แบบทดสอบการเสียบหมุดเก้าหลุม (Nine-Hole Peg Test)
- ผู้เสนอ
- Mathiowetz, V., Weber, K., Kashman, N., & Volland, G.
- ปี
- 1985
- ประเภท
- Performance-based, timed assessment by clinician
- กลุ่มวิธี
- finger dexterity and fine motor coordination
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
Nine-Hole Peg Test (9HPT) เป็นการวัดสมรรถภาพมืออย่างง่าย รวดเร็ว และเป็นปริมาณเชิงปริมาณ เพื่อประเมินความคล่องแคล่วของนิ้วมือและการประสานงานของมือ 9HPT พัฒนาโดย Mathiowetz และคณะ (1985) ที่มหาวิทยาลัยมินนิโซตา เป็นหนึ่งในการทดสอบคัดกรองการทำงานของมือที่ง่ายที่สุดและใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุด โดยเฉพาะความคล่องแคล่วของนิ้วมือ 9HPT ถูกนำไปใช้ในสาขากิจกรรมบำบัด กายภาพบำบัดมือ ประสาทวิทยา และเวชศาสตร์ฟื้นฟู เพื่อวัดการทำงานของกล้ามเนื้อมัดเล็กในภาวะที่ส่งผลต่อความคล่องแคล่ว เช่น การบาดเจ็บที่มือ โรคข้ออักเสบ โรคทางระบบประสาท (โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง โรคพาร์กินสัน โรคหลอดเลือดสมอง) การบาดเจ็บจากการใช้งานซ้ำๆ และการฟื้นตัวหลังผ่าตัดมือ
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
9HPT นั้นเรียบง่ายอย่างน่าประหลาดใจ: วางหมุด 9 ตัวลงในรู 9 รู จากนั้นนำออก แต่ภารกิจที่ดูเหมือนง่ายนี้มีความไวต่อความบกพร่องเล็กน้อยในการประสานงานของนิ้วมือ การควบคุมกล้ามเนื้อมัดเล็ก และความเร็ว อาการสั่น กล้ามเนื้ออ่อนแรง การขาดการประสานงาน อาการปวด หรือข้อติดขัด ล้วนทำให้การทดสอบช้าลง การจับเวลาว่าบุคคลสามารถทำกระดานหมุดให้เสร็จได้เร็วเพียงใด ทำให้ 9HPT สามารถวัดความคล่องแคล่วได้อย่างเป็นรูปธรรม การทดสอบนี้ใช้เวลาสั้นๆ (ประมาณ 1–2 นาทีต่อมือ) ใช้อุปกรณ์น้อย และสามารถทำซ้ำได้ ข้อมูลอ้างอิงตามอายุและเพศช่วยให้แพทย์สามารถระบุได้ว่าสมรรถภาพของผู้ป่วยนั้นปกติ ช้า หรือบกพร่องอย่างรุนแรง 9HPT มีประโยชน์อย่างยิ่งในการทดลองทางคลินิกในผู้ป่วยโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง (MS) โดยทำหน้าที่เป็นตัววัดผลลัพธ์หลักในการตรวจจับความบกพร่องของแขนส่วนบน แม้การปรับปรุงเพียงเล็กน้อย (เร็วขึ้นไม่กี่วินาที) ก็อาจสะท้อนถึงการฟื้นตัวทางระบบประสาทหรือการตอบสนองต่อยาที่สำคัญได้
ประวัติศาสตร์
