนย์ ω สำหรับสาร

2

คำนวณค่าคงที่ของสมการสภาวะ a_c และ b จากคุณสมบัติวิกฤต

สูตร
T_c, P_c, \omega, T, P
3

คำนวณพารามิเตอร์แรงดึงดูดที่ขึ้นกับอุณหภูมิ a(T) โดยใช้ความสัมพันธ์ของปัจจัยไร้ศูนย์

สูตร
P = \frac{RT}{V_m - b} - \frac{a(T)}{V_m^2 + 2bV_m - b^2}
4

แก้สมการกำลังสามหาปริมาตรโมลที่อุณหภูมิและแรงดันที่กำหนด; ทำซ้ำหากจำเป็นสำหรับสมดุลเฟส

สูตร
a(T) = a_c \alpha(T_r, \omega), \quad b = 0.07780 R T_c / P_c
5

ดึงคุณสมบัติทางอุณหพลศาสตร์ (ปัจจัยการอัดตัว, ฟิวแกซิตี้, การลดลงของเอนทัลปี) จากสมการสภาวะ

ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย

  • การใช้ Peng-Robinson สำหรับน้ำหรือโมเลกุลมีขั้วสูงอื่นๆ; ใช้เวอร์ชันที่ปรับปรุงแล้ว (PR-HV, ฯลฯ) หรือแบบจำลองเฉพาะทาง
  • การลืมแปลงหน่วยให้สอดคล้องกัน (หน่วย SI เทียบกับหน่วยวิศวกรรมต่างๆ ทำให้เกิดข้อผิดพลาด)
  • การนำแบบจำลองไปใช้เกินขอบเขตที่ปรับเทียบไว้ (เช่น อุณหภูมิไครโอเจนิก หรือความดันสูงมาก)

คำถามที่พบบ่อย

Peng-Robinson แตกต่างจากสมการ van der Waals อย่างไร?

ทั้งสองเป็นสมการกำลังสาม แต่ PR มีการขึ้นกับอุณหภูมิที่ดีกว่าสำหรับพารามิเตอร์แรงดึงดูด (โดยใช้ปัจจัยไร้ศูนย์) และทำนายปัจจัยการอัดตัวได้แม่นยำกว่าใกล้จุดวิกฤต โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับสารผสมมีขั้วและไม่มีขั้ว

ฉันสามารถใช้ Peng-Robinson กับน้ำได้หรือไม่?

PR มาตรฐานมีประสิทธิภาพต่ำสำหรับน้ำ มีเวอร์ชันที่ปรับปรุงแล้ว (PR-HV โดยใช้กฎการผสม Huron-Vidal หรือ PR พร้อมการแก้ไขพันธะไฮโดรเจน) แต่สมการสภาวะเฉพาะสำหรับน้ำ (IAPWS, NIST) จะเป็นที่นิยมมากกว่า

ฉันจะจัดการกับสารผสมด้วย Peng-Robinson ได้อย่างไร?

ใช้กฎการผสมสำหรับค่าคงที่ a และ b กฎการผสมแบบกำลังสองมาตรฐานสามารถใช้ได้ สำหรับสารผสมที่มีการจับกลุ่ม วิธีการที่ซับซ้อนกว่า (NRTL, สัมประสิทธิ์กิจกรรมของ Wilson) จะถูกรวมเข้ากับ PR

วิธีการที่เกี่ยวข้อง

แหล่งอ้างอิง

  1. Peng, D. Y., & Robinson, D. B. (1976). A new two-constant equation of state. Industrial & Engineering Chemistry Fundamentals, 15(1), 59-64.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว
  2. Reid, R. C., Prausnitz, J. M., & Sherwood, T. K. (1987). The Properties of Gases and Liquids (4th ed.). McGraw-Hill.

    ISBN: 978-0-07-051798-8
    คัดลอกแล้ว
  3. Soave, G. (1972). Equilibrium constants from a modified Redlich-Kwong equation of state. Chemical Engineering Science, 27(6), 1197-1203.

    เปิดเอกสารอ้างอิง DOI
    คัดลอกแล้ว