Neonatal Pain, Agitation and Sedation Scale (N-PASS)
- ผู้เสนอ
- Pam Hummel
- ปี
- 2008
- ประเภท
- Clinician-rated
- กลุ่มวิธี
- pain-sedation-assessment
ข้อความนี้เป็นการแปลด้วยเครื่องและยังไม่ได้รับการตรวจทาน อ่านต้นฉบับภาษาอังกฤษ
ใช้ทำอะไร?
N-PASS เป็นเครื่องมือประเมินพฤติกรรมและสรีรวิทยาแบบห้าข้อ ออกแบบมาเพื่อวัดความเจ็บปวด ความกระวนกระวาย และการสงบของทารกแรกเกิด ครอบคลุมตั้งแต่การสงบอย่างลึกซึ้งไปจนถึงความเจ็บปวดรุนแรง พัฒนาโดย Hummel และคณะในปี 2008 ได้รับการตรวจสอบความถูกต้องสำหรับทารกที่ใช้เครื่องช่วยหายใจและทารกที่ไม่ใช้เครื่องช่วยหายใจในหอผู้ป่วยวิกฤตทารกแรกเกิด (NICU) และให้การประเมินข้างเตียงอย่างรวดเร็ว โดยรวมการแสดงออกทางสีหน้า ความตึงตัวของแขนขา การเปลี่ยนแปลงสัญญาณชีพ สภาวะการรับรู้ และลักษณะการร้องไห้
แนวคิดเบื้องหลังวิธีการ
N-PASS ผสานสัญญาณพฤติกรรม (การขมวดคิ้ว การเกร็งกล้ามเนื้อ สภาวะพฤติกรรม) และตัวบ่งชี้ทางสรีรวิทยา (ความแปรปรวนของอัตราการเต้นของหัวใจ การเพิ่มขึ้นของความดันโลหิต การลดลงของความอิ่มตัวของออกซิเจน) เข้ากับมาตรวัดแบบสองทิศทางที่เป็นหนึ่งเดียว เครื่องมือนี้ตระหนักว่าความเจ็บปวดและการสงบของทารกแรกเกิดมีอยู่ต่อเนื่องกัน และทั้งสองอย่างต้องการการปรับปริมาณยาอย่างระมัดระวัง มีประโยชน์อย่างยิ่งในทารกที่ใช้เครื่องช่วยหายใจซึ่งไม่สามารถสื่อสารความทุกข์ด้วยวาจาได้ แตกต่างจากเครื่องมือแบบโดเมนเดียว N-PASS จับการปฏิสัมพันธ์แบบพลวัตระหว่างการตอบสนองต่อความเจ็บปวดและระดับการรับรู้ ซึ่งจำเป็นต่อการเพิ่มประสิทธิภาพความสบายและผลลัพธ์ทางระบบประสาทพัฒนาการใน NICU
ประวัติศาสตร์
N-PASS ได้รับการพัฒนาโดย Pamela Hummel และคณะใน NICU ที่ Ohio State University และตีพิมพ์ในปี 2008 เกิดจากความต้องการเครื่องมือประเมินความเจ็บปวดและการสงบที่รวมเป็นหนึ่งเดียว ซึ่งสามารถนำทางการจัดการยาในทารกแรกเกิดที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ แก้ปัญหาสาธารณสุขทางคลินิกทั่วไปของการควบคุมความเจ็บปวดไม่เพียงพอและการสงบยาเกินขนาดในผู้ป่วยรายเดียวกันพร้อมกัน การศึกษาต่อมา (2010–2020) ได้ตรวจสอบความถูกต้องของเครื่องมือใน NICU และประชากรทารกแรกเกิดหลายแห่ง ยืนยันความน่าเชื่อถือระหว่างผู้ประเมินและประโยชน์ทางคลินิก N-PASS ยังคงเป็นหนึ่งในเครื่องมือประเมินความเจ็บปวด-การสงบของทารกแรกเกิดที่ได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางที่สุดใน NICU ของอเมริกาเหนือ
ควรใช้เมื่อใด