Nine-Hole Peg Test (9HPT) พัฒนาโดย Mathiowetz, Weber, Kashman และ Volland ที่มหาวิทยาลัยมินนิโซตาในปี 1985 เพื่อเป็นเครื่องมือวัดความคล่องแคล่วของนิ้วมืออย่างรวดเร็วและเป็นรูปธรรม 9HPT เกิดจากความต้องการเครื่องมือประเมินการทำงานของกล้ามเนื้อมัดเล็กที่เรียบง่าย เป็นมาตรฐาน และประหยัดเวลา เหมาะสำหรับทั้งการใช้งานทางคลินิกและการวิจัย การตีพิมพ์ในช่วงแรกๆ รวมถึงข้อมูลบรรทัดฐานที่ครอบคลุมสำหรับผู้ใหญ่ในกลุ่มอายุต่างๆ ซึ่งเป็นการสร้างความถูกต้องของเครื่องมือ ในช่วงทศวรรษ 1990–2000 9HPT ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในสาขากิจกรรมบำบัด กายภาพบำบัดมือ และประสาทวิทยา โดยเฉพาะอย่างยิ่งในฐานะการวัดผลลัพธ์มาตรฐานในการทดลองทางคลินิกโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็งและการวิจัย ปัจจุบัน 9HPT เป็นหนึ่งในการทดสอบสมรรถภาพมือที่ใช้บ่อยที่สุดทั่วโลก มีข้อมูลบรรทัดฐานที่ครอบคลุมสำหรับผู้ใหญ่ ผู้สูงอายุ และประชากรเด็กบางกลุ่ม มีการพัฒนาและตรวจสอบความถูกต้องของ 9HPT ในหลายรูปแบบและภาษา
ควรใช้เมื่อใด
9HPT เหมาะสมสำหรับภาวะใดๆ ที่ส่งผลต่อการทำงานของกล้ามเนื้อมัดเล็กของมือ: การบาดเจ็บหรือการผ่าตัดที่มือ (การซ่อมแซมเส้นเอ็น การซ่อมแซมเส้นประสาท กระดูกข้อมือหัก) โรคข้ออักเสบ (รูมาตอยด์หรือข้อเข่าเสื่อม) การบาดเจ็บจากการใช้งานซ้ำๆ โรคทางระบบประสาท (โรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง โรคพาร์กินสัน โรคหลอดเลือดสมอง อาการเสียการทรงตัว) ความผิดปกติจากการใช้งานซ้ำๆ และการฟื้นฟูมือหลังผ่าตัด 9HPT มีคุณค่าอย่างยิ่งในฐานะการวัดผลคัดกรองหรือผลลัพธ์ต่อเนื่องในการทดลองทางคลินิก มันง่ายพอสำหรับสถานพยาบาลปฐมภูมิหรือชุมชน แต่มีความไวเพียงพอสำหรับการวิจัย เหมาะสำหรับผู้ใหญ่และผู้สูงอายุ มีข้อมูลบรรทัดฐานสำหรับเด็ก แต่ไม่ครอบคลุมเท่า 9HPT เหมาะน้อยกว่าสำหรับผู้ที่มีกล้ามเนื้ออ่อนแรงหรืออัมพาตที่มืออย่างรุนแรง (ไม่สามารถจับหมุดได้) หรือมีความบกพร่องทางสติปัญญาอย่างรุนแรงที่ไม่สามารถเข้าใจภารกิจได้
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- ขอบเขตจำกัด: วัดเฉพาะความคล่องแคล่วของกล้ามเนื้อมัดเล็ก ไม่ได้ประเมินการทำงานของมือโดยรวม ความแข็งแรง หรือช่วงการเคลื่อนไหว
- ข้อจำกัดของภารกิจเดียว: ประเมินความเร็วในภารกิจซ้ำๆ เพียงอย่างเดียว ไม่ได้วัดความสามารถในการทำงานของมือที่หลากหลาย (การเขียน การจับ การเอื้อม)
- ขึ้นอยู่กับอายุ/เพศ: เวลาปกติแตกต่างกันอย่างมากตามอายุ จำเป็นต้องเปรียบเทียบกับข้อมูลบรรทัดฐานที่เหมาะสมกับวัย
- ได้รับอิทธิพลจากปัจจัยหลายประการ: เวลาสะท้อนถึงความคล่องแคล่ว ความแข็งแรง การประสานงาน ความเร็ว อาการสั่น อาการปวด แรงจูงใจ ไม่ได้แยกปัจจัยเดียว
- ผลกระทบเพดานในผู้ที่มีความบกพร่องเล็กน้อย: ผู้ที่มีการทำงานของมือใกล้เคียงปกติอาจได้คะแนนใกล้เคียงกัน ทำให้ความไวต่อความแตกต่างเล็กน้อยลดลง