N-PASS บ่งชี้สำหรับทารกแรกเกิดทุกรายใน NICU รวมถึงทารกที่ใช้เครื่องช่วยหายใจและทารกที่หายใจเอง มีคุณค่าอย่างยิ่งสำหรับ: (1) ทารกที่ใช้เครื่องช่วยหายใจซึ่งต้องการการปรับปริมาณยาระงับประสาท/ยาแก้ปวด (2) ทารกหลังผ่าตัด (3) ทารกที่เข้ารับการทำหัตถการที่เจ็บปวด (เจาะน้ำไขสันหลัง ใส่ท่อระบายทรวงอก ใส่สายสวน) (4) ทารกคลอดก่อนกำหนด (<32 สัปดาห์) ที่มีการสื่อสารทางพฤติกรรมจำกัด (5) การเฝ้าระวังอย่างต่อเนื่องระหว่างการรักษาในโรงพยาบาลเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพระดับยาและป้องกันทั้งการควบคุมความเจ็บปวดไม่เพียงพอและภาวะแทรกซ้อนที่เกี่ยวข้องกับการสงบยาเกินขนาด
ข้อจำกัดและข้อควรพิจารณา
- ส่วนของสัญญาณชีพสันนิษฐานว่ามีสภาวะทางสรีรวิทยาพื้นฐานปกติ ทารกที่มีโรคหัวใจพิการแต่กำเนิด การติดเชื้อในกระแสเลือด หรือภาวะช็อก อาจมีสภาวะพื้นฐานที่ผิดปกติซึ่งต้องการการตีความที่ปรับเปลี่ยน
- รายการพฤติกรรมอาจยากต่อการให้คะแนนอย่างถูกต้องในทารกที่ได้รับการสงบอย่างลึกซึ้ง ได้รับการทำให้เป็นอัมพาต หรือได้รับบาดเจ็บทางระบบประสาท ซึ่งมีการตอบสนองทางพฤติกรรมน้อยที่สุด
- การให้คะแนนการแสดงออกทางสีหน้าและความตึงตัวของแขนขาอาจสับสนกับการจัดการตามปกติ การเปลี่ยนผ้าอ้อม หรือ CPAP/สายจมูกที่บดบังลักษณะใบหน้า
- ไม่มีการตรวจสอบความถูกต้องอย่างเป็นทางการในทารกคลอดก่อนกำหนดอย่างรุนแรง (<22 สัปดาห์) หรือในทารกที่มีโรคกล้ามเนื้อและเส้นประสาทรุนแรง
- ไม่สามารถแยกความแตกต่างระหว่างความเจ็บปวดและความกระวนกระวายที่ไม่ใช่ความเจ็บปวด (เช่น ความหิว ความไม่สบาย ความหงุดหงิดทางระบบประสาท)
เงื่อนไขจากแหล่งที่มาไม่สามารถใช้แทนการทบทวนทางวิทยาศาสตร์ที่เป็นอิสระหรือการตรวจสอบโดยเอนจินวิเคราะห์ได้
จุดแข็ง
- มาตรวัดแบบสองทิศทางจับทั้งความเจ็บปวดและการสงบในเครื่องมือเดียว หลีกเลี่ยงการสงบยาเกินขนาดโดยไม่ตั้งใจในขณะที่รักษาความเจ็บปวด
- รวมตัวบ่งชี้พฤติกรรมและสรีรวิทยา เพิ่มความไวต่อความทุกข์ของทารกแรกเกิดในทารกที่ไม่สามารถเปล่งเสียงความไม่สบายได้
- ได้รับการตรวจสอบความถูกต้องในทุกอายุครรภ์ (คลอดก่อนกำหนดถึงครบกำหนด) และระดับความรุนแรงของโรค (ผู้ป่วย NICU ที่ไม่ใช้เครื่องช่วยหายใจจนถึงผู้ที่ได้รับยาระงับประสาทอย่างหนัก)
- การประเมินข้างเตียงอย่างรวดเร็ว (1–2 นาที) สามารถทำได้ในขั้นตอนการทำงานปกติของการเฝ้าระวังใน NICU
- ความน่าเชื่อถือระหว่างผู้ประเมินสูง (ICC 0.81–0.89 รายงานในการศึกษาตรวจสอบความถูกต้อง) โดยต้องการการฝึกอบรมแพทย์เพียงเล็กน้อย
การประยุกต์ใช้
- การปรับปริมาณยาใน NICU: คะแนน N-PASS อย่างต่อเนื่องนำทางการให้ยาโอปิออยด์และเบนโซไดอะซีพีนในทารกที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ ลดการใช้ยาหลายชนิดโดยไม่จำเป็น และเปิดใช้งานโปรโตคอลการหย่าเครื่องช่วยหายใจ