- ผลกระทบจากการฝึก: ผู้เข้าร่วมบางรายแสดงการปรับปรุงในการทดสอบครั้งที่สองหรือสามเนื่องจากความคุ้นเคยกับภารกิจ ควรมีการทดลองฝึกก่อนเป็นค่าพื้นฐาน
- ความไวต่อสิ่งแวดล้อม: ความสูงของโต๊ะ ตำแหน่งกระดานหมุด แสงสว่าง และสิ่งรบกวนรอบข้างอาจส่งผลต่อเวลาเล็กน้อย การทำให้เป็นมาตรฐานมีความสำคัญ
- ไม่ไวต่อความบกพร่องของการรับรู้ตำแหน่งหรือความรู้สึก: 9HPT ไม่ได้วัดความรู้สึกโดยตรง การสูญเสียความรู้สึกที่ส่งผลต่อความคล่องแคล่วจะทำให้ภารกิจช้าลง แต่ไม่สามารถระบุสาเหตุที่แท้จริงได้
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- รวดเร็วอย่างยิ่ง: การบริหารใช้เวลาทั้งหมด 5–10 นาที (ทั้งสองมือ การทดสอบสองครั้ง) สามารถทำได้ในสถานพยาบาลที่มีผู้ป่วยจำนวนมาก
- อุปกรณ์น้อยชิ้น: ต้องการเพียงกระดานหมุดและหมุดเท่านั้น ราคาไม่แพงและพกพาสะดวก
- เป็นรูปธรรม เชิงปริมาณ: การให้คะแนนตามเวลาเป็นรูปธรรมและสามารถทำซ้ำได้ ไม่ต้องอาศัยการตัดสินของผู้ทำการทดสอบ
- มีความไวต่อการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย: ตอบสนองต่อการปรับปรุงเล็กน้อยในการทำงานของกล้ามเนื้อมัดเล็ก ตอบสนองต่อการบำบัดมือและการฟื้นฟู
- ข้อมูลบรรทัดฐาน: ข้อมูลบรรทัดฐานที่เผยแพร่จำนวนมากตามอายุ เพศ และการถนัดมือ ช่วยให้แพทย์สามารถเปรียบเทียบสมรรถภาพและวัดระดับความรุนแรงได้
- ได้รับการตรวจสอบความถูกต้องอย่างกว้างขวาง: ใช้ในการศึกษาหลายร้อยรายการในสาขากิจกรรมบำบัด ประสาทวิทยา และการฟื้นฟู มีหลักฐานความน่าเชื่อถือและความถูกต้องมากมาย
- เหมาะสมสำหรับการบริหารซ้ำ: ทำซ้ำได้ มีผลกระทบจากการฝึกน้อย เหมาะสำหรับการติดตามความคืบหน้าในช่วงหลายสัปดาห์/หลายเดือน
- เหมาะอย่างยิ่งสำหรับการทดลอง MS และการทดลองทางระบบประสาท: มาตรฐานการวัดผลในการทดลองโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็งและการวิจัยโรคทางระบบประสาทที่เสื่อมถอยอื่นๆ
- การเปรียบเทียบสองข้าง: การเปรียบเทียบโดยตรงระหว่างมือข้างที่ได้รับผลกระทบกับมือข้างที่ไม่ได้รับผลกระทบ แสดงให้เห็นความไม่สมมาตรได้อย่างชัดเจน
การประยุกต์ใช้
- การทดลองทางคลินิกโรคปลอกประสาทเสื่อมแข็ง: มาตรฐานการวัดผลลัพธ์หลักหรือรองในการตรวจจับการเปลี่ยนแปลงความบกพร่องของแขนส่วนบนในการทดลองยาปรับโรค MS
- การบาดเจ็บที่มือและการฟื้นตัวหลังผ่าตัด: การประเมิน 9HPT เป็นลำดับเพื่อติดตามการฟื้นตัวของกล้ามเนื้อมัดเล็กหลังจากการบาดเจ็บที่มือ กระดูกหัก การซ่อมแซมเส้นเอ็น หรือการผ่าตัดซ่อมแซมเส้นประสาท
- การประเมินการทำงานของข้ออักเสบ: การวัดการเปลี่ยนแปลงความคล่องแคล่วของมือในโรคข้ออักเสบรูมาตอยด์หรือโรคข้อเข่าเสื่อมตามการดำเนินของโรคหรือการรักษาด้วยยาปรับโรค
- การติดตามโรคทางระบบประสาท: การประเมินการเปลี่ยนแปลงความคล่องแคล่วของนิ้วมือในโรคพาร์กินสัน อาการเสียการทรงตัว โรคของสมองน้อย หรือความผิดปกติของการเคลื่อนไหวอื่นๆ
- การประเมินสมรรถภาพในการทำงานของอาชีพ: การประเมินสมรรถภาพกล้ามเนื้อมัดเล็กอย่างเป็นรูปธรรมสำหรับคนงาน เพื่อประกอบการตัดสินใจเกี่ยวกับการปรับเปลี่ยนงานหรือข้อจำกัดในการทำงาน
- การติดตามผลการฟื้นฟู: คะแนน 9HPT เป็นลำดับที่บันทึกการปรับปรุงความคล่องแคล่วของนิ้วมือระหว่างการทำกิจกรรมบำบัดหรือกายภาพบำบัดมือ
- การฟื้นตัวของแขนส่วนบนหลังโรคหลอดเลือดสมอง: การวัดการฟื้นตัวของความคล่องแคล่วของกล้ามเนื้อมัดเล็กในผู้รอดชีวิตจากโรคหลอดเลือดสมอง มักใช้ร่วมกับการวัดแขนส่วนบนอื่นๆ
- การทดลองการรักษาด้วยยา: การวัดผลในการทดลองประเมินการตอบสนองการทำงานของมือต่อยาหรือการกระตุ้นระบบประสาท (เช่น rTMS)
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
9HPT ประกอบด้วยกระดานหมุดมาตรฐานที่มีรูเว้นระยะห่างเท่ากัน 9 รูในแถวเดียว (โดยทั่วไปห่างกัน 1 นิ้ว) และหมุด 9 ตัว (ยาวประมาณ 1.5 นิ้ว เส้นผ่านศูนย์กลาง 5/16 นิ้ว) ที่วางอยู่ในภาชนะข้างกระดาน ผู้รับการทดสอบนั่งที่โต๊ะโดยมีกระดานหมุดอยู่ตรงหน้า โดยมีหมุดอยู่ในภาชนะด้านหนึ่ง ผู้ทำการทดสอบสาธิตภารกิจ: (1) วางหมุดทั้ง 9 ตัวลงในรูทีละตัวให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ (2) นำหมุดทั้ง 9 ตัวออกจากรูกลับใส่ภาชนะทีละตัวให้เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ผู้ทำการทดสอบจะเริ่มจับเวลาเมื่อผู้รับการทดสอบเริ่มวางหมุดตัวแรก และหยุดเมื่อวางหรือนำหมุดตัวสุดท้ายออก คะแนน 9HPT เดียวคือเวลารวมสำหรับการวางและนำออก (รอบสมบูรณ์) จากนั้นจะทำซ้ำภารกิจสำหรับมืออีกข้างหนึ่ง ทดสอบแต่ละมือสองครั้ง ค่าเฉลี่ยของการทดสอบสองครั้งต่อมือจะเป็นคะแนน 9HPT ของมือ หากหมุดหล่นหรือวางไม่เต็มรู เวลาจะยังคงดำเนินต่อไป การทดสอบจะไม่หยุด เวลาในการบริหารทั้งหมดประมาณ 5–10 นาที (รวมทั้งสองมือและการทดสอบสองครั้งต่อมือ)
สูตร
Client sits at table with standardized pegboard (9 holes in a row) and 9 pegs. Client removes pegs one at a time using finger/thumb and places them in a container; then returns pegs one at a time to the holes. Total task time (in seconds) from start to completion recorded. Separate trial for each hand.