- การจัดการความเจ็บปวดหลังผ่าตัด: หลังจากการผ่าตัด (การผูกหลอดเลือดแดงใหญ่ของหลอดเลือดดำ การซ่อมแซมโรคลำไส้เน่า การคลอดฉุกเฉิน) N-PASS วัดความเจ็บปวดและการสงบเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการรักษาด้วยยาแก้ปวด
- การประเมินความเจ็บปวดที่เกี่ยวข้องกับหัตถการ: การเฝ้าระวังระหว่างหัตถการ NICU ทั่วไป (การใส่สายสวนหลอดเลือดส่วนปลาย การเจาะน้ำไขสันหลัง การถอดท่อช่วยหายใจ) ช่วยให้แพทย์ประเมินทั้งความเจ็บปวดทันทีและความเพียงพอของการสงบก่อนและหลังหัตถการ
- การปรับปรุงคุณภาพและการเปรียบเทียบ: เครือข่าย NICU ใช้คะแนน N-PASS ที่รวบรวมได้เพื่อระบุรูปแบบการสงบยาเกินหรือน้อยเกินไป นำทางการฝึกอบรมบุคลากร และเปรียบเทียบแนวทางการสงบยากับคำแนะนำแนวปฏิบัติที่ดีที่สุด
- โปรโตคอลการหย่าเครื่องช่วยหายใจ: แนวโน้มคะแนน N-PASS อย่างต่อเนื่องสนับสนุนการลดขนาดยาโอปิออยด์และยาระงับประสาทอย่างปลอดภัย โดยให้หลักฐานเชิงวัตถุของการลดลงของความเจ็บปวด/ความกระวนกระวายเมื่อสภาพทางคลินิกดีขึ้น
วิธีการทำงาน
วิธีการทำงาน
N-PASS ประเมินตัวบ่งชี้พฤติกรรมและสรีรวิทยาห้าประการที่สังเกตในช่วงเวลา 1–2 นาทีโดยพยาบาลหรือแพทย์ประจำเตียง ไม่จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์พิเศษนอกเหนือจากการเฝ้าระวังมาตรฐานของ NICU (อัตราการเต้นของหัวใจ ความดันโลหิต ความอิ่มตัวของออกซิเจน) การสังเกตการณ์รวมถึงการร้องไห้/การระคายเคือง สภาวะพฤติกรรม การแสดงออกทางสีหน้า ความตึงตัวของแขนขา และการเปลี่ยนแปลงสัญญาณชีพ การประเมินใช้เวลาประมาณ 2 นาที และสามารถทำได้ตลอดเวลา โดยมีประโยชน์อย่างยิ่งระหว่างขั้นตอนการดูแลหรือการปรับยา
แต่ละรายการจากห้ารายการจะถูกให้คะแนนในมาตรวัดตั้งแต่ -2 (สงบมากที่สุด) ถึง +2 (กระวนกระวาย/เจ็บปวดมากที่สุด) กฎการให้คะแนน: การร้องไห้/การระคายเคือง: -2 (ไม่ร้องไห้ สงบ), -1 (คร่ำครวญ ตอบสนอง), 0 (ปกติ), +1 (ร้องเสียงแหลม), +2 (ร้องไห้ไม่หยุด) สภาวะพฤติกรรม: -2 (หลับลึก), -1 (ปลุกยาก), 0 (ตื่น สงบ), +1 (กระสับกระส่าย กระวนกระวาย), +2 (ตื่นตัวมาก วุ่นวาย) การแสดงออกทางสีหน้า: -2 (ไม่แสดงออก ปิดตา), -1 (แสดงออกน้อยที่สุด), 0 (ปกติ), +1 (ขมวดคิ้ว), +2 (ขมวดคิ้วรุนแรง) ความตึงตัวของแขนขา: -2 (อ่อนปวกเปียก ไม่มีแรงตึง), -1 (แรงตึงลดลง), 0 (ปกติ), +1 (แรงตึงเพิ่มขึ้น), +2 (แข็งเกร็ง กำมือแน่น) สัญญาณชีพ: -2 (HR <80, SBP <50 mmHg), -1 (HR 80–100, SBP 50–60 mmHg), 0 (ปกติ), +1 (HR เพิ่มขึ้น 20%, SBP เพิ่มขึ้น 10–20%), +2 (HR เพิ่มขึ้น >20%, SBP เพิ่มขึ้น >20%) คะแนนรวมอยู่ในช่วง -10 (สงบสูงสุด) ถึง +10 (เจ็บปวด/กระวนกระวายสูงสุด)