คะแนน 9HPT คือเวลาเป็นวินาทีในการทำรอบสมบูรณ์ (วางหมุด 9 ตัว แล้วนำออก 9 ตัว) ทดสอบแต่ละมือสองครั้ง ค่าเฉลี่ยของเวลาสองครั้งต่อมือแต่ละข้างคือคะแนน 9HPT เฉพาะของมือ เวลาที่เร็วขึ้น = ความคล่องแคล่วที่ดีขึ้น คะแนนทั่วไปของผู้ใหญ่: มือข้างถนัด 15–20 วินาที มือข้างไม่ถนัด 16–22 วินาที คะแนนขั้นสูงยังรายงานคะแนนความไม่สมมาตร (ความแตกต่างระหว่างมือ) ซึ่งสามารถเน้นความบกพร่องของมือเฉพาะที่ได้หากมือข้างหนึ่งช้ากว่าอย่างเห็นได้ชัด การวิเคราะห์บางอย่างรายงาน 'เวลาวาง' และ 'เวลาถอด' แยกกันหากต้องการการประเมินโดยละเอียด อย่างไรก็ตาม 9HPT มาตรฐานคือเวลารอบทั้งหมด
สูตร
Time in seconds to place and remove 9 pegs (full cycle) recorded for each hand. Baseline calculation: mean of two trials per hand. 9HPT score = average time (in seconds) across trials. Faster time indicates better finger dexterity. Normative data by age and hand dominance available for comparison.
การตีความคะแนนอาศัยการเปรียบเทียบกับข้อมูลบรรทัดฐานที่เผยแพร่ซึ่งแบ่งตามอายุและการถนัดมือ ตัวอย่างเช่น ผู้ใหญ่ที่มีอายุ 20–49 ปีที่มีการทำงานของมือปกติมักจะทำ 9HPT เสร็จใน 15–20 วินาทีต่อมือ คะแนน 25+ วินาทีบ่งชี้ว่าช้าลง 40+ วินาทีบ่งชี้ว่ามีความบกพร่องของมืออย่างมีนัยสำคัญ ผู้สูงอายุ (70+) มีเวลาปกติที่ช้ากว่า (25–30 วินาที) ความไม่สมมาตรอย่างมาก (เช่น มือข้างถนัด 18 วินาที มือข้างไม่ถนัด 45 วินาที) บ่งชี้ถึงความบกพร่องของมือเฉพาะที่ การบริหาร 9HPT เป็นลำดับช่วยติดตามการปรับปรุงหรือการเสื่อมถอยของความคล่องแคล่ว การเปลี่ยนแปลง 5–10 วินาทีต่อมือถือว่ามีความสำคัญทางคลินิก แม้ในบางกลุ่มประชากร (โดยเฉพาะ MS) การเปลี่ยนแปลง 2–3 วินาทีอาจบ่งชี้ถึงการตอบสนองต่อยาหรือการรักษา การเปรียบเทียบกับค่าพื้นฐานของผู้ป่วยเองมักจะให้ข้อมูลมากกว่าคะแนนสัมบูรณ์
สูตร
Score compared to age- and gender-matched norms. Slower times indicate poor finger dexterity, weakness, or incoordination. Asymmetry (significant difference between hands) indicates focal hand impairment. Typical adult mean times: dominant hand 15-20 seconds, non-dominant hand 16-22 seconds. Improved times on follow-up indicate better fine motor control. Changes of 5+ seconds considered meaningful improvement.
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การเปรียบเทียบคะแนนสัมบูรณ์โดยไม่มีการปรับมาตรฐาน: เวลาดิบไม่มีความหมายหากไม่มีข้อมูลบรรทัดฐานตามอายุ/เพศ ควรเปรียบเทียบกับข้อมูลอ้างอิงที่เหมาะสมเสมอ
- การใช้การทดสอบเพียงครั้งเดียว: โปรโตคอลมาตรฐานรวมถึงการทดสอบสองครั้งต่อมือ การใช้เพียงครั้งเดียวจะเพิ่มความแปรปรวนมากขึ้น
- คำแนะนำหรือการสาธิตไม่เพียงพอ: ผู้เข้าร่วมต้องเข้าใจภารกิจอย่างชัดเจน คำแนะนำที่ไม่ชัดเจนหรือการสาธิตที่ไม่สมบูรณ์อาจส่งผลต่อสมรรถภาพ
- การให้ความช่วยเหลือหรือการกระตุ้นมากเกินไป: ภารกิจควรดำเนินการด้วยตนเอง การให้คำแนะนำมากเกินไปอาจทำให้สมรรถภาพสูงเกินจริง
- ไม่คำนึงถึงอาการปวด อาการสั่น หรือความเหนื่อยล้า: หากอาการปวด อาการสั่น หรือความเหนื่อยล้าเพิ่มขึ้นระหว่างการทดสอบ ควรบันทึกไว้ อาจไม่สะท้อนถึงการปรับปรุงความคล่องแคล่วที่แท้จริง
- การเปรียบเทียบกระดานหมุดที่แตกต่างกัน: ความแตกต่างของขนาดหมุด ระยะห่างของรู หรือสภาพกระดานอาจส่งผลต่อเวลา การใช้อุปกรณ์ที่เป็นมาตรฐานมีความสำคัญ
- การสลับมือโดยไม่มีการบันทึก: ควรทดสอบมือข้างเดียวกันเสมอ การเปรียบเทียบมือข้างถนัดในค่าพื้นฐานกับมือข้างไม่ถนัดในการติดตามผลนั้นไม่ถูกต้อง
- การละเลยความไม่สมมาตร: ความแตกต่างอย่างมากระหว่างมือ (>10 วินาที) ควรได้รับการตรวจสอบ อาจบ่งชี้ถึงความบกพร่องเฉพาะที่ อาการปวด หรือปัจจัยด้านความพยายาม
คำถามที่พบบ่อย
9HPT แตกต่างจาก Jebsen-Taylor Hand Function Test (JHFT) อย่างไร?
9HPT เป็นภารกิจกล้ามเนื้อมัดเล็กเพียงอย่างเดียว (การวาง/นำหมุดออก) JHFT ประกอบด้วยภารกิจการทำงานของมือที่หลากหลาย 7 อย่าง (การเขียน การจับ การวางซ้อน การยก) 9HPT เร็วกว่า (~1–2 นาที) และมีขอบเขตแคบกว่า JHFT ครอบคลุมมากกว่าแต่ใช้เวลานานกว่า (~10–15 นาที) 9HPT เหมาะสำหรับการบริหารซ้ำและการวิจัย (เช่น การทดลอง MS) JHFT เหมาะสำหรับการประเมินการทำงานของมือโดยละเอียดในสถานพยาบาล ทั้งสองอย่างตอบสนองต่อการบำบัดมือ
การทดสอบครั้งเดียวเพียงพอหรือไม่ หรือควรทำการทดสอบทั้งสองครั้ง?
โปรโตคอลมาตรฐานรวมถึงการทดสอบสองครั้งต่อมือ ค่าเฉลี่ยของการทดสอบสองครั้งคือคะแนน 9HPT ควรทำการทดสอบทั้งสองครั้งเพื่อสร้างค่าพื้นฐานที่น่าเชื่อถือและลดความแปรปรวนจากการทดสอบครั้งเดียว หากมีเวลาจำกัดมาก การทดสอบครั้งเดียวต่อมือก็ยอมรับได้ แต่มีความน่าเชื่อถือน้อยกว่าและควรบันทึกไว้ สำหรับการประเมินเป็นลำดับ ความสม่ำเสมอ (การทดสอบสองครั้งเสมอ สภาพแวดล้อมเดียวกัน) มีความสำคัญสำหรับการเปรียบเทียบที่ถูกต้อง
จะเกิดอะไรขึ้นหากหมุดหล่นหรือไม่ถูกวางลงในรูอย่างสมบูรณ์?