คะแนนจะถูกตีความดังนี้: -10 ถึง -5: การสงบเกินไป (ไม่ตอบสนอง เสี่ยงต่อภาวะหยุดหายใจและความดันโลหิตต่ำ) -4 ถึง 0: การสงบหรือความสบายที่เหมาะสม (เป้าหมายที่ต้องการสำหรับทารกที่ได้รับยาระงับประสาท/ใส่ท่อช่วยหายใจ) +1 ถึง +4: ความเจ็บปวด/ความกระวนกระวายเล็กน้อยถึงปานกลาง (อาจต้องปรับยาแก้ปวดหรือยาระงับประสาทเล็กน้อย) +5 ถึง +10: ความเจ็บปวดหรือความกระวนกระวายรุนแรง (ต้องการการแทรกแซงทันทีด้วยยาแก้ปวดหรือยาระงับประสาท) การเฝ้าระวังอย่างต่อเนื่องทุก 2–4 ชั่วโมง (หรือบ่อยขึ้นระหว่างขั้นตอนเฉียบพลัน) ช่วยให้ประเมินแนวโน้มและปรับปริมาณยาได้ มาตรวัดแบบสองทิศทางช่วยให้แพทย์หลีกเลี่ยงทั้งการสงบยาเกินไปและน้อยเกินไป เพิ่มประสิทธิภาพความสบายในขณะที่ยังคงการตอบสนองทางระบบประสาทและการรับรู้ที่เพียงพอ
ข้อผิดพลาดที่พบบ่อย
- การพึ่งพาสัญญาณชีพเพียงอย่างเดียวโดยไม่มีบริบทพฤติกรรม; อัตราการเต้นของหัวใจเร็วและความดันโลหิตสูงอาจสะท้อนถึงไข้ การติดเชื้อ หรือภาวะโลหิตจาง แทนที่จะเป็นความเจ็บปวด นำไปสู่การเพิ่มยาโอปิออยด์โดยไม่จำเป็น
- การให้คะแนนสภาวะพฤติกรรมในทารกที่ได้รับยาระงับประสาท; การเข้าใจผิดว่าการสงบทางสรีรวิทยา (หลับตา การเคลื่อนไหวน้อยที่สุด) เป็นความสบายที่เพียงพอเมื่อสิ่งกระตุ้นที่ทำให้เจ็บปวดพื้นฐานยังคงไม่ได้รับการแก้ไข
- ความล้มเหลวในการประเมินซ้ำหลังจากการให้ยา; แพทย์ต้องสังเกตการตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลงยาแก้ปวดหรือยาระงับประสาท และปรับขนาดยาซ้ำๆ แทนที่จะพึ่งพาคะแนนพื้นฐานเพียงครั้งเดียว
- การนำไปใช้ผิดกับประชากรนอก NICU (เช่น ICU กุมารเวชกรรมนอกช่วงทารกแรกเกิด) ซึ่งเกณฑ์เฉพาะสำหรับทารกแรกเกิดของมาตรวัดอาจไม่เหมาะสม
คำถามที่พบบ่อย
อะไรคือความแตกต่างระหว่าง N-PASS และมาตรวัดความเจ็บปวดของทารกแรกเกิดอื่นๆ เช่น PIPP?
PIPP (Premature Infant Pain Profile) มุ่งเน้นไปที่ความเจ็บปวดจากหัตถการเฉียบพลันเท่านั้น และรวมการถ่วงน้ำหนักตามอายุครรภ์ N-PASS กว้างกว่า ครอบคลุมทั้งความเจ็บปวดและการสงบในสเปกตรัมที่กว้างกว่า และใช้ได้กับบริบททางคลินิกใดๆ (หัตถการ หลังผ่าตัด ความไม่สบายเรื้อรัง) N-PASS เป็นแบบสองทิศทาง (-10 ถึง +10) ในขณะที่ PIPP เป็นแบบทิศทางเดียว (0–21 ความเจ็บปวดเท่านั้น) การเลือกขึ้นอยู่กับบริบททางคลินิก: PIPP สำหรับหัตถการเฉียบพลันในทารกคลอดก่อนกำหนด; N-PASS สำหรับการจัดการผู้ป่วย NICU ที่ใช้เครื่องช่วยหายใจอย่างต่อเนื่อง
ควรทำ N-PASS บ่อยแค่ไหนในทารกแรกเกิดที่ใช้เครื่องช่วยหายใจ?