นาฬิกาจับเวลายังคงเดินต่อไป ผู้เข้าร่วมหยิบหมุดที่หล่นและวางให้เสร็จ การทดสอบจะไม่เริ่มใหม่ การทำหมุดหล่นอาจสะท้อนถึงอาการสั่น กล้ามเนื้ออ่อนแรง หรือการขาดการประสานงาน และส่งผลให้เวลาโดยรวมช้าลง ซึ่งเหมาะสมสำหรับการวัดความคล่องแคล่วในโลกแห่งความเป็นจริง หากหมุดหล่นหลายอัน ควรบันทึกไว้ เนื่องจากอาจบ่งชี้ถึงอาการเสียการทรงตัวอย่างรุนแรงหรือการสูญเสียการประสานงานที่นอกเหนือไปจากการช้าลงเพียงเล็กน้อย
การเปลี่ยนแปลงคะแนน 9HPT ที่มีความสำคัญทางคลินิกคืออะไร?
โดยทั่วไป การเปลี่ยนแปลง 5–10 วินาทีต่อมือถือว่ามีความสำคัญทางคลินิก ในกลุ่มประชากรที่มีความอ่อนไหว (การทดลอง MS) การปรับปรุงเพียง 2–3 วินาทีอาจบ่งชี้ถึงการตอบสนองต่อยา ในช่วงแรกหลังการบาดเจ็บ/ผ่าตัดที่มือ การปรับปรุง 10–20 วินาทีในช่วง 4–8 สัปดาห์เป็นเรื่องปกติ บริบทของผู้ป่วยแต่ละรายมีความสำคัญ สำหรับผู้ที่พยายามกลับไปเล่นเปียโน การปรับปรุง 3 วินาทีอาจมีความสำคัญในการทำงาน
ควรถดสอบมือข้างถนัดก่อน หรือลำดับมีความสำคัญหรือไม่?
โปรโตคอลมาตรฐานมักจะทดสอบมือข้างถนัดก่อน จากนั้นจึงทดสอบมือข้างไม่ถนัด ลำดับควรมีความสม่ำเสมอ อาจเกิดผลกระทบจากความเหนื่อยล้าหรือการเรียนรู้ มือที่ทดสอบเป็นลำดับที่สองอาจช้าลงเล็กน้อยเนื่องจากความเหนื่อยล้า หรือเร็วขึ้นเนื่องจากความคุ้นเคยกับภารกิจ ความสม่ำเสมอของลำดับในการบริหารแต่ละครั้งมีความสำคัญมากกว่ามือข้างใดที่ทดสอบก่อน
สามารถใช้ 9HPT ในเด็กได้หรือไม่?
9HPT สามารถใช้ในเด็กวัยเรียน (อายุ 6 ปีขึ้นไป) มีข้อมูลบรรทัดฐานสำหรับเด็ก แต่ไม่ครอบคลุมเท่าข้อมูลบรรทัดฐานสำหรับผู้ใหญ่ การเข้าใจภารกิจเป็นสิ่งสำคัญ เด็กเล็กอาจต้องการคำแนะนำหรือการสาธิตที่ละเอียดกว่า ขนาดหมุดอาจต้องใหญ่ขึ้นสำหรับเด็กเล็กมาก (ขนาดมือเล็ก) ควรปรึกษาข้อมูลอ้างอิงสำหรับเด็ก ไม่ควรใช้ข้อมูลบรรทัดฐานสำหรับผู้ใหญ่
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Mathiowetz, V., Weber, K., Kashman, N., & Volland, G. (1985). Adult norms for the Nine-Hole Peg Test of finger dexterity. Occupational Therapy Journal of Research, 5(1), 24-38.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้วCutter, N. C., Baier, M. L., Cohen, J. L., Batalden, K. A., Courtney, T., Eckert, S. L., ... & Bhuiyan, C. B. (1993). Brain white matter hyperintensity volume and the Neuropsychological Impairment Scale in multiple sclerosis. Archives of Neurology, 56(12), 1524-1530.
เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์คัดลอกแล้ว