แนวปฏิบัติที่ดีที่สุดในปัจจุบันแนะนำให้ประเมิน N-PASS ทุก 2–4 ชั่วโมงสำหรับการเฝ้าระวังพื้นฐาน พร้อมการประเมินเพิ่มเติมก่อนและหลังหัตถการที่เจ็บปวด การปรับยา หรือการเปลี่ยนแปลงทางคลินิกที่สำคัญ NICU บางแห่งที่ใช้โปรโตคอลการสงบยาจะทำการประเมินซ้ำทุกชั่วโมงในช่วงระยะเฉียบพลันของโรค โปรโตคอลจะแตกต่างกันไปตามสถาบัน การบันทึกเวลา คะแนน และการดำเนินการที่ดำเนินการ (การเปลี่ยนแปลงยา การแทรกแซงที่ไม่ใช่ยา) สนับสนุนความต่อเนื่องของการดูแล
สามารถให้คะแนน N-PASS ได้อย่างน่าเชื่อถือในทารกที่ได้รับการทำให้เป็นอัมพาตและสงบอย่างลึกซึ้งหรือไม่?
การให้คะแนนในทารกที่ได้รับการทำให้เป็นอัมพาตเป็นเรื่องท้าทายเนื่องจากรายการพฤติกรรม (การแสดงออกทางสีหน้า ความตึงตัวของแขนขา สภาวะพฤติกรรม) ไม่สามารถสังเกตได้เมื่อมีการปิดกั้นระบบประสาทและกล้ามเนื้อ ในบริบทนี้ แพทย์ต้องพึ่งพาสัญญาณชีพที่เปลี่ยนแปลงและบริบททางคลินิกมากขึ้น โดยตระหนักว่าส่วนพฤติกรรมของ N-PASS มีข้อจำกัด NICU บางแห่งแนะนำให้ให้คะแนนเฉพาะส่วนสัญญาณชีพ หรือใช้เครื่องมืออื่น (เช่น การติดตามระดับยาทางเภสัชจลนศาสตร์/เภสัชพลศาสตร์) เมื่อการทำให้เป็นอัมพาตขัดขวางการสังเกตพฤติกรรม
คะแนน N-PASS เป้าหมายสำหรับสถานการณ์ทางคลินิกต่างๆ คืออะไร?
สำหรับทารกแรกเกิดที่ใช้เครื่องช่วยหายใจซึ่งต้องการการสงบ คะแนน N-PASS เป้าหมายโดยทั่วไปจะอยู่ในช่วง -2 ถึง +2 (การสงบเล็กน้อยพร้อมการปลุก) ถึง 0 ถึง +2 (การสงบเล็กน้อย) ขึ้นอยู่กับโปรโตคอลของสถาบันและความเสถียรทางคลินิก หลังจากการถอดท่อช่วยหายใจ มักตั้งเป้าคะแนนที่ -1 ถึง +1 เพื่อลดความเสี่ยงของการใส่ท่อช่วยหายใจซ้ำในขณะที่รักษาความสบาย สำหรับทารกที่ไม่ใส่ท่อช่วยหายใจ คะแนนใกล้ 0 สะท้อนถึงความสบาย คะแนนที่สูงกว่า +4 อย่างต่อเนื่องควรได้รับการเพิ่มยาแก้ปวด คะแนนที่ต่ำกว่า -4 ควรได้รับการลดยาระงับประสาทเพื่อหลีกเลี่ยงการกดประสาทมากเกินไป
วิธีการที่เกี่ยวข้อง
แหล่งอ้างอิง
Hummel, P., Puchalski, M., Creech, S. D., & Weiss, M. G. (2008). Clinical Reliability and Validity of the N-PASS: Neonatal Pain, Agitation and Sedation Scale with Prolonged Ventilation Patients. Journal of Perinatology, 28(1), 55-60.
เปิดเอกสารอ้างอิง DOIคัดลอกแล้วHummel, P. (2008). Neonatal Pain, Agitation and Sedation Scale. Advances in Neonatal Care, 8(5), 285-287.
เปิดเอกสารอ้างอิงสิ่งพิมพ์คัดลอกแล้ว